ตอนที่ 72 จ่าฝูงโก่วตั้น ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิตหมา

จ่าฝูงหันขวับมาเช่นกัน ดวงตาสีแดงเรื่ออันน่าสะพรึงกลัวจ้องเขม็งไปที่โก่วตั้น มันแผดเสียงคำรามลั่น ประหนึ่งกำลังหยั่งเชิงว่าอีกฝ่ายเอาจริงงั้นหรือ?

โฮก!!!

โก่วตั้นไม่หวาดกลัวอีกต่อไป มันก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนส่งเสียงหอนกึกก้องเปี่ยมด้วยพลังอำนาจตอบกลับไป

ฝูงหมาป่ารอบทิศต่างหมอบราบลงกับพื้น จ้องมองโก่วตั้นสลับกับจ่าฝูง แววตาเผยความยำเกรงอย่างเห็นได้ชัด

นี่คือพิธีกรรมที่สะเทือนเลื่อนลั่นและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของเผ่าพันธุ์หมาป่า ความเคารพยำเกรงต่อพิธีกรรมนี้ถูกจารึกไว้ลึกถึงกระดูกดำ

อาวู้ว!! เสี่ยวฟั่นถวนที่อยู่ข้าง ๆ ยืนสองขาขึ้นมาแล้วส่งเสียงร้องเชียร์ให้กำลังใจ

ไป๋เยฺว่ค่อย ๆ เก็บธนูลง เดินลงมาจากเนินดินเตี้ย ๆ ฝ่ามือจุดเปลวไฟสว่างวาบเพื่อส่องทาง และข่มขวัญฝูงหมาป่ารอบข้างไปพร้อมกัน

ฝูงหมาป่าต่างส่งสายตาเย็นเยียบดุร้ายกลับมา เต็มไปด้วยความเป็นศัตรู แต่ขณะเดียวกันก็ถอยร่นออกไปอย่างหวาดระแวง เพราะสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของเปลวไฟในมือไป๋เยฺว่ การจ้องมองกองไฟก้อนเล็ก ๆ นั้น ทำให้พวกมันรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับไฟป่าครั้งใหญ่

บรรดาชาวเน็ตต่างลุ้นระทึกจนเหงื่อตกกับการกระทำของไป๋เยฺว่ พากันพิมพ์เตือนด้วยความห่วงใย

ทว่าไป๋เยฺว่กลับมีสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่แยแสฝูงหมาป่ารอบตัว แม้เขาจะเป็นแค่นักมายากล แต่ต่อให้ถูกฝูงหมาป่าที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสือหรือสิงโตล้อมกรอบในระยะสิบเมตร เขาก็มั่นใจว่าจะกวาดล้างทั้งฝูงได้ในพริบตาเดียว!

ด้วยพลังมิติระดับพื้นฐานที่ผสานเข้ากับพลังน้ำแข็งเย็นยะเยือก ฝีมือการต่อสู้ระยะประชิดของเขาก็ก้าวหน้าจนถึงระดับที่น่ากลัวแล้วเช่นกัน

โฮก!!

จ่าฝูงกับโก่วตั้นเดินวนเวียนพลางคำรามขู่กันอยู่สองสามที จากนั้นจ่าฝูงก็เปิดฉากจู่โจมก่อน มันกระโจนทะยานตัวขึ้น กรงเล็บตวัดฟาด ปากที่เต็มไปด้วยคาวเลือดอ้ากว้าง

โก่วตั้นรวบรวมความฮึกเหิม มันไม่อยากให้ฝูงหมาป่าทำร้ายเสี่ยวฟั่นถวนกับไป๋เยฺว่ และไม่อยากให้ไป๋เยฺว่ต้องลงมือสังหารฝูงหมาป่าเช่นกัน มันจึงไม่ยอมถอยและไม่หวาดหวั่น แยกเขี้ยวขาววับเข้าเปิดศึกตะลุมบอน

การประลองระหว่างโก่วตั้นกับจ่าฝูงปะทุขึ้นในพริบตา ทั้งสองฝ่ายเงื้อกรงเล็บแหลมคมฟาดเข้าใส่หัวของอีกฝ่าย เขี้ยวคมจ้องจะงับเข้าจุดตายบริเวณผิวหนังบาง ๆ บนใบหน้าและลำคอตลอดเวลา!

กรรร!!

โฮก!!!

ทั้งสองฝ่ายเข้าขย้ำกันอย่างบ้าคลั่ง ขนหมาป่าหลุดร่วงเป็นกระจุก การต่อสู้เริ่มมีเลือดตกยางออกในเวลาอันรวดเร็ว

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ดวงตาของพวกมันแดงก่ำ สัญชาตญาณสัตว์ป่าดุร้ายพลุ่งพล่าน โก่วตั้นที่ปกติมักจะทำตัวทึ่มทื่อบ๊องแบ๊ว บัดนี้แววตาหมาป่าของมันกลับเปล่งประกายดุร้ายจนน่าขนลุก

จบยกแรก ลำคอของโก่วตั้นถูกกัดไปหนึ่งแผล เลือดไหลเปรอะขน ส่วนใบหน้าของจ่าฝูงก็มีรอยข่วนจนเลือดซึมออกมาเช่นกัน

จ่าฝูงเป็นฝ่ายได้เปรียบ

โฮก!!!

จ่าฝูงกับโก่วตั้นเดินวนคุมเชิงกันอีกรอบ ต่างฝ่ายต่างคำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่กันอีกครั้ง ตัวหนึ่งต้องการรักษาตำแหน่งจ่าฝูง ส่วนอีกตัวต้องการปกป้องฝูงหมาป่าและเจ้านายของตน ไม่มีใครยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว

จ่าฝูงกับโก่วตั้นยืนสองขาโถมเข้าใส่กัน กรงเล็บตะปบเกี่ยว ปากอ้ากัดขย้ำ หวังจะกดอีกฝ่ายให้จมดิน

พอพวกมันยืนสองขา ความสูงก็ปาเข้าไปเกือบสี่เมตร ร่างยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว พละกำลังมหาศาล และการกัดขย้ำอันเหี้ยมเกรียม ทำเอาชาวเน็ตในห้องไลฟ์หน้าถอดสีไปตาม ๆ กัน

น่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว! ถ้าเปลี่ยนจากไป๋เยฺว่เป็นคนธรรมดาคนอื่นมายืนอยู่ข้าง ๆ คงช็อกตายคาที่ไปแล้วมั้ง

ต่อให้เป็นสิงโตหรือเสือตัวเต็มวัย จะสู้พวกมันไหวหรือเปล่าเหอะ?

แล้วรอบข้างยังมีหมาป่ายักษ์อยู่อีกตั้งกี่ตัว! ถ้าพวกมันรวมพลังกันสู้ จะน่ากลัวขนาดไหน? ในธรรมชาติจะมีสัตว์ตัวไหนต้านทานพวกมันได้อีก??

"พี่เยฺว่ ฉันว่าอาศัยจังหวะที่ฝูงหมาป่าไม่ทันสังเกต รีบพาเสี่ยวฟั่นถวนไปหลบก่อนดีกว่ามั้งคะ!"

เหล่าแฟนคลับและคนดูต่างกังวล สงสัย และหวาดกลัว

"ทุกคนไม่ต้องกังวลครับ น่าจะไม่มีปัญหาอะไร!"

ไป๋เยฺว่จับจ้องการต่อสู้ระหว่างโก่วตั้นกับจ่าฝูงตาไม่กะพริบ มุมปากผุดรอยยิ้มจาง ๆ ขึ้นมา

หากมองในแง่ความดุร้ายและทักษะการต่อสู้ จ่าฝูงยังเหนือกว่าโก่วตั้นอยู่ขั้นหนึ่ง มันสามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวของโก่วตั้นได้ และมักจะหาจังหวะซัดเข้าที่ใบหน้าและลำคอของโก่วตั้นได้อย่างเจ็บแสบ

แต่ทว่า ช่วงเวลาที่โก่วตั้นได้อยู่กับไป๋เยฺว่ มันได้ดื่มน้ำยาพลังเวทไปตั้งมากมาย บัดนี้ฤทธิ์ยาเริ่มสำแดงผลออกมาแล้ว

แม้ไหวพริบและชั้นเชิงจะสู้จ่าฝูงไม่ได้ แต่ในด้านความเร็วและพละกำลัง มันเหนือกว่าจ่าฝูงอย่างเห็นได้ชัด แม้จะโดนโจมตีจนบาดเจ็บมากกว่า แต่ร่างกายกลับอึดถึกทน ต่อสู้มาตั้งนาน มีแผลเต็มตัว ทว่าพลังรบกลับไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย

โก่วตั้นเองก็ดูเหมือนจะเริ่มรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของตัวเอง ความหวาดกลัวต่อจ่าฝูงในใจค่อย ๆ สลายไป แทนที่ด้วยความมั่นใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ความฮึกเหิมและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ยิ่งมายิ่งลุกโชน

ไป๋เยฺว่แข็งแกร่งเกินไป เก่งกาจผิดมนุษย์เกินไป มีเรื่องอะไรเขาก็จัดการให้หมด จนเกือบจะทำให้มันเคยชินกับความสุขสบายในเรือนกระจกไปเสียแล้ว!

การต่อสู้ดุเดือดดำเนินต่อไป บาดแผลบนตัวโก่วตั้นยังคงมีมากกว่า ทว่าพอเริ่มยกที่สาม มันกลับเป็นฝ่ายเปิดฉากจู่โจมก่อน กรงเล็บแหลมคมข่วนเข้าใส่จ่าฝูงอย่างจัง

โฮก!

หมาป่าจ่าฝูงคำรามลั่น ระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา กดร่างโก่วตั้นลงใต้ร่างได้ในคราวเดียว ปากกว้างโชกเลือดเผยเขี้ยวแหลมคม พุ่งเข้าฉีกกระชากคอของโก่วตั้นทันที

แต่โก่วตั้นยกขาหน้าขึ้นกันไว้ ยอมปล่อยให้ขาหน้าโดนกัดฉีกชั่วคราว แล้วพลิกตัวกลับไปงับคอของหมาป่าสีเทาตัวใหญ่ไว้แน่น

สองหมาป่ายักษ์ฟัดเหวี่ยงกัน พริบตาเดียวหมาป่าสีเทาก็โดนโก่วตั้นกดลงใต้ร่างบ้าง คราวนี้ถึงคราวที่หมาป่าสีเทาต้องเป็นฝ่ายตั้งรับ

ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับอีกพักใหญ่ แต่โก่วตั้นประสบการณ์ยังน้อย จึงโดนหมาป่าสีเทาตบเข้าที่ดวงตา ด้วยความเจ็บปวดทำให้โดนหมาป่าสีเทาพลิกตัวกลับมาได้อีกครั้ง

ซัดกันนัวเนียแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนไปทั่วผืนป่าแถบนั้น สัตว์น้อยใหญ่ที่แอบซ่อนอยู่ในเงามืดทนความหวาดกลัวไม่ไหว พากันวิ่งหนีเตลิดไปที่อื่น!

เหล่าแฟนคลับคนดูอึ้งกันไปหมด เดิมทีพวกเขานึกว่าโก่วตั้นคงสู้ไม่ไหวแน่ๆ แต่ตอนนี้ โก่วตั้นยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม ดุเดือดยิ่งกว่าตอนแย่งปลาเผาจากไป๋เยฺว่เสียอีก!

ว้าว~⊙o⊙

นี่ใช่โก่วตั้นตัวเด๋อด๋าที่พวกเรารู้จักจริงๆ เหรอเนี่ย?

ขนลุกว่ะ! ถึงจะแอบกลัวหน่อยๆ แต่ดูแล้วเลือดสูบฉีดชะมัด โก่วตั้นนายมันแน่ที่สุด!

สัญชาตญาณหมาป่าที่เคยโดนกดไว้ คราวนี้ระเบิดออกมาเต็มที่แล้วสินะ!!

ในฐานะแฟนคลับรุ่นแรก ตอนเห็นโก่วตั้นแวบแรก ฉันก็รู้เลยว่ามันมีแววจ่าฝูง! สู้เขานะโก่วตั้น จัดการไอ้หมาป่าสีเทานั่นซะ แล้วแต่งสาวสวยรวยเสน่ห์เข้าบ้านเลย!!

???

มีใครสังเกตไหมว่า ตั้งแต่โก่วตั้นมาอยู่กับพี่เยฺว่แล้วได้กินดีอยู่ดี มันก็ตัวล่ำขึ้นเยอะเลยนะ???

พวกแกไม่คิดบ้างเหรอ มื้อหนึ่งมันฟาดเนื้อแทบจะเท่ากับวัวทั้งตัว จะไม่ให้ล่ำได้ยังไงล่ะ?

โบร๋ววว

ฝูงหมาป่าที่อยู่ด้านข้างเริ่มกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุข

เสี่ยวฟั่นถวนโดนการต่อสู้เลือดพล่านของโก่วตั้นกระตุ้นเข้า มันโบกอุ้งเท้าไปมาอย่างตื่นเต้น คล้ายอยากจะเข้าไปร่วมวงด้วยเต็มแก่

ไป๋เยฺว่คอยสังเกตการณ์อยู่ตลอด ทันใดนั้นสายตาก็จ้องไปที่ร่างของหมาป่าสีเทา ประกายความประหลาดใจพาดผ่านดวงตา

แววตาอันดุร้ายป่าเถื่อนของหมาป่าสีเทาตัวนี้ มีส่วนคล้ายกับสัตว์ประหลาดขนแดงอยู่บ้าง!

ผ่านไปสิบห้านาที ทั้งจ่าฝูงและโก่วตั้นต่างสะบักสะบอมบาดเจ็บทั่วตัว โดยโก่วตั้นมีแผลมากกว่า

ทว่า หลังจากทนรับการประเคนหมัดเข่าศอกชุดใหญ่นี้ได้ ขีดความสามารถในการต่อสู้ของมันก็ได้รับการขัดเกลาจนพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ยามนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันเฉียบคมของหมาป่าสีเทา มันไม่แลกแผลต่อแผลหรือหลบหลีกแบบเก้ๆ กังๆ อีกต่อไป แต่เริ่มอ่านการเคลื่อนไหวล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ ไม่ว่าจะยกกรงเล็บขึ้นปัดป้อง หรือหลบฉากชั่วคราวเพื่อสะสมแรงสวนกลับ!

โฮกฮื่อ

ปรากฏว่า โก่วตั้นกับหมาป่าสีเทายืนสองขาขึ้นมาตะลุมบอนกันอีกครั้ง หมาป่าสีเทาที่รู้ตัวว่าแรงและพละกำลังสู้โก่วตั้นไม่ได้ อีกทั้งเรี่ยวแรงเริ่มถดถอย จึงเค้นพลังทั้งหมดเอียงหัวหลบกรงเล็บของโก่วตั้น แล้วกระโจนเข้ากัดอย่างดุร้าย!

แต่คราวนี้ ราวกับว่าโก่วตั้นอยู่กับไป๋เยฺว่มานานจนสติปัญญาเฉลียวฉลาดขึ้น มันไม่ใช้แรงปะทะตรงๆ กับหมาป่าสีเทา ทว่ากลับเบี่ยงร่างมหึมาหลบได้อย่างพริ้วไหว ส่งผลให้หมาป่าสีเทากระโจนวืด ร่วงลงกระแทกพื้น เปิดช่องว่างให้ลำคอด้านหลังทั้งหมดเผยออกมาต่อหน้าคมเขี้ยวของโก่วตั้น!

หมาป่าสีเทาทั้งงงทั้งตื่นตระหนก คิดจะหลบก็ไม่ทันการเสียแล้ว ปากใหญ่ของโก่วตั้นงับลงมาตามน้ำทันที!

เอ๋งๆ

โก่วตั้นขย้ำคอหมาป่าสีเทาเต็มปากแล้วกระชากซ้ำๆ หมาป่าสีเทาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ไม่นานก็ยอมแพ้เลิกขัดขืน ลำคอเจ็บปวดรวดร้าวแทบจะหักสะบั้น หากโก่วตั้นออกแรงเพิ่มอีกเพียงนิดเดียว!

หงิงๆๆ

หมาป่าสีเทาหมอบราบลงกับพื้น มันพ่ายแพ้แล้ว และแสดงท่าทียอมจำนนออกมา

โบร๋ววว

โก่วตั้นคลายปากออก แล้วเงยหน้าหอนขึ้นฟ้าด้วยความตื่นเต้นฮึกเหิม!

โบร๋ววว!!!

ฝูงหมาป่ารอบๆ ค่อยๆ เดินล้อมเข้ามา เงยหน้าขึ้นหอนรับ เพื่อต้อนรับราชันตัวใหม่!

คนดูในห้องไลฟ์เห็นโก่วตั้นคว้าชัยชนะมาได้ ต่างก็พากันส่งเสียงเฮลั่น

เชี่ยเอ๊ย! โก่วตั้นโคตรเทพ!

โก่วตั้นผงาดแล้ว คราวนี้ได้ทั้งชื่อเสียงทั้งสาวงามไปครองเลยนะเนี่ย! ดูหมาป่าขาวหัวโตตัวนั้นสิ เริ่มเข้ามาทอดสะพานให้โก่วตั้นแล้ว!

โก่วตั้นก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตหมา เอ๊ย ไม่ใช่ จุดสูงสุดของชีวิตหมาป่าแล้วโว้ย!!

เมื่อก่อนแค่รู้สึกว่าชีวิตสู้หมาไม่ได้ ตอนนี้ไม่ใช่แค่รู้สึกแล้ว แต่มันสู้ไม่ได้จริงๆ! โก่วตั้น! ฉันอิจฉาตาร้อนแกชะมัด!!

ประชาชนชาวมณฑลฉีโจวขอร่วมแสดงความยินดีด้วย!!

ประชาชนชาวมณฑลส่านโจวขอร่วมส่งสารแสดงความยินดี

อาววว!!!

เสี่ยวฟั่นถวนร้องออกมาอย่างอารมณ์ดี ราวกับกำลังชมเชยว่า เจ้าหมาตัวนี้ใช้ได้เลยนี่หว่า!

โก่วตั้นมองไป๋เยฺว่ สีหน้าเปี่ยมสุข แววตายิ่งแฝงความคาดหวังเอาไว้

ทว่าในตอนที่ทุกคนคิดว่าชัยชนะได้ถูกตัดสินลงแล้ว หมาป่าสีเทาตัวใหญ่พลันลุกขึ้นมาอีกครั้ง อาศัยจังหวะที่โก่วตั้นหันหลังให้มันเพราะกำลังมองไป๋เยฺว่ ประกายอำมหิตในดวงตาก็ลุกวาวขึ้นมาอย่างดุดัน!

ในฝูงหมาป่า หากวัดตามขนาดตัวและพละกำลัง มีเพียงมันกับโก่วตั้นเท่านั้นที่คู่ควรกับตำแหน่งจ่าฝูง ตอนนี้ขอแค่กำจัดโก่วตั้นให้ตาย มันก็ยังคงเป็นจ่าฝูงอยู่ดี!

โฮก!!

หมาป่าสีเทาตัวใหญ่เปิดฉากลอบจู่โจมกะทันหัน

"ระวังนะ! โก่วตั้น!"

"ลอบกัดข้างหลังเนี่ยนะ สถุลสิ้นดี!!"

"กูเกลียดที่สุดก็ไอ้พวกเล่นสกปรกแบบนี้นี่แหละ ใครก็ได้อย่าห้ามกู ขอปีนสายแลนไปเชือดมันเดี๋ยวนี้เลย!!"

โฮกๆๆ!!!

ฝูงหมาป่าโดยรอบส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว คิดจะพุ่งเข้ามาขัดขวาง ศึกตัดสินจ่าฝูงเป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์ พวกมันรังเกียจพฤติกรรมขายหน้าเผ่าพันธุ์หมาป่าเช่นนี้ที่สุด!

อาอู้ว!!!

เสี่ยวฟั่นถวนพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วสุดชีวิต ทว่าทันทีที่มันเพิ่งก้าวขา แสงสีเงินสายหนึ่งก็พวยพุ่งแหวกอากาศผ่านศีรษะของมันไป!

ฉึก!

เอ๋ง~

ครั้นโก่วตั้นสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกแล่นวาบผ่านแผ่นหลังและหันกลับมา ก็เห็นหมาป่าสีเทาตัวใหญ่ที่พุ่งเข้ามาถูกศรน้ำแข็งดอกหนึ่งยิงทะลวงกะโหลกศีรษะ ตอกตรึงร่างมันแน่นติดกับพื้นดิน ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงตามสัญชาตญาณ และแววตาของหมาป่ายักษ์ก็สูญสิ้นประกายชีวิตไปเพียงชั่วพริบตา

ฝูงหมาป่ามองไป๋เยฺว่ด้วยความหวาดกลัว รอบข้างพลันเงียบสงัดลงทันตา!