ตอนที่ 53 กึ่งหมอหลวง

เพียงไม่กี่วัน เมืองเล็กแห่งนี้ก็เริ่มมีนักท่องเที่ยวเข้ามาแล้ว

ถึงจำนวนคนจะยังไม่มากนัก แต่ถ้าเทียบกับเกือบปีก่อนหน้านี้ที่มีนักท่องเที่ยวเพียงไม่กี่สิบคน ตอนนี้ถือว่าเยอะกว่าเดิมมากโข

ทว่าเรื่องพวกนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับหวังเฉิน เพราะคลินิกยาจีนของเขามีชื่อเสียงอยู่แค่ในตำบลเท่านั้น คงไม่มีใครดั้นด้นมาไกลเพื่อมาให้เขารักษาหรอก

โฮมสเตย์ของสวี่ฉิงซือได้เปรียบเรื่องทำเล ห้องพักจึงมีคนเข้าพักไปเกินครึ่งแล้ว

แถมยังมีคนมาเช่าชุดฮั่นฝูที่ร้านข้างคลินิกไม่น้อย ทุกวันระหว่างที่นักท่องเที่ยวมาเช่าชุดก็จะแวะมาดูฝั่งคลินิกยาจีนบ้าง ส่วนหวังเฉินก็นั่งประจำอยู่ที่ห้องตรวจทุกวัน กลายเป็นป้ายโฆษณาที่มีชีวิตไปโดยปริยาย

ทุกอย่างในเมืองเล็กกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี ช่วงนี้ไห่ชิงเทียนจึงแทบจะเดินตรวจตราในตำบลวันละหลายรอบ

คอยดูร้านค้าต่าง ๆ ในตำบลว่ามีร้านไหนเอาเปรียบนักท่องเที่ยวหรือรักษาความสะอาดไม่เรียบร้อยหรือไม่

เมืองเล็กแห่งนี้คือผลงานที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างขึ้นมา เขาไม่อนุญาตให้ใครทำให้ผลงานชิ้นนี้มีตำหนิเด็ดขาด

การสับเปลี่ยนวาระของหน่วยงานรัฐดำเนินไปได้ครึ่งทางแล้ว อาศัยผลงานความสำเร็จของเมืองเล็ก ไห่ชิงเทียนจึงได้เลื่อนตำแหน่งครั้งใหญ่

ระดับตำแหน่งทางการบริหารของเขากระโดดขึ้นทีเดียวสองขั้น จากระดับรองผู้อำนวยการกองขึ้นเป็นระดับรองอธิบดี

ถูกย้ายกลับไปสำนักเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำมณฑลโดยตรง รับตำแหน่งเลขานุการของเลขาธิการพรรคประจำมณฑลคนใหม่ ควบตำแหน่งรองผู้อำนวยการสำนักเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล

การที่ก้าวกระโดดได้ถึงสองขั้นในคราวเดียว นอกจากผลงานของตัวเองแล้ว เส้นสายของครอบครัวก็มีส่วนไม่น้อยเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ติดที่ระดับตำแหน่งยังไม่ถึงเกณฑ์ แต่ตอนนี้มีผลงานชิ้นโบแดงจากเมืองเล็ก การเลื่อนขั้นเป็นกรณีพิเศษจึงไม่มีใครกล้าครหา

อย่างไรเสียก็ต้องไว้หน้าผู้เฒ่าไห่ ข้าราชการระดับสูงในมณฑลเวลานี้หลายคนก็ล้วนได้รับการผลักดันจากผู้เฒ่าไห่ทั้งนั้น และที่สำคัญที่สุดคือ เลขาธิการพรรคคนปัจจุบันเคยเป็นอดีตเลขานุการของผู้เฒ่าไห่มาก่อน

ไห่ชิงเทียนคงอยู่เมืองเล็กได้อีกไม่กี่วันแล้ว ยิ่งเมืองเล็กพัฒนาได้ดีเท่าไรในอนาคต ต้นทุนทางผลงานของเขาก็จะยิ่งงดงามขึ้นเท่านั้น นั่งเก้าอี้เลขานุการรอเวลาสักพัก พอมีตำแหน่งว่างลงก็จะได้เลื่อนขั้นอีกระดับ ย้ายลงไปรับตำแหน่งนายกเทศมนตรีประจำเมืองได้ทันที

ส่วนการปรับเปลี่ยนตำแหน่งในระดับมณฑลยิ่งลงตัวเรียบร้อยไปก่อนหน้านี้แล้ว กู้ชิงเหอก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น ได้ขึ้นเป็นผู้นำเบอร์สองของมณฑล G อย่างเป็นทางการ

หลังจากเรื่องนี้ได้รับการยืนยัน กู้หมิงเจี๋ยถึงกับเดินทางมาที่เมืองเล็กโดยเฉพาะเพื่อพูดคุยกับหวังเฉิน

ประเด็นหลักคือแพทย์ประจำตัวของผู้ว่าการมณฑล นอกจากต้องเป็นสมาชิกทีมผู้เชี่ยวชาญของกรมสาธารณสุขแล้ว โดยทั่วไปยังต้องดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสำนักคุ้มครองสุขภาพด้วย

ทว่าหวังเฉินเป็นเพียงประชาชนคนธรรมดา จะให้ก้าวกระโดดขึ้นไปนั่งเก้าอี้ผู้บริหารของสำนักคุ้มครองสุขภาพได้อย่างไร ต่อให้เป็นแค่รองผู้อำนวยการสำนักทั่วไป ก็ต้องมีระดับบริหารเทียบเท่ารองผู้อำนวยการกองแล้ว

ขืนแต่งตั้งคนนอกระบบราชการขึ้นสู่ตำแหน่งระดับนี้โดยตรง เก้าอี้ผู้ว่าการมณฑลก็คงแทบไม่ต้องทำงานกันพอดี

หวังเฉินจึงได้เข้าร่วมทีมผู้เชี่ยวชาญในฐานะแพทย์เท่านั้น โดยไม่มีระดับตำแหน่งทางราชการใด ๆ

เรื่องนี้หากกู้หมิงเจี๋ยไม่มาอธิบายให้ฟัง หวังเฉินก็คงไม่รู้เรื่อง และนึกว่าเป็นแค่บทบาทคล้าย ๆ หมอประจำครอบครัวธรรมดา

แต่ไม่ได้ลองคิดดูเลยว่า ถึงจะเป็นแค่สมาชิกทีมผู้เชี่ยวชาญระดับมณฑล นั่นก็นับเป็นหมอหลวงได้แล้ว มีหมอหลวงที่ไหนบ้างที่ไม่มีตำแหน่งราชการติดตัว?

ทว่าหวังเฉินไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย แบบนี้เขากลับมีอิสระมากกว่าเดิม ปกติแค่โทรศัพท์คุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพของกู้ชิงเหอเพื่อติดตามสภาพร่างกายของอีกฝ่ายก็พอ

หากไม่มีเรื่องอะไรเป็นพิเศษ โดยทั่วไปก็แค่ต้องไปตรวจวินิจฉัยกู้ชิงเหอเดือนละครั้งเท่านั้น เขายังคงเปิดคลินิกยาจีนของตนเองอยู่ที่นี่ต่อไปได้

ณ มหาวิทยาลัยการแพทย์และยาจีนประจำมณฑล หลี่ตุนหมิ่นเดินทางกลับจากการประชุมที่ปักกิ่งแล้ว ข้อเสนอของหลี่ตุนหมิ่นเกี่ยวกับแผนการบ่มเพาะแพทย์แผนจีนรูปแบบใหม่ผ่านการอนุมัติแบบเฉียดฉิวเส้นตายพอดี

นี่ขนาดเขาต้องวิ่งเต้นประสานงานกับคนไม่น้อยถึงผ่านได้ เพราะกระบวนการบ่มเพาะในปัจจุบันลงหลักปักฐานจนมั่นคง ทั้งยังเกิดห่วงโซ่ผลประโยชน์ขึ้นแล้ว

หากเขาไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ร่างหลักสูตรของกระบวนการเดิม และไม่มีชื่อเสียงในฐานะผู้เชี่ยวชาญทีมคุ้มครองสุขภาพส่วนกลางค้ำคออยู่ เก้าในสิบส่วนคงไม่มีทางผ่านได้เลย

ตอนนี้หลี่ตุนหมิ่นเตรียมผลักดันแผนงานนี้ในมณฑล G แต่เรื่องนี้เต็มไปด้วยขวากหนามและอุปสรรคนานัปการ

รูปแบบการบ่มเพาะในปัจจุบันถูกกำหนดตายตัวไว้แล้ว คือเรียนในมหาวิทยาลัยสี่ปี ฝึกงานหนึ่งปี และฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านในโรงพยาบาลอีกสามปี รวมแล้วเป็นเวลาแปดปี ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับไม่น่าพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด

ส่วนรูปแบบการบ่มเพาะใหม่ที่เพิ่มเข้ามาในตอนนี้ ก็คือการขยายขอบเขตของการฝึกงานและการอบรมเฉพาะทางให้กว้างขวางขึ้น

ในภาคประชาชนมีคลินิกที่แพทย์ชื่อดังเปิดเองอยู่มากมาย ซึ่งคลินิกเหล่านี้ก็จะถูกดึงเข้ามาร่วมด้วยเช่นกัน

เพื่อดูว่าท้ายที่สุดแล้วระหว่างในโรงพยาบาลกับคลินิกเหล่านี้ ทางไหนจะสามารถบ่มเพาะแพทย์แผนจีนที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมได้มากกว่ากัน และสัดส่วนความสำเร็จของฝ่ายไหนจะสูงกว่า

ตอนนี้หลี่ตุนหมิ่นกำลังเป็นประธานการประชุมเรื่องนี้ที่มหาวิทยาลัย เพื่อพิจารณาให้ชัดเจนว่าคลินิกยาจีนในภาคประชาชนแห่งใดบ้างที่มีคุณสมบัติและความสามารถพอจะรับนักศึกษาฝึกงานและแพทย์ประจำบ้านไปดูแล

เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง หลี่ตุนหมิ่นก็พลันนึกถึงหวังเฉินขึ้นมา เรื่องที่หวังเฉินได้เป็นแพทย์ประจำตัวด้านการแพทย์แผนจีนของกู้ชิงเหอนั้นเขารู้อยู่แล้ว

อีกทั้งหวังเฉินเองก็เปิดคลินิกตรวจรักษาผู้ป่วยด้วยตัวเอง เขาจึงอยากพบหน้าหวังเฉิน เพื่อดูว่าอีกฝ่ายจะสามารถรับนักศึกษาฝึกงานไปสอนได้หรือไม่

แม้ว่าการที่หวังเฉินรักษาอาการของกู้ชิงไห่จนหายดี จะช่วยพิสูจน์ได้ในระดับหนึ่งว่าฝีมือแพทย์ของเขาไม่เลวเลย

แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก เขาจำเป็นต้องประเมินด้วยตาตนเอง มิฉะนั้นหากตั้งใจจะผลักดันหลานชายของเพื่อนเก่า แต่กลับกลายเป็นการยกย่องจนทำลายเด็กเข้าก็คงไม่ดี

เพราะถึงอย่างไรทักษะทางการแพทย์กับความสามารถในการสอนก็เป็นคนละเรื่องกัน การไปเรียนกับคนที่ฝีมือการรักษาเก่งกาจแต่ถ่ายทอดไม่เป็น ก็ทำได้เพียงพึ่งพาความเข้าใจและไหวพริบของตัวเองเท่านั้น

ส่วนคนที่ฝีมือไม่ดีแต่สอนเก่ง นั่นก็ยิ่งไร้ประโยชน์ เพราะสิ่งที่สอนออกไปอาจจะผิดทั้งหมดเสียด้วยซ้ำ

ทว่าเขาก็ไม่ได้รีบร้อนจะไปพบหวังเฉินในทันที สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการผลักดันรูปแบบการบ่มเพาะนี้ให้เป็นรูปธรรมเสียก่อน

วันนี้เป็นวันเสาร์ หวังเฉินที่ใช้ชีวิตอย่างสบายอารมณ์อยู่ในเมืองเล็ก ๆ กำลังนั่งดูการถ่ายทอดสดเพื่อวินิจฉัยโรคอยู่

เรื่องนี้ต้องเริ่มเล่าจากเฉินเฉิง หวังเฉินอยากให้เด็กคนนี้รู้จักผ่อนหนักผ่อนเบาบ้าง หลังจากเรียนหนังสือที่โรงเรียนมาตลอดห้าวัน

บทเรียนมัธยมปลายนั้นเรียนไม่ง่ายอยู่แล้ว พอกลับมาทำการบ้านเสร็จก็เริ่มท่องตำราแพทย์ต่อ ใครจะไปทนรับไหว

เขาจึงบอกให้เด็กหนุ่มพักผ่อนสักครึ่งวัน ให้สมองได้ผ่อนคลายเสียบ้าง

เฉินเฉิงก็ไม่รู้ว่าเวลาพักตัวเองควรทำอะไร หวังเฉินจึงเอ่ยปากบอกไปส่ง ๆ ว่า "เธอจะเล่นโทรศัพท์มือถือก็ได้นะ"

เด็กคนนี้ก็เชื่อฟัง เดินไปเล่นโทรศัพท์มือถือ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเล่นอะไร พอเห็นว่ามีการไลฟ์สดก็กดเข้าไปดูทันที

แม้เฉินเฉิงจะยังอยู่ในขั้นท่องจำตำราแพทย์ แต่การได้อยู่ข้างกายหวังเฉินมานาน ก็ทำให้เขาจดจำสภาพของผู้ป่วยเวลาที่หวังเฉินตรวจรักษามาได้บ้าง

เขาเห็นลิ้นของสตรีมเมอร์ในห้องไลฟ์สดแล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ตัวเองก็ไม่มั่นใจ จึงถือโทรศัพท์เดินมาให้หวังเฉินช่วยดู

หวังเฉินรับโทรศัพท์มา คนที่กำลังไลฟ์อยู่เป็นหญิงสาวอายุราว ๆ ยี่สิบปี เห็นได้ชัดว่าเป็นสตรีมเมอร์สายท่องเที่ยว เธอกำลังแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวให้กับผู้ชมในสถานที่จริง ทว่าคนดูไลฟ์กลับมีไม่มากนัก

เซี่ยเสวี่ยเดิมทีเป็นมัคคุเทศก์ ก่อนหน้านี้ธุรกิจซบเซาเธอจึงผันตัวมาเป็นสตรีมเมอร์ แต่ทว่าวงการนี้ก็ไม่ได้ทำกันง่าย ๆ เลย

เธอเริ่มไลฟ์มาได้ครึ่งปีแล้ว แต่ยอดผู้ติดตามยังไม่ถึงหมื่นคนเสียด้วยซ้ำ แถมคนส่วนใหญ่ที่เข้ามากดติดตามก็เพราะอยากดูหน้าตาของเธอ ไม่ใช่เพราะอยากฟังเธอแนะนำสถานที่ท่องเที่ยว

เวลานี้เธอกำลังแนะนำกองทัพทหารดินเผาของปฐมจักรพรรดิจิ๋นซี อาจเป็นเพราะยังเป็นช่วงเช้า คนส่วนใหญ่ยังนอนตื่นสายกันอยู่ ในห้องไลฟ์สดจึงมีคนดูเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น

ในสายตาของคนอื่นในห้องไลฟ์ สตรีมเมอร์คนนี้เป็นสาวสวย สิ่งที่ทำให้ผู้คนประทับใจมากที่สุดคือความงดงามอันน่าทึ่งระหว่างคิ้วของเธอ ซึ่งดูโดดเด่นเกินกว่าวัย

คิ้วโก่งดั่งใบหลิวบางเบาถูกแต่งแต้มมาอย่างประณีต ขนตายาวกระพริบไหวไปมาดั่งแปรงอันเล็ก ดวงตากลมโตเป็นประกายเจิดจ้าจนชวนให้ใจสั่น ทั้งดูมีชีวิตชีวาและเปล่งประกายอย่างยิ่ง

แต่ในสายตาของหวังเฉิน นี่คือคนป่วยคนหนึ่ง แม้ว่าใบหน้าจะแต่งหน้ามาจนกระทบต่อการตรวจดูสีหน้าก็ตาม

ทว่าเมื่อสังเกตจากท่าทางการเคลื่อนไหวของร่างกาย สตรีมเมอร์อย่างเซี่ยเสวี่ยในตอนนี้น่าจะกำลังเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย และในดวงตากลมโตที่คนอื่นมองว่าสดใสมีชีวิตชีวานั้น หวังเฉินกลับมองเห็นเพียงความอ่อนล้าเท่านั้น