ตอนที่ 76 ความรักเริ่มต้นจากการสารภาพ

ถังโยวโยวหันกลับไปมอง พบว่าผู้กำกับกำลังยืนจ้องเธออยู่ข้างหลัง

"ผู้กำกับ ทำไมบทเรื่องนี้ถึงไม่ตรงกับที่ฉันได้รับล่ะ!"

"นี่..."

ผู้กำกับเองก็ไม่รู้จะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร สีหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัดเหมือนมีคำพูดแต่บอกไม่ได้

เมื่อเห็นท่าทีนั้น ความสงสัยในใจของถังโยวโยวยิ่งทวีคูณ เธอจึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงร้อนรน "มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!"

ผู้กำกับกำลังจะเปิดปากอธิบาย แต่พลันเหลือบไปเห็น 'หมี' ตัวหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านข้าง ปากที่เพิ่งอ้าออกจึงหุบลงอีกครั้ง

ถังโยวโยวมองตามสายตาของผู้กำกับ เห็น 'หมีสังหาร' ที่ร่วมแสดงกับเธอเมื่อครู่ ยืนนิ่งงันอยู่ไม่ไกลด้านหลัง

ราวกับรับรู้ถึงความสงสัยในดวงตาของถังโยวโยว 'หมีสังหาร' ค่อยๆ ถอดหัวหมีของตนเองออก

"กวานกู่?"

ถังโยวโยวมองกวานกู่ด้วยความไม่อยากเชื่อ ขณะที่เธอเตรียมจะหันกลับไปมองผู้กำกับ ก็พบว่าเขาได้หายตัวไปแล้ว

"ทั้งหมดนี้ผมทำเอง ผมไม่อยากให้คุณได้รับบทแบบนั้นในวันครบรอบสิบปี ดังนั้น..."

กวานกู่ดูเขินอาย เขาไม่แน่ใจว่าการกระทำทั้งหมดนี้ถูกต้องหรือไม่ แต่เขาไม่อยากขัดแย้งกับความรู้สึกภายใน เขาอยากมอบของขวัญวันครบรอบสิบปีที่ดีที่สุดให้ถังโยวโยว ไม่อยากให้เธอต้องเสียใจในวาระสำคัญเช่นนี้

"คุณหมายความว่า ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องปลอมๆ งั้นเหรอ?"

ถังโยวโยวมองไปรอบๆ อย่างไม่อยากเชื่อ เธอไม่เคยคาดคิดว่าการถ่ายทำที่ยาวนานขนาดนี้จะกลายเป็นเพียงเรื่องหลอกตา

"ขอโทษนะ โยวโยว อย่าโทษคนอื่นเลย ทั้งหมดนี้ผมขอร้องให้พวกเขาช่วยทำ ผมตั้งใจว่าจะรอจนผ่านวันนี้ไปก่อน แล้วค่อยบอกความจริงกับคุณ"

กวานกู่ มองสีหน้าของถังโยวโยวแล้วรู้สึกมือเท้าเก้กัง ไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปนั้นถูกหรือผิด

เมื่อเห็นความตื่นตระหนกบนใบหน้าของกวานกู่ คลื่นความรู้สึกก็ซ่านขึ้นมาในใจของถังโยวโยว เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ตลอดระยะเวลาหลายปีที่เธอสวมบทบาทต่างๆ มา

ถังโยวโยวถามลองเชิง "ถ้าอย่างนั้น บทปลอมที่ฉันได้รับก็เป็นฝีมือของคุณเขียนเองใช่ไหม!"

"โยวโยว ผมไม่ได้เจตนาจริงๆ... เอาเถอะ ผมยอมรับ ผมตั้งใจทำ"

กวานกู่เองก็อยากจะอธิบายอยู่หรอก แต่พอเห็นสีหน้าของถังโยวโยวเข้า คำโกหกที่เกือบจะหลุดปากออกไปก็ถูกเขาหักห้ามใจไว้

"ผมไม่มีเจตนาอื่นใด เพียงแค่ไม่อยากให้คุณเศร้าใจในวันนี้ ซึ่งเป็นวันที่มีความสำคัญมากเท่านั้น"

ถังโยวโยวนึกย้อนไปถึงกระบวนการถ่ายทำในวันนี้ เดิมทีคิดว่าตัวละครของเธอในละครจะไม่ตายอีกต่อไป แต่ไม่คาดคิดเลยว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงคำลวงที่กวานกู่สร้างขึ้นเพื่อเธอ เป็นละครฉากหนึ่งราวกับความฝัน

"ที่คุณทำทั้งหมดนี้ เป็นเพราะวันครบรอบสิบปีของฉันอย่างเดียวเท่านั้นเหรอ?"

ในคำพูดของถังโยวโยวแฝงไปด้วยความคาดหวัง แววตาของเธอก็เริ่มปรากฏแววแห่งความปรารถนา

"โยวโยว ผม..."

กวานกู่เผชิญหน้ากับถังโยวโยว รู้สึกสับสนไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไร

กวานกู่พยายามปลอบใจและสร้างกำลังใจให้ตัวเอง เขารู้แล้วว่าไม่สามารถอดกลั้นแรงผลักดันในใจได้อีกต่อไป เขาต้องการเปิดเผยความรู้สึกออกมา แม้เธอจะปฏิเสธก็ตาม

ผ่านไปพักใหญ่ ในที่สุดกวานกู่ก็กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกภายในของตัวเอง จึงยื่นมือทั้งสองข้างจับไหล่ของถังโยวโยวไว้แน่น แล้วกล่าวอย่างกล้าหาญ "โยวโยว คุณยอมเป็นแฟนกับผมไหม!"

เมื่อเผชิญกับการสารภาพรักกะทันหันของกวานกู่ ถังโยวโยวดูไม่ได้ตื่นตระหนกนัก เธอยิ้มบางๆ ด้วยความสุข จนในที่สุดเธอก็ได้รับคำตอบที่รอคอย

ถังโยวโยวยื่นมือทั้งสองข้าง ค่อยๆ กดศีรษะของกวานกู่ให้ต่ำลง แล้วเขย่งปลายเท้า

"ฉันยอม!"

พูดจบ จุมพิตเบาๆ ก็ประทับลงบนหน้าผากของกวานกู่

กวานกู่ตกอยู่ในภวังค์ สมองของเขาเต็มไปด้วยเสียงก้องของคำว่า "ฉันยอม" ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทันใดนั้น กวานกู่ก็ได้สติ รีบโอบกอดถังโยวโยวเข้าสู่อ้อมแขนทันที

ปัง~ ปัง~

เสียงพลุสองนัดดังขึ้น กลีบดอกไม้หลากสีร่วงหล่นลงมาจากฟ้า ห่อหุ้มทั้งสองคนไว้อย่างสมบูรณ์

"ป้าเล็ก แค่เขาใส่ชุดนี้มาสารภาพรัก ป้าก็ตอบตกลงเลยเหรอ!"

ลฺหวี่จื่อเฉียวชี้ไปที่ชุดคอสเพลย์ของกวานกู่แล้วพูดว่า "ชุดนี้มันเชยจนน่าอับอายเลยว่ะ!"

"โยวโยว นี่กุหลาบที่กวานกู่ฝากฉันซื้อให้เธอนะ เมื่อกี้เห็นพวกเธอสองคนอินกับโมเมนต์นั้นมาก ฉันก็เลยลืมเอาไปให้"

จางเหว่ยยกช่อดอกกุหลาบใหญ่เบ้อเริ่มเดินเข้าไปหาทั้งสอง กวานกู่มีสีหน้าประหลาดใจพลางเหลือบมองจางเหว่ย เขาไม่ได้วางแผนเรื่องพวกนี้ไว้สักหน่อย! ดอกไม้ไฟ? กุหลาบ? ทั้งหมดนี้ไม่ได้อยู่ในแผนของเขาเลยนี่นา!

แต่พอเห็นจางเหว่ยขยิบตาให้ เขาก็เข้าใจทันที ว่าทั้งหมดนี้ต้องเป็นฝีมือของจางเหว่ยแน่ๆ!

กวานกู่ปล่อยมือจากถังโยวโยว รับช่อกุหลาบมาจากมือจางเหว่ย แล้วส่งต่อให้ถังโยวโยว

ทันทีที่เห็นดอกกุหลาบ ความหวานซึ้งก็ไหลวาบเข้าสู่หัวใจของถังโยวโยว เธอไม่นึกเลยว่าเจ้าทึ่มกวานกู่จะเตรียมของแบบนี้ไว้ด้วย

"โยวโยว ไปกันเถอะ นี่ไงเค้กครบรอบสิบปีที่กวานกู่เตรียมไว้ให้เธอ!"

เจิงเสี่ยวเสียนยกเค้กชิ้นใหญ่เดินเข้ามา ผ่านฟิล์มใสบนกล่องเค้ก ถังโยวโยวมองเห็นข้อความบนหน้าเค้กอย่างชัดเจน

ฉลองครบรอบ 10 ปีในวงการการแสดงของถังโยวโยว!

ถังโยวโยวทนเก็บความตื่นเต้นดีใจไว้ไม่ไหว จึงจูบกวานกู่ไปตรงๆ เลย

คราวนี้กวานกู่สติหลุดไปเลย เรียวปากของถังโยวโยวนุ่มนวลและชื้นเล็กน้อย ความรู้สึกที่ไม่เคยประสบมาก่อนกระตุ้นสมองของกวานกู่อย่างรุนแรง แม้แต่ตอนที่ถังโยวโยวหน้าแดงระเรื่อถอยออกห่าง เขาก็ยังตั้งตัวไม่ติด

"โห โห โห โยวโยว เธอร่าเริงกว่าที่คิดนะเนี่ย!"

หูอีเฟยกับฉินอวี่ม่อจ้องมองถังโยวโยวด้วยสายตาอิจฉาปนชื่นชม

ที่จริงแล้ว จุมพิตอันลึกซึ้งโดยกะทันหันของถังโยวโยว ไม่ได้ทำให้แค่กวานกู่ตั้งตัวไม่ทัน แม้แต่คนอื่นที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ก็ไม่มีใครคาดคิดเช่นกัน พวกเขาคาดไม่ถึงว่าถังโยวโยวจะแสดงออกแบบนี้เมื่อเห็นสิ่งเหล่านี้

พวกเขาหันไปมองจางเหว่ย ซึ่งยิ้มตอบเบาๆ เขาแค่เติมฟืนเข้ากองไฟรักของทั้งคู่เท่านั้น ไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้เปลวเพลิงลุกโชนได้ขนาดนี้

ที่จริงแล้ว ทุกอย่างนี้เป็นสิ่งที่จางเหว่ยช่วยกวานกู่จัดฉากขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ไฟ กุหลาบ หรือแม้แต่เค้กชิ้นสุดท้าย ล้วนเป็นฝีมือของจางเหว่ยทั้งสิ้น

ในฐานะผู้รู้แผนการของกวานกู่เพียงคนเดียว เจิงเสี่ยวเสียนจึงเล่าคร่าวๆ ถึงแผนของกวานกู่ให้ฟังตั้งแต่ตอนอยู่นอกโรงละคร

หลังฟังแผนจบ จางเหว่ยก็รู้สึกหมดคำพูดกับความ 'แมนทึ่ม' ของกวานกู่ สถานการณ์ขนาดนี้แล้วยังไม่เตรียมอะไรเลยสักอย่าง

ดังนั้น จางเหว่ยจึงพาทุกคนไปซื้อของเหล่านั้นมา แล้วทำเหมือนว่าเป็นของที่กวานกู่เตรียมไว้ล่วงหน้า เพื่อมอบเซอร์ไพรส์ให้กับถังโยวโยว

ในที่สุด กวานกู่ที่ยืนอยู่ไกลๆ ก็กลับสู่สภาพปกติ เขาหันไปมองจางเหว่ยด้วยความขอบคุณ ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งที่จางเหว่ยทำไว้ เขาจะมีโอกาสจูบกับถังโยวโยวได้อย่างไร เรื่องราวแบบนี้ยังไม่เคยปรากฏอยู่ในแผนของกวานกู่เลยสักนิด

"โยวโยว พวกเราไปก่อนนะ คืนนี้ขอให้เป็นช่วงเวลาส่วนตัวของเธอกับกวานกู่ ส่วนเรื่องฉลองครบรอบสิบปี ไว้ค่อยจัดงานคืนพรุ่งนี้เถอะ!"

หูอีเฟยกล่าวจบก็โบกมือ แล้วหมุนตัวเดินจากไป

คนอื่นๆ ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ต่างพากันเดินออกไปด้วยกัน

พวกเขาไม่อยากอยู่เป็นตัวถ่วงในช่วงเวลานี้ ขัดขวางเวลาแห่งความสุขของคู่รักใหม่