ตอนที่ 67
ตอนที่ 67 ข้อสงสัยของไป๋เยฺว่
minibunny · 8,209 ตัวอักษร
พอมีไป๋เยฺว่อยู่ด้วย โก่วตั้นก็อุ่นใจขึ้นมาก ไม่นานพวกเขาก็ข้ามผ่านเขตเนินเขาเตี้ยๆ และเข้าสู่ทิวเขาวั่วเจียวอย่างเป็นทางการ
เชี่ยเอ๊ย! กวางซีกาเหรอเนี่ย? ดูอวบอ้วนเนื้อแน่นชะมัด!
ให้ตายสิพวกมึง! ดูเงาดำบนต้นไม้ใหญ่ตรงทิศสองนาฬิกาข้างหน้านั่นสิ ขาอวบเบ้อเริ่มเลย นกอินทรีหรืออีแร้งวะนั่น?
ซี้ดดด หมูป่า! หมูป่าตัวอ้วนพีที่คุ้นเคย พี่เยฺว่ ยิงไอ้ตัวที่มีเขี้ยวเดียวตัวนั้นเลย เนื้อเยอะสุดๆ!!
เมื่อเห็นสัตว์ป่าจำนวนมากออกมาเคลื่อนไหวในป่า ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ก็พากันตื่นเต้นยกใหญ่
ทว่าพวกชาวเน็ตที่เพิ่งเข้ามาใหม่กลับพากันงงเป็นไก่ตาแตก สัตว์ป่าพวกนี้ดูเหมือนจะเป็นสัตว์คุ้มครองของรัฐไม่ใช่เหรอ? ทำไมพวกมึงแต่ละคนถึงได้ดูน้ำลายสอขนาดนั้น? แถมยังยุให้สตรีมเมอร์ล่าสัตว์อีก? นี่กะจะส่งเขาเข้าคุกไปกินฟรีอยู่ฟรีหรือไง? มีความแค้นฝังลึกอะไรกันวะ?
เอ่อ พี่น้องทั้งหลาย ล่าสัตว์มันสะใจแป๊บเดียว แต่ติดคุกหัวโตนะเว้ย!
สตรีมเมอร์ไปทำเรื่องชั่วช้าอะไรมาเหรอ ทำไมพวกคุณถึงคิดจะวางแผนฆาตกรรมเขากันล่ะเนี่ย
เชี่ย! สตรีมเมอร์ ตรงเอวคุณมีงูยักษ์อยู่ตัวหนึ่งไม่ใช่เหรอ?? มีไก่ป่าอีกตัวด้วย? ชิบหายละ แบบนี้เริ่มที่คุก 2 ปีแน่นอน
บรรดาแฟนคลับเก่าแก่ต่างพากันหัวเราะร่า
ขอแนะนำให้พวกน้องใหม่รู้จักกันอย่างเป็นทางการนะ ทั้งป่าแถบนี้ เอ่อ ไม่สิ ทั้งทิวเขานี้กว่าหนึ่งพันแปดร้อยตารางกิโลเมตร เป็นทุ่งปศุสัตว์ของสตรีมเมอร์เว้ย!
อย่าทำเป็นไม่เชื่อนะ พี่เยฺว่เขามีใบรับรองที่รัฐประทับตราเซ็นชื่อให้เลย เอกสารสิทธิ์ที่ดิน ใบอนุญาตล่าสัตว์ มีครบหมด! ไม่เชื่อพวกมึงลองไปย้อนดูไลฟ์รอบที่แล้วสิ
ติดคุกหัวโตเหรอ? ไม่มีทาง สำหรับพี่เยฺว่แล้ว ไอ้พวกนี้มันก็แค่สัตว์เลี้ยงในบ้านของเขาเท่านั้นแหละโว้ย!!!
เมื่อเห็นคอมเมนต์วิ่งของแฟนคลับรุ่นเก๋า แฟนคลับที่เพิ่งเข้ามาใหม่ต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน
สตรีมเมอร์คนนี้โหดขนาดนี้เลยเหรอ แบ็กจะใหญ่ขนาดไหนกันเนี่ย? ลูกแท้ๆ ของรัฐบาลเหรอวะ? ว่าแต่ เขาไม่ใช่สตรีมเมอร์มายากลหรอกเหรอ??
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด ผู้ชมที่เพิ่งเข้ามาใหม่จึงปักหลักดูต่อกันแบบ 100%!
เมื่อมองดูสัตว์เลี้ยงในบ้านของตนเองที่เนื้อแน่นตึ๋งตั๋งทุกตัว แววตาของไป๋เยฺว่ก็เปล่งประกายวาววับ เสี่ยวฟั่นถวนข้างกายกลืนน้ำลายเอื๊อก พลางแลบลิ้นเล็กๆ อันน่ารักออกมาเลียริมฝีปากไม่หยุด
โก่วตั้นก็น้ำลายไหลเยิ้มเช่นกัน ทว่าสิ่งที่ทำให้มันตื่นเต้นยิ่งกว่าก็คือ หลังจากก้าวเข้าสู่ทิวเขาวั่วเจียวแถบนี้ กลิ่นอายของฝูงหมาป่าก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
โฮ่งๆ!!!
มันหันกลับมาเห่าเรียกไป๋เยฺว่สองสามทีด้วยความตื่นเต้น
อิ้งๆ
เสี่ยวฟั่นถวนที่นั่งอยู่ข้างหน้าใช้กรงเล็บข้างหนึ่งชี้ไปรอบๆ แล้วก็ชี้ไปที่โก่วตั้น พลางส่งสายตาดูถูกตัวเล็กๆ ออกมาแวบหนึ่ง
ที่นี่เป็นอาณาเขตของพวกมันงั้นเหรอ?
ไป๋เยฺว่กวาดสายตามองไปรอบๆ พลันนึกถึงคำถามหนึ่งขึ้นมาได้ ดูเหมือนว่าสัตว์กลายพันธุ์พวกนี้จะมีอาณาเขตเป็นของตัวเอง! ทางฝั่งวิลล่ากูซิง นอกจากสัตว์ประหลาดขนแดงแล้ว เขาก็ไม่เคยเจอนักล่าขนาดใหญ่อย่างพวกหมาป่าเลยสักครั้ง
เขาพยักหน้าเบาๆ ส่งสัญญาณให้โก่วตั้นค้นหาต่อไป
โฮ่งๆ~
โก่วตั้นกระดิกหางด้วยความตื่นเต้น แล้วออกค้นหาในป่าเขาต่อไป ฝูงหมาป่าทิ้งร่องรอยไว้มากมายในป่าแถบนี้ ครอบคลุมพื้นที่ราวๆ หนึ่งร้อยตารางกิโลเมตร
ตลอดช่วงบ่ายที่ผ่านพ้นไป นอกจากร่องรอยที่ฝูงหมาป่าทิ้งไว้แล้ว กลับไม่พบแม้แต่เงาของพวกมันเลย
ซ้ำยังมีร่องรอยการทำสัญลักษณ์บางจุดที่เพิ่งทิ้งไว้เมื่อคืนนี้หมาดๆ โดยไม่ต้องให้โก่วตั้นกับเสี่ยวฟั่นถวนช่วยเตือน ไป๋เยฺว่ก็มองออกได้ด้วยตัวเอง
ฝูงหมาป่าหายไปไหนกันหมด?
ไป๋เยฺว่หรี่ตาลงเล็กน้อย พวกเขาเดินสำรวจอาณาเขตของฝูงหมาป่าจนทั่วแล้ว พอนึกย้อนดู ไม่ใช่แค่ฝูงหมาป่าพวกนี้เท่านั้น แต่สัตว์ประหลาดในอาณาเขตอื่นอย่างเช่นสัตว์ประหลาดขนแดง ตอนกลางวันก็หายหน้าหายตาไปอย่างไร้ร่องรอยเหมือนกัน!
ตามหลักแล้ว พวกมันไม่น่าจะละทิ้งอาณาเขตของตัวเองไปง่ายๆ แต่พวกมันไปไหนกันล่ะ?
ไป๋เยฺว่รู้สึกประหลาดใจและคิดอยากจะสืบหาต่อ แต่เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มจะมืดลงแล้ว เขาก็จำต้องล้มเลิกความคิดนี้ไป
ได้เวลากลับไปช่วยพวกชาวบ้านเฝ้าฝูงวัวฝูงแกะแล้ว
เมื่อเห็นโก่วตั้นดูหงอยเหงาไปบ้าง ไป๋เยฺว่จึงตบหัวมันเบาๆ
"ไปกันเถอะ ไปหาอะไรกินสักหน่อย พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่"
อาอู้ว!!!
เสี่ยวฟั่นถวนตื่นเต้นขึ้นมาทันที มันส่ายหัวดุ๊กดิ๊กพลางกวาดสายตามองไปรอบทิศ
โก่วตั้นแม้จะก้มหน้าลงต่ำ แต่ก็ยังคงดมกลิ่นในอากาศเพื่อตามหาร่องรอยของเหยื่อต่อไป
เหล่าชาวเน็ตพอได้ยินว่าไป๋เยฺว่เตรียมจะล่าสัตว์ ต่างก็พากันตื่นตัวขึ้นมาทันที
"หยุด!"
ขณะเดินผ่านต้นสนแก่ต้นใหญ่ต้นหนึ่ง จู่ๆ ไป๋เยฺว่ก็กระโดดลงมาจากหลังของโก่วตั้น
ชาวเน็ตต่างพากันตกใจสะดุ้งสุดตัว
เชี่ยเอ๊ย! ตกใจหมด นึกว่ามีสัตว์ร้ายโผล่มาลอบโจมตีซะอีก!
ช็อกไปเลยดิ! กำลังกินข้าวอยู่ เกือบได้ไปเฝ้าเง็กเซียนแล้วเนี่ย
ไป๋เยฺว่เอ่ยขึ้น "ทุกคนไม่ต้องตกใจครับ แค่เจอของที่พอใช้ได้อยู่นิดหน่อยน่ะ"
พอใช้ได้?
คงไม่ใช่โสมร้อยปีหรือเห็ดหลินจือพันปีอีกหรอกนะ? จะโกยเงินซื้อเฟอร์รารี่ได้อีกกี่คันเนี่ย?
ทุกคนต่างนึกสงสัย เมื่อไป๋เยฺว่หันกล้องไปยังเนินดินที่ปกคลุมไปด้วยใบสนร่วงหล่น บางคนก็ยิ่งมึนงงหนักกว่าเดิม ในขณะที่บางคนถึงกับอุทานลั่น
เห็ดยักษ์เหรอ?
ดอกเห็ดสีแดง ก้านดอกสีขาวรึเปล่า? พี่เยฺว่ อย่าคิดสั้นนะเว้ย!
เชี่ยเอ๊ย! คิดไปถึงไหนกันเนี่ย! นี่มันเห็ดมัตสึทาเกะ ราชาแห่งเห็ดชัดๆ บางที่ปั่นราคากันไปถึงชั่งละหมื่นกว่าหยวนเลยนะ!
แพงขนาดนั้นเลยเหรอ? คุณพระช่วย พี่เยฺว่รวยซ้ำรวยซ้อนอีกแล้ว กอเบ้อเริ่มขนาดนี้ แถมดอกยังใหญ่อีก รวมๆ แล้วไม่ล่อไปหลายสิบชั่งเลยเหรอ?
จะว่าไป เห็ดมัตสึทาเกะมันของขึ้นชื่อมณฑลเตียนโจวบ้านเราไม่ใช่เหรอ? หรือว่าพี่เยฺว่ไม่ได้อยู่มณฑลเยว่ แต่อยู่เตียนโจวบ้านเราเนี่ย?
บังเอิญขนาดนั้นเลย? ฉันกำลังเที่ยวอยู่ที่ลี่เจียงในเตียนโจวพอดีเลย! พี่เยฺว่ อยากไปเที่ยวฟาร์มพี่จัง!
ขอแชร์โลเคชันด่วน พี่เยฺว่!
"เรื่องนี้คงให้ไม่ได้หรอกครับ ปศุสัตว์ของผมกับผมก็ดูเป็นมิตรดีอยู่หรอก แต่กับคนแปลกหน้านี่ดุเอาเรื่องเลย ถ้าเกิดพวกคุณโดนทำร้ายขึ้นมา ผมจ่ายค่าทำขวัญไม่ไหวนะ!"
ไป๋เยฺว่ส่ายหน้า พลางสะพายคันธนูขึ้นหลัง จากนั้นก็ดึงต้นหญ้าเหนียวยาวๆ มาสองสามเส้น นำเห็ดมัตสึทาเกะที่เก็บได้มาร้อยต่อกันแล้วผูกไว้ที่เอว
จากนั้นก็กระโดดขึ้นหลังโก่วตั้นแล้วมุ่งหน้าต่อไป
พอเลี้ยวผ่านไหล่เขาแห่งหนึ่ง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหมูป่าร้องอู๊ดๆ ไป๋เยฺว่จึงหยิบคันธนูข้างหลังออกมา ดวงตาของเสี่ยวฟั่นถวนและโก่วตั้นเปล่งประกายความตื่นเต้นในทันที
วิ่งมาทั้งวัน ทุกคนต่างก็หิวกันหมดแล้ว
ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพากันตื่นเต้นยกใหญ่
มาแล้วๆ! พวกเด็กใหม่ เบิ่งตาดูกันให้ดี นักมายากลตัวจริง เล่นกลได้ทุกที่ทุกเวลานะเว้ย!
555 น่าสงสารเจ้าหมูป่า สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือมารของพี่เยฺว่หรอก!
เข้ามาส่องตั้งนาน ก็เพื่อรอดูมายากลของพี่เยฺว่นี่แหละ! ตื่นเต้นโว้ย ตื่นเต้น!
อีกด้านหนึ่ง โก่วตั้นชะลอฝีเท้าลง พาไป๋เยฺว่กับเสี่ยวฟั่นถวนค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้
ด้านหน้าเป็นแอ่งน้ำเล็กๆ มีหมูป่าตัวใหญ่หลายตัวกำลังเกลือกโคลนแช่น้ำอยู่ ล้วนเป็นหมูป่าโตเต็มวัย ตัวเล็กหน่อยอย่างต่ำก็หนักสี่ห้าร้อยชั่งเข้าไปแล้ว ส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดนั้น ตัวโตกว่าเพื่อนร่วมฝูงอยู่รอบหนึ่งเลยทีเดียว ชาวเน็ตเห็นเข้าก็อดที่จะตกใจไม่ได้ โดยเฉพาะพวกหน้าใหม่ทั้งหลาย ถึงกับระแวงว่าใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์หรือเปล่า
คุณพระ นี่มันปีศาจหมูป่าชัดๆ ปะเนี่ย? ทำไมตัวบักเอ้กขนาดนั้น?
เดี๋ยวนะ พี่เยฺว่ คงไม่ได้คิดจะใช้ธนูธรรมดาล่ามันหรอกใช่ไหม? ได้ยินว่าปืนล่าสัตว์ยังยิงหมูป่าไม่ค่อยจะตายเลยนะ มึงจะใช้แค่นี้เนี่ยนะ? แถมตัวตรงหน้ายังแทบจะเป็นปีศาจอยู่แล้วด้วย!
คอมเมนต์วิ่งผ่านไปอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่ไป๋เยฺว่ได้น้าวสายธนูจนตึงแล้ว และในจังหวะที่พวกผู้มาใหม่กำลังจะถามว่าลูกธนูอยู่ไหนนั้น ลูกศรสีขาวราวหิมะที่โปร่งใสไปทั้งดอก ก็พลันก่อตัวควบแน่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
พวกเด็กใหม่: ว้าว~ ⊙o⊙
วินาทีถัดมา ไป๋เยฺว่เล็งไปที่พญาหมูป่าตัวใหญ่ที่สุดตัวนั้น ฟึ่บ! ศรน้ำแข็งพุ่งแหวกอากาศออกไป
เลนส์กล้องจับภาพวิถีของลูกศรเอาไว้ได้ชัดเจน
ท่ามกลางสายตาคนดูกว่าสิบล้านคน เสียงฉึกดังขึ้น ศรน้ำแข็งปักเข้าที่กะโหลกอันมหึมาของพญาหมูป่าอย่างแม่นยำ ตัวศรน้ำแข็งจมหายเข้าไปในหัวของมันเกือบทั้งดอก
พญาหมูป่าทำได้เพียงส่งเสียงกรีดร้องสั้นๆ ออกมาหนึ่งที ยังไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างอันมหึมาก็ล้มพับลงข้างแอ่งน้ำอย่างควบคุมไม่ได้
อู๊ดดดด!!
หมูป่าตัวอื่นๆ สัมผัสได้ถึงมหันตภัย จึงพากันใส่เกียร์หมาวิ่งหนีเตลิดเข้าป่าลึกไปอย่างไม่คิดชีวิต
เหล่าคนดู:
w(゚Д゚)w
Σ(°△°|||)︴
แม่เจ้าโว้ย! คันธนูของพี่เยฺว่ อานุภาพมันจะโหดสัสเกินไปแล้วมั้ง?
ทำไมกูรู้สึกว่า สไนเปอร์บาเร็ตต์ยังเจ๋งสู้ลูกธนูที่พี่เยฺว่ยิงไม่ได้เลยวะ?
พี่เยฺว่ ธนูของพี่อันนี้ สงสัยจะได้โดนเรียกไปลงทะเบียนคุมอาวุธอีกรอบแน่ๆ ???
กรรรร!!
โฮ่งๆ!
ไป๋เยฺว่เก็บคันธนู โก่วตั้นกับเสี่ยวฟั่นถวนต่างร้องกรี๊ดกร๊าดด้วยความตื่นเต้น
คืนนี้มีมื้อใหญ่กินแล้ว!
เมื่อเดินมาถึงข้างศพพญาหมูป่า ไป๋เยฺว่ก็พิจารณาดูสองสามตา ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพอใจ
เนื้อแน่นดี รสชาติต้องยอดเยี่ยมแน่นอน
"โก่วตั้น แบกกลับไป"
โฮ่งๆ!
ว่าแล้วไป๋เยฺว่ก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ จับกีบเท้าทั้งสองข้างของพญาหมูป่าไว้ ออกแรงฮึดเดียว เขาก็ยกซากร่างอันมหึมาเหวี่ยงขึ้นไปบนหลังของโก่วตั้นได้อย่างสบายๆ
คนดูเห็นแล้วถึงกับอ้าปากค้างตาค้าง
หมูป่าตัวบักเอ้กขนาดนี้ อย่างต่ำๆ ก็ต้องมีห้าร้อยชั่ง พี่แกยกขึ้นมาหน้าตาเฉยเนี่ยนะ???
พวกมึง ช่วยบอกกูทีดิ๊ ว่าไอ้หมูป่ายักษ์นี่ของปลอมใช่ไหม? มันคือพร็อพประกอบฉากใช่ไหมวะ?
พี่เยฺว่แรงเยอะจังเลยค่ะ!! (⸝⸝bull;‧̫bull;⸝⸝)
พี่เยฺว่มีกล้ามท้องแปดลูกแน่ๆ เลย!
"ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ได้เวลากลับแล้วล่ะครับ!"
ไป๋เยฺว่สะพายคันธนูล่าสัตว์แล้วออกวิ่งมุ่งหน้ากลับไปยังหมู่บ้านฉางซิง แม้โก่วตั้นจะแบกหมูป่าตัวยักษ์เอาไว้ แต่ก็ยังวิ่งตามได้แบบสบายๆ ส่วนเสี่ยวฟั่นถวนก็บิดส่ายร่างกลมดิกวิ่งดุ๊กดิ๊ก ความเร็วไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย
กระทั่งอาทิตย์อัสดงลับเหลี่ยมเขาทางทิศตะวันตกจนหมดสิ้น พวกไป๋เยฺว่ก็กลับมาถึงหมู่บ้านฉางซิง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น