ตอนที่ 69 การแสดงรอบสองเริ่มต้นขึ้น

เวลาสิบเจ็ดนาฬิกาสิบนาที ทีมงานของ "ซิงเหยา 2" เริ่มตรวจบัตรเข้างานอย่างเป็นทางการ

เหล่าแฟนคลับต่อแถวทยอยเข้าฮอลล์กันอย่างเป็นระเบียบ

การตรวจบัตรครั้งนี้เข้มงวดกว่าตอนการแสดงรอบแรกมาก ไม่เพียงแต่ต้องตรวจไอดีให้ตรงกับบัตรประชาชน แต่ยังต้องตรวจอีเมลยืนยันสิทธิ์ที่สุ่มได้ด้วย

โทรศัพท์มือถือก็ถูกเก็บรวบรวมไว้ส่วนกลางเช่นกัน

หลายคนคาดเดาว่าเวทีรอบนี้น่าจะซ่อนเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่เอาไว้

เหล่าเย่อิงยืนต่อแถวเข้าสู่พื้นที่ด้านในด้วยกัน

ครั้งนี้ทีมงานผู้กำกับจัดที่นั่งให้พวกเธอค่อนข้างดีทีเดียว ไม่ได้อยู่ตรงมุมอับ

ที่นั่งของหลินเวยเวยอยู่แถวที่สามตรงกลางๆ ทัศนวิสัยดีมาก

หลังจากนั่งลง เธอก็วางสโลแกนผ้าเชียร์ไว้บนตักก่อน จากนั้นก็หันไปคุยกับเย่อิงข้างๆ ถึงเรื่องสนุกๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นตรงแบ็กดร็อปเชียร์

อีกสิบนาทีจะเริ่มงานจริง หลินเวยเวยกวาดตามองที่นั่งว่างข้างๆ ตัว

ที่ตรงนี้ยังไม่มีคนมาเลย

หรือว่าจะมีเย่อิงติดอยู่บนถนนกันนะ

แต่ตอนนี้เธอไม่มีมือถือ จึงไม่มีทางถามได้เลยว่าใครยังมาไม่ถึง

ทันใดนั้น ร่างที่คุ้นตาก็นั่งลงข้างๆ เธอ

"พี่!" ดวงตาของหลินเวยเวยเป็นประกาย "ข้างนอกฮอลล์ไม่เห็นพี่เลย นึกว่าจะไม่มาแล้วซะอีกค่ะ"

เซิ่งซือเยี่ยนวางกระเป๋าเอกสารพิงไว้กับเก้าอี้ตรงข้างขา "วันนี้ยุ่งนิดหน่อยน่ะ เลยเสียเวลาไปเยอะ"

หลินเวยเวยรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง "วันนี้ขอบคุณพี่จริงๆ นะคะ!"

"ถ้าไม่ได้พี่ช่วย แบ็กดร็อปเชียร์ของเราคงเสร็จแค่ครึ่งๆ กลางๆ แน่เลย"

เซิ่งซือเยี่ยนยิ้มบางๆ

"เรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว อย่าลืมสิว่าผมก็เป็นเย่อิงเหมือนกัน"

รอยยิ้มของหลินเวยเวยกว้างขึ้น "แล้วพี่เห็นแบ็กดร็อปเชียร์หรือยังคะ"

เมื่อกี้มาค่อนข้างรีบร้อน เซิ่งซือเยี่ยนอยู่ตรงแบ็กดร็อปเชียร์แค่ห้านาที ถ่ายรูปไปไม่กี่รูปเท่านั้น

แต่ทะเลดอกไม้สีชมพูขาวและรูปถ่ายของเสิ่นเย่ไป๋กลับประทับแน่นอยู่ในหัวของเขา ช่างงดงามและชวนฝันเหลือเกิน

"เห็นแล้ว สวยมากเลยครับ"

"พวกคุณทำได้ดีมาก"

หลินเวยเวยยิ่งดีใจขึ้นมาทันที

ตอนนั้นเอง ไฟในฮอลล์ก็มืดลงกะทันหัน

"จะเริ่มแล้วเหรอ"

"ตื่นเต้นจังเลย!"

"ลุ้นมาก!"

"กรี๊ดดด!!"

จอใหญ่สว่างขึ้น ใบหน้าของซูนั่วซวินปรากฏขึ้นบนจอ

"สวัสดีครับเหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาว ผมพีดีซูนั่วซวินครับ"

"ต้องขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจากติดตารางงาน วันนี้ผมจึงไม่สามารถมาชมเวทีการแสดงอันยอดเยี่ยมของเหล่าเด็กฝึกที่หน้างานได้"

"แต่ผมได้เชิญรุ่นพี่ชื่อดังคนหนึ่งมาทำหน้าที่พิธีกรแทน ซึ่งเขาก็คือ..."

ภาพบนจอมืดลงฉับพลัน ทั้งฮอลล์ตกอยู่ในความมืดมิด

วินาทีต่อมา แสงสปอตไลต์ก็ส่องลงมาอย่างกะทันหัน ร่างสูงโปร่งปรากฏขึ้นกลางเวที จากนั้นเสียงทุ้มมีเสน่ห์ก็ดังขึ้น

"สวัสดีครับเหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาว ผมเหวินไห่ หัวหน้าวง VANTAGE ครับ"

แสงไฟสว่างขึ้นทีละดวง ผู้ชมถึงได้มองเห็นรูปลักษณ์ของคนบนเวทีอย่างชัดเจน

เหวินไห่ไว้ผมทรงมัลเล็ตมัดครึ่งหัว สวมสูท ให้ความรู้สึกขัดแย้งที่ลงตัวสุดๆ เขายกไมโครโฟนขึ้น

"รู้สึกเป็นเกียรติมากครับที่ได้มาทำหน้าที่พิธีกรในการแสดงรอบสองของ 'โครงการซิงเหยา 2'"

เสียงกรีดร้องระลอกแล้วระลอกเล่าดังมาจากด้านล่างเวที ผู้ชมจำนวนไม่น้อยลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น

"กรี๊ดดดด!!!! หล่อมาก!!!"

"คุณพระช่วย! ใครนะ เหวินไห่เหรอ!"

"คิดไว้อยู่แล้วว่าจะเปลี่ยนพิธีกร แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเหวินไห่ที่มา!"

"เมนฉันกับเมนฉันจะได้อยู่บนเวทีเดียวกันแล้ว! วันนี้ฉันคือเด็กผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก"

"มิน่าล่ะวันนี้ถึงเก็บความลับเข้มงวดขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะเชิญรุ่นพี่เบอร์ใหญ่มานี่เอง"

"ได้ยินว่าช่วงนี้ VANTAGE มีตารางงานแถวนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าเหวินไห่จะมา 'ซิงเหยา 2'"

ในห้องพักคอย เด็กฝึกจำนวนไม่น้อยก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน สีหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ

"อ๊ากกกก!!!! พิธีกรคือเหวินไห่!"

"ฉันจะได้เจอไอดอลของตัวเองแบบใกล้ชิดแล้ว! การมา 'ซิงเหยา 2' ครั้งนี้คุ้มค่าจริงๆ!"

"ต่อให้รอบนี้ต้องตกรอบ ฉันก็ไม่มีอะไรต้องเสียดายแล้ว"

หลังจากเหวินไห่ทักทายพูดคุยกับผู้ชมอยู่ครู่หนึ่ง ก็เข้าสู่ประเด็นหลักอย่างเป็นทางการ

มือข้างหนึ่งของเขาถือคิวการ์ด ส่วนอีกข้างถือไมโครโฟน

"รู้ว่าทุกคนแทบจะอดใจรอชมการแสดงไม่ไหวแล้ว งั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้วนะครับ เวทีการแสดงรอบสองของ 'โครงการซิงเหยา 2' เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้"

"ทีมแรกที่จะขึ้นเวทีคือเด็กฝึกสาย dance เพลงที่ใช้แสดงคือ 'หลิงจ้งลี่' ครับ"

พอสิ้นเสียงเหวินไห่ เด็กฝึกทั้งทีม A และทีม B ก็ทยอยขึ้นเวทีอย่างเป็นระเบียบ

เสียงกรีดร้องด้านล่างเวทีพลันดังกระหึ่มขึ้น ผู้ชมกลับมาตื่นเต้นฮือฮาอีกครั้ง

"อิ่นซือ!!!! อิ่นซือนี่นา!!!"

"อิ่นซือขึ้นเวทีเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!"

"อิ่นเป่า ทางนี้! พวกเราอยู่นี่!"

"เซี่ยเจิ่น! นายหล่อมาก!"

"เซี่ยเจิ่นสู้ๆ นะ!"

"เจียงสิงโจว!"

"เด็กหัวกะทิก็อยู่ทีมนี้ด้วย ตื่นเต้นจังเลย!"

"เพ่ยหลิน! เหวินเพ่ยหลิน!"

แฟนคลับต่างส่งเสียงตะโกนเรียกชื่อเมนตัวเองไม่หยุด เสียงดังจนแม้แต่นอกฮอลล์ก็ยังได้ยิน

"แฟนๆ กระตือรือร้นกันมากเลยนะครับ" เหวินไห่มองเด็กฝึกบนเวทีก่อนกล่าว "ทุกคนช่วยแนะนำตัวกันก่อนเลยครับ"

เสื้อผ้าหน้าผมของเด็กฝึกทั้งสองทีมในเพลง "หลิงจ้งลี่" ล้วนมาในสไตล์ไซไฟแห่งโลกอนาคต เสื้อผ้าเน้นโทนขาวดำเป็นหลัก คลุมทับด้วยเสื้อคลุมโปร่งแสง และมีเครื่องประดับสีเงินตกแต่งอยู่อีกเป็นจำนวนมาก

ยามพวกเขาก้าวเดินอยู่ใต้แสงไฟบนเวที ประกายสีเงินยังสะท้อนแสงหลากสีสันออกมา ดูวิบวับงดงามตาเป็นอย่างยิ่ง

มองปราดเดียวก็รู้เลยว่า ทีมงานรายการรวยขึ้นแล้ว แถมยังใจป้ำยอมทุ่มเงินมากขึ้นด้วย

แฟนคลับต่างพึงพอใจกับเรื่องนี้มาก

เด็กฝึกทีม A ทยอยทักทายผู้ชมทีละคน ใต้เวทีมีเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังขึ้นประปราย

ทว่าพอถึงคราวเด็กฝึกทีม B แนะนำตัว บรรยากาศกลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

"สวัสดีครับทุกคน ผมคือลีดเดอร์ทีม B เพลง 'หลิงจ้งลี่' อิ่นซือครับ"

สิ้นเสียงพูด ภายในฮอลล์ก็ระเบิดเสียงกรีดร้องออกมาเป็นระลอก

"อิ่นซือ!"

"อิ่นเป่า สู้ๆ!"

ถึงจะเป็นการสุ่มจับสลากเหมือนกัน แต่จำนวนแฟนคลับของอิ่นซือที่สุ่มได้บัตรเห็นได้ชัดว่ามากกว่าแฟนคลับของเด็กฝึกคนอื่น

แค่แฟนคลับที่ถือสโลแกนผ้าของอิ่นซือก็ปาเข้าไปเกือบสี่ห้าสิบคนแล้ว นี่ขนาดยังไม่นับพวกที่คีพหลายคนหรือแฟนคลับคู่ชิปด้วยซ้ำ

"สวัสดีครับทุกคน ผมคือเด็กฝึกทีม B เพลง 'หลิงจ้งลี่' เซี่ยเจิ่นครับ"

จำนวนแฟนคลับของเซี่ยเจิ่นที่สุ่มได้บัตรไม่ได้เยอะมาก ทว่าทุกคนกลับสวมที่คาดผมหูแมวซึ่งเป็นตัวแทนอิมเมจสัตว์ของเซี่ยเจิ่น มันจึงดูสะดุดตาเป็นพิเศษท่ามกลางที่นั่งผู้ชม

เซี่ยเจิ่นรู้สึกว่าแฟนคลับของตัวเองน่ารักเหลือเกิน เขายิ้มพลางโบกมือทักทายพวกเขา

การแนะนำตัวยังคงดำเนินต่อไป

"สวัสดีครับทุกคน ผมคือเด็กฝึกทีม B เพลง 'หลิงจ้งลี่' เจียงสิงโจวครับ"

เจียงสิงโจวนึกว่าตัวเองจะไม่มีแฟนคลับมาเลยสักคน ไม่คิดเลยว่าใต้เวทีจะมีเสียงตะโกนดังขึ้นมา

"เจียงสิงโจว!"

"โจวโจว! ทางนี้!"

"เด็กหัวกะทิ! วันนี้นายหล่อมากเลย!"

เขาประหลาดใจระคนดีใจ หัวเราะแหะๆ พลางโบกมือทักทายพวกเธอ

หลังจากเหวินเพ่ยหลินกับเด็กฝึกอีกคนแนะนำตัวเสร็จสิ้น เด็กฝึกทีม A ของเพลง "หลิงจ้งลี่" ก็เริ่มทำการแสดง

ท่วงทำนองเดิมของเพลงนี้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง ผู้ชมในฮอลล์น่าจะเคยฟังกันทุกคน

การแสดงของทีม A เต้นได้พร้อมเพรียงกันมาก จังหวะเป๊ะไม่มีสะดุด แต่ไม่รู้ทำไมถึงยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง

หาจุดผิดพลาดไม่เจอ ทว่าก็ไม่มีจุดไหนชวนให้นึกถึงซ้ำๆ เช่นกัน

กฎการโหวตของการแสดงรอบสองเหมือนกับการแสดงรอบแรก ผู้ชมในสถานที่จริงสามารถโหวตให้เด็กฝึกที่ชื่นชอบได้ โดยไม่จำกัดจำนวนคะแนนโหวตของแฟนคลับ

คะแนนเฉลี่ยสุดท้ายของทีม A อยู่ที่ 654 คะแนน โดยคนที่ได้คะแนนเดี่ยวสูงสุดได้ไป 754 คะแนน

พลันได้ยินคะแนนของทีม A เพลง "หลิงจ้งลี่" เด็กฝึกในห้องพักคอยก็มีสีหน้าผ่อนคลายลงมาก

ส่วนทีม B หลังเวทีที่กำลังจะขึ้นแสดงต่อ ก็พลอยคลายความตื่นเต้นลงไปด้วย

แสงไฟบนเวทีดับมืดลง ดนตรีประกอบเพลง "หลิงจ้งลี่" ดังขึ้นอีกครั้ง

เพื่อรับประกันผลลัพธ์การแสดงบนเวที เสียงร้องของสาย dance จึงอัดล่วงหน้าไว้ทั้งหมด ตอนขึ้นแสดงจริงจึงเปิดเสียงแบ็กกิ้งแทร็กค่อนข้างดัง

อิ่นซือยืนอยู่ตรงกลาง กล้องบูมซูมเลนส์เข้าไปใกล้

ในฐานะคนที่ร้องเปิดเป็นคนแรก เขาปลุกเร้าอารมณ์ของผู้ชมขึ้นมาได้ในทันที

เมื่อเทียบกับการแสดงรอบแรกแล้ว อิ่นซือพัฒนาขึ้นมาก ความเลี่ยนจากความมั่นใจเกินเหตุดูลดลงไป ท่าเต้นก็เริ่มลื่นไหลขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งเพอร์ฟอร์แมนซ์ของเซี่ยเจิ่นยิ่งระเบิดพลัง ท่าเต้นเฉียบคมหมดจด หมุนตัวเคลื่อนมารับตำแหน่งเซ็นเตอร์อย่างลื่นไหล ดึงดูดสายตาของผู้ชมทุกคนไว้ได้อย่างอยู่หมัด

พาร์ตถัดไปถึงคิวเหวินเพ่ยหลินมารับตำแหน่งเซ็นเตอร์ ฝีมือของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าเซี่ยเจิ่นเลย การเต้นมีเสน่ห์เฉพาะตัวในแบบของตัวเอง

แต่คนที่ทำให้ประหลาดใจที่สุดกลับเป็นเจียงสิงโจว เมื่อเทียบกับรอบเวทีแรกแล้ว ตอนนี้เขาราวกับลอกคราบเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยทีเดียว

ท่าเต้นที่ดุเดือดขนาดนี้เขากลับไม่มีข้อผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย ตามการเคลื่อนไหวของคนอื่นทันอย่างสมบูรณ์ ไม่เป็นตัวถ่วงเลยสักนิด แถมในพาร์ตของตัวเองยังคว้าช็อตเด่นไปได้ไม่น้อย

ในท่อนฮุก ท่าเต้นของทุกคนพร้อมเพรียงกันจนน่าทึ่ง แม้แต่องศาการยกแขนก็ยังเท่ากันเป๊ะ

พอถึงท่อนแดนซ์เบรก ยิ่งทำให้ทุกคนดูแล้วเลือดลมสูบฉีด ทุกครั้งที่ถึงจุดไฮไลต์ ผู้ชมต่างพากันส่งเสียงร้องอุทานด้วยความตื่นตะลึง

เมื่อเสียงดนตรีสิ้นสุดลง ท่วงท่าของเหล่าเด็กฝึกบนเวทีก็หยุดนิ่ง

ทว่าเสียงกรีดร้องของผู้ชมในฮอลล์ยังคงดังกึกก้องต่อไป

"กรี๊ดดดดดด!"

"เดือดเกินไปแล้ว!"

"นี่มันโชว์ระดับที่เด็กฝึกเต้นได้จริงเหรอเนี่ย"

"มิน่าล่ะถึงต้องยึดมือถือ เหตุผลหนึ่งต้องเป็นเพราะกลัวโชว์นี้หลุดออกไปแน่ ๆ"

"อ๊าก! อยากดูอีกรอบจัง เต้นอีกรอบได้ไหมเนี่ย"

"อังกอร์!"

"อังกอร์!"

เหวินไห่กลับขึ้นมาบนเวทีตามคิวงาน "ขอให้เหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกท่าน ใช้เครื่องลงคะแนนที่อยู่ข้างมือ โหวตให้กับเด็กฝึกที่ชื่นชอบได้เลยครับ"