ตอนที่ 73 ที่หนึ่งกลับมาแล้ว

รองผู้กำกับมองตัวเลขบนแท็บเล็ตแล้วลังเลเล็กน้อย

"จะเอา..."

เขายังพูดไม่ทันจบ ผู้กำกับก็ยกมือขึ้นขัด

"ไม่แตะแล้ว"

รองผู้กำกับชะงัก "ทำไมล่ะครับ"

ผู้กำกับวางแท็บเล็ตลง เอนหลังพิงพนักเก้าอี้

"คะแนนโหวตทิ้งห่างเกินไป ตอนนี้ขยับตัวเลขไหนไป ผู้ชมก็จับได้หมดว่าเราเล่นตุกติก"

"สู้ใช้สเตจนี้ให้เป็นประโยชน์ แล้วดึงกระแสให้รายการอีกระลอกยังดีกว่า"

รองผู้กำกับไม่พูดอะไร กดยืนยันส่งข้อมูลออกไปเงียบๆ

ผู้กำกับยกกาแฟขึ้นจิบไปหนึ่งอึก

"จริงบ้าง ปลอมบ้าง ผู้ชมถึงจะมองไม่ออกง่ายๆ"

บนเวที จอใหญ่สว่างวาบขึ้น ผลรวมคะแนนโหวตของทีม A เพลงจ้าวเย่สิงคำนวณเสร็จสิ้นแล้ว

คะแนนเฉลี่ยเริ่มขยับ พุ่งทะยานขึ้นไม่หยุด

เหล่าเด็กฝึกในห้องพักคอยก็กำลังถกเถียงกันอยู่เช่นกัน

"ทีมพวกเขาไม่ต่ำแน่ๆ สเตจสุดยอดขนาดนั้น"

"ฉันกะว่าน่าจะสูสีกับทีม B เพลงหลิงจ้งลี่นะ"

"ไม่รู้ว่าที่หนึ่งจะเปลี่ยนมือหรือเปล่า"

"พวกนายดูสิ คะแนนเฉลี่ยทะลุ 750 แล้ว"

ตัวเลขบนหน้าจอยังคงวิ่งต่อ

"780 แล้ว แซงขึ้นที่สองแล้ว!"

เด็กฝึกในห้องพักคอยต่างลุกขึ้นจากที่นั่ง ชี้ไปที่หน้าจอ

"ยังขึ้นไม่หยุดเลย!"

"เท่า... เท่าไหร่เนี่ย เกิน 800 แล้ว!"

"พระเจ้าช่วย! ที่หนึ่งแล้ว! แต่ยังไม่หยุดเลย!"

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หน้าจอเขม็ง พวกเขาอยากรู้ว่าคะแนนนี้จะพุ่งไปได้สูงแค่ไหน

ในที่สุด คะแนนเฉลี่ยของทีม A เพลงจ้าวเย่สิงก็หยุดอยู่ที่ 841 คะแนน

ลำดับต่อไปคือการประกาศคะแนนเดี่ยวของเด็กฝึกแต่ละคน โดยเริ่มจากคนที่มีคะแนนน้อยที่สุดก่อน

หน้าจอกะพริบวูบหนึ่ง ปรากฏชื่อของหลินหรั่นขึ้นมา

หลินหรั่นถอนหายใจเบาๆ เขาคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะได้คะแนนรั้งท้าย

วินาทีต่อมา ตัวเลขคะแนนก็ปรากฏขึ้น 806 คะแนน

เด็กฝึกในห้องพักคอยตกตะลึงกันอีกรอบ

"ต่ำสุดสตาร์ตที่ 800 เลยเหรอ"

"บ้าไปแล้ว!"

"นี่มันหมายความว่าผู้ชมในฮอลล์แปดร้อยกว่าคน เทโหวตให้พวกเขายกทีมเลยนะ!"

หลินหรั่นนึกว่าตัวเองมองผิดไป คนรับหน้าที่ rap อย่างเขาที่มารั้งท้ายในทีมสาย vocal กลับกวาดไปถึง 806 คะแนน

เขาอดไม่ได้จนต้องหลุดหัวเราะออกมา

ใครจะไปคิดล่ะ โดนเฉดหัวทิ้งแท้ๆ แต่กลับพลิกเกมกลับมาชนะอย่างสวยงาม

แน่นอนว่าคนที่พลิกเกมไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว ข้อมูลบนหน้าจอยังคงประกาศต่อ

เหอเจียซู่ 812 คะแนน

จี้เยี่ยนโจว 834 คะแนน

สวี่จืออวี้ยน 853 คะแนน

ทุกครั้งที่คะแนนโผล่ออกมาหนึ่งคน เด็กฝึกในห้องพักคอยก็ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจทีหนึ่ง

"อิจฉาจะตายอยู่แล้ว!"

"ใจคอไม่ดีเลย ทำไงดีเนี่ย"

"ตอนนั้นทำไมฉันถึงไม่เลือกทีม A เพลงจ้าวเย่สิงนะ เสียดายชะมัด!"

เหอเจียซู่ จี้เยี่ยนโจว และสวี่จืออวี้ยนต่างนึกไม่ถึงว่าคะแนนของตัวเองจะสูงลิ่วขนาดนี้ โดยเฉพาะสวี่จืออวี้ยน เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะร้องไห้ออกมาแล้ว

ตอนการแสดงรอบแรกเขาโดนเพื่อนร่วมทีมจัดไปยืนเป็นตัวประกอบ ได้คะแนนเดี่ยวไปแค่ 433 คะแนน แต่การแสดงรอบสองคะแนนกลับพุ่งเกือบเท่าตัว

ในที่สุดเหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวก็มองเห็นเขาเสียที

สุดท้ายเหลือเพียงคนเดียวที่ยังไม่เปิดเผย แม้ทุกคนจะรู้ดีว่าเป็นใคร แต่คะแนนสุดท้ายนี้อาจล้างกระดานอันดับคะแนนเดี่ยวในตอนนี้เลยก็ได้

ส่วนตัวเสิ่นเย่ไป๋เองนั้น สายตายังคงทอดมองไปที่กลุ่มเย่อิง ไม่ได้ใส่ใจตัวเลขคะแนนนี้เท่าไรนัก และไม่ได้คิดคำนวณคะแนนของตัวเองไว้ล่วงหน้าด้วย

เขารู้แค่ว่าพวกเย่อิงพอใจกับสเตจนี้มาก เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

หน้าจอกะพริบอีกครั้ง ชื่อของเสิ่นเย่ไป๋ปรากฏขึ้นบนจุดสูงสุด ตัวเลขด้านหลังเริ่มวิ่งและพุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง

เด็กฝึกในห้องพักคอยต่างตื่นเต้นฮือฮาขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งผลลัพธ์ปรากฏ พวกเขาก็ลุกพรวดขึ้นพร้อมกัน

"เชี่ย!"

"เท่าไหร่นะ 902 เหรอ"

"อันดับหนึ่งเปลี่ยนคนแล้วเหรอเนี่ย?!"

"ตอนการแสดงรอบแรกคะแนนเดี่ยวของอิ่นซือแซงเสิ่นเย่ไป๋ มาการแสดงรอบสองพลิกกลับมาแล้ว!"

"แบบนี้สิค่อยมันหยด!"

เด็กฝึกส่วนใหญ่รู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางคว้าที่หนึ่งอยู่แล้ว จึงไม่ได้มีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์กับคนที่ได้ที่หนึ่งเท่าไรนัก ส่วนใหญ่ล้วนมีแต่ความตกตะลึงและตื่นเต้น

แต่อิ่นซือนั้นต่างออกไป เขายังคงจ้องตัวเลขนั้นเขม็ง

เขาโกรธจนกำหมัดแน่น กัดริมฝีปากล่าง พยายามฝืนปั้นยิ้มแข็งค้างไว้บนใบหน้า

เป็นหมอนี่อีกแล้ว! เสิ่นเย่ไป๋อีกแล้ว!

บทบาทที่วางไว้ล่วงหน้าก็ถูกแย่งไป คะแนนเฉลี่ยของทีมในการแสดงรอบสองก็ถูกแย่งที่หนึ่งไป ตอนนี้กระทั่งคะแนนเดี่ยวอันดับหนึ่งก็ยังถูกชิงไปอีก

เขาแทบอยากจะทุบหน้าจอในห้องพักคอยตรงหน้านี้ทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด แล้วไล่พวกเด็กฝึกที่หัวเราะระรื่นกันขนาดนี้ออกไปให้หมด

น่ารำคาญเป็นบ้า!

การแสดงรอบนี้ยังไม่จบ เวทียังคงดำเนินต่อไป เพลง "จ้าวเย่สิง" ทีม B เตรียมพร้อมเริ่มแสดง

สมาชิกทีม A ทั้งหมดกลับมาที่ห้องพักคอย เด็กฝึกไม่น้อยต่างพากันแอบมองพวกเขา

เจียงสิงโจว เฮ่อเหยียน และเซี่ยเจิ่นพากันล้อมวงเข้ามา

"พี่ เมื่อกี้พี่โคตรเท่เลย!" เจียงสิงโจวทำท่าเลียนแบบท่าเต้นไปในอากาศ "โดยเฉพาะตรงนี้ แววตานั้นเหมือนจอมยุทธ์จริง ๆ เลย"

หลินหรั่นหรี่ตามองเจียงสิงโจว "พี่ พี่มีลูกน้องข้างนอกเยอะขนาดนี้เลยเหรอ"

"แล้วฉันอยู่อันดับที่เท่าไรเนี่ย"

เจียงสิงโจวเขย่งเท้าขึ้นกอดคอเสิ่นเย่ไป๋ "ขอโทษทีนะ ฉันนี่แหละลูกน้องเบอร์หนึ่ง นายต้องไปต่อคิวข้างหลังโน่น"

ทั้งสองคนทะเลาะกันเพื่อจะแย่งตำแหน่งลูกน้องคนโปรดให้ได้

เสิ่นเย่ไป๋หวนนึกถึงอดีต เมื่อก่อนคนที่ตามหลังเขามีอย่างต่ำก็หลายร้อยหลายพันคน ทุกคนต่างเรียกเขาว่าพี่

ถ้าจะต่อคิวจริง ๆ คงต้องเริ่มนับที่หลักหมื่นขึ้นไป

เฮ่อเหยียนพูดแทรกขึ้นมา "ความสัมพันธ์ของฉันกับไป๋ไป๋ไม่เหมือนกันนะ พวกเรามีความสัมพันธ์แบบที่เคยยิงปืนด้วยกันมาแล้ว"

"ปืนแบบ ปิ้ว~ปิ้ว~ปิ้ว~ นั่นน่ะ"

เสิ่นเย่ไป๋ : ...

ส่วนเซี่ยเจิ่นก็แอบฉกโคมไฟในมือเสิ่นเย่ไป๋ไปถือไว้ ลูบคลำด้วยความชอบอกชอบใจไม่ยอมปล่อย

เขาก็อยากถือพร็อพขึ้นไปแสดงบนเวทีบ้างเหมือนกัน เขายังไม่เคยลองเลย

ตอนอยู่ประเทศ K เคยซ้อมแต่พวกคทา ริบบิ้นอะไรเทือกนั้น เขายังไม่เคยถือดาบเลยสักครั้ง

เหวินเพ่ยหลินเห็นบรรยากาศคึกคักก็เดินเข้ามาหาทีมพวกเขาบ้าง

"เยี่ยนโจว อิจฉานายจริง ๆ ที่ได้อยู่ทีมเดียวกับเย่ไป๋อีกแล้ว"

จี้เยี่ยนโจวยิ้ม "บังเอิญทั้งนั้นแหละ โชคชะตากำหนดมา"

"ฉันจะบอกให้นะ พอเย่ไป๋ได้เป็นหัวหน้าทีมแล้วต่างจากเมื่อก่อนลิบลับเลย..."

ทุกคนในห้องพักคอยต่างพูดคุยกัน ไม่มีใครสนใจดูการแสดงของเพลง "จ้าวเย่สิง" ทีม B เท่าไรนัก

หลังจากได้ดูการแสดงของทีม A แล้ว คนของทีม B ก็รู้ตัวว่าพวกตนจบเห่แล้ว

พวกเขาแสดงตามการจัดวางและท่าเต้นที่รายการกำหนดให้ทั้งหมด ผลลัพธ์จึงเทียบกับทีม A ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ผู้ชมด้านล่างเวทีตอนแรกยังมีความคาดหวังอยู่บ้าง แต่พอผ่านท่อนเวิร์สแรกไป ก็เริ่มใจลอยกันเสียแล้ว

สุดท้ายคะแนนเฉลี่ยของเพลง "จ้าวเย่สิง" ทีม B อยู่ที่ 646 คะแนน

"ทีมถัดไป เป็นบทเพลงสุดท้ายของการแสดงในรอบนี้ เพลง 'Code Error' จากสายแร็ปครับ"

"ขอเชิญเด็กฝึกขึ้นมาบนเวทีได้เลยครับ"

พอเสียงของเหวินไห่ดังขึ้น ผู้ชมถึงค่อยได้สติกลับมา

"ยังมีสเตจอีกเหรอเนี่ย"

"เพลงนี้ร้องยากสุด ๆ ไปเลยนะ!"

"เอาไว้ปิดท้ายแบบนี้ ต้องมีเด็กฝึกตัวท็อปแน่ ๆ ยังมีใครที่ยังไม่ขึ้นอีกนะ"

ไม่นาน เสียงกรีดร้องของเหล่าแฟนคลับก็ทำให้คนอื่น ๆ นึกออกทันที

"กู้ซิงเฉิน!!!"

"ซิงเฉินลูกแม่! รอนานมากเลยนะ!"

"จะร้องไห้แล้ว ในที่สุดก็ได้เจอซิงเฉินสักที!"

"เฉินจิ่งหราน! ทางนี้!"

"หรานหราน! สู้ ๆ นะ!"

เด็กฝึกเพลง "Code Error" ทั้งทีม A และ B ทักทายผู้ชมอยู่บนเวที

ลุคของพวกเขาเท่มาก ทรงผมทำไฮไลต์ เสื้อผ้าสไตล์ไบเกอร์บวกกับเครื่องประดับแฟชั่นสตรีตต่าง ๆ ทำให้ทุกคนดูมีเสน่ห์แบบแบดบอย

หลังจากเด็กฝึกแนะนำตัวเสร็จสิ้น ทีม A ก็เริ่มทำการแสดง

เมื่อเวทีมืดลง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นเป็นอันดับแรก วินาทีถัดมาแสงไฟสีแดงก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งเวที

ดนตรีประกอบสุดมันดังขึ้น เด็กฝึกทั้งห้าคนเดินออกมา ทุกคนถือไมค์ลอยไว้ในมือ กู้ซิงเฉินซึ่งยืนอยู่ในตำแหน่งเซ็นเตอร์เป็นคนเปิดปากร้องคนแรก

เสียงของเขาทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ ออกเสียงภาษาอังกฤษได้เป๊ะมาก สเตจครั้งนี้แตกต่างจากภาพลักษณ์เดิม ๆ ของเขา ผู้ชมจึงรู้สึกแปลกใหม่และตั้งใจดูโชว์มากขึ้น

ท่อนที่สองเฉินจิ่งหรานเริ่มร้อง การออกเสียงของเขาก็ถือว่าใช้ได้ รัวคำได้เร็วและตามจังหวะได้ทัน

แฟนคลับด้านล่างเวทีจำนวนไม่น้อยพากันกรีดร้องทันที

"เฉินจิ่งหราน!"

"หรานหราน เก่งมาก!"

เด็กฝึกคนอื่น ๆ ผ่านการฝึกซ้อมมาแล้ว อย่างน้อยในพาร์ต rap ก็ไม่มีปัญหาอะไร

อาจเป็นเพราะเนื้อเพลงอัดแน่นเกินไป พอถึงท่อนฮุก ทั้งห้าคนถึงเพิ่งเริ่มมีท่าเต้นออกมาบ้าง

ปฏิกิริยาตอบรับของผู้ชมก็เริ่มคึกคักขึ้นตามไปด้วย

ช่วงกลางพวกเขายังใส่ท่อนแดนซ์เบรกที่ดัดแปลงกันเองเข้ามาด้วย ทำให้โชว์ดูน่าสนใจยิ่งขึ้น

เมื่อมองภาพรวมของเวทีแล้ว เด็กฝึกทุกคนทำออกมาได้ดีทีเดียว แค่สามารถร้องเพลงนี้จนจบได้อย่างสมบูรณ์ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

หลังจบการแสดง เสียงปรบมือยังคงดังกึกก้อง เพียงแต่ทุกคนเพิ่งได้ดูโชว์ที่ยอดเยี่ยมกว่ามาก่อนหน้านี้ อารมณ์ร่วมจึงไม่ได้พุ่งทะยานเท่าไรนัก

คะแนนเฉลี่ยสุดท้ายของเพลง Code Error ทีม A อยู่ที่ 773 คะแนน

โดยในนั้นกู้ซิงเฉินเป็นคนที่ได้คะแนนเดี่ยวสูงที่สุดในทีม อยู่ที่ 843 คะแนน ส่วนเฉินจิ่งหรานต่ำกว่าเล็กน้อย ได้ไป 812 คะแนน

ทีม A จบลง ก็ถึงคิวการแสดงของทีม B

ผลงานโดยรวมของทีม B ด้อยกว่าทีม A เล็กน้อย เด็กฝึกบางคนออกเสียงไม่ค่อยชัดเจน ทำให้ผู้ชมหลุดโฟกัสได้ง่าย

ซ้ำยังมีเด็กฝึกบางคนเกิดปัญหาเสียงจม ผลลัพธ์สุดท้ายของโชว์จึงไม่น่าประทับใจเท่าที่ควร

ดังนั้นคะแนนเฉลี่ยสุดท้ายของทีม B จึงไม่ค่อยสูง ได้ไปเพียง 678 คะแนนเท่านั้น

ในที่สุด เด็กฝึกทุกคนก็กลับขึ้นมายืนบนเวทีอีกครั้ง เหวินไห่ยืนอยู่ตรงกลางพร้อมประกาศขึ้นว่า

"เวทีการแสดงรอบสองของ โครงการซิงเหยา 2 สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการตรงนี้แล้วครับ ขอขอบคุณทุกคนที่มาร่วมชมในวันนี้นะครับ!"

"คืนนี้จะมีการเปิดเผยอันดับผลคะแนนรอบแรกในตอนที่ห้าของ โครงการซิงเหยา 2 ครับ"

"แล้วก็มีสปอยล์เล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วยนะครับ คลิปพิเศษเพิ่มเติมนัดแรกก็จะปล่อยออกมาให้ชมในคืนนี้เช่นกัน เหล่าโปรดิวเซอร์แห่งดวงดาวอย่าลืมรอติดตามชมกันนะครับ!"

ภายในฮอลล์เริ่มเปิดเพลงประจำรายการของ โครงการซิงเหยา 2 เด็กฝึกบนเวทีทยอยเดินลงจากเวทีทีละคน

ทีมงานก็เริ่มจัดระเบียบพาผู้ชมออกจากงานเช่นกัน

แฟนคลับจำนวนมากต่างแย่งกันเดินไปยังทางออก หวังจะไปจับจองทำเลดี ๆ ตรงประตูด้านข้างเพื่อรอเมนตัวเองเลิกงาน

ทว่ากลับมีคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้รีบร้อนเลยสักนิด