ตอนที่ 66 ชี้แนะแนวทางด้วยตนเอง

ตอนนั้นเองผู้เฒ่าซูก็ถอดสร้อยข้อมือลูกปัดที่สวมอยู่บนข้อมือออกมาถือหมุนเล่นอยู่ในมือ พร้อมกับเบิกตาคมดั่งพยัคฆ์จ้องไปทางเกาเหวินอวี้แล้วกล่าวว่า

"วันนี้ฉันได้เปิดหูเปิดตาแล้ว ดีจริง ๆ ลวนลามผู้หญิงกลางถนน ซ้ำยังกล้าเรียกร้องให้ไปนอนด้วยอย่างโจ่งแจ้ง แถมตำรวจกับโจรยังเป็นพวกเดียวกันอีก

ฉันอยากจะถามเธอหน่อย มณฑล G แห่งนี้ ยังเป็นสังคมใหม่ภายใต้การนำของพรรคอยู่หรือเปล่า? พวกเธอช่างไม่ทำให้ความไว้วางใจของประชาชนและความคาดหวังขององค์กรผิดหวังจริง ๆ นะ!"

น้ำเสียงของผู้เฒ่าซูราบเรียบยิ่งนัก ทว่าในหูของเกาเหวินอวี้และกู้ชิงเหอกลับดังกึกก้องประดุจสายฟ้าฟาด

ในฐานะข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ผู้ปกครองมณฑล ทั้งสองมักเก็บงำอารมณ์ไม่แสดงออกทางสีหน้า ทว่าในเวลานี้ใบหน้ากลับซีดเผือด

"ผู้เฒ่าซูครับ..." กู้ชิงเหอเพิ่งจะอ้าปากคิดอธิบาย ผู้เฒ่าซูก็ลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก พลางก้าวเดินพลางกล่าวว่า

"ไม่ต้องมาพูดกับฉันหรอก ฉันเป็นแค่ตาแก่เกษียณคนหนึ่ง ยุ่งเรื่องพวกนี้ไม่ได้ เรื่องของพวกเธอ ก็ไปจัดการกันเองเถอะ"

ทั้งสองคิดจะก้าวตามไปอธิบายกับผู้เฒ่าซูอีก แต่การ์ดคุ้มกันที่อยู่ด้านนอกก่อนหน้านี้ได้เข้ามาอยู่ข้างกายผู้เฒ่าซูแล้วล้อมรอบเอาไว้ คอยคุ้มกันนำผู้เฒ่าซูเดินออกไป

ตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่อารักขาของผู้เฒ่าซูก็เดินเข้ามาข้างกายคนทั้งสอง

"เลขาธิการเกา รองผู้ว่าการกู้ โรงแรมที่ผู้เฒ่าซูพักอยู่ตอนนี้คงพักต่อไม่ได้แล้วครับ

ดังนั้นพวกเราจึงเตรียมให้ผู้เฒ่าซูเข้าพักที่เรือนรับรองคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล รบกวนช่วยจัดการด้วยครับ นอกจากนี้ คุณหมอหวังเฉินท่านนั้น ก็ช่วยจัดให้พักอยู่ข้างห้องของผู้เฒ่าซูด้วยครับ"

"วางใจได้เลย เดี๋ยวจะจัดการให้ทันทีครับ" เกาเหวินอวี้ตอบ เจ้าหน้าที่อารักขาทำความเคารพคนทั้งสอง แล้วจึงรีบตามผู้เฒ่าซูไป

เกาเหวินอวี้หันกลับมากล่าวกับกู้ชิงเหอ "คุณรีบไปจัดการเรื่องเรือนรับรองเดี๋ยวนี้"

จากนั้นเกาเหวินอวี้ก็หันไปทางหวงหลงอีกครั้งแล้วสั่งว่า

"ยังจะยืนบื้ออยู่อีกทำไม จับไอ้พวกอิทธิพลมืดพวกนี้กลับไปให้หมด ดำเนินคดีขั้นเด็ดขาด หนักที่สุด และเร็วที่สุด ตรวจสอบให้ถึงที่สุดไม่ว่าจะพัวพันถึงใคร

ขอแค่มีชื่อโผล่มาก็จับตัวมาให้หมด ก่อนฟ้าสว่างต้องรายงานผลการจัดการให้ผม จำไว้ว่าห้ามหลุดรอดไปแม้แต่คนเดียว"

เกาเหวินอวี้ขึ้นชื่อเรื่องความสุภาพนุ่มนวล นี่เป็นครั้งแรกที่เขาบันดาลโทสะต่อหน้าคนนอก ใบหน้ามืดครึ้มจนแทบคั้นน้ำออกมาได้

หลังจากกู้ชิงเหอจัดการเรื่องเรือนรับรองเรียบร้อยแล้ว เขาก็มองไปทางเกาเหวินอวี้ก่อน เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า

จึงเดินไปหาเยี่ยถงและหวังเฉิน "เสี่ยวหวัง คืนนี้เธอไปพักที่เรือนรับรองคณะกรรมการพรรคประจำมณฑลนะ เดี๋ยวจะมีรถไปส่ง"

แม้เมื่อครู่ผู้เฒ่าซูจะบอกว่าเป็นแค่ตาแก่เกษียณไม่ยุ่งเรื่องงาน ทว่าหากเรื่องนี้ไม่มีคำตอบที่น่าพึงพอใจให้ผู้เฒ่าซู เกรงว่าคงยากจะผ่านพ้นไปได้

คืนนี้สำหรับชาวเมืองเอกแล้ว นับเป็นค่ำคืนที่นอนไม่หลับ ตลอดทั้งคืนมีเสียงไซเรนรถตำรวจดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมือง

ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสาง บนโต๊ะทำงานของเกาเหวินอวี้และกู้ชิงเหอก็มีเอกสารปึกหนาวางเพิ่มขึ้นมาหนึ่งฉบับ นี่คือผลงานที่สำนักความมั่นคงสาธารณะเมืองของหวงหลงร่วมมือกับสำนักงานตำรวจประจำมณฑลเร่งดำเนินการกันตลอดทั้งคืน

เรื่องเมื่อวานนี้ การที่ผู้เฒ่าซูบังเอิญไปพบเจอเข้าถือเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแท้จริง ทว่าก็เป็นไปตามที่ผู้เฒ่าซูเห็น ตำรวจกับโจรสมรู้ร่วมคิดเป็นพวกเดียวกัน

เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เกี่ยวข้อง สารวัตรสถานีตำรวจอีกหลายแห่ง รวมถึงรองผู้อำนวยการสำนักความมั่นคงสาธารณะเมืองคนหนึ่ง ล้วนถูกจับกุมตัวไว้ทั้งหมด

อิทธิพลมืดทั่วทั้งเมืองเอกถูกถอนรากถอนโคนจนหมดสิ้นภายในคืนเดียว ทั้งยังสาวไปถึงเจ้าหน้าที่รัฐอีกจำนวนหนึ่งด้วย

ผู้บริหารเบอร์หนึ่งและเบอร์สองของมณฑล G ออกคำสั่งพร้อมกัน จึงไม่มีใครกล้าออกหน้ามาช่วยพูดขอความเห็นใจ และยิ่งไม่มีใครกล้าละเลยแม้แต่น้อย ทุกคนที่ถูกลากเข้ามาพัวพันจะถูกลงโทษอย่างเด็ดขาดตามระเบียบวินัยของพรรคและกฎหมายบ้านเมือง

ในเวลาเดียวกัน ทุกเมืองและทุกอำเภอทั่วทั้งมณฑล G ก็เริ่มปฏิบัติการกวาดล้างกลุ่มอิทธิพลมืดรอบใหม่อย่างเข้มงวดที่สุด

ฟ้าสว่างโร่ เกาเหวินอวี้กับกู้ชิงเหอก็มาถึงเรือนรับรองแล้ว ในเวลานี้ ผู้เฒ่าซูกำลังออกกำลังกายอยู่ในสวนตามหวังเฉิน

เจ้าหน้าที่อารักขาเดินเข้ามาจากข้างนอกแล้วรายงานว่า "ท่านผู้บังคับการครับ เลขาธิการเกากับรองผู้ว่าการกู้มาถึงแล้วครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่อารักขา หวังเฉินก็ยุติท่วงท่าลง ผู้เฒ่าซูก็หยุดเช่นกัน พลางหยิบผ้าขนหนูมาซับเหงื่อบาง ๆ บนใบหน้า

"เสี่ยวหวัง ท่าชุดนี้ของเธอไม่เลวเลยนะ ดูเหมือนขยับไม่มากและไม่ยาก แต่พอทำเสร็จแล้ว ทั่วทั้งตัวฉันอุ่นวาบไปหมด สบายตัวจริง ๆ"

"ผู้เฒ่าซู ท่าชุดนี้สามารถทำเป็นประจำทุกวันได้ครับ จะช่วยส่งผลดีต่อร่างกายของคุณ หากทำอย่างต่อเนื่อง ก็จะช่วยบรรเทาอาการป่วยของคุณได้ครับ"

"อืม รู้สึกได้เลยจริงๆ ทำแค่ครั้งเดียวก็รู้สึกว่าตัวเบาสบายขึ้นเยอะ ไปเถอะ กลับเข้าห้องกันก่อน จะให้ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ระดับมณฑลทั้งสองคนรอนานไม่ได้ เดี๋ยวจะหาว่าคนแก่อย่างฉันถือตัววางก้ามเสียเปล่าๆ"

หวังเฉินไม่สะดวกจะรับคำ จึงได้แต่ยิ้มรับ

"เหอะ เมื่อคืนสองคนนั้นคงนอนไม่ค่อยหลับกันล่ะสิ ไปเชิญสหายทั้งสองท่านเข้ามาเถอะ"

ผู้เฒ่าซูเดินเข้าห้อง วางผ้าขนหนูในมือลงแล้วเอ่ยขึ้น

หวังเฉินรีบออกไปต้อนรับเกาเหวินอวี้กับกู้ชิงเหอพร้อมกับเจ้าหน้าที่อารักขาทันที เขาเดินมาข้างกายทั้งสองคนแล้วเอ่ยกระซิบเบาๆ "ผู้เฒ่าซูบอกว่า ให้เชิญสหายทั้งสองท่านเข้าไปครับ"

เมื่อเกาเหวินอวี้กับกู้ชิงเหอได้ยินดังนั้น ทั้งคู่ก็สบตากัน หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายพลันโล่งอก การที่ผู้เฒ่าซูเรียกพวกเขาว่าสหาย แสดงว่าคงไม่คิดจะเอาความอะไรต่อแล้ว

เจ้าหน้าที่อารักขาผายมือเชิญก่อนจะเดินนำหน้าไป ทั้งสามคนเดินตามหลัง ในจังหวะนั้นเอง กู้ชิงเหอก็ตบไหล่หวังเฉินเบาๆ สองที เกาเหวินอวี้ก็ส่งสายตารับรู้มายังหวังเฉินเช่นกัน

ไม่นานนัก ผู้นำทั้งสองก็มาถึงห้องของผู้เฒ่าซู เกาเหวินอวี้กับกู้ชิงเหอพอก้าวเข้าประตูก็เอ่ยกับผู้เฒ่าซูทันทีว่า

"ผู้เฒ่าซูครับ เรื่องเมื่อคืนนี้พวกเราตรวจสอบอย่างกระจ่างแจ้งแล้วครับ นี่คือผลการสอบสวน ทางคณะกรรมการพรรคประจำมณฑลมีท่าทีเด็ดขาดอย่างยิ่งต่อกลุ่มอิทธิพลมืด

นั่นคือไม่ยอมผ่อนปรนให้แม้แต่น้อย ใครสมควรจับก็ต้องจับ ใครสมควรถูกเอาผิดก็ต้องเอาผิด จะไม่เปิดโอกาสหรือปล่อยให้กลุ่มอิทธิพลมืดมีที่ยืนเด็ดขาดครับ"

ผู้เฒ่าซูนั่งอยู่บนโซฟา โบกมือเป็นสัญญาณให้ทั้งสองคนนั่งลง

"นั่งลงกันทั้งคู่เถอะ แต่เช้าตรู่ก็วิ่งแจ้นมาหาฉัน ไม่ต้องทำงานทำการกันหรือไง ฉันเป็นแค่ตาแก่เกษียณคนหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องให้พวกเธอมาคอยห่วงหรอก งานการระดับมณฑลยุ่งวุ่นวายจะตายไป ประชาชนหลายสิบล้านคนยังหวังพึ่งพวกเธออยู่นะ"

ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้ตอบ ผู้เฒ่าซูก็กล่าวต่ออีกว่า "เรื่องเมื่อวานนี้ ฉันไม่อยากพูดถึงอีกแล้ว และก็ไม่อยากจะสนใจด้วย พวกเธอไปจัดการกันเองก็แล้วกัน

ฉันแค่อยากให้พวกเธอจำไว้ว่า ข้อความรับใช้ประชาชนที่ติดอยู่ในอาคารที่ทำการน่ะ ไม่ได้มีไว้ให้ดูเล่นๆ ต้องจดจำไว้ในใจและนำไปปฏิบัติให้เกิดผลจริง"

"ผู้เฒ่าซูวางใจได้ครับ จะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกแน่นอน พวกเราจะจดจำปณิธานการรับใช้ประชาชนให้ขึ้นใจ และทำหน้าที่ข้ารับใช้ประชาชนให้ดีที่สุดครับ" ทั้งสองคนต่างลุกขึ้นยืนให้คำมั่นกับผู้เฒ่าซู

"เอาละ ไปทำงานของพวกเธอเถอะ ทางตาแก่อย่างฉันไม่ต้องให้พวกเธอมาคอยดูแลหรอก" ผู้เฒ่าซูโบกมือให้ทั้งสอง

"ผู้เฒ่าซูครับ การต้อนรับท่านก็เป็นภารกิจสำคัญของคณะกรรมการพรรคและรัฐบาลประจำมณฑลเช่นกันครับ ท่านมีกำหนดการอย่างไรต่อไป พวกเราจะได้ช่วยจัดเตรียมการรักษาความปลอดภัยและอำนวยความสะดวกให้ครับ"

"ไม่จำเป็นหรอก ฉันมาทำอะไรพวกเธอคงสืบรู้กันหมดแล้ว ไม่ต้องมายุ่งหรอก คนของฉันแค่นี้ก็พอแล้ว อย่ามาสิ้นเปลืองกำลังคนกำลังทรัพย์อีกเลย วันนี้ฉันก็จะไปแล้ว"

"ผู้เฒ่าซูครับ ถ้างั้นให้หวังเฉินติดตามท่านไปด้วยดีไหมครับ" กู้ชิงเหอเอ่ยเสนอขึ้นมาตรงนี้

"ได้ เอาตามนี้แล้วกัน" เดิมทีผู้เฒ่าซูคิดจะปฏิเสธ แต่หากปฏิเสธหวังเฉิน

ตนก็คงไม่ได้ไปหาหลานสาว เจ้าหน้าที่อารักขาของตนคงไม่มีทางยอมแน่ หมอนั่นโดนคำพูดของหวังเฉินขู่จนขวัญผวาไปแล้ว ตอนนี้หากไม่มีหมอติดตามที่ไว้ใจได้สักคน มีหวังคงไม่ยอมให้ตนก้าวพ้นประตูบ้านพักรับรองแหงๆ

"ไปเรียกเสี่ยวหวังเข้ามาสิ พวกเขาคงมีเรื่องต้องกำชับสั่งการกับเสี่ยวหวังต่อหน้าเป็นการส่วนตัวอยู่บ้าง" ผู้เฒ่าซูเอ่ยบอกเจ้าหน้าที่อารักขา