ตอนที่ 70 ขึ้นเวทีก่อนกำหนด

บรรดาเด็กฝึกในห้องพักคอยชมการแสดงบนเวทีและได้เห็นปฏิกิริยาของผู้ชมแล้ว สีหน้าของทุกคนต่างดูไม่สู้ดีนัก

โดยเฉพาะเด็กฝึกเพลง "Neon Riot" เพราะพวกเขาอยู่สายแดนซ์เหมือนกัน

เหวินไห่บนเวทีเห็นสัญญาณมือที่ทีมงานส่งให้ จึงยกไมโครโฟนขึ้น "นับคะแนนโหวตเสร็จสิ้นแล้วครับ โปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวทุกท่าน โปรดมองที่หน้าจอใหญ่ครับ"

สิ้นเสียงของเขา หน้าจอขนาดใหญ่กลางเวทีก็สว่างวาบขึ้น

บนจอแสดงคะแนนเฉลี่ยของเพลง "หลิงจ้งลี่" ทีม B ตัวเลขด้านหลังยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

"เกิน 680 แล้ว แซงทีม A ไปแล้ว"

"ทะลุ 700 แล้ว"

"เกิน 750 แล้วด้วย คะแนนเฉลี่ยสูงสุดของการแสดงรอบแรกยังแค่ 732 เองนะ!"

ผลคะแนนสุดท้ายหยุดอยู่ที่ 792 คะแนน ผู้ชมด้านล่างเวติต่างส่งเสียงเชียร์กึกก้อง

ทุกคนต่างรู้สึกว่าการแสดงชุดนี้คู่ควรกับคะแนนเท่านี้จริง ๆ

อาจเพราะคราวก่อนไม่ได้ประกาศคะแนนเดี่ยว ทำให้ทีมงานรายการโดนกังขาว่าปั่นคะแนน คราวนี้ผู้ชมในสตูดิโอจึงได้เห็นคะแนนเดี่ยวของเด็กฝึกทุกคนด้วย

คะแนนเดี่ยวที่ต่ำที่สุดของเพลง "หลิงจ้งลี่" ทีม B คือ เจียงสิงโจว 715 คะแนน

เด็กฝึกในห้องพักคอยยิ่งกระสับกระส่ายขึ้นไปอีก

"ต่ำสุดยัง 715 คะแนนเลยเหรอ รู้สึกเหมือนจะโดนบดขยี้ตายคาที่แล้ว"

"จบเหง่ คราวนี้ฉันคงไม่ได้รั้งท้ายจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย"

บนหน้าจอใหญ่ยังคงแสดงข้อความขึ้นมาเรื่อย ๆ

เหวินเพ่ยหลิน: 732 คะแนน

เซี่ยเจิ่น: 835 คะแนน

"เซี่ยเจิ่นแตะ 800 อีกแล้ว จำได้ว่าการแสดงรอบแรกเขาได้ไป 824 คะแนนมั้ง"

"เก่งเกินไปแล้ว! นิ่งสุดยอด!"

ในที่สุดก็ถึงเวลาประกาศอันดับหนึ่งของคะแนนเดี่ยวเพลง "หลิงจ้งลี่" ทีม B

ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าอันดับหนึ่งคืออิ่นซือ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาจะได้กี่คะแนน รอบที่แล้วเขาก็ได้อันดับหนึ่งของคะแนนเดี่ยวไปครอง

ตัวเลขบนหน้าจอพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะหยุดลงที่ 887 คะแนน

แม้คะแนนนี้จะน้อยกว่าตอนการแสดงรอบแรกอยู่นิดหน่อย แต่เสียงกังขากลับลดน้อยลงไปมาก

ภายในห้องควบคุมการถ่ายทอด

วินาทีที่คะแนนของเพลง "หลิงจ้งลี่" ทีม B ออกมา ทีมงานก็รีบส่งผลให้ผู้กำกับทันที

เขากวาดสายตามอง ปมคิ้วคลายออก "ใช้ได้"

"ในที่สุดเขาก็ทำผลงานได้ดีขึ้นมาเองบ้าง ค่อยเบาแรงหน่อย"

ทีมงานข้างกายยิ้มพลางเอ่ย "887 คะแนน คงยากที่จะมีใครแซงได้แล้วมั้งครับ"

ผู้กำกับไม่ได้ตอบอะไร แต่รอยยิ้มบนใบหน้าไม่ได้จางหายไป

ตอนที่คลิปการแสดงรอบแรกปล่อยออกมาพร้อมกับคะแนนโหวต ทีมงานรายการโดนด่าไปไม่น้อยเรื่องคะแนน

คราวนี้เดิมทีเขาเตรียมแผนสำรองไว้เรียบร้อยแล้ว แต่กลายเป็นว่าอิ่นซือแสดงได้ดีด้วยตัวเอง ประกอบกับจำนวนแฟนคลับที่เข้ามาในสนามได้เปรียบ คะแนนในสตูดิโอจึงสูงกว่าที่คาดไว้มาก

เมื่อดูจากสถานการณ์คะแนนในการแสดงรอบแรกและทิศทางในตอนนี้ ตำแหน่งอันดับหนึ่งคะแนนเดี่ยวของอิ่นซือถือว่านอนมาแน่นอน

กลุ่มถัดไปที่จะขึ้นแสดงคือเพลง "เยว่เฉา" จากสายโวคอล

ต่างจาก "หลิงจ้งลี่" ที่ระเบิดเวทีไปเมื่อครู่ การแสดงของ "เยว่เฉา" เป็นสไตล์ R&B ที่ค่อนข้างฟังสบายและมีจังหวะสดใส

บรรดาเด็กฝึกสวมชุดลำลอง มาในลุคหนุ่มเมืองสุดชิค และเพราะเป็นการประเมินสายโวคอล การเต้นจึงค่อนข้างเรียบง่ายกว่า

ซ่งอวี่ชวนอยู่ทีม A ของเพลง "เยว่เฉา" ในฐานะตำแหน่งเซ็นเตอร์ของกลุ่มนี้ เสียงของเขานิ่งมาก และการออกแบบโชว์บนเวทีก็สวยงามไร้ที่ติ

เด็กฝึกคนอื่น ๆ ก็ทำผลงานได้ไม่เลวเช่นกัน

หากเป็นในการแสดงรอบแรก นี่จะต้องเป็นการแสดงที่ติดท็อปสามได้อย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่ดันมาต่อท้ายเพลง "หลิงจ้งลี่"

ผู้ชมเพิ่งดูเวทีที่เดือดดาลขนาดนั้นจบไป อารมณ์ยังคงค้างเติ่งอยู่ในภาวะตื่นเต้นสุดขีด

พอมาฟังเพลงจังหวะเบา ๆ แบบนี้ในตอนนี้ จึงรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง

เมื่อการแสดงจบลง เสียงปรบมือยังคงกึกก้อง เพียงแต่อารมณ์ของผู้ชมไม่ได้ตื่นเต้นเร้าใจเหมือนเมื่อครู่แล้ว

ท้ายที่สุด เพลง "เยว่เฉา" ทีม A ทำคะแนนเฉลี่ยไปได้ 702 คะแนน โดยซ่งอวี่ชวนคว้าคะแนนเดี่ยวสูงสุดของทีม A ไปที่ 803 คะแนน

ผลงานนี้นับว่าดีมากแล้ว แต่เมื่อเทียบกับ 792 คะแนนของ "หลิงจ้งลี่" ทีม B ก็ยังห่างชั้นกันอยู่มาก

หลังจาก "เยว่เฉา" ทีม B แสดงจบ คะแนนก็ถูกประกาศออกมาอย่างรวดเร็ว ได้คะแนนเฉลี่ยไป 662 คะแนน

ภายในห้องพักคอย เด็กฝึกหลายคนลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ดูท่าแล้ว คะแนนของ "หลิงจ้งลี่" ทีม B คงแตะเพดานสูงสุดแล้วจริง ๆ

ทว่าในบรรดาเด็กฝึกที่เริ่มผ่อนคลายลงนั้น ไม่รวมถึงเพลง "Neon Riot" ซึ่งอยู่สายแดนซ์เหมือนกัน

ตอนที่เหวินไห่ถือการ์ดคิวอ่านข้อความ เขาก็ชะงักไป

"การแสดงของเด็กฝึกกลุ่มต่อไป ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเพลงของวง VANTAGE ของพวกเราครับ"

"ขอเชิญเด็กฝึกสายแดนซ์ เพลง 'Neon Riot' ขึ้นมาบนเวทีได้เลยครับ"

พอผู้ชมได้ยินชื่อเพลง เสียงเฮก็ดังสนั่นขึ้นมาทันที เพราะนี่คือหนึ่งในเพลงไอคอนิกของ VANTAGE

ลู่จื่ออางสูดหายใจเข้าลึก "ไปกันเถอะ"

ตอนแรกเขาคิดจะเลือกเพลงฮิตติดลมบนเพื่อโกยคะแนนโหวตให้ได้เยอะหน่อย ใครจะไปรู้ว่าสายแดนซ์จู่ ๆ จะมีคะแนน 792 โผล่พรวดขึ้นมา

ยิ่งคาดไม่ถึงเข้าไปใหญ่ว่าหนึ่งในเจ้าของเพลงต้นฉบับอย่างเหวินไห่จะถูกทีมงานเชิญมาเป็นพิธีกร ความกดดันเลยพุ่งทะลุปรอททันที

"Neon Riot" เป็นเพลงแนว City pop สไตล์การแต่งหน้าทำผมของเหล่าเด็กฝึกจึงมาในธีมเรโทรนีออน

เสื้อผ้ากลิ่นอายยุค 80 แต่งแต้มด้วยสีสันสะท้อนแสง ดูโดดเด่นสะดุดตาและสวยงามมาก เห็นได้ชัดว่าคอสตูมของกลุ่มนี้ทุ่มเงินไปไม่น้อยเหมือนกัน

หลังจากเด็กฝึกทุกคนแนะนำตัวกันเสร็จ ก่อนที่การแสดงจะเริ่มขึ้น ลู่จื่ออางก็ใจกล้าเอ่ยปากขอเรื่องหนึ่งขึ้นมา

"รุ่นพี่เหวินไห่ครับ ผมเป็นแฟนคลับของพี่เลย พี่ช่วยเต้นท่อนฮุกเพลง 'Neon Riot' พร้อมกับผมสักรอบได้ไหมครับ ช่วยเติมเต็มความฝันเล็ก ๆ ในการเป็นติ่งของผมหน่อย"

"ผู้ชมด้านล่างเวทีก็ต้องอยากดูมากแน่ ๆ ทุกคนว่าจริงไหมครับ"

แน่นอนว่าเบื้องล่างเวทีส่งเสียงตอบกลับมาพร้อมเพรียงกัน

"จริง!"

คำพูดชุดนี้ผู้จัดการของเขาเป็นคนเตรียมไว้ให้หลังจากรู้ว่าเหวินไห่รับหน้าที่เป็นพิธีกร ต่อให้ไม่ได้คะแนนโหวตอันดับหนึ่ง ก็ยังมีประเด็นให้เล่น มีกระแสให้เกาะ

เหวินไห่เห็นผู้ชมอยากดูกันมากขนาดนี้ จึงยอมตามใจทุกคน เต้นท่อนฮุกไปพร้อมกันหนึ่งรอบ

พอเต้นจบ "Neon Riot" ทีม A ก็เริ่มทำการแสดง

วินาทีที่ดนตรีบรรเลง บรรยากาศทั่วทั้งฮอลล์ก็ถูกจุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง

ลู่จื่ออางในฐานะเซ็นเตอร์ทำผลงานออกมาได้ค่อนข้างดี ไม่ว่าจะเป็นการคุมสีหน้าหรือน้ำหนักการเต้น ล้วนพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หลี่เจ๋อข่ายเองก็ยังคงรักษามาตรฐานได้ดี ท่าเต้นยาก ๆ หลายท่าก็ทำสำเร็จได้อย่างราบรื่น

เด็กฝึกร่วมทีมคนอื่นก็ไม่มีปัญหาอะไร

นอกจากรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ บางจุดที่เก็บไม่เรียบร้อยแล้ว ความสมบูรณ์แบบของโชว์ทั้งชุดก็นับว่าสูงมาก

เมื่อเสียงเพลงจบลง เสียงปรบมือดังกึกก้องก็ดังขึ้นทั่วสถานที่จัดงาน

เหวินไห่ยังเอ่ยปากชมเองว่า "ทำได้ดีกว่าที่ผมคาดไว้ซะอีกครับ"

ในที่สุดคะแนนเฉลี่ยของ "Neon Riot" ทีม A ก็อยู่ที่ 746 คะแนน แม้จะแซง "หลิงจ้งลี่" ทีม B ไม่ได้ แต่ก็นับว่าเป็นคะแนนเฉลี่ยที่สูงเป็นอันดับสองในตอนนี้แล้ว

คะแนนเดี่ยวของลู่จื่ออางได้ไป 813 คะแนน สูงที่สุดในทีมของพวกเขา

ส่วนคะแนนเดี่ยวของหลี่เจ๋อข่ายได้ไป 775 คะแนน สำหรับเขาแล้วก็นับเป็นผลงานที่ไม่เลว

พอลู่จื่ออางเห็นคะแนน ก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ถึงจะแพ้ในสายแดนซ์ แต่ก็ไม่ได้แพ้น่าเกลียดอะไร

ทว่าพอ "Neon Riot" ทีม B ก้าวขึ้นเวที อันดับกลับเกิดความเปลี่ยนแปลง

หากดูจากโครงสร้างทีม เด็กฝึกในกลุ่มนี้ฝีมือด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ตอนแรกผู้ชมต่างก็ไม่ค่อยคาดหวังกับทีมนี้เท่าไหร่ เด็กฝึกในห้องพักคอยเองก็คิดแบบนั้น ช่องว่างระหว่างทีม A กับทีม B มันชัดเจนเกินไป

แต่หลังเริ่มโชว์ไปได้ไม่ถึงหนึ่งนาที ทุกคนก็พบว่าตัวเองคิดผิดถนัด

เฮ่อเหยียนเหมือนคนคลั่ง สภาพร่างกายและจิตใจเข้าฝักสุดขีด ทุกท่วงท่าล้วนสะกดสายตา ชวนมองจนละสายตาไม่ได้ พลังดึงดูดบนเวทีล้นทะลัก

ในฐานะเมนแดนซ์ ช่วงซ้อมเขาช่วยดึงศักยภาพการเต้นของเพื่อนร่วมทีมขึ้นมา ทำให้ระดับและฟอร์มของคนอื่น ๆ พุ่งทะยานไปสู่จุดที่ไม่เคยมีมาก่อน

ชั่วพริบตานั้น ผู้ชมด้านล่างเวทีก็ถูกคนของทีม B ตรึงไว้จนอยู่หมัด

โดยเฉพาะตอนที่กล้องจับไปที่เฮ่อเหยียน บนอัฒจันทร์ก็ส่งเสียงกรี๊ดออกมาไม่ขาดสาย

"เฮ่อเหยียน!!!"

"น้องเฮ่อเหยียน! เก่งมากเลยลูก!"

"จะหล่อกระชากใจเกินไปแล้ว!"

หลังจบการแสดง เสียงปรบมือดังกึกก้องยาวนาน แม้แต่เหวินไห่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืนปรบมือให้พวกเขา

เขาได้เห็นความรักที่เด็กฝึกกลุ่มนี้มีต่อบทเพลง และได้เห็นแพชชันที่พวกเขามีต่อเวทีนี้

ท้ายที่สุดเมื่อคะแนนประกาศออกมา "Neon Riot" ทีม B กวาดคะแนนเฉลี่ยไปได้ 762 คะแนน

แม้จะยังสู้ 792 คะแนนของทีม B เพลง "หลิงจ้งลี่" ไม่ได้ แต่คะแนนระดับนี้ก็เปรียบเสมือนปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์ที่มอบให้แก่เด็กฝึกผู้มุ่งมั่นไล่ตามความฝัน

คะแนนเดี่ยวของเฮ่อเหยียนอยู่ที่ 865 คะแนน ตามหลังอิ่นซือเพียง 22 คะแนนเท่านั้น ในบรรดาคะแนนเดี่ยวทั้งหมดที่ประกาศออกมา ถือว่าใกล้เคียงกันมากทีเดียว

ห้องพักรอขึ้นเวทีส่งเสียงฮือฮาดังลั่น

"เชี่ยเอ๊ย! สูงขนาดนี้เลยเหรอ!"

"วันนี้เฮ่อเหยียนเปิดโหมดเทพปะเนี่ย?"

"อย่าว่าไป เขาเต้นดีจริง ๆ ระดับเมนแดนซ์บอยแบนด์ชัด ๆ ไม่ยอมรับก็ไม่ได้แล้ว"

กลุ่มถัดไปถึงคิวของสายแร็ป เหล่าเด็กฝึกเพลง "คำให้การเที่ยงคืน" เริ่มเตรียมตัวขึ้นเวทีกันแล้ว

จ้าวหมิงอวี่ก้มหน้าจัดหูฟังมอนิเตอร์ของตัวเอง

ทีมงานสาวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว "พวกคุณเตรียมตัวเลยนะ อีกหนึ่งนาทีถึงคิวแล้ว"

เหล่าเด็กฝึกพยักหน้ารับ

อีกด้านหนึ่ง ในห้องพักของทีม A เพลง "จ้าวเย่สิง" เด็กฝึกทุกคนเพิ่งจะแต่งหน้าทำผมเสร็จเรียบร้อย

เสิ่นเย่ไป๋โดนเสี่ยวถังรั้งตัวไว้ถ่ายรูปตั้งหลายใบกว่าจะยอมปล่อยไป

เพื่อความไม่ประมาท ทุกคนจึงช่วยกันตรวจเช็กเสื้อผ้าและอุปกรณ์ประกอบฉากของตัวเองว่ามีปัญหาอะไรหรือไม่

ยังไม่ถึงเวลาขึ้นเวที เสิ่นเย่ไป๋จึงเสนอให้ทุกคนซ้อมกันอีกสักสองสามรอบ

ทว่าในตอนนั้นเอง ทีมงานคนหนึ่งก็รีบร้อนเดินเข้ามาในห้อง

"เด็กฝึกทีม A เพลง 'จ้าวเย่สิง' เตรียมตัวตามผมไปหลังเวทีครับ"

"พวกคุณต้องขึ้นแสดงก่อนเวลา"

ภายในห้องพลันเงียบกริบลงทันตา

หลินหรั่นเงยหน้าขึ้นขวับ "ก่อนเวลาเหรอครับ?"

"พวกเราไม่ใช่ทีมสุดท้ายที่ต้องขึ้นเหรอครับ พี่สาวทีมผู้กำกับเป็นคนบอกพวกเราเองเลยนะ"

"พี่เขาบอกว่าพวกเราต้องใช้เวลาแต่งหน้าทำผมเยอะ เอาไว้ลำดับสุดท้ายถึงจะเหมาะ"

สีหน้าของทีมงานดูอึดอัดลำบากใจ

"ลำดับคิวมีการปรับเปลี่ยนกะทันหันครับ นี่ก็เป็นคำสั่งจากทีมผู้กำกับเหมือนกัน"

เขาก้มมองนาฬิกา น้ำเสียงเริ่มร้อนรน

"พวกคุณเหลือเวลาอีกแค่สิบห้านาทีก่อนขึ้นเวทีแล้วครับ!"