ตอนที่ 93 จัดซื้อเครื่องเรือน

"จางเหว่ย คุณซื้ออะไรมาเยอะขนาดนี้เนี่ย!"

"นี่ก็มากเกินไปแล้วนะ กินไม่หมดหรอก!"

จางเหว่ยขับรถไปรับต้าลี่ที่บ้าน จากนั้นทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าด้วยกัน

บนรถ

"จางเหว่ย ครั้งนี้คุณต้องซื้อของเยอะไหม?"

ต้าลี่ที่นั่งอยู่ข้างคนขับหันมามองด้วยท่าทีสงสัยแล้วถาม

จางเหว่ยคิดสักครู่ก่อนตอบว่า "ก็ไม่น้อยเลย ทั้งเตียง ตู้เสื้อผ้า ตู้เย็น เครื่องซักผ้า แล้วก็ยังมีอีกตั้งหลายอย่าง"

"งั้นดูเหมือนบ้านใหม่ที่คุณเช่าจะไม่มีอะไรเลยสินะ!"

ต้าลี่พูดพลางหัวเราะ ตกแต่ง ซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้า สรุปแล้วนี่มันห้องว่างเปล่าชัดๆ!

"ก็ประมาณนั้นแหละ ยังไงก็ต้องอยู่ที่นั่นไปอีกหลายปี จะได้อยู่สบายๆ บ้างยังไงล่ะ!"

"คุณไม่อยากซื้อบ้านหรือ?"

คำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในใจต้าลี่ ด้วยเงินเดือนของจางเหว่ย การซื้อบ้านไม่น่าจะเป็นเรื่องยาก แล้วทำไมถึงยังเลือกเช่าอยู่ตลอด?

"ที่ที่ผมอยู่ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว ทุกคนเข้ากันได้ดี ส่วนเรื่องซื้อบ้าน อพาร์ตเมนต์รักมีแต่ให้เช่าไม่ขาย ผมเองก็ทำอะไรไม่ได้!"

จางเหว่ยไม่เคยมีความคิดที่จะย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์รัก สาเหตุหลักคือความสัมพันธ์กับกลุ่มเพื่อนเหล่านี้

ต้าลี่พยักหน้าเห็นด้วย เธอเคยไปที่อพาร์ตเมนต์มาหลายครั้ง และพวกเขาก็เป็นคนดีจริงๆ

รถจอดในที่จอดรถใต้ดิน จางเหว่ยพาต้าลี่ขึ้นไปด้านบน

"จางเหว่ย โทรทัศน์เครื่องนี้เป็นยังไง?"

"ดี"

"แล้วเครื่องซักผ้าเครื่องนี้ล่ะ แบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบ!"

"ได้สิ!"

"ตู้เย็นเครื่องนี้จุมาก แถมยังไม่กินไฟด้วย"

"โอเค เอาเครื่องนี้แล้วกัน"

ในโซนเครื่องใช้ไฟฟ้าของห้างสรรพสินค้า เกิดภาพแปลกตาขึ้น

ผู้ชายวัยยี่สิบกว่าๆ เดินตามหลังเด็กสาวคนหนึ่งโดยตลอด เป็นเด็กสาวที่คอยเลือกซื้อของทุกชิ้น

เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนสำหรับพนักงานแนะนำสินค้าในห้าง

จางเหว่ยเดินตามหลังต้าลี่ คอยดูเธอเลือกของอย่างพิถีพิถันทั้งแบรนด์และฟังก์ชันการใช้งาน

เขาไม่ได้พูดอะไรมากนัก แค่ตามหลังเธอไปชำระเงินสำหรับของที่เธอเลือกเสร็จแล้วเท่านั้น

จริงๆ ตอนแรกจางเหว่ยเป็นคนเลือก แต่ต่อมาเขาพบว่าสิ่งที่ต้าลี่เลือกนั้นใกล้เคียงกับที่เขาต้องการอย่างมาก จึงมอบหน้าที่นี้ให้เธอไปเลย

ต้าลี่ก็ยินดีรับหน้าที่นี้ นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่ได้ช้อปปิ้งแบบจริงจังขนาดนี้!

ทั้งสองออกจากโซนเครื่องใช้ไฟฟ้าแล้วไปสำรวจส่วนอื่นๆ ของห้างจนซื้อของจำเป็นสำหรับห้องครบทั้งหมด แม้ยอดรวมจะต่างจากที่จางเหว่ยคาดไว้บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก

จางเหว่ยแจ้งที่อยู่ของอพาร์ตเมนต์รักแก่เจ้าหน้าที่ขนส่ง จากนั้นก็พาต้าลี่กลับ ระหว่างทางเขายังสั่งจองเปียโนตั้งพื้นและกีตาร์โปร่งร้านหนึ่งจากร้านเครื่องดนตรีขนาดใหญ่

กีตาร์ถือเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งของชีวิตก่อนของเขา ถึงจะเล่นไม่เก่งนัก แต่ก็พอถูไถ

ในชาตินี้ จางเหว่ยไม่อยากละทิ้งงานอดิเรกนี้ ดังนั้นตอนซื้อเปียโนจึงซื้อกีตาร์ติดไปด้วยเสียเลย

เมื่อจางเหว่ยพาต้าลี่กลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ เขาสังเกตเห็นว่าประตูห้อง 3603 ถูกเปิดออกแล้ว

ภายในห้องมีหูอีเฟย ฉินอวี่ม่อ เจิงเสี่ยวเสียน และลฺหวี่จื่อเฉียว อยู่พร้อมหน้ากัน

"สวัสดีค่ะ พี่ๆ ทุกคน"

ต้าลี่ทักทายก่อน คนอื่น ๆ ยิ้มแฉ่งพยักหน้าตอบรับ "ต้าลี่ สวัสดีจ้า!"

"อีเฟย วันนี้พวกคุณไม่ได้ออกไปเที่ยวกันหรือ?"

"เปล่าหรอก ปกติก็ดูทีวีอยู่ในห้องนี่แหละ แต่ได้ยินเสียงข้างนอกดัง เลยออกมาดู พบว่าของที่คุณซื้อมาถึงพอดี ก็เลยช่วยรับไว้ให้!"

"จางเหว่ย นายซื้อของมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ เมื่อกี้ฉันถามดูแล้วนะ มันตั้งสี่รถ!!"

เจิงเสี่ยวเสียนเองก็เพิ่งเคยเห็นใครซื้อของแบบนี้ แม้รถขนส่งจะเป็นแค่รถบรรทุกธรรมดา แต่สี่คันนี่มันมากเกินไปหน่อยหรือเปล่า!

"ก็ปกติครับ ผู้เช่าคนก่อนขนของออกไปหมด ห้องเลยต้องซื้อใหม่ทุกอย่าง!"

จางเหว่ยหยิบใบเสร็จจากการซื้อของออกมาจากกระเป๋าถือแล้วยื่นให้พวกเขา

หูอีเฟยรับใบเสร็จไปดูอย่างละเอียด พบว่ามีรายการสินค้าอยู่ตั้งห้าหกสิบชิ้น ตั้งแต่โซฟาและโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ ไปจนถึงที่นอนและผ้าห่ม มีครบทุกอย่าง

"โอ้โห จางเหว่ย นี่คุณเล่นใหญ่จริงๆ เปลี่ยนใหม่ทั้งชุดเลยนี่นา!"

ลฺหวี่จื่อเฉียวเพ่งมองตัวหนังสือในใบเสร็จ แล้วอดทึ่งไม่ได้

ของที่จางเหว่ยซื้อไปครั้งนี้ ถ้าเอาไปตกแต่งบ้านใหม่สักหลัง ก็คงจะเกือบเสร็จเรียบร้อยดีแล้ว

ใช้เวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมง คนงานเจ็ดแปดคนถึงขนย้ายของที่จางเหว่ยซื้อขึ้นมาได้หมด

ก่อนกลับ จางเหว่ยยังให้บุหรี่พวกเขาอีกสามซอง ถือว่าเป็นค่าทิปสำหรับการขนย้ายครั้งนี้

คนงานยกของยิ้มรับไว้ พวกเขาส่วนใหญ่เป็นนักสูบบุหรี่ทั้งนั้น บุหรี่สามซองจากจางเหว่ยจึงถูกใจพวกเขายิ่งนัก

จางเหว่ยยังขอให้ช่วยนำกล่องกระดาษและสิ่งของอื่นๆ ที่แกะออกมาไปด้วย คราวนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขายิ่งกว้างขึ้นอีก

กล่องกระดาษมากมายขนาดนี้ ถ้าขายให้ร้านรับซื้อของเก่า เงินที่ได้ก็พอจะให้พวกเขาไปกินข้าวดีๆ สักมื้อข้างนอกได้เลย

พวกเขาจึงกระตือรือร้นกันทุกคน

จนใกล้เที่ยง ห้องชุด 3603 จึงเก็บกวาดและจัดวางเสร็จสมบูรณ์

เปียโนและกีตาร์ไม้ก็มาส่งในช่วงเช้าเช่นกัน และถูกวางไว้ในตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว

ทุกคนมองห้องชุดที่เพิ่งเสร็จใหม่เอี่ยม ต่างรู้สึกประหลาดใจ

"จางเหว่ย พอคุณเอาของพวกนี้มาวางแล้ว บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ!"

"ดูเหมือนแบบร่างออกแบบไม่ต่างกันเท่าไรนี่นา!"

ฉินอวี่ม่อถือแบบร่างออกแบบไว้ในมือพลางเปรียบเทียบกับการจัดวางจริงในห้อง ซึ่งเท่ากับเป็นการขยายสัดส่วนจากแบบร่างออกมาพอดี

แบบร่างออกแบบฉบับนี้พวกเขาพบตรงทางเข้าตอนกำลังรับของ จากนั้นตำแหน่งการวางของทุกชิ้นก็ทำตามจุดที่กำหนดไว้ในแบบร่าง

ไม่คาดคิดเลยว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะออกมาเหมือนแบบร่างเป๊ะๆ

"ซู้ด... จางเหว่ย คุณหาบริษัทออกแบบตกแต่งภายในที่ไหนมานะ ต่อไปถ้าฉันซื้อบ้าน ฉันก็ต้องใช้บริการของบริษัทนี้แน่"

หูอีเฟยหยิบแบบร่างออกแบบสองแผ่นจากมือฉินอวี่ม่อมาพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

การออกแบบนี้ดีมากจริงๆ!

"ได้ เดี๋ยวผมจะส่งข้อมูลไปให้คุณ"

เมื่อหูอีเฟยพูดเช่นนั้น ภาพบ้านสุดพิลึกที่เธอเคยซื้อก็ลอยขึ้นมาในหัวของจางเหว่ยโดยอัตโนมัติ เขายักคิ้ว แอบอยากหัวเราะอยู่ในใจ

ครั้งนี้หวังว่าคุณจะไม่ไปซื้อห้องชั้นบนสุดนะ ไม่งั้นต่อให้เป็นบริษัทออกแบบแบบนี้ ก็อาจช่วยอะไรไม่ได้หรอก!

"ไปกันเถอะ นี่ก็เที่ยงแล้ว ผมเลี้ยงข้าวพวกคุณเอง"

"กินบุฟเฟ่ต์ กินบุฟเฟ่ต์!"

เรื่องกิน ลฺหวี่จื่อเฉียวตื่นเต้นมากเป็นพิเศษ!

ที่สำคัญคือจางเหว่ยเป็นคนจ่าย เขาจะได้กินเต็มที่เลย

ทุกคนออกจากห้อง จางเหว่ยกับฉินอวี่ม่อเดินไปเอารถ

ต้าลี่นั่งเบาะหน้าคู่กับคนขับทันที ส่วนเจิงเสี่ยวเสียนกับลฺหวี่จื่อเฉียวนั่งเบาะหลัง ขณะที่หูอีเฟยไปกับฉินอวี่ม่ออีกคันหนึ่ง

"ต้าลี่ วันนี้ขอบคุณมากนะที่ช่วยเลือกของดี ๆ ให้เยอะแยะ เที่ยงนี้เลี้ยงข้าวมื้อใหญ่เป็นการตอบแทน อยากกินอะไรล่ะ?"

เจิงเสี่ยวเสียนกับลฺหวี่จื่อเฉียวด้านหลังสบตากัน คิดในใจ: ที่แท้ของของจางเหว่ยทั้งหมด ต้าลี่เป็นคนเลือกให้เอง! สายตาเธอดีจริงๆ!

"อืม... งั้นเรากินหม้อไฟกันเถอะ!"