ตอนที่ 68 กุหลาบสีชมพู

เหลือเวลาอีกแค่สองวันก่อนถึงการแสดงรอบสอง กลุ่มแฟนคลับก็คึกคักไม่หยุดตั้งแต่เช้าตรู่

มีเย่อิงผลัดกันส่งข้อความเข้ามาในกลุ่มอยู่เรื่อย ๆ

[ประกาศรายชื่อกี่โมงเหรอ?]

[(กระวนกระวายใจสุดขีด.jpg)]

[รีเฟรชอีเมลมาทั้งเช้า เกือบโดนหัวหน้าจับได้ว่าแอบดูมือถือแล้วเนี่ย]

[ขอให้รอบนี้ฉันสุ่มได้ทีเถอะ ให้โอกาสฉันไปเจอตัวจริงหน่อยเถอะนะ!]

[ฉันขอไปรีทวีตปลาคาร์ปนำโชคก่อน ขอให้รอบนี้ได้ด้วยเถอะ]

[เดี๋ยวนะ! เหมือนทางออฟฟิเชียลจะส่งข้อความมาแล้ว!]

[ได้แล้ว ได้แล้ว!!!]

[ฉันได้สิทธิ์แล้ว!!!]

[ทุกคนรีบไปเช็กอีเมลเร็ว!]

[ฉันก็ได้เหมือนกัน! ในที่สุดรอบนี้ก็ถึงคิวฉันได้ไปหน้างานแล้ว!]

[ฉันไม่ได้ นกอีกตามเคย (ร้องไห้โฮ.jpg)]

[เฮ้อ ฉันก็ไม่ได้ แต่เดี๋ยววันจริงจะไปเช็กอินตรงแบ็กดร็อปเชียร์หน้าฮอลล์ มีใครไปด้วยกันไหม?]

……

หลินเวยเวยเริ่มนับจำนวนเย่อิงที่สุ่มได้สิทธิ์ในรอบนี้

[เวยเสี่ยวเวย: คนที่ได้สิทธิ์กด 1 หน่อยจ้า]

[1]

[1]

[1]

……

เพื่อความแม่นยำ เธอยังไปถามในกลุ่มแจ้งข่าวสารของกลุ่มเสี่ยวไป๋โก่วด้วย

ผลสรุปที่ได้คือ รอบนี้เย่อิงสุ่มได้สิทธิ์ทั้งหมด 23 คน มากกว่าการแสดงรอบแรกแค่คนเดียว

[ทำไมยังแค่ยี่สิบกว่าคนอีกล่ะ?]

[ฉันเห็นบ้านอื่นที่อันดับต่ำกว่าไป๋ไป๋ยังได้ตั้ง 30 คนแน่ะ]

[แถมแฟนคลับของไป๋ก็เยอะกว่าตอนการแสดงรอบแรกตั้งมาก]

[ช่วยไม่ได้นี่นา โควตาทั้งหมดมีแค่หนึ่งพันที่เอง]

[เธอจะบอกว่าพวกเราแต้มบุญน้อยเหรอ?]

[เปล่า รายชื่อมันขึ้นอยู่กับทีมงานรายการคัดเลือกต่างหาก รู้เลยว่ารายการเฮงซวยนี่จงใจแกล้งพวกเรา]

[ใครตาสว่างก็ดูออกทั้งนั้นแหละว่าทีมงานจงใจเล่นงานไป๋ไป๋]

[ยี่สิบสามคนก็ยี่สิบสามคนสิ ไม่ว่าจะยังไง หน้าตาของพวกเราต้องจัดเต็มไว้ก่อน]

[ใช่แล้ว! ตอนไป๋ไป๋ขึ้นเวที ฉันจะตะโกนให้สุดเสียงเลย]

หนึ่งวันก่อนการแสดง โรงงานได้นำแบ็กดร็อปเชียร์มาส่งที่หน้าฮอลล์ หลินเวยเวยจึงนัดแนะเย่อิงมาร่วมแรงร่วมใจกันจัดสถานที่

ทันทีที่คลี่แบ็กดร็อปเชียร์ออกแล้วช่วยกันพยุงขึ้น บรรดาเย่อิงต่างก็เห็นว่า ท่ามกลางของตกแต่งโทนสีชมพูขาว ใบหน้าอันหล่อเหลาขั้นเทพของเสิ่นเย่ไป๋นั้นโดดเด่นสะดุดตาตั้งแต่แรกเห็น

หล่อเกินไปแล้วจริง ๆ! ทำเอาละสายตาไม่ได้เลย

ด้านข้างแบ็กดร็อปเชียร์ยังจัดโซนแสดงพวงกุญแจเสี่ยวไป๋โก่วเอาไว้ด้วย

เมื่อเทียบกับความเรียบง่ายในการแสดงรอบแรก ครั้งนี้ในที่สุดก็ดูเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาเสียที

หลินเวยเวยโพสต์ภาพแบบร่างของแบ็กดร็อปเชียร์ลงในเพจแฟนคลับเดี่ยว ชวนให้เหล่าเย่อิงมาร่วมถ่ายรูปเช็กอินกันในวันพรุ่งนี้

ทุกคนง่วนกันจนถึงเวลาห้าทุ่ม

ของแจกสำหรับเชียร์ที่จะแจกให้เย่อิงเตรียมไว้พร้อมแล้ว แบ็กดร็อปเชียร์ก็จัดเสร็จเรียบร้อย

เหลือแค่ขั้นตอนสุดท้าย นั่นคือการจัดวางดอกไม้สด

-

เช้าวันแสดง เวลาตีห้า

หลินเวยเวย ถั่วหวานไม่หวาน และเศร้าซึมสวิสโรล ทั้งสามคนเดินทางมาถึงตลาดดอกไม้

พอมองปราดเดียว ดอกไม้สดในแต่ละแผงของตลาดดอกไม้ล้วนอัดแน่นเต็มไปหมด พอมองใกล้ ๆ ก็เห็นว่าสดใหม่มากจริง ๆ

แรกเริ่มเดิมทีพวกเธอยังยิ้มแย้มแจ่มใส ทว่าหลังจากตระเวนถามไปหลายร้าน รอยยิ้มก็ค่อย ๆ เลือนหายไป

ในตลาดดอกไม้ไม่มีกุหลาบสีชมพูเลยสักดอก!

นี่เป็นร้านที่สิบแล้วที่พวกเธอเข้าไปถาม

เศร้าซึมสวิสโรลตะโกนถาม "เถ้าแก่คะ ยังมีกุหลาบสีชมพูเหลืออยู่ไหมคะ?"

"ขายหมดแล้วจ้ะ" หญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากในร้าน "พวกเธอมาผิดจังหวะแล้วล่ะ"

"วันนี้มีบ้านคนรวยจัดงานแต่ง แล้วกุหลาบสีชมพูที่สั่งไว้ล่วงหน้าคุณภาพไม่ดี พอตลาดเปิดเขาก็เลยกว้านซื้อกุหลาบสีชมพูไปจนเกลี้ยงตลาดแล้ว"

พอได้ยินข่าวนี้ หลินเวยเวยรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า

ทั้งสามคนสบตากัน ถั่วหวานไม่หวานจึงถามด้วยความหวังริบหรี่หยดสุดท้าย

"เถ้าแก่คะ แล้วดอกไม้อื่น ๆ ที่เป็นสีชมพูยังมีเหลือไหมคะ?"

"ขอโทษด้วยนะ" เจ้าของร้านสาวยิ้มเจื่อน "ดอกไม้สีชมพูก็โดนเหมาจองไปหมดแล้วเหมือนกันจ้ะ"

หลินเวยเวยรีบพิมพ์ขอความช่วยเหลือในกลุ่มทันที ว่ายังมีใครพอจะหาซื้อกุหลาบสีชมพูจำนวนมากได้อีกบ้าง

พอบรรดาเย่อิงรู้ข่าวว่าหากุหลาบไม่ได้ ต่างก็ร้อนใจกันแทบบ้า

หลายคนรีบออกจากบ้านไปตระเวนถามตามร้านดอกไม้แถวบ้านทันที แต่กุหลาบสีชมพูตามร้านทั่วไปมีปริมาณน้อยมาก หากต้องการจำนวนเยอะขนาดนี้ต้องสั่งล่วงหน้าเท่านั้น

เวลานี้ขอบตาของหลินเวยเวยเริ่มแดงก่ำ ในใจนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

เธอควรจะซื้อดอกไม้เตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ต่อให้ดอกไม้จะเหี่ยวลงไปบ้าง ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลยไม่ใช่หรือไง

หลินเวยเวยกดออกจากหน้าแชต เลื่อนนิ้วลงมาเพื่อเตรียมจะทักถามเจ้าของร้านดอกไม้ที่เคยแอดเอาไว้ก่อนหน้านี้

ทันใดนั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรูปโปรไฟล์ของ S.Y ที่เป็นรูปหมาซามอยด์สีขาวสุดน่ารัก

หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดเธอก็กดเปิดแชตส่วนตัว

[เวยเสี่ยวเวย: พี่คะ อยู่ไหมคะ]

ข้อความส่งสำเร็จ ทว่าผ่านไปห้านาทีก็ยังไม่มีการตอบกลับ

ตอนนี้เพิ่งจะหกโมงเช้า คนระดับเจ้านายยังไม่ตื่นก็เป็นเรื่องปกติ เธอปลอบใจตัวเอง

หลังจากทยอยได้รับข้อความตอบกลับจากบรรดาเจ้าของร้านดอกไม้ หลินเวยเวยก็ยิ่งร้อนรนกระวนกระวายใจขึ้นไปอีก

ท้องถนนในเช้าวันหยุดเงียบเหงาและเย็นเยียบ เมื่อคืนลมแรงมาก ใบไม้ร่วงปลิวเกลื่อนกลาดเต็มพื้น

พวกเธอเดินอยู่บนเส้นทางที่มุ่งหน้าไปหาร้านดอกไม้อื่นๆ รองเท้าเหยียบลงบนใบไม้แห้งส่งเสียงดังกรอบแกรบเป็นจังหวะทึบหนัก

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนในโทรศัพท์ของหลินเวยเวยก็ดังขึ้น ข้อความเด้งขึ้นมา

[S.Y: มีอะไร]

วินาทีที่เห็นข้อความ หลินเวยเวยรู้สึกเหมือนตัวเองจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

[เวยเสี่ยวเวย: แบ็กดร็อปเชียร์ต้องใช้ดอกกุหลาบสีชมพูค่ะ แต่พวกเราหาซื้อไม่ได้เลย]

[เวยเสี่ยวเวย: พี่คะ พี่พอจะมีวิธีหาซื้อได้ไหมคะ]

[S.Y: ต้องการเท่าไหร่]

[เวยเสี่ยวเวย: กุหลาบชมพูประมาณ 200 ดอก กุหลาบขาว 120 ดอก แล้วก็พวกดอกไม้แซมโทนสีชมพูกับใบไม้เขียวอีกนิดหน่อยค่ะ]

[เวยเสี่ยวเวย: ถ้าไม่มีกุหลาบ เป็นดอกไม้สีชมพูพันธุ์อื่นก็ได้นะคะ]

หลังจากส่งข้อความไป เธอรออยู่สิบนาทีกว่าจะได้รับคำตอบ

[S.Y: เดี๋ยวฉันให้คนเอาดอกไม้ไปส่งที่หน้าฮอลล์ ถึงตอนนั้นเธอคอยเซ็นรับของแล้วกัน]

อีกด้านหนึ่ง โจวเฉินที่ยังจมอยู่ในห้วงนิทราสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นไม่หยุด

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยสีหน้าหงุดหงิด พอเห็นชื่อที่บันทึกไว้ หนังตาก็พลันกระตุกขึ้นมาทันที

เป็นอย่างที่คิด พอกดรับสาย เซิ่งซือเยี่ยนก็พูดขึ้นว่า

"ช่วยไปซื้อดอกไม้ให้หน่อย จำนวนกับที่อยู่ส่งให้แล้ว ต้องไปส่งให้ถึงก่อนบ่าย"

โจวเฉิน: "..."

หลังจากวางสาย พอเขาเหลือบมองที่อยู่ก็รู้ได้ทันทีว่า เจ้านายกำลังตามติ่งไอดอลอีกแล้ว

ผู้ช่วยพิเศษของประธานจอมเผด็จการในนิยาย มีหน้าที่ช่วยเจ้านายตามจีบนางเอก

ส่วนผู้ช่วยพิเศษของประธานจอมเผด็จการอย่างเขา มีหน้าที่ช่วยเจ้านายตามติ่งดารา

ถ้าไม่ใช่เพราะเงินเดือนสูงลิ่วล่ะก็ เขาคงลาออกไปทำธุรกิจส่วนตัวตั้งนานแล้ว!

วินาทีนี้ ความคิดถึงที่โจวเฉินมีต่อลูกพี่พุ่งขึ้นไปถึงจุดสูงสุด อย่างน้อยเมื่อก่อนเสิ่นเย่ไป๋ก็ไม่เคยปลุกเขาตอนหกโมงครึ่งเพื่อสั่งให้ไปซื้อดอกไม้

-

สิบโมงเช้า ทั้งสามคนของหลินเวยเวยก็กลับมาถึงด้านนอกฮอลล์จัดงาน

มีแฟนคลับของบ้านอื่นมารวมตัวกันอยู่ไม่น้อยแล้ว พลางถ่ายรูปเช็กอินกับแบ็กดร็อปเชียร์ของเมนตัวเอง

หลินเวยเวยเดินวนไปเวียนมาด้วยความร้อนใจ ชะเง้อมองซ้ายมองขวาไปทางริมถนนเป็นระยะๆ

พอถึงเวลาสิบเอ็ดโมง รถบรรทุกห้องเย็นคันเล็กก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าฮอลล์ โดยมีรถเอสยูวีสีดำขับตามหลังมาอีกหนึ่งคัน

กลุ่มคนที่สวมแว่นกันแดดและใส่ชุดสูททยอยก้าวลงมาจากรถ

หากเป็นแฟนคลับคนอื่นเห็นคงตกใจ แต่หลินเวยเวยเห็นแล้วกลับรู้สึกโล่งใจเป็นที่สุด

กองกำลังเสริมของเธอมาถึงแล้ว!

ประตูรถบรรทุกห้องเย็นเปิดออก ภายในอัดแน่นไปด้วยดอกไม้เต็มคันรถ

ไม่ได้มีแค่ดอกกุหลาบเท่านั้น แต่ยังมีทั้งดอกไลเซนทัส คาร์เนชั่น และไฮเดรนเยีย โดยทั้งหมดเป็นโทนสีชมพูและสีขาว

สวยงามกว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก

กลุ่มคนที่สวมแว่นกันแดดใส่ชุดสูทช่วยพวกเธอยกขนดอกไม้สดไปวางข้างแบ็กดร็อปเชียร์ แถมยังติดตั้งเครื่องพ่นละอองความชื้นแบบไอเย็นอัลตราโซนิกไว้ตรงจุดที่จัดวางดอกไม้อีกด้วย

ความอลังการระดับนี้ทำเอาคนรอบข้างพากันตกตะลึง

"เชี่ย คนพวกนี้เป็นใครกันน่ะ"

"ฉันจำได้ว่าตอนการแสดงรอบแรกก็เหมือนจะเคยเห็นพวกเขาเหมือนกันนะ"

"ใช่ มาช่วยแฟนคลับเสิ่นเย่ไป๋ขนของไง"

"ถ้าเธอไม่พูด ฉันนึกว่าเป็นแก๊งนักเลงซะอีก คนขนของบ้านไหนเขาแต่งตัวกันแบบนี้ยะ"

"พูดได้ไหมว่า แบ็กดร็อปเชียร์ของเสิ่นเย่ไป๋หรูหราเกินไปแล้ว"

"แค่ค่าดอกไม้พวกนี้กับเครื่องพ่นละอองน้ำก็น่าจะเกินหลายพันหยวนแล้วมั้ง"

"ทิ้งห่างพวกเราไปหลายขุมเลย"

"ไม่ใช่แค่พวกเราหรอก เธอไม่เห็นเหรอว่าพวกแฟนคลับของอิ่นซือหน้ามืดครึ้มกันไปหมดแล้ว"

"โอ้โห จริงด้วยแฮะ"

"ได้ยินมาว่ารอบนี้บ้านนั้นก็ทุ่มเงินทำแบ็กดร็อปเชียร์ไปตั้งเยอะ ไม่นึกเลยว่าจะสู้ของเสิ่นเย่ไป๋ไม่ได้"

หลังจากจัดวางดอกไม้ทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย ปลายจมูกของหลินเวยเวยก็รู้สึกแสบข้นขึ้นมา วิกฤตการณ์ในที่สุดก็คลี่คลายลงได้

แบ็กดร็อปเชียร์สำหรับการแสดงรอบสอง พวกเธอทำสำเร็จแล้ว!

บ่ายสามโมง ผู้คนเริ่มทยอยเดินทางมากันหนาตาขึ้น หลายคนถือของแจกสำหรับเชียร์ไปยืนถ่ายรูปที่หน้าประตูฮอลล์

และมีคนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่มายืนเช็กอินอยู่หน้าแบ็กดร็อปเชียร์

ตรงแบ็กดร็อปเชียร์ของเสิ่นเย่ไป๋เบียดเสียดไปด้วยผู้คน จำนวนคนมากกว่าหน้าแบ็กดร็อปของเด็กฝึกคนอื่นอย่างน้อยสามเท่า

ด้วยความที่จัดออกมาได้สวยงามมาก จึงทำให้คนที่ไม่ใช่แฟนคลับเย่อิงต่างก็พากันมากระหน่ำถ่ายรูปด้วยเช่นกัน

กระทั่งจุดจัดแสดงพวงกุญแจตุ๊กตาลูกหมาสีขาวก็ยังเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

อีกเหตุผลหนึ่งที่คนมารวมตัวกันเยอะก็คือ อากาศวันนี้ร้อนจัดมาก เครื่องพ่นละอองน้ำนอกจากจะช่วยสร้างบรรยากาศชวนฝันราวกับแดนเซียนให้แบ็กดร็อปเชียร์แล้ว ยังทำให้อุณหภูมิบริเวณนี้เย็นกว่าจุดอื่นอีกด้วย

ยืนอยู่ตรงนี้เย็นสบายกว่าที่อื่นตั้งเยอะ

แฟนคลับตัวท็อปบ้านอิ่นซือที่อยู่ข้างๆ ชักสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์ "เสิ่นเย่ไป๋ไปหาแฟนคลับเศรษฐินีมาจากไหนเยอะแยะขนาดนี้กัน?"

"รวยแค่ไหนจะยอมทุ่มเงินเปย์ดาราขนาดนี้เชียว? ไม่ใช่ว่าแอบติดต่อแฟนคลับตัวท็อปหลังไมค์หรอกนะ"

"ใครจะไปรู้ล่ะ..."

"ช่างเถอะ ต่อให้บ้านเรามีแฟนคลับเยอะขนาดนี้ ก็ยังระดมทุนไม่ได้เงินมากเท่านี้เลย"

เวลาห้าโมงเย็น ผู้คนนอกฮอลล์เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ ทีมงานเริ่มกั้นแถวตรวจบัตรเข้างาน

เสียงประกาศตามสายดังขึ้น

"ขอให้ผู้ชมที่มีบัตรการแสดงรอบสอง เตรียมบัตรประชาชนและเข้าแถวตรวจบัตรอย่างเป็นระเบียบค่ะ"

ไม่นานนัก เหล่าแฟนคลับก็หยิบสโลแกนผ้ากับของแจกสำหรับเชียร์ขึ้นมา แล้วต่อแถวกันเป็นแนวยาว

แม้อากาศจะร้อนจัด แต่ใบหน้าของทุกคนกลับเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

เพราะอีกเดี๋ยวก็จะได้เจอคนที่ตัวเองชอบแล้ว...