ตอนที่ 72 เยือนบ้าน

บ่ายวันถัดมา

กวานกู่กับถังโยวโยวซื้อของกลับมา ทั้งสองกำลังจัดการวัตถุดิบอาหารอยู่พอดี

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากด้านนอก

ถังโยวโยววิ่งเหยาะๆ ไปเปิดประตู

"ผู้กำกับ! ทำไมท่านถึงมาที่นี่ล่ะคะ"

"เดิมทีผมมีไฟล์บินคืนนี้ แต่จู่ๆ ไฟล์นั้นก็ถูกยกเลิก ผมเลยต้องเปลี่ยนไปนั่งไฟล์ถัดไป ซึ่งยังมีเวลาว่างอีกพักใหญ่ ผมนึกได้ว่าที่อยู่ของคุณไม่ไกลจากตรงนั้น เลยแวะมาเยี่ยมสักหน่อย แล้วก็ถือโอกาสคุยเรื่องบทละครด้วย"

"อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ ผู้กำกับ เชิญเข้ามาข้างในสิคะ"

ถังโยวโยวเชิญผู้กำกับเข้ามานั่งที่โซฟา

กวานกู่รีบยกน้ำสองแก้วมาวางบนโต๊ะกลางอย่างพอเหมาะ

ผู้กำกับมองกวานกู่ แล้วถามอย่างลองเชิงว่า "นี่คือแฟนหนุ่มของคุณหรือ?"

"ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ เขาเป็นรูมเมทของฉัน ที่นี่เป็นอพาร์ตเมนต์แบบเช่าร่วมค่ะ"

ถังโยวโยวรีบอธิบาย เธอกลัวว่าผู้กำกับจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของทั้งสอง

หากผู้กำกับคิดว่ากวานกู่เป็นแฟนของเธอ จนทำให้เธอเสียตำแหน่งนางเอกไป คงไม่ดีแน่

ใครจะรู้ว่าผู้กำกับกลับยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก ผู้หญิงมีแฟนเป็นเรื่องปกติธรรมดา อีกอย่าง ผมเลือกคุณเพราะความสามารถ ไม่มีปัจจัยอื่นมาแทรกแซงการตัดสินใจของผมได้"

กวานกู่ที่อยู่ไกลออกไปไม่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง เพียงแต่ขณะทำอาหาร เขามักจะเงยหน้ามองดูคนที่นั่งคุยกันอยู่บนโซฟาเป็นครั้งคราว

ผู้กำกับยังคุยกับโยวโยวได้ไม่นาน ก็เอ่ยปากถาม "โยวโยว ไม่รู้ห้องน้ำที่บ้านคุณอยู่ตรงไหน ผมขอยืมใช้หน่อยได้ไหม"

ถังโยวโยวลุกขึ้นนำทางผู้กำกับไป

จากนั้น โยวโยวเดินไปที่ครัว บอกกับกวานกู่ว่า "ขอโทษนะ กวานกู่ ฉันคงทำอาหารด้วยกันไม่ได้แล้ว"

กวานกู่โบกมือพูดว่า "ไม่เป็นไร โยวโยว ฉันทำคนเดียวก็ได้ เธอกลับไปนั่งรอที่โซฟาเถอะ!"

โยวโยวพยักหน้ารับ

ยังไม่ทันที่เธอจะกลับมานั่งรอที่โซฟา ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง จางเหว่ยพาชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามา

"โยวโยว รบกวนเทน้ำให้คุณอาจารย์เจิ้งหน่อย เขาจะมาสัมภาษณ์งานคุณเสี่ยวเสียน"

คำพูดเดียวของจางเหว่ย ทำให้ถังโยวโยวนึกขึ้นมาได้

คนที่มาสัมภาษณ์งานคุณเสี่ยวเสียน หรือว่าคุณเสี่ยวเสียนจะมีสิทธิ์ได้เลื่อนเป็นรองผู้อำนวยการสถานี?

ถังโยวโยวรีบลากแก้วน้ำสองใบบนโต๊ะกลางไปไว้ด้านข้าง แล้วเทน้ำใหม่ให้อีกหนึ่งแก้ว

"สวัสดีค่ะ คุณอาจารย์เจิ้ง กรุณารอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันไปตามพี่เสี่ยวเสียนให้ค่ะ"

จางเหว่ยเดินเข้าไปในห้อง 3602 เพื่อตามหาเจิงเสี่ยวเสียน

"ไม่ทราบว่า... คุณคือ..."

"สวัสดีค่ะ ฉันถังโยวโยว เป็นรูมเมทของเจิงเสี่ยวเสียนค่ะ"

ถังโยวโยวยื่นมือออกมาอย่างสุภาพ อาจารย์เจิ้งก็ตอบรับจับมือเธอ

"ไม่น่าเชื่อเลยว่า รูมเมทของเสี่ยวเสียนจะหล่อเหลากันทั้งนั้น เด็กหนุ่มที่พามาข้างบนเมื่อกี้ก็เช่นกัน!"

อาจารย์เจิ้งชี้ไปที่จางเหว่ยซึ่งเพิ่งเดินออกจากระเบียง แล้วกล่าวชมเชย

หากไม่มีจางเหว่ย เขาคงหลงทางอยู่ด้านล่างพอดี โชคดีที่ถามทางแล้วเจอจางเหว่ย จึงได้ขึ้นมารวมกัน

"ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ"

"อาจารย์เจิ้งครับ ต้องลำบากคุณเดินทางมาเองขนาดนี้ จริงๆ แล้วควรจะเป็นผมที่ต้องไปหาคุณต่างหาก"

เจิงเสี่ยวเสียนยิ้มกว้างจนแทบปิดปากไม่ลง นั่งลงบนโซฟาอีกตัวหนึ่ง

อาจารย์เจิ้งมองเจิงเสี่ยวเสียนแล้วถามว่า "ไม่เป็นไร ครั้งนี้ผมมาเพียงเพื่อสัมภาษณ์เบื้องต้นเท่านั้น ส่วนการสัมภาษณ์จริงๆ จะดำเนินการภายในกลุ่มบริษัท"

"อื้ม ผมทราบครับ"

เจิงเสี่ยวเสียนพยักหน้า ถ้าการได้งานในกลุ่มบริษัทง่ายขนาดนี้ เขาคงไม่ต้องยุ่งยากมากเท่านี้

"เราได้อ่านจดหมายสมัครงานของคุณแล้ว เนื้อหาเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ เราเห็นความมุ่งมั่นของคุณจากในนั้น คิดว่าตอนเขียนคุณคงตั้งใจมากทีเดียว เรายังเห็นคราบน้ำตาที่แห้งสนิทบนกระดาษอีกด้วย"

เจิงเสี่ยวเสียนตกใจจนตั้งตัวไม่ติด ผมจำได้ว่าร้องไห้ตอนไหน?

แต่นั่นก็ไม่อาจขัดขวางทักษะในการ 'ตีเหล็กตอนร้อน' ของเจิงเสี่ยวเสียนได้

เจิงเสี่ยวเสียนพูดต่อว่า "ครับ ผมเชื่อว่าเราจะทำงานในตำแหน่งนี้ได้ดี และมุ่งมั่นพัฒนาอนาคตของวงการวิทยุของเราต่อไป"

"ดีมาก หนุ่มน้อย มีไฟแรงดี"

อาจารย์เจิ้งตบไหล่เจิงเสี่ยวเสียนเบาๆ ให้กำลังใจ

ผู้กำกับของโยวโยวเดินออกมาจากห้อง

ผู้กำกับมองคนแปลกหน้าไม่กี่คนที่เพิ่มเข้ามาในห้องนั่งเล่น เธอไม่รู้จักใครเลย พอเหลือบดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือก็บอกถังโยวโยวว่า "โยวโยว ฉันต้องไปก่อนแล้ว เครื่องบินกำลังจะถึงเวลาแล้ว"

"อืมค่ะ พี่ผู้กำกับ เดี๋ยวฉันไปส่งนะคะ"

ถังโยวโยวลากกระเป๋าเดินทางของผู้กำกับ แล้วพากันออกจากห้องไป

จางเหว่ยกลับเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ออกมาช่วยกวานกู่ทำกับข้าวในครัว

ถังโยวโยวกลับมาจากข้างนอก ก็เข้าไปร่วมวงทำงานในครัวด้วย

ส่วนเจิงเสี่ยวเสียนก็นั่งคุยอยู่กับอาจารย์เจิ้งบนโซฟา

จางเหว่ยเงยหน้าขึ้นมอง ดูจากสีหน้าของอาจารย์เจิ้งก็รู้ว่าถูกเจิงเสี่ยวเสียนประจบจนอารมณ์ดี แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีปฏิกิริยาอื่นไหมถ้าได้เห็นผลงานวิทยุของเจิงเสี่ยวเสียนจริงๆ

แม้รายการวิทยุของเจิงเสี่ยวเสียนจะดีขึ้นมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้า แต่เพราะออกอากาศตอนดึก จึงยังไม่มีนักลงทุนรายไหนสนใจลงเงินให้

อาจารย์เจิ้งลุกขึ้นขอตัวกลับ เจิงเสี่ยวเสียนจึงออกไปส่ง

กลับมาปุ๊บ เจิงเสี่ยวเสียนก็วิ่งพรวดเข้าครัว ใบหน้าตื่นเต้นดีใจ พูดว่า "พี่น้องทั้งหลาย อีกเดี๋ยวผมจะได้เลื่อนขั้นเป็นผู้บริหารแล้ว!"

"ยินดีด้วยนะ อาจารย์เจิง!"

"ใช่ๆ สู้ๆ หน่อย ถ้าผ่านรอบสัมภาษณ์หน้าได้ ก็เลื่อนตำแหน่งแน่"

ได้ยินคำชมจากทุกคน เจิงเสี่ยวเสียนก็เริ่มลอยตัว ไม่คิดว่าตัวเองทุ่มเทให้สถานีวิทยุมานาน ความพยายามของเขาในที่สุดก็ได้รับการยอมรับจากคนอื่นเสียที

"อาจารย์เจิง คุณไปทำอะไรให้อีเฟยไม่พอใจหรือครับ?"

จางเหว่ยถามด้วยความสงสัย สองวันมานี้เขาเห็นอีเฟยอารมณ์ไม่ค่อยดี คิดว่าคงเป็นเพราะประโยคที่เจิงเสี่ยวเสียนพูดนั่นแหละ

จางเหว่ยแอบกดเปิดฟังก์ชันอัดเสียงในมือถือจากกระเป๋ากางเกง

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ก่อนหน้านี้ก็ดีอยู่แท้ๆ ตั้งแต่เมื่อวานก็เป็นอย่างนั้น ผมเองก็ไม่เข้าใจ"

ไม่พูดก็แล้วไป พอจางเหว่ยเอ่ยขึ้นมา เจิงเสี่ยวเสียนก็งงเป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน เขานึกไม่ออกสักนิดว่าเคยไปกวนประสาทหูอีเฟยเข้าตรงไหน!

ถังโยวโยวยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย เพราะเรื่องนี้เป็นเธอที่จุดชนวนขึ้นมา

เธอเดินไปหาเจิงเสี่ยวเสียน กระซิบถามเบาๆ ว่า "อาจารย์เจิง ขอดูหน่อยเถอะ วันนั้นคุณพูดอะไรกับลิซ่ากันแน่? ทำไมเธอถึงแนะนำฉันล่ะ?"

"เรื่องนี้นี่เอง! ผมแค่บอกว่าเธอเป็นป้าเล็กของจื่อเฉียว จากนั้นก็เป็นไปอย่างที่เธอเห็นไม่ใช่เหรอ?"

เจิงเสี่ยวเสียนตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก เขายังนั่งทบทวนอยู่ว่าตัวเองพลาดตรงไหน

"อ๋อ! ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง!"

ถังโยวโยวกับจางเหว่ยต่างก็เข้าใจขึ้นมาทันที ไม่น่าแปลกใจเลยที่ลิซ่าจะมองถังโยวโยวในแง่ดีขนาดนี้ ที่แท้ยังมีสายสัมพันธ์อีกชั้นหนึ่งอยู่เบื้องหลังนี่เอง

"ก็ใช่น่ะสิ นึกว่าอะไรกันเล่า!"

เจิงเสี่ยวเสียนยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ว่าทำไมถังโยวโยวจึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

จางเหว่ยส่งไฟล์เสียงบันทึกไปให้หูอีเฟย

ขณะที่ถังโยวโยวกำลังไม่รู้จะอธิบายอย่างไร หูอีเฟยก็เดินออกมาจากห้อง มองแผ่นหลังของเจิงเสี่ยวเสียนที่กำลังเกาหัวแกรกๆ ด้วยความสับสน เธอยิ้มบางๆ

จากนั้นก็เก็บรอยยิ้ม เปลี่ยนกลับมาทำหน้าตาปกติ แล้วเดินลงมา

"เจิงเสี่ยวเสียน เก็บแก้วบนโต๊ะกลางด้วย"

พอได้ยินเสียงหูอีเฟย เจิงเสี่ยวเสียนก็ดีใจจนแทบกระโดด

ช่างมันเถอะ ขอแค่อีเฟยยังเรียกใช้เขาอยู่ ก็แสดงว่าอีเฟยไม่เป็นอะไรแล้ว

เขาตอบรับด้วยท่าทางประจบประแจงว่า "ได้เลยครับ กำลังไปเดี๋ยวนี้"