ตอนที่ 70 ความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจของโยวโยว

ทันทีที่กลับถึงอพาร์ตเมนต์ โยวโยวก็เล่าข่าวดีนี้ให้ฉินอวี่ม่อและหูอีเฟยฟังทันที

"ไม่น่าเชื่อเลยนะโยวโยว แค่ส่งพัสดุไปหนเดียว กลับมีโอกาสได้เป็นนางเอกด้วย"

"ไอ้เจิงเสี่ยวเสียนคนน่าหมั่นไส้ ยังพอจะทำประโยชน์อยู่บ้างเหมือนกัน"

ฉินอวี่ม่อและหูอีเฟยต่างรู้สึกยินดีกับถังโยวโยวจากใจจริง เธอทุ่มเทแสดงบทบาทต่างๆ มามากมาย ในที่สุดก็ได้ตำแหน่งนางเอก ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะเป็นโอกาสทองที่ถังโยวโยวจะได้พิสูจน์ฝีมือของตัวเองแล้ว

"ต้องขอบคุณอาจารย์เจิงจริงๆ ตอนแรกหัวหน้าของเขาอย่างลิซ่าไม่สนใจฉันหรอก แต่หลังจากนั้นไม่รู้ว่าคุณครูเจิงพูดอะไรไปบ้าง ลิซ่าก็ตอบตกลงอย่างง่ายดาย แถมยังชมว่าฉันทำได้ดีมากด้วย"

ถังโยวโยวเล่าสถานการณ์ตอนนั้นตามตรง โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าฉินอวี่ม่อข้างๆ กำลังดูกระอักกระอ่วน และสีหน้าของหูอีเฟยก็ค่อยๆ ทึ่มลงเรื่อยๆ

"โยวโยว..."

ฉินอวี่ม่อเตือนเบาๆ ขณะที่ถังโยวโยวกำลังพูดอยู่

ถังโยวโยวจึงหันไปมอง เห็นหูอีเฟยสีหน้าดำคล้ำไร้อารมณ์ความรู้สึก ใครก็สัมผัสได้ถึงความปั่นป่วนมหาศาลที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าที่เงียบงันนั้น

ถังโยวโยวเพิ่งจะตระหนักได้ เธอเพิ่งนึกออกว่าเมื่อกี้ตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง

"พี่อีเฟย..."

ยังไม่ทันที่ถังโยวโยวจะพูดจบ หูอีเฟยก็ลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นชั้นบนไปเสียแล้ว

ถังโยวโยวหันมามองฉินอวี่ม่อด้วยท่าทีอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

"อวี่ม่อ ฉันก่อเรื่องใหญ่แล้ว อาจารย์เจิงช่วยฉันไว้เยอะขนาดนั้น แต่ฉันกลับเป็นคนทำร้ายเขาแทน"

ยิ่งพูด น้ำตาของถังโยวโยวก็ไหลพรากออกมาเป็นหยดๆ

ฉินอวี่ม่อตบหลังถังโยวโยวเบาๆ แล้วกระซิบข้างหูเธอว่า "จริงๆ แล้ว เรื่องนี้ก็มีด้านดีอยู่นะ เธอยังไม่เห็นเหรอว่าอีเฟยโกรธ! มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเธอหึง อาจารย์เจิงอาจจะต้องโดนทุบสักยก แต่อย่างที่บอกว่า 'ตีคือรัก ด่าคือห่วง' เธอเองก็ไม่ใช่คนที่จะไม่รู้วิธีที่พวกเขาสองคนปฏิบัติต่อกันนี่นา"

"บางทีถ้าอีเฟยทุบอาจารย์เจิงสักที มันอาจจะทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แน่นแฟ้นขึ้นก็ได้"

น้ำตาของถังโยวโยวหยุดไหลทันที เธอจ้องฉินอวี่ม่อด้วยความประหลาดใจ

เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าฉินอวี่ม่อจะวิเคราะห์เรื่องนี้ในมุมนี้ แต่พอคิดทบทวนอีกที ก็อธิบายได้อย่างสมเหตุสมผลจริงๆ

ด้วยนิสัยของอาจารย์เจิง ต่อให้อีเฟยทุบเขาสักยก เขาก็จะไม่ปริปากบ่นเลยสักคำ ไม่เพียงแค่นั้น เขายังจะมานั่งคิดว่าตัวเองทำอะไรผิด ถึงได้อีเฟยโกรธขนาดนี้

ความคิดของทั้งสองคนดูเหมือนจะตรงกันพอดี ทั้งคู่พูดพร้อมกันว่า "มันช่างน่าหมั่นไส้จริงๆ!"

"พวกเธอคุยเรื่องอะไรกัน?"

จางเหว่ยผลักประตูระเบียงเข้ามา มือหนึ่งถือกะละมังใบหนึ่ง

"ไม่ได้คุยอะไรหรอก ว่าแต่จางเหว่ย นายถืออะไรมาเนี่ย?"

ถังโยวโยวชี้ไปที่กะละมังในมือจางเหว่ยแล้วถาม

จางเหว่ยวางกะละมังลงบนโต๊ะกลาง

"นี่ไม่ใช่โคลนพอกหน้าไข่ขาวของฉันเหรอ ทำไมมันมาอยู่ในมือเธอล่ะ"

ฉินอวี่ม่อมองจางเหว่ยด้วยความแปลกใจ เอื้อมมือไปแตะดู พบว่ายังอุ่นอยู่ ดูเหมือนเพิ่งทำเสร็จไม่นานมานี้

จางเหว่ยอธิบายว่า "โคลนพอกหน้าของเธอถูกจื่อเฉียวกินเป็นอาหารว่าง เขาซาบซึ้งที่คุณไม่สงสัยเขา เลยทำใหม่มาให้คืนหนึ่งกะละมัง! อึก!"

"ไม่น่าเชื่อว่าลฺหวี่จื่อเฉียวคนนี้จะไม่เลวเลยนะ! ดูแล้วทำออกมาได้สวยทีเดียว พอดีจะใช้ได้เลยเดี๋ยวนี้"

ฉินอวี่ม่อยกโคลนพอกหน้าเตรียมตัวจะออกไป ก่อนไปเธอหันมามองถังโยวโยวที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วพูดว่า "ว่าแต่ โยวโยว เธอต้องไปสัมภาษณ์ไม่ใช่เหรอ มาลองใช้ดูสิ ผลลัพธ์ดีมากเลยนะ"

"จริงเหรอ!"

ถังโยวโยวลุกขึ้นยืนทันที แล้วเดินตามฉินอวี่ม่อเข้าห้องน้ำไป

......

เช้าวันต่อมา

หลังอาหารเช้า ถังโยวโยวกำลังเตรียมตัวจะไปสัมภาษณ์งาน

"โยวโยว เธอเปลี่ยนชุดไหม ชุดนี้ไม่ค่อยเข้ากับเธอเท่าไหร่"

จางเหว่ยกำลังเก็บกวาดในครัว พอหันกลับมาเห็นถังโยวโยวใส่เสื้อผ้าแนวเชยๆ เดินออกจากห้องมาพอดี

การที่ยังมีชุดแบบนี้ค้างอยู่ในตู้เสื้อผ้าของถังโยวโยว เป็นสิ่งที่จางเหว่ยเข้าใจไม่ได้จริงๆ

"เป็นอะไรไปจางเหว่ย มีปัญหาอะไรหรือไง?"

ถังโยวโยวไม่ได้รู้สึกว่าชุดนี้มีปัญหาอะไร เธอหมุนตัวโชว์รอบหนึ่งด้วยซ้ำ

"โยวโยว เธอเป็นนักแสดง ต้องรักษาภาพลักษณ์หน่อย ไปหาอวี่ม่อให้ช่วยเลือกชุดไปสัมภาษณ์งานสิ"

"โอเค งั้นก็ได้"

ถังโยวโยวนึกถึงเป้าหมายความสำเร็จในการสัมภาษณ์วันนี้ จึงตอบตกลงไป

แล้วเธอก็เดินขึ้นชั้นบนไปหาอวี่ม่อ

ทันทีที่ถังโยวโยวเข้าไปได้สักครู่ ฉินอวี่ม่อก็เดินออกมา พิงราวบันไดแล้วกล่าวขอบคุณอย่างซาบซึ้งว่า "จางเหว่ย โชคดีที่คุณห้ามโยวโยวไว้ ไม่งั้นถ้าเธอเดินออกไปแบบนั้น ได้เสียหน้าแทนฉันหมด"

พูดจบ เธอก็กลับเข้าห้องไป

สิบห้านาทีต่อมา ถังโยวโยวในลุคใหม่ก็เดินออกมาจากห้องของฉินอวี่ม่อ

เทียบกับทรงผมและเสื้อผ้าเชยๆ ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ดูสดใสและโดดเด่นขึ้นมาก

จางเหว่ยยกนิ้วโป้งให้ฉินอวี่ม่อ

สมแล้วที่เป็นคนนำเทรนด์แฟชั่น

"จางเหว่ย เป็นไงบ้าง ดูดีขึ้นไหม?"

ถังโยวโยวส่องกระจกดูตัวเองก่อนออกจากห้อง ลุคนี้ต่างจากที่เธอแต่งเองโดยสิ้นเชิง

"เยี่ยมมาก โยวโยว มั่นใจเข้าไว้ อย่าประหม่า ขอให้สัมภาษณ์สำเร็จนะ"

"อืม ฉันรู้แล้ว"

หลังจากฉินอวี่ม่อช่วยเปลี่ยนลุคให้จนกลายเป็นคนละคน ถังโยวโยวก็มั่นใจสุดขีด

ความสวยคือแหล่งกำเนิดความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผู้หญิง!

เมื่อถังโยวโยวจากไปแล้ว จางเหว่ยเดินมาที่บันไดแล้วถามเบาๆ ว่า "อวี่ม่อ เกิดอะไรขึ้นกับอีเฟยหรือเปล่า?"

ปกติหูอีเฟยไม่เคยขาดมื้อเช้า แถมมักจะเป็นคนแรกที่มา แต่ในวันนี้กลับมีเรื่องผิดปกติ

จนถึงตอนนี้ เธอยังไม่ยอมออกจากห้องเลย เอาแต่ขลุกอยู่ข้างใน

ฉินอวี่ม่อรีบทำท่าขอความเงียบ จากนั้นหันกลับไปมองห้องของอีเฟยเมื่อเห็นว่าไม่มีเสียงรบกวนใดๆ ก็รีบวิ่งลงบันไดไป ดึงมือจางเหว่ยเข้ามาในครัว

"เมื่อคืนโยวโยวพูดผิดไปหน่อย เลยกลายเป็นแบบนี้"

ฉินอวี่ม่อเล่าสรุปสิ่งที่ถังโยวโยวพูดเมื่อคืนให้จางเหว่ยฟังคร่าวๆ

จางเหว่ยตกตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นทำท่าอธิษฐาน

"อาจารย์เจิง ขอให้พระเจ้าคุ้มครองให้คุณปลอดภัยด้วยเถิด"

จางเหว่ยอธิษฐานเสร็จแล้ว แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าพระเจ้าจะทรงได้ยินไกลข้ามประเทศขนาดนี้หรือไม่!

ฉินอวี่ม่อเห็นท่าทางอธิษฐานของจางเหว่ยก็หัวเราะก๊าก แต่พอคิดถึงอีเฟยที่อยู่บนห้องชั้นสอง เธอก็รีบเอามือปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะทันที

"จางเหว่ย เลิกเล่นได้แล้ว คิดหาวิธีช่วยอาจารย์เจิงหน่อยสิ!"

"ช่างเถอะ เรื่องระหว่างเขาสองคน ผมไม่อยากเข้าไปยุ่ง"

จางเหว่ยโบกมือ เขาไม่อยากให้ตัวเองต้องพลอยซวยตามเจิงเสี่ยวเสียนไปด้วย

"หรือว่าจะยืนดูอาจารย์เจิงโดนอีเฟยทุบตีอย่างเดียว? อีเฟยเขาได้สายดำเทควันโต้นะ!"

"ช่วยไม่ได้ล่ะ! ใครใช้ให้อาจารย์เจิงไปทำเรื่องที่ผิดต่ออีเฟยกันล่ะ!"

จางเหว่ยเองก็จนปัญญา ไม่มีใครรู้หรอกว่าเจิงเสี่ยวเสียนพูดอะไรกับลิซ่าบ้าง ที่สำคัญที่สุดคือต้องไม่ให้ถังโยวโยวได้ยินเข้า