ตอนที่ 67 กำเนิดน้องหมาเสี่ยวไป๋

หกวันก่อน คืนหลังจากที่ได้พบกับเสิ่นเย่ไป๋

เหล่าเย่อิงก็ระดมความคิดกันอย่างเต็มที่ว่าควรจะทำของแจกอะไรดี

สี่ทุ่ม คืนนั้น ข้อความหนึ่งก็ปลุกทุกคนที่ซุ่มเงียบอยู่ในกลุ่มขึ้นมา

[เศร้าซึมสวิสโรล: แชร์ลิงก์ซูเปอร์ท็อปปิก]

[เศร้าซึมสวิสโรล: นักวาดท่านนี้วาดไป๋ไป๋เวอร์ชันตาตี่ได้น่ารักมาก ใต้คอมเมนต์มีคนขอให้นักวาดเอาไปทำของแจกเพียบเลย!]

[ฉันก็เลื่อนเจอเหมือนกัน! กำลังจะส่งเข้ากลุ่มอยู่พอดี!]

[ฉันก็ว่าน่ารัก สีหน้าเย็นชาบนหน้านั่นเหมือนไป๋ไป๋เป๊ะเลย เซฟรูปลงเครื่องด้วยความเร็วแสงแล้ว]

[แถมยังมีหูหมาสีขาวน่ารัก ๆ ด้วย น่ารักจนใจเจ็บ]

[ฉันว่าถ้าทำเป็นพวงกุญแจ ฉันซื้อแน่!]

[ฉันก็ซื้อ!]

[อยากซื้อ +1]

[ถั่วหวานไม่หวาน: น่ารักมากกกก!!!! วิ่งไปด้วยความเร็วแสงไปส่องหน้าโปรไฟล์นักวาดมาแล้ว ดูเหมือนจะเป็นเมนไป๋ไป๋คนเดียว ไม่เจอดราม่าอะไรนะ]

[ขอกรรมสิทธิ์เขาก่อนดีกว่า เผื่อนักวาดไม่อนุญาต...]

[ใช่ ติดต่อนักวาดก่อนเลย!]

[เวยเสี่ยวเวย: งั้นเดี๋ยวฉันไปคุยกับนักวาดก่อนนะ ถามว่ายอมให้ลิขสิทธิ์ไหม แล้วคิดค่าแบบเท่าไหร่]

[ปูเสื่อรอ]

[ปูเสื่อรอ +1]

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...

[เวยเสี่ยวเวย: นักวาดตอบกลับมาแล้ว! บอกว่าอนุญาตให้ใช้ได้ ไม่คิดค่าแบบด้วย ขอแค่อย่าเอากำไรเกินควร และกำไรทั้งหมดต้องนำไปใช้ในกิจกรรมเชียร์ของไป๋ไป๋เท่านั้น]

[เวยเสี่ยวเวย: คุณนักวาดยังบอกอีกว่าตัวเองก็เป็นเย่อิงเหมือนกัน!]

[!!!!!]

[ใครจะเข้าใจความรู้สึกนี้บ้าง! นักวาดคนโปรดเป็นเมนเดียวกัน ความรู้สึกฟินขนาดนี้!]

"เวยเสี่ยวเวย" ได้เชิญ "อี๋ว์อี๋ว์อี๋ว์อี่ว์" เข้าร่วมกลุ่มแชต

[เวยเสี่ยวเวย: @อี๋ว์อี๋ว์อี๋ว์อี่ว์ ท่านนี้คือนักวาดนะคะ เดี๋ยวฉันจะคอยอัปเดตยอดบัญชีรายรับรายจ่ายในกลุ่ม ทุกคนสามารถเข้ามาตรวจสอบได้เลยค่ะ]

[สวัสดีค่ะคุณนักวาด!]

[ยินดีต้อนรับค่า!]

[เศร้าซึมสวิสโรล: (ดีใจจนหมุนรอบตัวเอง.jpg)]

...

[อี๋ว์อี๋ว์อี๋ว์อี่ว์: สวัสดีทุกคนครับ ภาพคลี่สำหรับขึ้นแบบผมส่งให้ @เวยเสี่ยวเวย แล้วนะ รอชมผลงานจริงเลยครับ!]

[เยี่ยมเลย!]

[ถั่วหวานไม่หวาน: งั้นขึ้นตัวอย่างก่อนเลย! ไม่รู้ว่าช่วงนี้พวกโรงงานจะยุ่งกันไหม]

[ฉันว่าน่าจะยุ่งมากนะ ช่วงนี้เห็นหลายด้อมกำลังสั่งทำตุ๊กตากันทั้งนั้น]

[รู้สึกว่าจะไม่ทันการแสดงรอบสองแน่เลย...]

[(เศร้าจัง.jpg)]

[มีใครมีลู่ทางบ้างไหมเนี่ย?]

[ถั่วหวานไม่หวาน: เพิ่งถามไปสองโรงงาน ขึ้นตัวอย่างเร็วสุดก็ต้องใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ยอดสั่งขั้นต่ำส่วนใหญ่ก็อยู่ที่ราว ๆ 200 ตัว]

[จริง ๆ หนึ่งสัปดาห์นี่ก็ถือว่าเร็วแล้วนะ]

[งั้นก็ไม่ทันการแสดงรอบสองแน่นอน]

S.Y ที่ซุ่มเงียบมาตลอดจู่ ๆ ก็โผล่มา

[S.Y: บางทีฉันอาจมีลู่ทางที่ทำตัวอย่างเสร็จได้ภายในสองวัน]

ในกลุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ข้อความจะเด้งขึ้นมารัว ๆ ทันที

[!!!!!]

[พี่ชาย! ที่แท้พี่ก็อยู่ตลอดเลยเหรอเนี่ย!]

[พี่ชาย พี่คือพระเจ้าของหนูตลอดกาล!]

[จริงดิ? สองวันเนี่ยนะ???]

[นี่มันสปีดระดับเทพอะไรกันเนี่ย!]

[พี่ชาย ที่บ้านพี่คงไม่ได้เปิดโรงงานผลิตตุ๊กตาด้วยใช่ไหม?]

[S.Y: ส่งแบบดีไซน์มาให้ฉันสิ]

[เวยเสี่ยวเวย: @S.Y เดี๋ยวฉันทักข้อความส่วนตัวไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!]

โทรศัพท์ของเซิ่งซือเยี่ยนมีข้อความเด้งขึ้นมาพร้อมกันสองข้อความ

[โจวเฉิน: ประธานเซิ่งครับ ทางโรงงานที่เป็นพาร์ตเนอร์ติดต่อเรียบร้อยแล้วครับ]

[เวยเสี่ยวเวย: แบบดีไซน์น้องหมาไป๋ไป๋.zip]

เขากดส่งต่อไฟล์ซิปของเวยเสี่ยวเวยไปให้โจวเฉิน

[S.Y: เรื่องขึ้นตัวอย่าง นายช่วยตามเรื่องให้หน่อย]

[โจวเฉิน: รับทราบครับ]

หลังจากส่งข้อความไป โจวเฉินก็จ้องหน้าจอแชตนิ่งค้างไปสองวินาที

เจ้านายตามติ่งดารา ทำไมคนที่ต้องทำงานล่วงเวลาถึงเป็นเขาตลอดเลยวะ

โจวเฉินเปิดคอมพิวเตอร์แล้วแตกไฟล์ซิปออกมา

ตุ๊กตาผมสีชมพู หูหมาสีขาว สีหน้าไร้อารมณ์ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

ด้านข้างยังมีระบุขนาดเอาไว้ด้วยว่า 13 เซนติเมตร

โจวเฉิน: ...

พูดตามตรง ก็น่ารักดีเหมือนกันแฮะ

สองวันต่อมา ตัวอย่างก็ถูกส่งมาถึงมือของหลินเวยเวย

เธอถ่ายรูปและคลิปวิดีโอหลายมุมส่งเข้าไปในกลุ่มแฟนคลับ

[น่ารักจังเลย!]

[โรงงานโคตรเจ๋ง ตัวจริงแทบไม่ต่างจากแบบดีไซน์เลย]

[หูหมาดูนุ่มนิ่มจัง! อยากบีบเล่นเลย]

[@เวยเสี่ยวเวย ปล่อยลิงก์เลย!]

[ปล่อยลิงก์เลย!]

[ตุ๊กตาตัวนี้ควรตั้งชื่อว่าอะไรดีนะ?]

[เสี่ยวไป๋หน้านิ่ง?]

[ลูกหมาไป๋?]

[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ เรียกลูกหมามันดูตลกไปหน่อยนะ]

[ก้อนแป้งขาว?]

[เสี่ยวไป๋ผมชมพู?]

...

[@อวี๋อวี๋อวี๋อวี่ อาจารย์ว่าไงคะ!]

[อวี๋อวี๋อวี๋อวี่: งั้นเอาแบบตรงไปตรงมาเลย เรียกว่าหมาน้อยเสี่ยวไป๋ดีไหม?]

[!!!]

[เสิ่นเย่ไป๋ + หมาน้อย = หมาน้อยเสี่ยวไป๋?!]

[ฉันว่าได้เลยนะ!]

[ฟังแค่ชื่อก็น่ารักแล้ว!]

หลังจากฝ่ายกราฟิกทำภาพโปรโมตเสร็จ หลินเวยเวยก็โพสต์ลงในเพจแฟนคลับเดี่ยว กระแสตอบรับดีเกินคาด ในช่องคอมเมนต์มีคนสอบถามช่องทางการสั่งซื้อกันเพียบ

[จะน่ารักจนใจละลายแล้ว!]

[นี่เป็นกู๊ดส์แฟนเมดที่บ้านเบสทำเหรอ?]

[ปูเสื่อรอล่าลิงก์เลย]

[วันก่อนเพิ่งไปขอให้เปิดพรีออเดอร์ใต้โพสต์ของนักวาด ไม่นึกเลยว่าบ้านเบสจะทำตัวอย่างออกมาเร็วขนาดนี้!]

[วัยเรียนกราบขอร้อง อย่าแพงเกินไปนะ]

[อยากได้สองตัว ตัวหนึ่งเก็บสะสม อีกตัวห้อยกระเป๋า]

หลินเวยเวยมองข้อความหลังบ้านที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด พลางรีบปรึกษาเรื่องต้นทุนพวงกุญแจ แพ็กเกจจิ้ง ค่าส่ง ของแถมในกลุ่ม...

เมื่อคำนวณต้นทุนแต่ละส่วนเสร็จสรรพ ในที่สุดก็เคาะราคาขายไว้ที่ 58 หยวน ไม่รวมค่าส่ง

เนื่องจากไม่รู้ว่าจะมีคนซื้อกี่คน ลิงก์พรีออเดอร์จึงลงสต็อกไว้แค่ 200 ชิ้นก่อน

ผลปรากฏว่ายังไม่ทันถึงห้านาทีก็ขายหมดเกลี้ยง

กล่องข้อความหลังบ้านของเพจแฟนคลับเดี่ยวแทบแตก มีแต่คนถามเข้ามาว่ายังเติมสต็อกพวงกุญแจหมาน้อยเสี่ยวไป๋ได้อีกไหม

หลินเวยเวยจึงลงสต็อกรอบที่สอง ลิงก์ยังคงตั้งไว้ที่ 200 ชิ้นเท่าเดิม

ที่เหนือความคาดหมายคือ ลิงก์รอบที่สองขายหมดไวกว่ารอบแรกเสียอีก ไม่ถึงสองนาทีก็โดนแย่งซื้อจนเกลี้ยง

แม้เธอจะรู้ว่าตอนนี้ไป๋ไป๋มีแฟนคลับไม่น้อย ทว่าคนที่ยอมควักเงินซื้อของแฟนเมดจากบ้านเบสกลับมีเยอะขนาดนี้

กล่องข้อความหลังบ้านของเพจแฟนคลับเดี่ยวยังคงเด้งรัว ๆ มีเย่อิงที่ซื้อไม่ทันอยู่อีกมาก และหวังว่าจะเปิดรอบสาม

นอกจากนี้ยังมีข้อความส่งมาบอกว่า เริ่มเห็นพวกพ่อค้าคนกลางนำพวงกุญแจไปขายเก็งกำไรในแอปมือสองแล้ว จึงอยากให้บ้านเบสไม่ต้องจำกัดจำนวน

นี่เป็นปัญหาที่ค่อนข้างร้ายแรง เธอจึงแคปภาพข้อความแล้วส่งเข้าไปในกลุ่มแฟนคลับ

เหล่าเย่อิงเองก็นึกไม่ถึงว่าทำไมถึงดึงดูดพวกพ่อค้าคนกลางมาได้ หรือไม่ก็อาจเป็นพวกแฟนคลับที่กักตุนไปปั่นราคาเอง

หลังปรึกษากันอยู่พักหนึ่ง พวกเธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนลิงก์รอบสามให้เป็นแบบจำกัดเวลาแต่ไม่จำกัดจำนวน

เมื่อยอดคำสั่งซื้อเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทางโรงงานก็คำนวณต้นทุนใหม่อีกครั้ง

ราคาขายสุทธิของพวงกุญแจหมาน้อยเสี่ยวไป๋ จึงปรับลดลงตามขั้นบันไดของยอดพรีออเดอร์ให้แก่เย่อิงที่สั่งซื้อ

ยอดพรีออเดอร์อยู่ที่ 830 ชิ้น ราคาต่อชิ้นจึงลดลงเหลือ 40 หยวน ไม่รวมค่าส่ง

การซื้อพวงกุญแจหนึ่งชิ้นจะได้รับโฟโต้การ์ดวันเกิดหนึ่งใบ โฟโต้การ์ดรูปลายเส้นขยุกขยิกของเสิ่นเย่ไป๋หนึ่งใบ และของแถมเป็นสแตนดี้อะคริลิกชิ้นเล็กที่วาดโดยอาจารย์อวี๋อวี๋อวี๋อวี่

เมื่อเทียบกับระยะเวลาพรีออเดอร์อันยาวนานของเจ้าอื่น ด้วยความช่วยเหลือจาก S.Y ระยะเวลาการผลิตจึงร่นเหลือเพียง 7 วัน เท่ากับว่าเย่อิงที่ซื้อรอบแรกจะได้ของภายในหนึ่งสัปดาห์

ส่วนรอบสามก็รอเพียงประมาณครึ่งเดือนก็เริ่มจัดส่งได้แล้ว

พอนำข่าวนี้ไปประกาศ ช่องคอมเมนต์ของเพจแฟนคลับเดี่ยวก็แทบแตกตื่น

[!!!!]

[ฉันเตรียมใจรอไปสองเดือนแล้วนะ แกมาบอกว่ายี่สิบวันก็ส่งถึงมือแล้วเนี่ยนะ?]

[ขอตะโกนดัง ๆ บ้านเบสพวกเธอโคตรเจ๋งเลย!!!!]

[การได้เป็นเย่อิงนี่มันมีความสุขทุกวันจริง ๆ]

นอกจากเรื่องการผลิตกู๊ดส์พวงกุญแจแล้ว ทางเพจแฟนคลับเดี่ยวยังวางแผนเรื่องการเชียร์สำหรับการแสดงรอบสองอยู่ด้วย

การเชียร์ในการแสดงรอบแรกทำได้ไม่ดีพอ รอบสองนี้ต้องเอาจริงแล้ว

ตั้งแต่เนิ่น ๆ ฝ่ายกราฟิกก็เริ่มคิดแบบแบ็กดร็อปเชียร์สำหรับการแสดงรอบสอง

หลังรวบรวมข้อเสนอแนะจากเหล่าเย่อิงในกลุ่ม ในที่สุดเธอก็ทำแบบดีไซน์เสร็จก่อนวันขึ้นแสดงไม่กี่วัน

โรงงานที่ขึ้นตัวอย่างก็เป็นเจ้าเดิม เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวน S.Y มากเกินไป หลินเวยเวยจึงขอคอนแทกต์ของโรงงานมาตรง ๆ ให้เหล่าเย่อิงติดต่อและสั่งพิมพ์กันเอง

หลังจากโรงงานผลิตเสร็จก็ถ่ายรูปของจริงส่งมาให้เย่อิงที่เป็นคนประสานงาน

เธอจึงส่งต่อรูปนั้นเข้ากลุ่มแฟนคลับทันที

โทนสีหลักเป็นสีชมพูสลับขาว แทรกด้วยรูปถ่ายของเสิ่นเย่ไป๋ ด้านล่างมีสโลแกนเชียร์ระบุไว้

โรงงานเทียบสีได้แม่นยำมาก สีที่พิมพ์ออกมาแทบไม่ต่างจากแบบดีไซน์เลย

เย่อิงในกลุ่มต่างพึงพอใจกันทุกคน

ปัญหาเดียวที่เหลืออยู่มีแค่เรื่องดอกไม้สดเท่านั้น

หลินเวยเวยสอบถามร้านดอกไม้ไปหลายแห่ง ราคากุหลาบสีชมพูแทบจะเปลี่ยนไปทุกวัน

ถ้าซื้อล่วงหน้า พอถึงวันแสดงจริงดอกไม้ก็คงไม่สดแล้ว

แต่ถ้าสั่งจองล่วงหน้า ราคาก็เกินงบประมาณไปมาก

สุดท้ายทุกคนจึงได้แต่ตัดสินใจว่า ค่อยไปหาซื้อที่ตลาดดอกไม้ในวันแสดงจริงแทน

"คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง"

"หวังว่าราคาจะไม่ขึ้นนะ"

"แล้วก็หวังว่าจะไม่ถึงกับหาซื้อไม่ได้ด้วย"

หลินเวยเวยมองข้อความในกลุ่มแชต พลางรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาลึก ๆ