ตอนที่ 71 การสัมภาษณ์ของถังโยวโยว

สถานที่สัมภาษณ์

ทันทีที่ถังโยวโยวก้าวเข้าไปในสถานที่นั้น คนอื่นก็รับรู้ได้ทันทีว่าภัยคุกคามครั้งใหญ่กำลังปรากฏตัวขึ้น

ถังโยวโยวจดจำคำเตือนของจางเหว่ยและอวี่ม่อที่บอกก่อนออกบ้านมาอย่างเคร่งครัด

"พยายามอย่าพูดคุยกับคนอื่น รักษาความลึกลับและความมั่นใจของตัวเองไว้"

ถังโยวโยวนั่งเงียบๆ อยู่ตรงที่นั่งรอเรียกตัวตลอดเวลา

"หมายเลข 15 ถังโยวโยว"

พอได้ยินเสียงเรียกจากหน้าประตูห้องสัมภาษณ์ ถังโยวโยวจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปหา

หลังติดตามเจ้าหน้าที่เข้าไปในห้องสัมภาษณ์ การผจญภัยในการสัมภาษณ์ของถังโยวโยวก็เริ่มต้นขึ้น

สิบห้านาทีต่อมา ถังโยวโยวออกจากห้องพร้อมคำชมเชยจากผู้สัมภาษณ์หลายคน เธอไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อย แต่รีบเดินทางกลับอพาร์ตเมนต์ทันที

นั่งอยู่บนรถ ภายในใจของถังโยวโยวเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนระงับไว้ไม่ได้ เธอไม่คาดคิดว่าจะได้บทนางเอกมาครองได้อย่างราบรื่นขนาดนี้

เธอก้มลงมองเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่

ถ้าไม่ใช่เพราะจางเหว่ยกับอวี่ม่อ คงไม่มีทางที่เธอจะผ่านฉลุยแบบนี้

ดังนั้น ถังโยวโยวจึงตัดสินใจว่าพอกลับถึงบ้าน จะเลี้ยงข้าวสองคนนั้นให้อิ่มหนำสำราญสักมื้อ

...

ในบาร์

เจิงเสี่ยวเสียนกำลังนั่งคุยเล่นอยู่กับกวานกู่

หูอีเฟยเดินเข้ามา ใบหน้าเรียบเฉย ไม่เหลือร่องรอยของความโกรธเมื่อสักครู่ให้เห็นเลย

"เจิงเสี่ยวเสียน ได้ยินว่า...นายช่วยแนะนำงานใหม่ให้โยวโยวเหรอ!"

"ใช่แล้ว บทนางเอกในละครทีวี เห็นไหมล่ะ พี่เสี่ยวเสียนของพวกนายก็มีคอนเนกชันกว้างขวางเหมือนกัน"

เจิงเสี่ยวเสียนพูดอย่างภาคภูมิใจ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าคิ้วของอีเฟยกกระตุกเล็กน้อย

อีเฟยมองเจิงเสี่ยวเสียน แล้วตอบด้วยน้ำเสียงแสบสันต์ว่า "โอ้ จริงเหรอ? ไม่รู้สินะว่าคอนเนกชันของนายได้มาจากแลกกับอะไร!"

เจิงเสี่ยวเสียนจับความรู้สึกแฝงในคำพูดของอีเฟยได้ แต่ก็ยังงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

ช่วงนี้เขาไปมีเรื่องกับหูอีเฟยตอนไหน?

เมื่อไม่กี่วันก่อนยังดีๆ กันอยู่ ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

เจิงเสี่ยวเสียนตกอยู่ในสภาวะสงสัยตัวเอง เขาพยายามคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่าทำไมหูอีเฟยถึงเปลี่ยนไปกะทันหัน

กวานกู่ที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้รู้สึกว่าคำพูดของอีเฟยมีปัญหาลึกซึ้งอะไร

กวานกู่ถือขวดเหล้า มองไปที่อีเฟย แล้วถามด้วยความสงสัยว่า "จริงด้วย อีเฟย เช้านี้ทำไมคุณไม่ลงมาทานอาหารเช้าล่ะ!"

"ไม่อยากกิน รู้สึกคลื่นไส้!"

หูอีเฟยรับค็อกเทลจากบริกร มองเจิงเสี่ยวเสียนด้วยสายตาขยะแขยง แล้วหมุนตัวเดินจากไป

"คลื่นไส้? อีเฟย ถ้าป่วยต้องไปหาหมอนะ"

กวานกู่ มองตามหลังหูอีเฟยไปแล้วพูดกับเจิงเสี่ยวเสียนว่า "อาจารย์เจิง คุณไปดูอาการอีเฟยหน่อยไหม เผื่อป่วยจริงๆ จะได้ห้ามดื่มเหล้า"

เจิงเสี่ยวเสียนเงยหน้าขึ้นมองกวานกู่ เหมือนมองคนโง่

จากนั้นก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ

กวานกู่เกาหัว เขาพูดผิดตรงไหนกัน? ทำไมเมื่อกี้สายตาของอาจารย์เจิงถึงดูแปลกๆ นะ?

...

ค่ำคืนมาถึง ห้อง 3601 ของอพาร์ตเมนต์

หูอีเฟยกินข้าวเย็นเสร็จก็ขึ้นห้องไปทันที

เจิงเสี่ยวเสียนก็แยกตัวกลับห้องหลังจากนั้นเช่นกัน

ลฺหวี่จื่อเฉียวมองตามทิศทางที่ทั้งสองคนจากไป แล้วหันกลับมามองสามคนที่เหลือบนโต๊ะอาหาร

เขาสอบถามเบาๆ ว่า "สองคนนั้นเป็นอะไร ทะเลาะกันเหรอ?"

กวานกู่ส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจ

ตั้งแต่เริ่มทานข้าว เขาก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศบนโต๊ะมันผิดปกติ เหมือนมีแรงกดดันมองไม่เห็นปกคลุมอยู่ ซึ่งต่างจากบรรยากาศการกินข้าวครั้งก่อนๆ อย่างสิ้นเชิง

ฉินอวี่ม่อและจางเหว่ยสบตากัน ต่างก็ไม่กล้าพูดออกมา ตราบใดที่ยังไม่ชัดเจน ยิ่งคนรู้น้อยยิ่งดี

ปัง!

ถังโยวโยวเปิดประตูเข้ามาอย่างร่าเริงสดใส

เพียงแค่มองท่าทาง ทุกคนก็รู้ผลสัมภาษณ์แล้ว

"ป้าเล็ก วันนี้แต่งตัวสวยจัง เป็นฝีมือของอวี่ม่อใช่ไหม!"

ลฺหวี่จื่อเฉียวrecognize ทันทีว่าการแต่งตัวของถังโยวโยวในวันนี้มาจากฝีมือของฉินอวี่ม่อ เพราะสไตล์วันนี้แตกต่างจากการแต่งตัวปกติของป้าเล็กอย่างสิ้นเชิง และโดยรวมยังเน้นจุดเด่นของถังโยวโยวได้ดียิ่งขึ้น

กวานกู่หันกลับไปมอง ถูกทรงผมและการแต่งกายของถังโยวโยวดึงดูดเข้าเต็มๆ จ้องตาไม่กะพริบ

ถังโยวโยวก้าวเท้าเล็กๆ เดินเข้ามา

"ผมผ่านการสัมภาษณ์แล้ว! ตอนนี้คนที่มายืนอยู่ตรงหน้าพวกคุณ ก็คือตัวละครเอกหญิงของละครเรื่อง 'วีรบุรุษพลิกโลก' ที่กำลังจะออกอากาศให้ฮอตฮิตไปทั้งเมืองเลยล่ะค่ะ! แหม... หนูเองแหละ ทังโยวโยว!"

"ไอ้เจ้ากวนโกระดีเกินคาด โยวโยว เธอเก่งที่สุดจริงๆ!"

กวานกู่ตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่ไหว ลุกพรวดขึ้นมากอดถังโยวโยวแน่นทันที

คนอื่นๆ ก็ทยอยเข้ามากอดแสดงความยินดีกับถังโยวโยวเช่นกัน

แต่แล้วกวานกู่ก็จับได้กลิ่นเหล้าจางๆ จากตัวถังโยวโยว

สีหน้าตื่นเต้นดีใจพลันหายวับไป กลายเป็นสีหน้าจริงจังถามขึ้นมาว่า "โยวโยว คุณดื่มเหล้ามาเหรอ?"

"อือ หลังสัมภาษณ์เสร็จ ฉันกำลังจะกลับอยู่แล้วนะ แต่ผู้กำกับนัดฉันไปคุยเรื่องบทที่โรงแรม พอตกค่ำก็เลยกินข้าวด้วยกัน แล้วก็ดื่มกันนิดหน่อยน่ะ"

ถังโยวโยวนึกย้อนถึงเรื่องราวตลอดทั้งวันนี้ แล้วรู้สึกเหลือเชื่อสุดขีด เธอไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตจะมีช่วงเวลาแบบนี้ได้

พอได้ยินคำว่า 'โรงแรม' สมองของกวานกู่ก็เริ่มจินตนาการเตลิดไปไกล แถมยังมองไปที่เสื้อผ้าที่ถังโยวโยวใส่ ความรู้สึกไม่ดีบางอย่างก็พลุ่งขึ้นในใจ

ถังโยวโยวไม่ได้สังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไปของกวานกู่ ยังพูดต่ออย่างอารมณ์ดีว่า "กวนกู่ คุณไม่รู้หรอกว่ากุ้งมังกรโกเบที่โรงแรมนั้นอร่อยขนาดไหน เขาว่ากันว่าเลี้ยงด้วยเนื้อโกเบตั้งแต่เล็กเลยนะ!"

จางเหว่ยชำเลืองมองสีหน้าของกวานกู่ แล้วรีบถามแทรกขึ้นทันทีว่า "เอ้อ จริงสิ โยวโยว ผู้กำกับละครของคุณเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงครับ?"

"ก็ผู้หญิงไงคะ ไม่งั้นฉันจะกล้าไปคุยที่โรงแรมคนเดียวได้ยังไง!"

ได้ยินดังนั้น เมฆหมอกที่ครุ่นคิดอยู่ในใจของกวานกู่ก็สลายหายไปในพริบตา กลับมาเปี่ยมสุขเหมือนเดิม

กวานกู่ตำหนิตัวเองในใจว่า *ฉันคิดอะไรแย่ๆ กับโยวโยวไปได้เนี่ย แย่จริง!*

"โยวโยว ครั้งหลังเปลี่ยนสถานที่เถอะ โรงแรมบางทีก็ไม่ปลอดภัยนัก"

ถังโยวโยวไตร่ตรองดูแล้ว เห็นด้วยกับคำเตือนของจางเหว่ย เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียว ไปโรงแรมตามลำพัง ย่อมมีความเสี่ยงที่จะเกิดอันตรายได้จริงๆ

เธอมองหน้าจางเหว่ย พยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม "รู้แล้วล่ะ ขอบคุณที่ห่วงนะคะ"

ถังโยวโยวพูดต่อ "อ้อ วันนี้ต้องขอบคุณจางเหว่ยกับอวี่ม่อด้วย ถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจากสองคน พวกเขาคงไม่ผ่านรอบแรกง่ายๆ แน่"

"ไม่ต้องเกรงใจ เราเป็นเพื่อนบ้านกันนี่นา ช่วยกันได้ก็ต้องช่วย"

หูอีเฟยที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ เอ่ยปากเสริมขึ้นบ้าง "แต่อย่าลืมเลี้ยงข้าวพวกเราด้วยนะ ถือว่าเป็นค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ"

"ได้เลยค่ะ ไว้รอรับเงินเดือนก้อนแรกเมื่อไหร่ จะพาไปกินร้านเด็ดแน่นอน!"

จางเหว่ยเสนอไอเดียตรงกลางขึ้นมา

นี่ก็เพื่อคำนึงถึงกระเป๋าสตางค์ของถังโยวโยวด้วย ไม่อย่างนั้นถ้าออกไปด้วยกันเยอะขนาดนี้ ยังไงก็เป็นค่าใช้จ่ายก้อนโตแน่ ๆ

เมื่อสองวันก่อนเขาเพิ่งได้ยินถังโยวโยวบ่นว่าเดือนหน้าจะจ่ายค่าเช่าไม่ไหวแล้ว

ถ้าต้องเลี้ยงอีก เกรงว่าถังโยวโยวคงต้องกู้หนี้ยืมสินมาประทังชีวิต

ถังโยวโยวได้ฟังดังนั้น ก็มองจางเหว่ยด้วยความดีใจและซาบซึ้ง

กวานกู่ยกมือพูดขึ้นว่า "โยวโยว ฉันไปด้วยกันนะ พรุ่งนี้เย็นทุกคนจะได้กินอาหารญี่ปุ่นแท้ๆ"

"ขอบคุณนะ กวานกู่"