ตอนที่ 61

จางเหว่ยรู้สึกดีใจมากที่ตัวเองตัดสินใจถูกต้อง เขามองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งแสดงกราฟราคาบิตคอยน์ที่กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ในใจเขาคิดว่า หากตอนนั้นเขาไม่กล้าเสี่ยงลงทุนเงินก้อนใหญ่ทั้งหมดที่มีไปกับการซื้อบิตคอยน์ ตอนนี้ชีวิตของเขาก็คงยังวนเวียนอยู่ในวงจรของการเป็นทนายความมือใหม่ที่ยังหาทางออกไม่ได้เหมือนเดิม

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้อาจดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับจางเหว่ยแล้ว มันคือจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เส้นทางชีวิตของเขาแยกออกจากคนทั่วไปอย่างชัดเจน

นี่ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?

จางเหว่ยมองเป้าไปที่ห่วงแล้วออกแรงปล่อยลูกออกไป

ลูกบาสเกตบอลวาดเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบก่อนจะลงห่วงไปอย่างแม่นยำ

ทั้งสนามเงียบกริบไปชั่วขณะ จากนั้นเสียงเชียร์ดังสนั่นกึกก้องราวกับคลื่นสึนามิก็โหมกระหน่ำมาจากอัฒจันทร์

"ฉันว่าต้องเป็นการเดาสุ่มแน่ๆ เป็นไปได้อย่างไร!"

"ใช่เลย! แค่เกมแข่งในชุมชนเท่านั้นเอง ทำไมถึงมีชู้ตจากกลางสนามได้ด้วยล่ะ!"

...

เสียงตะโกนบนอัฒจันทร์ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการแข่งขันในสนามแต่อย่างใด

เจิงเสี่ยวเสียนวิ่งเข้ามาหาจางเหว่ยด้วยความประหลาดใจพลางพูดว่า "จางเหว่ย มือขึ้นนี่นา แบบนี้ยังเข้าได้!"

จางเหว่ยแค่ยิ้มไม่ตอบ แล้วเริ่มวิ่งหาตำแหน่งต่อ

การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไป แต่ทีมฝั่งตรงข้ามไม่ได้สนใจจางเหว่ยมากนัก เพราะคิดว่าลูกชู้ตจากกลางสนามเมื่อกี้คงเป็นแค่โชคช่วยหรือการยิงมั่วๆ เข้าไปเท่านั้น

เนื่องจากพวกเขาเพิ่งสังเกตท่าทางของจางเหว่ยเมื่อครู่ เห็นชัดว่าเป็นคนที่ถูกดึงตัวมาเพื่อเติมจำนวนผู้เล่นเท่านั้น ขนาดทักษะพื้นฐานทางบาสเกตบอลยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

จางเหว่ยไม่สนใจพฤติกรรมของฝ่ายตรงข้าม เขาเพียงแค่วิ่งอยู่บริเวณระหว่างเส้นสามแต้มกับเส้นครึ่งสนาม

อีกด้านหนึ่ง กวานกู่เซินฉีแย่งรีบาวด์ได้สำเร็จ พลิกตัวบุกเข้าไปทันที

ทีมฝั่งตรงข้ามตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่เห็นลูกหลุดมือ พวกเขาก็ถอยกลับไปตั้งรับทันที

ระหว่างที่กวานกู่เซินฉีกำลังบุก เขาสังเกตเห็นร่างของจางเหว่ย จึงส่งลูกให้จางเหว่ยอย่างเด็ดขาด โดยหวังว่าจะได้รับการสนับสนุนในการบุกต่อเนื่อง

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ ทันทีที่จางเหว่ยรับลูก ก็หมุนตัวชู้ตออกไปอีกครั้ง ลูกบาสเกตบอลพุ่งตรงไปยังห่วงของฝ่ายตรงข้าม

ตึง!

ลูกบาสเกตบอลเข้าห่วงอีกครั้ง

"เย้!"

"สู้ๆ!"

ลูกสามแต้มจากกลางสนามสองครั้งของจางเหว่ยเรียกเสียงเชียร์ลั่นสนาม

ในวินาทีนั้น ทุกคนในสนามต่างเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อจางเหว่ย ไม่ใช่แค่ดวงดี! นั่นคือฝีมือต่างหาก!

สายตาของทีมฝั่งตรงข้ามที่มองจางเหว่ยก็เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน

จากที่ไม่เคยสนใจ กลายเป็นจ้องจับผิดอย่างเขม็ง ความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วนี้ทำให้ผู้คนทึ่งจนอ้าปากค้าง

พวกเขาตระหนักได้ว่า หากปล่อยให้จางเหว่ยชู้ตเข้าแบบนี้ต่อไป พวกเขาจะต้องพ่ายแพ้แน่นอน

ดังนั้นจึงเริ่มปรับกลยุทธ์ใหม่ สั่งให้สองคนคอยประกบติดจางเหว่ยไม่ให้เขาได้รับลูก

แต่แผนการณ์ของพวกเขาก็ล้มเหลวอีกครั้ง

หูอีเฟยและคนอื่นๆ เห็นว่าจางเหว่ยถูกล้อมกรอบหลายชั้น จึงตัดสินใจทิ้งจางเหว่ยชั่วคราว แล้วเริ่มบุกเองแทน

ทันทีที่ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามถอยกลับมารับลูก พวกเขาจะส่งลูกย้อนหลังให้จางเหว่ย แล้วให้จางเหว่ยเป็นคนชู้ต

สไตล์การเล่นแบบนี้สร้างความอึดอัดให้ฝ่ายตรงข้ามอย่างมาก

จางเหว่ยดูเหมือนจะกลายเป็นจุดอ่อนตายตัว (BUG) ของทีมฝั่งตรงข้ามไปแล้ว

ช่องว่างคะแนนค่อยๆ ห่างออกมากขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้ายเมื่อจบควอเตอร์ที่สอง ฝ่ายตรงข้ามก็ประกาศยอมแพ้

เกมบาสเกตบอลระดับชุมชนที่คะแนนห่างกันถึง 40 แต้ม ยังจำเป็นต้องเล่นต่ออีกไหม!

กวานกู่เซินฉีอุ้มจางเหว่ยขึ้นมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นพลางพูดว่า "จางเหว่ย นายเก่งมาก สุดยอดไปเลย เก่งกว่าเด็กมัธยมปลายปีสุดท้ายอีก"

"ใช่เลย นายฝึกซ้อมมายังไงเนี่ย ยิงเข้าทุกนัด!"

"เทพมาก!"

พวกเขาตื่นเต้นจนพูดไม่ออกกับฟอร์มการเล่นอันน่าทึ่งของจางเหว่ย ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาพวกเขาไม่เคยเล่นเกมที่สบายใจขนาดนี้มาก่อนเลย!

ตลอดการแข่งขันเป็นการกดข่มคู่แข่งอย่างสิ้นเชิง!

สามแต้มสิบสี่ครั้ง เข้าครบสิบสี่ครั้ง ผลงานแบบนี้ไปอวดที่ไหนก็ย่อมได้!

คนบนอัฒจันทร์ต่างพากันชื่นชมผลงานของจางเหว่ยไม่ขาดปาก แม้แต่เรื่องทักษะบาสเกตบอลที่ดูงกๆ เงิ่นๆ ก็ถูกตีความใหม่ว่าเป็นสไตล์ของปรมาจารย์

เพราะในสายตาของพวกเขา จางเหว่ยคือคนที่คุมเกมทั้งหมดอย่างเบ็ดเสร็จ

บางคนถึงกับอัดวิดีโอการแข่งขันเมื่อครู่เก็บไว้ด้วย

สถานการณ์เช่นนี้ตกอยู่ในสายตาของทีมคู่แข่ง หากจางเหว่ยรักษาฟอร์มยิงสามแต้มเข้าเป้าได้ตลอดแบบนี้ พวกเขาคงทำได้แค่แย่งชิงตำแหน่งที่สองเท่านั้น

"กวานกู่ วางฉันลงหน่อย แขนฉันเริ่มเจ็บแล้ว"

การชู้ตจากกลางสนามเมื่อสักครู่ทำให้แขนและข้อมือของจางเหว่ยออกแรงหนักมาก ประกอบกับเวลาพักสั้นเกินไป แขนจึงยังรู้สึกเมื่อยล้าอยู่บ้าง

"ลืมไปเลย"

กวานกู่รีบวางจางเหว่ยนลงทันที ส่วนลฺหวี่จื่อเฉียวก็ทำหน้าประจบประแจงวิ่งเข้ามาช่วยนวดแขนที่ปวดเมื่อยให้จางเหว่ย

"เป็นไงบ้าง เหว่ยเกอ สบายตัวขึ้นหน่อยหรือยัง"

สำหรับลฺหวี่จื่อเฉียวแล้ว จางเหว่ยในตอนนี้ก็คือค่าเช่าห้องรายเดือนเลยล่ะ!

ตราบใดที่จางเหว่ยสามารถลงแข่งในเกมถัดไปได้ เขามั่นใจว่าค่าเช่าห้องสองเดือนนั้นไม่มีทางหลุดมือไปจากเขาแน่นอน

"ปล่อยผมเถอะ!"

จางเหว่ยทนรับความกระตือรือร้นที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันของลฺหวี่จื่อเฉียวไม่ไหว จึงดึงแขนกลับออกมา

"อีเฟย เกมต่อไปแข่งเมื่อไหร่กันแน่"

"พรุ่งนี้เช้ามีหนึ่งนัด"

หูอีเฟยนึกทบทวนตารางการแข่งขันอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยปากบอก

"เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ ผมจำได้ว่าพวกคุณบอกว่าทีมที่สมัครมาเยอะมากไม่ใช่หรือไง"

จางเหว่ยรู้สึกงุนงง เขาจำได้ชัดเจนว่าตอนลฺหวี่จื่อเฉียวไปสมัครนั้นมีคนเข้าร่วมมากมาย แต่ทำไมการแข่งขันถึงดำเนินไปรวดเร็วนักเล่า?

เจิงเสี่ยวเสียนเดินเข้ามาสมทบแล้วพูดขึ้นว่า "รอบนี้มีทีมเข้าร่วมไม่ถึงสามสิบทีมหรอก แถมระบบแข่งขันยังเป็นแบบแพ้คัดออก จะไม่เร็วได้อย่างไร คาดว่าถ้าแข่งจนจบทั้งหมดคงใช้เวลาไม่เกินห้าวันเท่านั้น"

จางเหว่ยพยักหน้ารับ

ฉินอวี่ม่อกับถังโยวโยววิ่งลงมาจากรั้วกั้นผู้ชม ยืนอยู่ตรงหน้าจางเหว่ยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า "จางเหว่ย นายเก่งเกินไปแล้ว เมื่อกี้ได้ยินเสียงพวกเราเชียร์ไหม!"

"ใช่สิ! คนที่อยู่ข้างๆ พวกเราต่างพากันถามหานัดต่อไปของนาย บอกว่าพอถึงเวลาจะมาดูอีก"

"จริงเหรอ!"

ลฺหวี่จื่อเฉียวได้ยินคำพูดนั้นเข้า ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

เขาไม่ได้พบปะสาวสวยหน้าใหม่ๆ มานานแล้ว ไม่คาดคิดว่าแค่มาแข่งบาสเกตบอลครั้งนี้จะช่วยขยายวงสังคมให้กว้างขึ้นได้ พอถึงเวลานั้นเขาก็จะใช้ชื่อของจางเหว่ยเป็นใบเบิกทาง...

แป๊ะ!

ฝ่ามือที่ฟาดลงมาด้านหลังศีรษะ ทำลายฝันหวานที่ยังไม่เริ่มของลฺหวี่จื่อเฉียวจนสลายไปในพริบตา

"ลฺหวี่จื่อเฉียว ตั้งใจแข่งให้ดีๆ อย่าคิดเรื่องไร้สาระ มิฉะนั้น..."

หูอีเฟยกำหมั่นแน่น จนเกิดเสียงกระดูกนิ้วดังกร๊อบแกร๊บ

เมื่อเห็นภาพนั้น ลฺหวี่จื่อเฉียวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสันหลัง รีบยืนตรงตัวแข็งทื่อ ยกสี่นิ้วขึ้นฟ้าทันที

เขาทำหน้าตาจริงจังประกาศว่า "ผมสาบานว่าจะตั้งใจแข่งอย่างเต็มที่ ไม่เป็นตัวถ่วงของจางเหว่ยเด็ดขาด"

......

บนโลกออนไลน์

วิดีโอการแข่งขันบาสเกตบอลที่ถูกตัดต่อเรียบร้อยแล้ว ถูกอัปโหลดขึ้นสู่เว็บไซต์

ผ่านไปเพียงไม่นาน ยอดคอมเมนต์และยอดแชร์ใต้วิดีโอก็พุ่งทะลุหลักหมื่นไปแล้ว

"นี่เทพมาจากไหนกันเนี่ย! อัตราการยิงแม่นขนาดนี้ ช่างไร้เทียมทานจริงๆ!"

"ที่ไหนกันล่ะเทพ พวกคุณไม่เห็นเหรอว่าเขาแม้แต่ท่าพื้นฐานก็ยังทำไม่เป็น รู้จักแต่ยืนรออยู่ตรงกลางสนาม"

"คนที่อยู่ด้านบน พูดจาเหมือนเก่งนัก ถ้าแน่จริงก็ลองทำเองสักทีสิ!"

"เป็นเรื่องจริงนะ เอาอย่างอื่นไม่ต้องพูดถึงเลย แค่สถิติยิงสามแต้มเข้าร้อยเปอร์เซ็นต์นี่ก็เหลือเชื่อแล้ว"

"นั่นสินะ! คนแบบนี้ถ้าไปลงแข่ง ต่อให้ยิงแค่ลูกเดียวต่อควอเตอร์หนึ่ง (quarter) หรือแค่ห้าลูกต่อเกม สุดท้ายรวมคะแนนทั้งเกมก็ได้ตั้งหกสิบแต้มเชียวนะ!"

......

วิดีโอแพร่กระจายไปวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ บรรดาเด็กฝึกงานที่สำนักงานทนายความต้าเซิ่งบางคนก็ได้เห็นคลิปนั้นเช่นกัน และแค่เหลือบตาก็จำได้ทันทีว่าคนในวิดีโอคือจางเหว่ย จึงส่งต่อคลิปลงในกลุ่มแชทภายในของพวกตน

เพียงชั่วพริบตา จางเหว่ยก็กลายเป็นกระแสฮือฮาอีกครั้งภายในกลุ่มนั้น

ความนิยมของวิดีโอสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้มีผู้คนจำนวนมากที่ได้ชมการแข่งขันนัดนี้

แม้ท่าทางของจางเหว่ยในวิดีโอจะมีจุดบกพร่องเต็มไปหมด มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นมือใหม่ แต่สิ่งนั้นก็ไม่ได้ลดทอนความตื่นตะลึงที่อัตราการทำประตูสามแต้มจากกลางสนามของเขาซึ่งสูงถึงร้อยเปอร์เซ็นต์นำมาให้เลย