ตอนที่ 73 พงไพรดังก้องเสียงบ็อก ๆ

หงิง~

พวกหมาป่าที่อยู่ใกล้ไป๋เยฺว่ต่างพากันถอยหลังไปอีกหลายก้าวอย่างอดไม่ได้ แล้วพากันหลบไปทางโก่วตั้น ไป๋เยฺว่น้าวคันศรยิงเกาทัณฑ์ใช้เวลาไม่ถึงชั่วพริบตาเดียวด้วยซ้ำ ทุกท่วงท่าลื่นไหลจบในรวดเดียว

และจิตสังหารที่ระเบิดออกมาในพริบตานั้น ยิ่งทำให้ฝูงหมาป่าที่มีประสาทสัมผัสฉับไวยิ่งหวาดกลัว ไอสังหารนี้ น่ากลัวยิ่งกว่าหมาป่าสีเทาตัวใหญ่ น่ากลัวจนแทรกซึมลึกเข้าไปถึงวิญญาณโดยตรง!

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เดือดพล่านขึ้นมาในทันที

เชี่ย โคตรเทพ! พี่เยฺว่คือที่สุดดด!!!

ว้าวว้าว! พี่เยฺว่เท่ชะมัด! รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาเลยอะ!

สุดท้ายก็ยังประเมินความน่าเกรงขามของพี่เยฺว่ต่ำไปอยู่ดี พวกนายดูหมาป่ายักษ์พวกนั้นสิ หดหางกันหมดทุกตัวเลย!

ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมโก่วตั้นอยู่ต่อหน้าพี่เยฺว่ถึงทำตัวเหมือนหมา! นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องหม้อข้าวแล้วนะ ถ้าไม่ระวังมันกระทบถึงชีวิตน้อย ๆ เลยนะโว้ย!

หงิง

โก่วตั้นวิ่งมาข้างกายไป๋เยฺว่ มองเขาด้วยความดีใจ

มุมปากของไป๋เยฺว่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

เจ้าหมอนี่ โตขึ้นแล้วจริง ๆ! กลายเป็นจ่าฝูงหนุ่มของฝูงหมาป่ากลายพันธุ์พวกนี้ไปแล้ว

แต่ก็นะ พอมันได้เป็นจ่าฝูงแล้ว ยังจะตามฉันอยู่อีกไหม?

ไป๋เยฺว่ไม่รู้ และก็ไม่คิดจะบังคับ

เขาหยิบน้ำยาพลังเวทสองขวดออกมาจากกระเป๋า แล้วโยนให้มันอย่างไม่ใส่ใจ

"ดื่มกลูโคสสักหน่อย เติมพลังฟื้นฟูแรงกายซะ"

กรรโฮก!

โก่วตั้นอ้าปากอย่างตื่นเต้น ขย้ำขวดน้ำยาพลังเวทจนแหลกในคำเดียวแล้วกลืนลงไป

และในจังหวะที่ขวดน้ำยาพลังเวทแตกกระจาย ฝูงหมาป่าด้านข้างก็เกิดความปั่นป่วนขึ้นมาทันที สายตาของพวกมันจ้องมองด้วยความกระหาย ประสาทการดมกลิ่นอันเฉียบคมสัมผัสได้ถึงพลังงานที่ทำให้เลือดลมพลุ่งพล่าน สัญชาตญาณทางร่างกายเรียกร้องต้องการอย่างรุนแรง!!

พวกมันเข้าใจในพริบตาเลยว่า นี่คือเหตุผลที่ทำให้โก่วตั้นแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้

ชั่วขณะนั้น สายตาที่พวกมันมองไป๋เยฺว่ก็เปลี่ยนไป นอกจากความหวาดกลัวแล้ว ยังมีความปรารถนาอันแรงกล้าปนอยู่ด้วย

ในห้องไลฟ์:

กลูโคสเนี่ยนะ?? ทำไมโก่วตั้นถึงชอบดื่มกลูโคสขนาดนั้นอะ??

เชี่ยดิ? ทำไมฉันรู้สึกว่ากลูโคสของพี่เยฺว่มันแปลก ๆ วะ? ในกลูโคสผสมสารกระตุ้นไว้เหรอ? ทำไมโก่วตั้นกลืนไปสองขวดแล้วตาสว่างปิ๊ง ฟื้นคืนชีพขึ้นมาทันตาเห็นเลยล่ะนั่น??

พวกนายดูสิ ฝูงหมาป่ารอบข้างก็น้ำลายสอเหมือนกัน!!

"ทุกคนอย่าคิดเพ้อเจ้อเลยครับ นี่ก็แค่กลูโคสธรรมดา ช่วยเติมพลังงานกับของเหลวในร่างกายอย่างรวดเร็วในระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้นเอง!"

ไป๋เยฺว่อธิบายสั้น ๆ ประโยคเดียว ส่วนเรื่องที่โก่วตั้นเป็นหมาหรือเป็นหมาป่า เขาก็ไม่อยากอธิบายแล้ว มองแวบเดียวก็รู้เรื่อง

เมื่อก่อนเขากลัวว่าหากฐานะหมาป่าของมันถูกเปิดเผย จะนำพาความวุ่นวายที่ไม่จำเป็นมาให้มากมาย หรืออาจจะถูกผลักไปอยู่กลางกระแสวิพากษ์วิจารณ์ ถูกจับไปผ่าตัดวิจัยอะไรทำนองนั้น เขาถึงได้พยายามปิดบังอย่างเต็มที่

เพียงแต่ว่า เรื่องทั้งหมดนี้ผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลก็มองเห็นอยู่ทนโท่ แต่กลับไม่ลงมือ เห็นได้ชัดว่ามีแผนการบางอย่างเตรียมไว้แล้ว!

ส่วนตอนนี้ เปิดเผยไปก็ไม่เป็นไรแล้ว อย่าว่าแต่โก่วตั้นเลย ทิวเขาวั่วเจียวทั้งเทือกนี้ก็เป็นของเขา หงายไพ่เปิดเผยไปก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว!

สายตาของเขาทอดมองไปยังโก่วตั้น

"แกอยากอยู่ที่นี่ หรือจะกลับวิลล่ากูซิงไปกับฉัน?"

หงิงหงิง

เสี่ยวฟั่นถวนวิ่งกลับมาข้างกายไป๋เยฺว่ ใช้กรงเล็บเกาขนหมาป่าของโก่วตั้นเบา ๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋เยฺว่ ชาวเน็ตในห้องไลฟ์พลันเงียบกริบลงไปชั่วขณะ

นั่นสิ! โก่วตั้นได้เป็นจ่าฝูงแล้ว ต้องนำฝูงหมาป่า มันยังจะยอมเป็นไอ้หมาเด๋อด๋าตลกขบขันเหมือนเมื่อก่อนอยู่อีกเหรอ?

ชั่วพริบตานั้น หลายคนต่างเกิดความรู้สึกเศร้าสร้อยขึ้นมาในใจ

ทุกคนคุ้นชินกับการที่มีโก่วตั้นคอยเดินตามข้างกายไป๋เยฺว่ไปเสียแล้ว

หงิง~

โก่วตั้นมองไป๋เยฺว่ทีหนึ่ง ส่ายหางไปมา จากนั้นก็หันหลังวิ่งกลับเข้าไปในฝูงหมาป่า ส่งเสียงเห่าหอนสองสามที หมาป่าทุกตัวต่างพากันล้อมมันเอาไว้

และแล้วทุกคนก็ได้เห็นฉากอันแสนประหลาดตา ฝูงหมาป่ายักษ์ส่งเสียงครางฮือในลำคอ พลางเหลือบมองไป๋เยฺว่เป็นระยะ เหมือนตอนกลับบ้านนอกแล้วเดินผ่านกลุ่มป้า ๆ ลุง ๆ แล้วพวกเขาก็ย้ายหัวข้อสนทนามาจับจ้องที่ตัวเราอย่างนั้นเลย

ด้วยเหตุนี้ ชาวเน็ตที่เพิ่งจะเศร้าซึมเมื่อครู่ ต่างพากันอ้าปากค้างทีละคน

เชี่ยเอ๊ย! ฉันสัมผัสได้ถึงฟีลตอนกลับบ้านช่วงตรุษจีน แล้วโดนคนทั้งตระกูลจ้องเขม็งพร้อมใจกันเร่งให้ไปดูตัวแต่งงานเลยว่ะ!!

เชี่ย ๆๆ! เหมือนฉันจะฟังเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วนะเนี่ย!! โก่วตั้นกำลังชวนพวกนั้นมาเป็นลูกน้องตามพี่เยฺว่ บอกว่าตามพี่เยฺว่แล้วมีแต่ข้อดีสารพัดอย่างเลยโว้ย!!!

ตึ้บเลยกู! เหมือนฉันจะอ่านภาษาหมาป่าออกแฮะ ดูไปดูมาก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่นี่หว่า!

นิยายเรื่อง "แจ้งตำรวจด่วน ไลฟ์นี้มีนักมายากลใช้เวทมนตร์จริง" โดยผู้เขียน อี้เถียวเสี่ยวฮว่ายต้าน

โฮ่งๆ

โก่วตั้นเห่าสองสามที จากนั้นก็พาฝูงหมาป่าทั้งหมดมาอยู่ตรงหน้าไป๋เยฺว่

พอนับดูดี ๆ นอกจากโก่วตั้นแล้ว ยังมีหมาป่าป่าอีกทั้งหมด 11 ตัว!

จะบอกลากันเหรอ? หรือยังไงกันแน่?

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างจ้องดูอย่างลุ้นระทึก พลางคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา

แต่ฉากที่แม้จะเกิดอีกสิบชาติก็ไม่มีทางจินตนาการถึงได้พลันปรากฏขึ้น เสียงร้องระงมดังขึ้นเป็นระลอก

โฮ่งๆ!!

โฮ่ง!!

โฮ่งๆๆๆ!!!

ผู้ชมหลายล้านคนในห้องไลฟ์แข็งทื่อเป็นหินคาที่ในพริบตา!

เชี่ยเอ๊ย! พี่ชาย พวกเอ็งเป็นหมาป่านะเว้ย! หมาป่าเฟ้ย!!

คุณพระ! พวกพ้องทั้งหลาย ฉันแอบอู้งานมาดู ใครก็ได้บอกที พี่เยฺว่ไปมีโก่วตั้นเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะเนี่ย???

555 ชิบหายแล้ว โดนโก่วตั้นพาออกทะเลหมดแล้ว!

555!! ขำจะขิต 55 จ่าฝูงหมาป่าผู้น่าเกรงขามไม่ยอมเป็น ดันอยากเป็นจ่าฝูงหมาบ้านซะงั้น!!

พวกคุณขำอะไรกัน?? นี่เขาเรียกว่าวิสัยทัศน์ของโก่วตั้นต่างหาก! พี่เยฺว่คือใคร? ป่าเขาทั้งผืนนี้เป็นของเขา ตามเขาแล้วมีปัญหาเหรอ? ไม่มีเลยสักนิด! เขาคือบอสใหญ่ตัวจริงของเทือกเขานี้ต่างหาก! ตามพี่เยฺว่มีกินมีใช้ไม่อดอยาก แค่เห่าเลียนแบบหมาไม่กี่ทีมันจะขาดทุนตรงไหน? กำไรเน้น ๆ!!

เชี่ยเอ๊ย! จริงด้วยว่ะ! โก่วตั้นเห็นเด๋อ ๆ แบบนั้น แต่โคตรฉลาดเลยนี่หว่า!!

แม่เจ้าโว้ย! ถ้าไปบอกคนอื่นว่าฉันได้เรียนรู้วิสัยทัศน์จากหมาตัวหนึ่ง ไม่สิ จากหมาป่าตัวหนึ่ง ใครมันจะไปเชื่อลง???

ในห้องไลฟ์ครึกครื้นกันยกใหญ่!

หงิงๆๆ

เสี่ยวฟั่นถวนชี้ไปยังฝูงหมาป่าอย่างตื่นเต้น จากนั้นก็ดึงขากางเกงของไป๋เยฺว่เขย่าไปมา หมาพวกนี้อยากตามพวกเรา ตกลงกับโก่วตั้นเถอะนะ มีพวกมันแล้วต่อไปพวกเราจะได้มีเพื่อนเล่นยังไงล่ะ!!

ไป๋เยฺว่เองก็อดขำกับลูกเล่นสุดพิลึกของโก่วตั้นไม่ได้

เจ้าหมอนี่นับวันยิ่งเจ้าเล่ห์ขึ้นทุกที เขาเองก็นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่ามันจะสามารถเกลี้ยกล่อมฝูงหมาป่าที่ดุร้ายตามสัญชาตญาณ ให้ยอมเลียนแบบเป็นหมาเพื่อเอาใจเขาได้ขนาดนี้

หืม? หรือว่าแอบหวังอะไรบางอย่างจากฉันกันแน่นะ

ไป๋เยฺว่หรี่ตาทั้งสองข้างลง

อย่างไรก็ตาม การมีฝูงสุนัขต้อนสัตว์คอยเฝ้าป่าเขาแบบนี้ ก็ช่วยกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงในฟาร์มหลุดออกไปได้เยอะ ถือว่าไม่เลวเหมือนกัน

"แกอยากพาพวกมันมาอยู่กับพวกเรางั้นเหรอ?"

โก่วตั้นพยักหน้าอย่างดีใจ "โฮ่งๆ!!"

"ได้น่ะมันได้อยู่! แต่พวกมันจะเชื่อฟังไหมล่ะ??"

ไป๋เยฺว่หรี่ตามองไปยังหมาป่าทุกตัว

โก่วตั้นหันกลับไปแล้วเห่าใส่พวกมันหนึ่งครั้ง หมาป่าทุกตัวพลันนั่งลงกับพื้น เหมือนกับเด็กน้อยชั้นอนุบาลที่กำลังขานชื่อกับคุณครูอย่างว่าง่ายไม่มีผิด

"โฮ่ง!"

"โฮ่ง!!"

บ้าเอ๊ย! บรรลุเป็นปีศาจแล้วจริง ๆ ด้วย!

ผู้คนในห้องไลฟ์ต่างเหวอรับประทาน ขณะเดียวกันก็อิจฉาตาร้อนเป็นที่สุด

ไป๋เยฺว่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"เอาละ จากนี้ไปพวกแกคือสุนัขต้อนสัตว์ของฉัน!"

"จะตั้งชื่อว่าอะไรให้พวกแกดีนะ??"

ไป๋เยฺว่เดินไปเดินมาครู่หนึ่ง หัวใจของผู้ชมลอยเคว้งขึ้นมาทันที เจ้าหมอนี่เรื่องตั้งชื่อไว้ใจไม่ได้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ฉันมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเลยว่ะ!!

555 พี่เยฺว่ ได้โปรดละเว้นพวกมันเถอะ!

"ได้แล้ว"

ไป๋เยฺว่เริ่มชี้นิ้วจากตัวทางซ้ายแล้วเอ่ยปาก "แกชื่อหมาหนึ่ง แกหมาสอง แก... แกหมาสิบ!"

ส่วนหมาป่าสีขาวหน้าตาเกลี้ยงเกลาตัวสุดท้ายนั้น มันเหลือบมองโก่วตั้นที่มีสีหน้าตื่นเต้นแวบหนึ่ง ไป๋เยฺว่จึงหรี่ตาลงเล็กน้อย

"มันชื่อเสี่ยวไป๋แล้วกัน!"

โฮ่งๆๆ!!!

โก่วตั้นเห่าขึ้นมาอย่างตื่นเต้น หมาป่าตัวอื่น ๆ ก็พากันเห่าตาม

ชั่วพริบตานั้น เสียงเห่าบ๊อก ๆ ก็ดังก้องไปทั่วทั้งแนวป่า

มาถึงตรงนี้ ชื่อของพวกมันก็ถูกกำหนดลงตัวเสียที

บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก ชื่ออย่างหมาหนึ่ง หมาสองพวกนี้ ก็ไม่ได้เชยระเบิดเถิดเทิงขนาดนั้น พอจะหยวน ๆ ยอมรับได้อยู่

แค่สงสัยว่าทำไมพี่เยฺว่ถึงใช้คำว่าหมา? แทนที่จะใช้คำว่าหมาป่ากันนะ???

หลังจากฝูงหมาป่าตื่นเต้นกับการเห่าโฮ่ง ๆ อยู่พักหนึ่ง โก่วตั้นก็สั่งให้พวกมันเงียบเสียงลง

จากนั้นมันก็ส่งเสียงครางหงิง ๆ ไปทางใจกลางเทือกเขา เสี่ยวฟั่นถวนเองก็จ้องมองไปยังใจกลางเทือกเขาเช่นกัน เจ้าตัวแสบที่มักจะซุกซนก่อเรื่องกลับมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

การที่สัตว์นักล่าในอาณาเขตหายตัวไปในตอนกลางวัน มันเกี่ยวกับส่วนลึกของเทือกเขางั้นเหรอ??

ไป๋เยฺว่เงยหน้าขึ้นจ้องมองลึกเข้าไปในเทือกเขา

เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกแล้วงั้นเหรอ??

บรรดาแฟนคลับและผู้ชมที่กำลังคึกคักต่างพากันใจหายวาบขึ้นมาอีกคำรบ