ตอนที่ 77 อันดับหนึ่ง เสิ่นเลี่ยน!

ท่ามกลางเสียงเพลง "ซิงกวง" ที่ดังก้องไปทั่วทั้งฮอลล์ ผู้ชมต่างทยอยเดินออกจากสถานที่จัดงานพร้อมบทสนทนาและความประทับใจที่ยังคุกรุ่นอยู่เต็มอก

แต่สำหรับเหล่าเด็กฝึกแล้ว ค่ำคืนที่เป็นของพวกเขายังห่างไกลจากคำว่าสิ้นสุดนัก

เด็กฝึกทุกคนไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ ต่างถูกทีมงานพาตัวกลับมายังสตูดิโอบันทึกรายการขนาดใหญ่ที่มีที่นั่งจัดอันดับทรงปิรามิดขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พวกเขาคุ้นเคยและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน

ทว่าครั้งนี้สถานการณ์กลับเปลี่ยนไป ที่นั่งบนปิรามิดถูกจัดระเบียบใหม่ จากเดิมหนึ่งร้อยที่นั่งถูกตัดทอนลงเหลือเพียงเจ็ดสิบสองที่นั่ง

นั่นหมายความว่า หากไม่อยากตกรอบ ก็ต้องผลักดันตัวเองให้เข้าไปอยู่ในเขตปลอดภัยเจ็ดสิบสองอันดับแรกเพื่อขึ้นไปนั่งบนปิรามิดนั้นให้ได้

นี่คือทางรอดเพียงสายเดียว

กล้องประจำจุดนับไม่ถ้วนและกล้องเคลื่อนที่กำลังจับจ้องมาที่พวกเขา เวลานี้ช่วงเวลาแห่งการคัดออกที่โหดร้ายที่สุด กำลังถูกถ่ายทอดสู่สายตาผู้ชมออนไลน์หลายสิบล้านคนอย่างไม่มีการปิดบัง

[เชี่ยเอ๊ย ทีมงานใจร้ายชะมัด ยกเก้าอี้ออกไปดื้อ ๆ เลย! ภาพกระแทกตาแรงเกินไปแล้ว!]

[72 ที่นั่ง... คนที่เหลือคือต้องยืนรอโดนคัดออกเหรอ โหดร้ายจังแต่ฉันโคตรชอบดูเลย]

[พวกน้อง ๆ ช็อกตาตั้งกันหมดแล้ว หน้าซีดเผือดไปทีละคนเลย]

ไฟในสตูดิโอสว่างจ้า ชายหนุ่มหนึ่งร้อยคนยืนอยู่หน้าปิรามิด บรรยากาศตึงเครียดและเงียบงัน

กล้องประจำจุดนับไม่ถ้วนและกล้องเคลื่อนที่กำลังจับจ้องมาที่พวกเขา เพราะทีมงานชูธงว่าจะไลฟ์สดตลอดทั้งรายการมาตั้งแต่ต้น นั่นหมายความว่า ช่วงเวลาแห่งการคัดออกที่โหดร้ายที่สุดในตอนนี้ ก็กำลังถูกถ่ายทอดสู่สายตาผู้ชมออนไลน์หลายสิบล้านคนอย่างไม่มีการปิดบังเช่นกัน

แม้ทีมที่ชนะจะปลอดภัยชั่วคราว แต่ค่าเปล่งประกายส่วนบุคคลว่าจะสูงหรือต่ำ จะส่งผลต่อลำดับการเลือกเพลงและชะตากรรมของพวกเขาในรอบถัดไปโดยตรง

ส่วนทีมที่พ่ายแพ้ยิ่งนั่งไม่ติดที่ ยืนกระสับกระส่ายรอคอยคำตัดสินการคัดออกอันโหดร้าย

เวินช่าน จิ้นหย่วน และอวี๋หว่านโจว สามครูฝึกปรากฏตัวขึ้นบนเวทีด้านหน้าอีกครั้งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เวินช่านเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อนเพื่อทำลายบรรยากาศอันหนักอึ้ง "ก่อนอื่น ขอแสดงความยินดีกับทุกคนอีกครั้งนะคะที่ทำการแสดงรอบแรกของ 'ชุ่ยช่านเลี่ยนซีเซิง' สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ขอเสียงปรบมือให้ตัวเองหน่อยค่ะ"

เสียงปรบมือดังขึ้นประปรายปนเปไปด้วยความไม่มั่นใจอยู่หลายส่วน

อวี๋หว่านโจวเห็นเช่นนั้นจึงส่งยิ้มให้กำลังใจ "โชว์ในค่ำคืนนี้ยอดเยี่ยมมากทุกโชว์เลยค่ะ พวกเราได้เห็นศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดและการเติบโตที่น่าทึ่งของพวกคุณ จากการร้องการเต้นที่ดุเดือดเลือดพล่าน ไปจนถึงเพลงช้ากินใจที่นุ่มนวลอบอุ่น พวกคุณใช้เวลาสั้น ๆ เพียงสิบกว่าวันสร้างช่วงเวลาเปล่งประกายที่เป็นของตัวเองขึ้นมา พวกเราภูมิใจในตัวพวกคุณจริง ๆ ค่ะ"

ส่วนจิ้นหย่วนยังคงกวาดสายตาอันเข้มงวดมองไปทั่วทั้งฮอลล์ตามสไตล์ "เวทีคือสถานที่ตรวจสอบผลลัพธ์ มีเสียงปรบมือก็ย่อมต้องมีคำวิจารณ์ มีชัยชนะก็ย่อมต้องมีการคัดออก นี่คือกฎของการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดครับ"

คำพูดของเขาราวกับน้ำเย็นเฉียบที่สาดซัดลงมา ทำให้บรรยากาศที่เพิ่งจะอุ่นขึ้นมานิดหนึ่งกลับกลายเป็นเย็นยะเยือกอีกครั้ง

เวินช่านรับช่วงต่อ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นเช่นกัน "ใช่ค่ะ ต่อไปพวกเราจะต้องเผชิญหน้ากับอันดับใหม่ทั้งหมดหลังจากการแสดงรอบแรก ซึ่งนี่จะเป็นตัวตัดสินชะตากรรมของทุกคนด้วย ตอนนี้จะขอประกาศค่าเปล่งประกายส่วนบุคคลของสมาชิกทุกคนในทีมที่ชนะการแสดงรอบแรก และให้ขึ้นไปนั่งบนปิรามิดใหม่อีกครั้งตามอันดับที่ได้ค่ะ" น้ำเสียงของเธอชัดเจนและทรงพลัง "ค่าเปล่งประกายประกอบขึ้นจากคะแนนโหวตของผู้เป็นพยานความเปล่งประกายในฮอลล์ รวมกับค่าแรงสนับสนุนของผู้เป็นพยานความเปล่งประกายทางออนไลน์ค่ะ"

สิ้นเสียงของเหล่าครูฝึก ภายในสตูดิโอก็กลับมาเงียบสงัดจนแทบไม่ได้ยินเสียงหายใจอีกครา

สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังจอภาพขนาดใหญ่ด้านหน้าอย่างไม่กะพริบ

บนจอภาพปรากฏรูปโปรไฟล์ของเด็กฝึกทั้งหนึ่งร้อยคนขึ้นมาในจังหวะที่พอเหมาะพอดี ใต้รูปโปรไฟล์มีตัวเลขยาวพรืดเรียงรายกันอย่างหนาแน่น

หัวใจของทุกคนลอยขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย ต่างพากันกวาดสายตามองหารูปหน้าของตัวเองท่ามกลางรูปโปรไฟล์ที่เบียดเสียดกันแน่นขนัด อยากจะมองให้เห็นค่าเปล่งประกายของตัวเองให้ชัดเจนใจแทบขาด

ผู้เข้าแข่งขันมองตัวเลขไม่ออกว่าได้เท่าไร แต่ชาวเน็ตนับสิบล้านคนที่เฝ้าดูอยู่หน้าจอไลฟ์สดกลับเห็นกระจ่างแจ้งทุกอย่าง

ข้อมูลพวกนี้ไม่เคยเป็นความลับอยู่แล้ว

ตั้งแต่วันแรกที่รายการเปิดให้ลงคะแนนโหวต ในกลุ่มพูดคุยต่าง ๆ ก็มีคนแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนเพื่อทำตารางคำนวณเส้นกราฟค่าเปล่งประกายของแต่ละบ้านกันเรียบร้อย

ถึงขั้นที่ว่ากี่โมงกี่นาที สิบอันดับแรกใครอยู่อันดับที่เท่าไร ทุกคนก็จำกันได้ขึ้นใจแล้วทั้งนั้น

เวลานี้ บรรดาไป่เลี่ยนกังซึ่งเป็นแฟนคลับของเสิ่นเลี่ยนต่างอยู่ในบรรยากาศเฉลิมฉลอง เตรียมเปิดแชมเปญกันเรียบร้อยแล้ว

ภายในสตูดิโอ เวินช่านก้มมองการ์ดในมือ เธอแอมเบาๆ ปรับเสียงให้พร้อม ก่อนจะประกาศอย่างเป็นทางการ "เอาละค่ะ ต่อจากนี้เราจะประกาศผลเรียงตามลำดับจากมากไปน้อย ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งในตารางรวมค่าเปล่งประกายเดี่ยวของการแสดงรอบแรก ได้แก่..."

เธอจงใจลากเสียงยาว รูปโปรไฟล์ทั้งหมดที่กำลังสลับไปมาบนจอหยุดนิ่งลงในพริบตา จากนั้น ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติก็ถูกซูมขยายจนเต็มพื้นที่ตรงกลางจอภาพ

"เสิ่นเลี่ยนค่ะ!"

บนจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์ ปรากฏชื่อของเสิ่นเลี่ยนขึ้นมาทันที พร้อมกับตัวเลขยาวเหยียดน่าตกตะลึงด้านหลัง—ค่าเปล่งประกาย 2,345,189 คะแนน

[กรี๊ดดดดดดดดดดดด!]

[เชี่ยเอ๊ย! ทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น! ทิ้งห่างขาดลอยของจริง!!!]

[สองล้านสามแสนกว่าโหวต! นี่มันบทบาทตัวท็อปตำแหน่งซีชัดๆ!]

[คู่ควรที่สุด! สเตจของเสิ่นเลี่ยนแม่งโคตรเจ๋งที่สุดแล้ว!]

[พวกเรา! เห็นหรือยัง! นี่คือความพยายามของพวกเรานะ! แต่ยังไม่พอ! ช่องทางโหวตยังไม่ปิด โหวตต่อไปค่ะ! นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาได้ขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ อย่าปล่อยให้เขาตกลงมาเด็ดขาด!]

[ใช่! ทุ่มหมดหน้าตัก! ต้องให้เขาเดบิวต์ตำแหน่งซีให้ได้!]

ทั่วทั้งห้องส่งมีเสียงสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึงและเสียงร้องอุทานอย่างไม่อยากเชื่อสายตาดังระงม

เมื่อชื่อของตัวเองปรากฏขึ้นบนจอพร้อมกับตัวเลขค่าเปล่งประกายมหาศาลราวกับสถิติดาราศาสตร์ สมองของเสิ่นเลี่ยนพลันว่างเปล่าไปชั่วขณะ

เขาเงยหน้าขึ้นมองตัวเลขนั้นโดยสัญชาตญาณ หัวใจราวกับถูกตัวอักษรที่ร้อนลวกชุดนี้กระแทกเข้าใส่อย่างจัง

สองล้านสามแสนกว่า...

เขาคิดมาตลอดว่าตัวเองแค่ทำในสิ่งที่ควรทำ ทุ่มเทสุดกำลังเพื่อทำการแสดงแต่ละเวทีให้สำเร็จลุล่วงเท่านั้น

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า อีกฟากหนึ่งของหน้าจอ จะมีผู้คนมากมายขนาดนี้กำลังเฝ้ามองเขา ชื่นชอบเขา และมอบคะแนนโหวตอันหนักแน่นทรงคุณค่านี้ให้แก่เขา

ที่แท้...ตัวเขาก็มีคนรักมากมายขนาดนี้เลยหรือ?

คลื่นอารมณ์มหาศาลจนยากจะบรรยายเอ่อล้นขึ้นมาในอก ปลายจมูกพลันแสบร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

เสิ่นเลี่ยนก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว สูดหายใจเข้าลึก พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ขอบตาก็แดงเรื่อเสียแล้ว

เขาค้อมตัวคำนับให้กล้องและเพื่อนเด็กฝึกรอบข้างอย่างเกร็งๆ เล็กน้อย จากนั้นจึงก้าวเท้า เดินขึ้นบันไดที่ทอดยาวสู่ยอดพีระมิดไปทีละก้าว

ในที่สุด ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาบ้าง ยำเกรงบ้างของทุกคน เขาก็นั่งลงบนบัลลังก์สูงสุดเพียงหนึ่งเดียว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศอันสูงสุด

"อันดับสอง ลู่อีไป๋ครับ!" เสียงของจิ้นหย่วนทุ้มต่ำและทรงพลัง บนจอแสดงค่าเปล่งประกายอยู่ที่ 1,897,654 คะแนน

ลู่อีไป๋ลุกขึ้นยืน เขายิ้มให้พวกพ้องข้างกาย ก่อนจะเดินขึ้นพีระมิดไปนั่งประจำตำแหน่งทางฝั่งซ้ายมือซึ่งเป็นรองเพียงเสิ่นเลี่ยน

"อันดับสาม เจียงเฉาครับ!" ค่าเปล่งประกาย 1,855,432 คะแนน

"อันดับสี่ เจียงหนานครับ!" ค่าเปล่งประกาย 1,798,009 คะแนน

[กรี๊ดดด สี่จตุรเทพคลาส A ของฉัน!!! ไปเจอกันบนยอดเขาได้จริงๆ ด้วย!!!]

[ร้องไห้แล้ว อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่สเตจแรก ตอนนี้ก็ยังอยู่ด้วยกัน นี่แหละมิตรภาพลูกผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุด!]

[ภาพนี้มันดีงามเกินไปแล้ว ขอร้องละ เดบิวต์เป็นวงเดียวกันไปเลยเถอะ!]

[1 2 3 4! สมบูรณ์แบบ! เดบิวต์ตามอันดับนี้ไปเลย!]

คอมเมนต์ลอยในห้องไลฟ์สดเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนทั้งสี่คนที่อยู่ในสถานที่จริง หลังจากนั่งลงบนตำแหน่งระดับสูงแล้ว ต่างก็สบตากันแล้วยิ้มให้อย่างรู้ใจ ทุกสิ่งทุกอย่างสื่อถึงกันโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใด

ถึงตอนนี้ กลุ่มสี่คนที่ถูกจับตามองมากที่สุดตั้งแต่เริ่มรายการ ก็ได้ใช้ความสามารถและกระแสความนิยมตอกย้ำการยึดครองจุดสูงสุดของพีระมิดไว้ได้อย่างเหนียวแน่นอีกครั้ง

เวินช่านขานชื่อต่อไป "อันดับห้า ฉวีหลินเฟิงค่ะ! ค่าเปล่งประกาย 1,678,990 คะแนน"

ฉวีหลินเฟิงลุกขึ้นยืน ใบหน้าอันหล่อเหลาเย็นชาคู่นั้นดูไม่ออกว่ามีอารมณ์ความรู้สึกใด เพียงแต่ตอนที่เดินมาถึงที่นั่งของตน สายตากลับกวาดมองสี่คนที่อยู่ด้านบนเบาๆ ก่อนจะนั่งลงบนตำแหน่งของตัวเอง

เมื่อเหล่าครูฝึกผลัดกันขานชื่อ สมาชิกของแต่ละทีมที่ชนะก็ทยอยขึ้นไปหาตำแหน่งของตนบนพีระมิดตามค่าเปล่งประกายที่ได้รับ มีทั้งคนที่อันดับพุ่งพรวดจนดีใจจนเนื้อเต้น และมีทั้งคนที่อันดับร่วงลงจนไม่อาจซ่อนความผิดหวังไว้ได้

มีคนที่แม้จะอยู่ในทีมที่ชนะ แต่ค่าเปล่งประกายส่วนตัวกลับไม่ค่อยน่าพอใจ อันดับร่วงลงมาอย่างมากจนไม่อาจซ่อนความผิดหวังไว้ได้ ทว่าตามกฎการแข่งขันแล้ว หากทีมชนะ สมาชิกทุกคนก็จะปลอดภัย นั่นหมายความว่าไม่ว่าอันดับส่วนตัวของพวกเขาจะร่วงลงไปต่ำแค่ไหน ก็ยังรักษาที่นั่งของตนเองบนพีระมิดเอาไว้ได้ชั่วคราว

เมื่อสมาชิกทุกคนจากเขตปลอดภัยนั่งลงประจำที่จนครบ

สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปยังเหล่าเด็กฝึกจากทีมที่แพ้ ซึ่งยังไม่ถูกขานชื่อเหล่านั้น