ตอนที่ 79 ภัยพิบัติหนู

มาแล้วเหรอ?

ผู้หมวดเหลียงสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เธอที่สุขุมและจริงจังอยู่เสมอ เมื่อเห็นฝูงหนูยักษ์ตาแดงปีนออกมาจากปากท่อระบายน้ำด้านหน้า และกำลังคืบคลานเข้าหาคนจรจัด ก็ถึงกับหน้าถอดสีไปบ้าง

ใต้ดินของเมืองโม่วตู มีหนูที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่ได้ยังไงกัน?

หรือว่า คนจรจัดที่หายตัวไปก่อนหน้านี้ จะเป็นพวกมัน...

ไม่มีเวลาให้คิดทบทวนแล้ว

ช่วยคนก่อน!

ผู้หมวดเหลียงผลักประตูก้าวลงจากรถเป็นคนแรกทันที พร้อมกับชักปืนพกที่เอวออกมา

ในเวลาเดียวกัน เธอก็กดเปิดวิทยุสื่อสารไปด้วย

"ศูนย์วิทยุ ที่นี่ถนนว่านอวี๋หมายเลข 168 ขอกำลังเสริมด่วน! สถานการณ์ฉุกเฉิน ขอกำลังเสริมอย่างเร็วที่สุด!"

"ศูนย์วิทยุรับทราบ!"

ทั้งสองคนอยู่ห่างจากคนจรจัดแค่ยี่สิบถึงสามสิบเมตรเท่านั้น เมื่อมองไปก็เห็นหนูยักษ์ตาแดงหลายตัวเข้าประชิดข้างกายคนจรจัดที่ยังคงหลับเป็นตายเหมือนหมู หนูยักษ์อ้าปากเผยให้เห็นฟันหน้าขนาดใหญ่กว้างสองนิ้วมือ เตรียมจะฝังเขี้ยวลงบนคอของคนจรจัด

ปัง!

เสียงปืนดังกึกก้อง ปากกระบอกปืนพกของผู้หมวดเหลียงมีควันสีขาวลอยกรุ่นออกมา

จี๊ด!

หนูยักษ์ตาแดงตัวหนึ่งกรีดร้องโหยหวนแล้วกลิ้งลงไปดิ้นพราดบนพื้น

จี๊ด!

จี๊ด จี๊ด!!!

ในพริบตานั้น หนูยักษ์ตาแดงทั้งหมดพลันหยุดชะงักฝีเท้า พวกมันไม่ได้แตกตื่นวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง แต่กลับหันหน้ามาพร้อมเพรียงกัน ส่งสายตาดุร้ายน่าสะพรึงกลัวจับจ้องมาทางผู้หมวดเหลียงและจางอวี่

"เล่นบ้าอะไรกันวะ?"

"ใครกันวะ? บังอาจมาจุดประทัดในเมืองโม่วตู!"

คนจรจัดทั้งสองคนตื่นขึ้นมา ลืมตาขึ้นก็เห็นหนูตัวโตเท่าสุนัขล้อมรอบอยู่ข้างกาย คนหนึ่งช็อกจนหมดสติไปคาที่ ส่วนอีกคนสะดุ้งโหยงขึ้นมาเหมือนเห็นผี วิ่งเตลิดหนีตายอย่างเสียขวัญ

"อ๊ากกก! หนู หนูตัวเบ้อเริ่มเลย!!!"

คนจรจัดหนีรอดไปได้อย่างปลอดภัย

ทว่าพวกหนูยักษ์ตาแดงกลับไม่ได้ไล่ตามไปโจมตีพวกเขา แต่กลับเคลื่อนตัวเข้ามาล้อมผู้หมวดเหลียงและจางอวี่แทน

สีหน้าของผู้หมวดเหลียงและจางอวี่เปลี่ยนไป ทั้งคู่ถือปืนค่อย ๆ ถอยร่นไปทีละก้าว ตอนนี้พวกเขามั่นใจได้แล้วว่า คนจรจัดที่หายสาบสูญไปบ่อยครั้งในเมืองโม่วตู คงจะถูกหนูพวกนี้กินเข้าไปจริง ๆ แน่แล้ว!!!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ทั้งสองคนก็ขนหัวลุกชันไปทั้งตัว!

หนูยักษ์กินคนพวกนี้ มันโผล่มาจากไหนกันแน่เนี่ย???

จี๊ด จี๊ด จี๊ด!!!

เมื่อพวกหนูยักษ์ตาแดงเห็นว่าผู้หมวดเหลียงและจางอวี่ทำท่าจะหนี พวกมันก็พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงทันที

ผู้หมวดเหลียงและจางอวี่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ตัดสินใจเหนี่ยวไกปืนอย่างเด็ดขาด

ปัง ปัง!

ปัง ปัง ปัง!

เสียงปืนดังกึกก้องกัมปนาทติดต่อกันไม่ต่างจากเสียงประทัดชุดใหญ่

หนูยักษ์ตาแดงที่พุ่งเข้ามาถูกยิงล้มลงร้องโหยหวนตัวแล้วตัวเล่า ทว่าจำนวนของพวกมันมีมากเกินไป แถมความเร็วยังสูงลิบลิ่ว

"เสี่ยวอวี่ รีบหนีไป!"

เมื่อเห็นว่าทั้งคู่กำลังจะถูกไล่กวดจนทัน ผู้หมวดเหลียงก็หยุดฝีเท้าลง แล้วผลักจางอวี่ไปด้านหลัง

ปัง ปัง!

"พี่เหลียง!"

จางอวี่ตกตะลึงพรึงเพริด น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้งใจ ผู้หมวดเหลียงมีชื่อเต็มว่าเหลียงอิน แม้อารมณ์จะร้อนไปสักนิด แต่กับตำรวจใหม่อย่างพวกเขานั้น เธอปฏิบัติต่อทุกคนเหมือนเป็นพี่สาวแท้ ๆ เลยทีเดียว

หนูยักษ์ตาแดงล้อมผู้หมวดเหลียงไว้ทั้งสามด้านแล้ว ฝีมือการยิงปืนของเธอนั้นแม่นยำมาก แทบจะไม่พลาดเป้าเลยแม้แต่นัดเดียว

"กรี๊ด!!"

หนูยักษ์ตาแดงตัวหนึ่งกระโจนลอยตัวขึ้นมา กัดเข้าที่ข้อมือข้างที่ถือปืนของเธออย่างจัง เสียงปืนจึงเงียบสงบลงในทันที

ผู้หมวดเหลียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เธอขบฟันแน่นแล้วเหวี่ยงหมัดซัดหนูยักษ์ที่กัดติดอยู่บนข้อมือจนกระเด็นปลิวไป แม้เธอจะเป็นผู้หญิง แต่ก็เด็ดเดี่ยวกล้าหาญเหนือชั้นกว่าผู้ชายรักสวยรักงามพวกนั้นเป็นร้อยเป็นพันเท่า

จี๊ด!

มีอีกตัวกระโดดขึ้นมา หวังจะขย้ำเข้าที่ลำคอของเธอ แต่เนื่องจากเธอเคยคว้าอันดับหนึ่งในการฝึกทักษะการต่อสู้ระยะประชิด จึงมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วอย่างยิ่ง เธอหมุนตัวเตะสกัดส่งหนูยักษ์กระเด็นลอยไปได้อย่างแม่นยำ

แต่ทว่า หนูยักษ์มีจำนวนมากเกินไป แม้เธอจะเก่งกาจห้าวหาญไม่แพ้ผู้ชาย ทว่าสองมือหรือจะสู้รอบทิศ ทั้งขาและแผ่นหลังถูกลอบกัดทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผ่านไปไม่ทันไร เสื้อผ้าและกางเกงก็ฉีกขาดจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนกับบาดแผลสดสีแดงฉาน

เมื่อได้กลิ่นคาวเลือด ฝูงหนูยักษ์ก็ยิ่งทวีความบ้าคลั่งขึ้นไปอีก

"พี่เหลียง..."

"อ๊าก!"

ปัง ปัง ปัง!

เมื่อเห็นว่าหนูยักษ์ตาแดงกำลังจะรุมทึ้งล้อมกรอบเหลียงอินจนล้มลง จางอวี่ก็คำรามลั่นพลางลั่นไกปืน น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ในวินาทีนี้ ความกล้าหาญเอาชนะความหวาดกลัว เขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าพลางกระหน่ำยิงไม่ยั้ง

จี๊ด!

หนูยักษ์ตาแดงที่อยู่วงนอกก็หันมาพุ่งกระโจนใส่เขาเช่นกัน

"พวกสัตว์ประหลาด ตายซะให้หมดโว้ย!!!"

ปัง ปัง แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก!

กระสุนของจางอวี่หมดเกลี้ยง หนูยักษ์ตาแดงนอนตายเกลื่อนอยู่แทบเท้าของเขา เมื่อขาดการยิงสกัด ฝูงหนูยักษ์ตาแดงก็กระโจนเข้ามารุมกัดตามตัวเขาในทันที

ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการที่เนื้อหนังบนร่างกายถูกกัดทึ้งสด ๆ ทำให้เขาร้องโอดครวญออกมาไม่หยุด

"อ๊ากกก!!!"

ทว่ายังนับว่าโชคดีที่เขาเข้าใกล้ตัวเหลียงอินได้สำเร็จ ทั้งสองคนยืนพิงหลังชนกัน พยายามต่อสู้ขัดขืนอย่างสุดชีวิต...

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นน่ะ?"

"ใครกันวะ? ดึกดื่นค่ำมืดไม่หลับไม่นอนมารบกวนชาวบ้านทำไมกันเนี่ย??"

ชาวบ้านริมถนนทยอยตื่นขึ้นเพราะเสียงเอะอะ แสงไฟในแต่ละบ้านเริ่มสว่างวาบขึ้นทีละหลัง พร้อมกับมีเสียงด่าทอดังแว่วออกมา

แสงไฟจากบ้านเรือนช่วยส่องให้ท้องถนนสว่างไสวขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

จี๊ด~

"อ๊ากกก!"

ในเวลานั้นเอง จางอวี่กับเหลียงอินก็ยื้อต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ ทั้งคู่ถูกฝูงหนูยักษ์ตาแดงกระโจนเข้าใส่จนล้มคว่ำลงกับพื้น

ขณะที่คมเขี้ยวของพวกมันกำลังจะฝังลงบนร่างเพื่อรุมแทะกิน และความสิ้นหวังเข้าครอบงำคนทั้งสองจนถึงขีดสุด ในที่สุด เสียงอันแสนอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความหวังก็แว่วดังมาจากระยะไกล

วี้หว่อ วี้หว่อ...

เจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีตำรวจผูจินรุดมาถึงแล้ว พร้อมด้วยรถตำรวจสามคัน

"นั่นมันตัวบ้าอะไรกันน่ะ?!"

"หนูตัวเบ้อเริ่มเลย!"

"แย่แล้ว! พวกหนูกำลัง... กำลังรุมกินเหลียงอินกับจางอวี่อยู่!"

"ช่วยคนเร็ว!"

"ปิดล้อมพื้นที่เกิดเหตุเดี๋ยวนี้!"

"ฮัลโหล? ท่านผู้กำกับครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว..."

ปัง! ปัง! ปัง!

ภายในตรอกซอย เสียงปืนระเบิดขึ้นอย่างดุเดือดระรัวถี่ยิบประหนึ่งเสียงประทัดในคืนส่งท้ายปีเก่า

จี๊ดๆๆ!

ภายใต้อานุภาพของห่ากระสุนอันดุดัน พวกหนูยักษ์ตาแดงต่างพากันแตกตื่นวิ่งหนีเตลิดลงสู่ท่อระบายน้ำอย่างสุดชีวิต ทว่ามีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นที่รอดกลับไปได้ บนท้องถนนจึงเกลื่อนกลาดไปด้วยซากศพของหนูยักษ์ตาแดงจำนวนมาก

เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนในที่เกิดเหตุต่างหอบหายใจอย่างหนักหน่วง สีหน้าเต็มไปด้วยความตระหนกขวัญผวา ระบบประสาทตึงเครียดถึงขีดสุด ราวกับเพิ่งผ่านพ้นฝันร้ายครั้งใหญ่หลวงมาหมาดๆ

"ขอให้ประชาชนทุกคนอยู่ในบ้าน อย่าออกมาเด็ดขาด! พวกเรากำลังจับกุมคนร้าย คนร้ายมีอันตรายสูงมาก ห้ามออกมาดูนะ!"

หัวหน้าชุดปฏิบัติการที่นำกำลังมาตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ได้ในทันที จึงรีบคว้าโทรโข่งขึ้นมาตะโกนประกาศก้อง

ขณะเดียวกันก็สั่งการให้ตำรวจข้างกายยิงทำลายหลอดไฟริมถนนทิ้งจนหมดสิ้น

"กรี๊ดดด!!"

อีกด้านหนึ่ง คนที่วิ่งเข้าไปช่วยปฐมพยาบาลเหลียงอินกับจางอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอย่างจับใจ

สภาพของจางอวี่และเหลียงอินในยามนี้ ร่างกายแหลกเหลวเต็มไปด้วยเลือดเนื้อที่ฉีกขาด โดยเฉพาะบริเวณลำคอที่มีเลือดทะลักไหลออกมาไม่หยุด โลหิตสีชาดนองท่วมไปทั่วผืนดิน

"รีบพาส่งโรงพยาบาลเร็วเข้า!"

"คนร้ายเหรอ? เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

ชาวบ้านสองฝั่งถนนต่างมีสีหน้าหวาดผวา เริ่มตื่นตระหนกกันไปหมด เมื่อครู่นี้... มันเสียงปืนอย่างนั้นเหรอ?!

ไม่นานนัก ซือทั่วหยวนก็นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจเกือบทั้งหมดของสถานีตำรวจผูจินมาถึง พร้อมกับสั่งปิดกั้นถนนว่านอวี๋เอาไว้อย่างแน่นหนาทุกทิศทาง

ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองโม่วตู ณ เกาะหมิงอันเป็นบริเวณปากแม่น้ำหัวเซี่ยที่ไหลลงสู่ทะเล

เมื่อเจ็ดแปดปีก่อน ช่องแคบอันดับหนึ่งใต้หล้าบริเวณตอนกลางของแม่น้ำหัวเซี่ยเกิดความเสียหายขึ้นอย่างกะทันหัน ส่งผลให้น้ำท่วมทะลักจนเกือบจะกลืนกินเกาะหมิงไปทั้งเกาะ

ด้วยเหตุนี้ ชาวบ้านทุกคนบนเกาะหมิงจึงถูกอพยพย้ายถิ่นฐานออกไปจนหมดสิ้น

ทว่าในปัจจุบัน หลังจากที่ช่องแคบอันดับหนึ่งได้รับการบูรณะซ่อมแซมแล้ว ทางการกลับไม่ได้ให้ชาวบ้านเดิมของเกาะหมิงย้ายกลับมา แต่ได้จัดสรรพื้นที่แห่งนี้ให้กลายเป็นเขตพื้นที่ทางทหารแทน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เกาะหมิงได้รับการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกทางการทหารขึ้นมากมาย

ภายในอาคารบัญชาการทหารแห่งเกาะหมิง ชายชราในชุดจงซานคนหนึ่งได้รับคำสั่งด่วนที่ส่งตรงมาจากเมืองตี้ตู

'เหล่าซ่ง เกิดภัยพิบัติหนูระบาดในเมืองโม่วตู จงนำกำลังไปกวาดล้างให้สิ้นซากโดยด่วน!'

"ท่านผู้บัญชาการครับ กำลังพลทางฝั่งเราเองก็มีไม่พอใช้นะครับ..."

เมื่อได้ยินคำพูดร้อนรนของนายทหารฝ่ายเสนาธิการข้างกาย คิ้วสีดอกเลาของชายชราก็ขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย

เช้าวันรุ่งขึ้น

ณ วิลล่ากูซิง

ไป๋เยฺว่ตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรา หลังจากได้นอนหลับพักผ่อนไปหนึ่งคืนเต็ม ร่างกายก็กลับมากระปรี้กระเปร่าเปี่ยมพลัง

เขาเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็กข่าวสารตามความเคยชิน

แม้ว่าเมื่อวานจะแทบไม่ได้เปิดไลฟ์สดเลย ทว่าบนชาร์ตคำค้นหายอดนิยมกลับยังมีเรื่องราวของเขาติดเทรนด์อยู่อย่างต่อเนื่อง

ตัวพี่ไม่ได้อยู่ในยุทธภพ แต่ยุทธภพยังมีตำนานของพี่เล่าขาน!

ขณะที่เลื่อนหน้าจออ่านไปได้อีกสักพัก จู่ๆ ข่าวหนึ่งก็ทำให้ไป๋เยฺว่ต้องขมวดคิ้วแน่น

#ถนนว่านอวี๋เจียในเมืองโม่วตูพบฝูงหนูยักษ์กินคน

ในเนื้อหาข่าวยังมีคลิปวิดีโอแนบมาด้วย ด้านในปรากฏภาพคนไร้บ้านคนหนึ่งกำลังเล่าเหตุการณ์ด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านอย่างขวัญหนีดีฝ่อ!

"เมื่อคืนผมนอนอยู่ข้างถนน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงปืน พอตื่นมาดูก็เห็นแต่หนูตัวใหญ่กว่าหมาล้อมอยู่เต็มไปหมด ตาทุกคู่เป็นสีแดงก่ำ เหมือนปีศาจกินคนไม่มีผิด..."

หนูยักษ์แบบเดียวกับที่เจอในคอนเสิร์ตงั้นเหรอ?

ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนพลันผุดขึ้นมาในหัวของไป๋เยฺว่ทันที!

ทว่าเพิ่งจะดูไปได้ประเดี๋ยวเดียว คลิปวิดีโอยังไม่ทันจบก็ถูกลบแบนไปเสียแล้ว แม้กระทั่งบัญชีที่โพสต์คลิปก็ยังโดนสั่งระงับการใช้งานตามไปด้วย

จากนั้น ไป๋เยฺว่ก็เลื่อนไปเจออีกโพสต์หนึ่ง ซึ่งมาจากบัญชีทางการของตำรวจเมืองโม่วตู

#เมื่อช่วงดึกของคืนที่ผ่านมา ตำรวจเขตผูจินแห่งเมืองโม่วตูได้เปิดฉากยิงปะทะกับแก๊งค้าอวัยวะมนุษย์ ณ ถนนว่านอวี๋ ส่งผลให้ตำรวจหนุ่มสาวสองนายได้รับบาดเจ็บสาหัส ขณะนี้ยังอยู่ในภาวะวิกฤต

ไม่นานนัก คลิปวิดีโอของคนไร้บ้านคนนั้นก็ถูกทางการออกแถลงการณ์แก้ข่าวว่าเป็นเรื่องเท็จ

บรรดาชาวเน็ตต่างพากันถึงบางอ้อ

ที่แท้ก็ข่าวปลอม มิน่าล่ะถึงได้โดนแบนช่อง!

สีหน้าของไป๋เยฺว่ทวีความเคร่งขรึมขึ้นอีกหลายส่วน เขารู้สึกได้เลาๆ ว่าเรื่องนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล

ทันใดนั้น เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แววตาของเขาก็ฉายแววคลางแคลงใจขึ้นมารำไร