ตอนที่ 62 เครื่องจักรชู้ตลูกบาสที่ไร้ความปรานี

ยามค่ำคืน หลังอาหารเย็น

จางเหว่ยกำลังนอนพักอยู่บนเตียง ทันใดนั้นเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

หยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นชื่อของจูเก่อต้าลี่

"ต้าลี่ มีอะไรหรือเปล่าครับ"

"จางเหว่ย ฉันดูคลิปการแข่งขันของคุณวันนี้แล้ว คุณเก่งมากเลยนะ ไม่คิดเลยว่าชู้ตลูกแม่นขนาดนี้!"

"ก็พอใช้ได้ครับ ทั้งหมดเป็นผลจากการฝึกซ้อมก่อนหน้านี้นั่นแหละ"

จางเหว่ยไม่กล้าบอกว่าเป็นเพราะระบบ จึงทำได้เพียงอ้างว่าเป็นผลลัพธ์ของการฝึกฝนของตนเอง

แต่คำพูดของจางเหว่ยก็ไม่ได้โกหกเสียทีเดียว เพราะเขาได้ฝึกซ้อมอย่างจริงจังหน้าเครื่องชู้ตลูกในห้างเกมจริง ๆ!

"งั้นฉันไปดูคุณแข่งในสนามได้ไหม!"

"ได้สิครับ ถ้าคุณมา ผมจะดีใจมากเลย!"

"จริงเหรอ งั้นตอนนั้นฉันกับพ่อจะไปดูด้วย ว่าแต่จางเหว่ย พรุ่งนี้คุณมีการแข่งขันไหมคะ?"

เสียงของจูเก่อต้าลี่ปลายสายฟังดูตื่นเต้นดีใจมาก

"มีครับ เวลาแข่งของผมคือช่วงเช้าพรุ่งนี้"

"เข้าใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปถึงเร็วหน่อยนะคะ"

เมื่อสิ้นเสียงพูด โทรศัพท์ก็ถูกวางสายไป

......

เช้าวันต่อมา

"จางเหว่ย!"

ทั้งเจ็ดคนเพิ่งเดินเข้าโรงยิมบาสเกตบอลก็ได้ยินเสียงใสสะอาดดังขึ้น มองตามเสียงไปก็เห็นต้าลี่ยืนอยู่ริมอัฒจันทร์

"จางเหว่ย ลุงคนที่ยืนอยู่ข้างหลังต้าลี่นั่นใครน่ะ!"

เจิงเสี่ยวเสียนถามขึ้นพลางมองไปที่ชายที่นั่งอยู่ด้านหลังต้าลี่

"นั่นพ่อของต้าลี่ครับ"

"เขาทำงานอะไร ดูแล้วมีความเท่แบบลุงๆ ผู้ใหญ่ๆ ดีจัง!"

อี้เฟยยืนอยู่ข้างจางเหว่ยแล้วกระซิบถามเบาๆ

"เหมือนคุณครับ เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย แต่พ่อของต้าลี่เป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยฟู่ตัน ก่อนหน้านี้เคยเป็นศาสตราจารย์ที่ MIT ด้วย"

พูดจบ จางเหว่ยก็เดินตรงไปหาต้าลี่

ทิ้งไว้เพียงอีกหกคนที่เหลือซึ่งทำหน้าตาอึ้งทึ่งค้างเติ่ง

โอ้พระเจ้า!

ศาสตราจารย์ฟิสิกส์แห่งมหาวิทยาลัยฟู่ตัน!

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ต้าลี่จะฉลาดขนาดนี้ ลูกสาวมักได้ลักษณะนิสัยมาจากพ่อนี่นา!

ไม่รู้ทำไม หูอี้เฟยจึงเผลอมองไปที่เจิงเสี่ยวเสียนโดยอัตโนมัติ

อีกด้านหนึ่ง

"ต้าลี่ สวัสดีครับคุณอา"

"จางเหว่ย พอเริ่มแข่งต้องพยายามให้เต็มที่นะ!"

"ครับ!"

หยางลี่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ มองดูการแข่งขันในสนามครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดว่า "จางเหว่ย ไปวอร์มอัพเถอะ ใกล้ถึงเวลาพวกเธอขึ้นสนามแล้ว"

จางเหว่ยพยักหน้ารับ แล้วหันกลับไปยังทีม

......

การวอร์มอัพยังไม่ทันเสร็จ เสียงประกาศเรียกให้ขึ้นสนามก็ดังขึ้นข้างหูจางเหว่ย

ทั้งห้าคนเปลี่ยนชุดบาสเกตบอลเรียบร้อยแล้ว เตรียมตัวลงสู่สนาม

"พอขึ้นสนามแล้ว พยายามส่งบอลให้จางเหว่ยให้ได้มากที่สุด ถ้าฝ่ายตรงข้ามใช้คนประกบเกินสามคน เราค่อยบุกทะลวงเข้าไปเอง"

ระหว่างทางเดินขึ้นสนาม หูอี้เฟยกำลังจัดแผนการครั้งสุดท้าย

"อี้เฟย แต่ละควอเตอร์ขอแค่สิบครั้งก็พอ ผมต้องการเวลาพักแขนบ้าง"

การแข่งขันของทีมจางเหว่ยเป็นการแข่งแบบห้าคนต่อห้า และไม่มีตัวสำรอง ดังนั้นจางเหว่ยจึงต้องควบคุมจำนวนครั้งที่ชู้ตด้วยตัวเองเพื่อลดแรงกดดันต่อแขนจากการชู้ตติดต่อกัน

"อือ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวเราจะรับหน้าที่กันเองสี่คน แต่ฉันเดาว่าวันนี้คงเล่นไม่ครบสี่ควอเตอร์หรอก"

"เว้นแต่ว่าพวกเขาอยากให้ความห่างของคะแนนระหว่างสองฝั่งเกินร้อยแต้ม มิฉะนั้นเกมต้องจบเร็วกว่านั้นแน่นอน"

คำพูดของลฺหวี่จื่อเฉียวได้รับการเห็นด้วยจากอีกสามคน แม้จางเหว่ยจะชู้ตแค่สิบครั้งต่อควอเตอร์ แต่นั่นมันสามสิบแต้มเชียวนะ! รวมสี่ควอเตอร์ก็ตั้งหนึ่งร้อยยี่สิบแต้มแล้ว

สถิติการทำแต้มต่อเกมแบบนี้ บางทีอาจไม่เคยเกิดขึ้นแม้แต่ในรายการอย่าง NBA ก็เป็นได้!

แต่สถานการณ์แบบนั้นไม่น่าจะเกิดขึ้น เพราะแขนของจางเหว่ยรับแรงกดจากการชู้ตลูกด้วยพละกำลังขนาดนั้นไม่ไหว

หลังผู้เล่นทั้งห้าคนขึ้นสนาม จางเหว่ยที่ยืนอยู่ตำแหน่งด้านหลังก็กลายเป็นจุดสนใจของทั้งสนาม ผู้ชมส่วนใหญ่คือคนที่มาดูการแข่งขันเมื่อวาน และฟอร์มการเล่นของจางเหว่ยในเกมวันนั้นดึงดูดใจพวกเขาไว้

พวกเขาจึงอยากมาพิสูจน์ว่าจางเหว่ยจะยังสร้างช่วงเวลาอันน่าทึ่งเหมือนเมื่อวานได้อีกหรือไม่

ไม่ใช่แค่ผู้ชม แม้แต่ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามก็ยังระวังตัวจากจางเหว่ยอย่างเต็มที่

เมื่อคืนหลังจากทราบผลการจับสลากว่าจะต้องแข่งกับทีมนี้ในวันนี้ พวกเขาก็ได้ศึกษาข้อมูลของจางเหว่ยอย่างจริงจัง

สุดท้ายพวกเขาสรุปได้ข้อเดียวว่า ห้ามปล่อยให้ส่งบอลให้จางเหว่ยเด็ดขาด ถ้าตัดลูกสามแต้มจากกลางสนามของจางเหว่ยออกไป แรงกดดันของทีมก็จะลดลงไปเยอะ

เกมเริ่มแล้ว

ทีมคู่แข่งแย่งบอลไปได้ก่อนโดยไม่ลังเล บุกเข้าพื้นที่ฝั่งเราทันทีและเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือด

ตรงเส้นกลางสนามเหลือแค่จางเหว่ยที่ยืนดูท่าทีของพวกเขาอย่างสบายใจ ในวินาทีนั้น จางเหว่ยรู้สึกเหมือนตัวเองยืนอยู่บนอัฒจันทร์ชมเกมมากกว่าจะเป็นผู้เล่นในสนาม

ความคิดของจางเหว่ยไม่ได้อยู่นานนัก เพราะฝ่ายตรงข้ามทำคะแนนไปแล้ว ลฺหวี่จื่อเฉียวรับบอลมาจากเพื่อนร่วมทีม แล้วส่งต่อให้เจิงเสี่ยวเสียนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดการบุกเต็มรูปแบบ

เพื่อป้องกันไม่ให้จางเหว่ยจับบอล ฝ่ายตรงข้ามจึงจัดคนสองคนคอยประกบเขา แต่สุดท้ายก็ถูกหลอกด้วยจังหวะส่งบอลแบบหลอกๆ ของหูอีเฟยจนเสียหลัก

เมื่อจางเหว่ยได้บอล เขาหยุดนิ่งเล็งไปที่ห่วง แล้วชู้ตทันที

เสียงดัง "โครม!" ลูกสามแต้มเข้าเป้า!

เสียงเชียร์ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งสนามในทันที

แม้ทุกคนจะรู้ว่าฟอร์มของจางเหว่ยเมื่อกี้ไม่ได้เหมือนนักบาสเกตบอลเลยสักนิด แต่ลูกสามแต้มจากกลางสนามที่เข้าพอดีก็ทำให้พวกเขาตื่นเต้นจนตัวสั่น

ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามได้บอลกลับคืนมาและพยายามบุกสวน แต่เพราะต้องแบ่งกำลังไปคุมจางเหว่ย จำนวนผู้เล่นในการบุกจึงน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ช่องว่างระหว่างสองทีมจึงปรากฏขึ้นชัดเจน

เจอแนวรับที่แน่นหนาแบบนี้ พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตัดสินใจชู้ตไกล

น่าเสียดายที่ชู้ตไม่เข้า กวานกู่เซินฉีรับบอลแล้วโยนทิ้งไปด้านหลังให้ลฺหวี่จื่อเฉียว ลฺหวี่จื่อเฉียวทะลุเข้าไปเก็บรีบาวด์แล้วทำสองแต้มสำเร็จ

ฝ่ายตรงข้ามเพิ่งจะรู้สึกถึงแรงกดดันจากทีมเมื่อวานนี้เอง การมีอยู่ของจางเหว่ยคนเดียว ทำให้แผนทั้งหมดของพวกเขาพังทลาย

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ

จางเหว่ยที่ยืนอยู่กลางวงกลมดูเหมือนคนนอกที่กำลังดูการแข่งขัน ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเกมมีแค่เพียงสองวินาทีเท่านั้น ตอนที่บอลอยู่ในมือ

ควอเตอร์ที่สองยังไม่ทันเริ่ม ฝ่ายตรงข้ามก็เดินไปขอแพ้กับกรรมการแล้ว

ถ้าเล่นต่อไปแบบนี้ มันจะมีประโยชน์อะไรอีก!

เกมเพิ่งจะเริ่มไม่ถึงควอเตอร์แรก แต่ผลแพ้ชนะก็เห็นกันจะๆ อยู่แล้ว จะให้เล่นต่อยังไงไหว!

จางเหว่ยมองตามหลังฝ่ายตรงข้ามที่เดินออกจากสนาม แล้วไหล่กว้างของเขาขยับขึ้นลงเล็กน้อย

ขอโทษนะ! ก็ใครใช้ให้ผมชู้ตเป็นอย่างเดียวล่ะ

จางเหว่ยเดินขึ้นไปบนอัฒจันทร์

"จางเหว่ย เมื่อกี้เธอเท่มากเลย ชู้ตเข้าครบทุกเม็ด!"

"ก็ธรรมดาครับ แนวรับของฝ่ายนั้นทำได้ดีเหมือนกัน"

หยางลี่หัวเราะพลางพูดว่า "จางเหว่ย พูดจริงๆ นะ ผมไม่เคยเห็นเกมบาสเกตบอลแบบมาก่อนในชีวิตเลย"

"ผมเล่นบาสไม่เป็นหรอกครับ แค่ถูกพวกเขาดึงมาช่วยเติมจำนวนเท่านั้น"

จางเหว่ยรู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง เขารู้ดีว่าฟอร์มของตัวเองในสนามเป็นยังไง แต่โชคดีที่นี่เป็นแค่เกมบาสเกตบอลระดับชุมชนเท่านั้น

"ทักษะการชู้ตของเธอแบบนี้ ต่อให้ไปแข่งในสนามจริงก็ยังพอมีที่ยืนอยู่นะ เพราะแค่ยืนอยู่ในสนาม เธอก็กลายเป็นตัวแปรสำคัญที่สุดที่จะพลิกเกมได้ทุกเมื่อ"

หยางลี่ชี้มือไปที่สนาม แล้วหันมามองหน้าจางเหว่ยพร้อมวิเคราะห์สถานการณ์

จริงอยู่ที่จางเหว่ยไม่มีเทคนิคการเล่นบาสเกตบอลเลยสักนิด แต่อัตราการชู้ตสามแต้มจากกลางสนามที่เข้าเป้าร้อยเปอร์เซ็นต์ คือภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดในสนาม