ตอนที่ 87 นี่มันคือเวทมนตร์เหรอ

ทางฝั่งพื้นที่ทำงาน ผู้จัดการหวังกับคนอื่น ๆ ต่างอ้าปากค้างตาค้าง ตกตะลึงยิ่งกว่าผู้ชมคนอื่น ๆ ในงานเสียอีก

อุปกรณ์ประกอบฉากมากมายในลานแสดงพวกเขาล้วนรู้ดีอยู่แล้ว แต่ยิ่งเพราะรู้ดีนี่แหละ ถึงได้ยิ่งช็อก ยิ่งเหวอไปกันใหญ่!

เขาเนี่ยนะ!! ใช้อุปกรณ์ง่าย ๆ แค่นี้ มาแสดงมายากลที่มหัศจรรย์ขนาดนี้ได้เนี่ยนะ???

???

พวกเขาเห็นไป๋เยฺว่เดินตรงไปยังมาสคอตราชันหิมะ ก็อดไม่ได้ที่จะยืดคอยาว ตาเบิกกว้าง ตามที่ไป๋เยฺว่ร้องขอ บนตัวมาสคอตราชันหิมะมีเชือกโปร่งใสผูกติดอยู่หลายจุด

อาศัยแค่เชือกพวกนั้นก็ชักใยมาสคอตขนาดยักษ์ตัวนี้ขึ้นมาได้งั้นเหรอ? เหมือนกับที่ชักใยตุ๊กตาหมีเมื่อกี้เนี่ยนะ? แต่ว่า มันทำได้จริง ๆ เหรอ?

ในหัวของหลายคนยังคงครุ่นคิดไม่ตก ส่วนไป๋เยฺว่ก็โน้มตัวลงเล็กน้อย คล้ายกับหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา

จากนั้น เสียงเฮลั่นอย่างดุเดือดก็ดังขึ้นจากทั่วงาน ผู้ชมในห้องไลฟ์เองก็เดือดพล่านเช่นกัน

เชี่ยยย! ขยับแล้ว ราชันหิมะมันขยับแล้ว!

55555 ราชันหิมะขาสั้นปุ๊กลุกน่ารักชะมัด!

นี่ทำได้ยังไงกันเนี่ย??

นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์แล้ว!!!

ผู้จัดการหวังกับคนอื่น ๆ ในอีกฝั่งต่างตาโตเป็นไข่ห่าน ในหัวมีคำว่าเป็นไปไม่ได้วนเวียนอยู่นับไม่ถ้วน

เหล่าซ่งที่อยู่ด้านข้างมองดูไป๋เยฺว่แล้วยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหันไปปรายตามองพวกผู้จัดการหวังแวบหนึ่ง แล้วกระซิบสั่งการอะไรสองสามคำกับกัปตันหนุ่มข้างกาย

กัปตันหนุ่มมองไปยังพวกผู้จัดการหวังแล้วพยักหน้ารับ

ทำไมฉันรู้สึกเหมือนราชันหิมะมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ เลยล่ะ? ดูพวกนายดูสิ มันโบกมือได้ด้วยนะ กรี๊ดดดยังส่งจูบได้อีก!! คุณพระช่วย!

ว้ากฮ่า ๆ ๆ !!! น่ารักเกินไปแล้ว!

ท่ามกลางเสียงร้องอุทานของทุกคน ไป๋เยฺว่เชิดราชันหิมะเดินวนรอบเวทีมาจนถึงจุดที่มาสคอตกิเลนตั้งอยู่

เขายกมือขึ้นตามสบาย คล้ายกับคว้าอะไรบางอย่างไว้ นิ้วมือเรียวยาวทั้งสิบรัวขยับ กิเลนที่อยู่ด้านล่างก็เริ่มวิ่งตามราชันหิมะไปด้วยกันทันที

ผู้ชมจึงพากันส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกระลอก

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความเหลือเชื่อ ไป๋เยฺว่พาราชันหิมะกับกิเลนเดินวนรอบเวทีหนึ่งรอบ ระหว่างนั้นก็ชักใยให้พวกมันโบกมือทักทายผู้ชมบ้าง หรือทำท่าทางน่ารักต่าง ๆ บ้าง บางครั้งถึงขั้นให้ราชันหิมะขี่หลังกิเลน หรือไม่ก็ให้ราชันหิมะแบกกิเลนวิ่งพล่าน จนเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วทั้งฮอลล์

ง้ากกก ╰(*°▽°*)╯ น่ารักเกินต้าน!

ราชันหิมะแบกกิเลนวิ่ง 555 โคตรตลกเลย!!

น่าสนุกจังโว้ย! ว่าแต่ ไม่มีปรมาจารย์สายแฉมายากลคนไหนโผล่มาแฉหน่อยเหรอ?

อย่าพูดเลย! ฉันว่าพี่เสี่ยวเฉียงใกล้จะเป็นโรคซึมเศร้าแล้วมั้ง ตั้งแต่มาเจอพี่เยฺว่ ช่องเขาก็อัปเดตไปแค่คลิปเดียวเอง!

55555 พี่เยฺว่นี่แหละคือฝันร้ายของนักแฉมายากลตัวจริง!

เสี่ยวเฉียงที่นั่งอยู่ในโซนบัตรชั้นหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็เห็นข้อความส่วนตัวจากผู้คนมากมายส่งเข้ามาขอร้องให้เขาช่วยแฉทันที ถึงขั้นมีพวกเศรษฐีกระเป๋าหนักยอมทุ่มเงินก้อนโตเพื่อขอคำตอบ ยอดเงินไม่ใช่น้อย ๆ เลย!

ด้วยความหวั่นไหว เขาจึงกดเปิดห้องไลฟ์ของไป๋เยฺว่ขึ้นมา รัวแป้นพิมพ์อย่างเมามันไปพักหนึ่ง แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงักลง

เขาเงยหน้าจ้องมองมาสคอตขนาดยักษ์บนเวทีข้างหน้าที่กำลังขยับเขยื้อนอย่างมีชีวิตชีวาราวกับมีวิญญาณจริง ๆ คิ้วเริ่มขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย

ด้วยสายตาที่ช่างสังเกต เขาเห็นเส้นเชือกในมือของไป๋เยฺว่จริง ๆ นั่นแหละ

แต่มาสคอตตัวเบ้อเริ่มขนาดนี้ แถมยังมีตั้งสองตัว! อย่าบอกนะว่าอาศัยแค่เชือกเอ็นใสพวกนั้นก็ชักใยให้มันขยับได้จริง ๆ ?? ซี้ด... หรือว่าข้างในจะมีกลไกอะไรซ่อนอยู่? ก็ไม่น่าใช่ กลไกทางจักรกลไม่มีทางขยับได้คล่องแคล่วขนาดนี้หรอก!

หรือว่ามีคนอยู่ข้างในกันแน่???

อินฟลูฯ เสี่ยวเฉียงยิ่งคิดก็ยิ่งฟุ้งซ่าน สุดท้ายเมื่อไม่มั่นใจ เขาก็เลือกวิธีที่ปลอดภัยที่สุด นั่นคือลบคอมเมนต์ที่เตรียมจะส่งทิ้งไป แล้วเลือกที่จะเงียบปากไว้

ส่วนอีกด้านหนึ่ง มีอินฟลูฯ สายมายากลโนเนมคนหนึ่งกำลังแบกกล้องถ่ายวิดีโอตัวใหญ่ที่ซูมถ่ายระยะไกลได้อย่างคมชัด ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพอมองเห็นเส้นเชือกที่ไป๋เยฺว่ใช้ควบคุมราง ๆ อัตราการเต้นของหัวใจพลันพุ่งพรวดขึ้นไปถึง 130 สองมือสั่นระริกขณะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดห้องไลฟ์ของไป๋เยฺว่

กงเกวียนกำเกวียน คืนนี้แหละถึงคราวที่กูจะดังบ้างแล้วโว้ย!!!

ในห้องไลฟ์ของไป๋เยฺว่ ชาวเน็ตกว่าสามสิบล้านคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไป พลางผลัดกันแท็กหานักมายากลชื่อดังหรือปรมาจารย์สายแฉมายากลเหล่านั้นไปด้วย

โดยคนที่ถูกแท็กหาบ่อยที่สุดก็คืออินฟลูฯ เสี่ยวเฉียง

ทว่าบรรดาปรมาจารย์ทั้งหลายต่างก็เลือกที่จะปิดปากเงียบ

ทันใดนั้น ก็มีข้อความสะดุดตาข้อความหนึ่งลอยเด่นขึ้นมาบนคอมเมนต์วิ่ง

[นักมายากลหัตถ์ปีศาจ มอบ คาร์นิวัล x1]: ในมือพี่เยฺว่มีเชือกอยู่ครับ! เขาใช้มันดึงเพื่อบังคับมาสคอตทั้งสองตัว เหมือนกับการเชิดหุ่นกระบอกเป๊ะเลย! แต่เพราะเชือกมันโปร่งแสง พวกเรามองจากระยะไกลเลยไม่มีทางเห็น! แต่ผมพกอุปกรณ์ระดับมืออาชีพมาด้วย ถ่ายหลักฐานไว้ได้เพียบ ใครสนใจแวะมาดูที่ช่องผมได้นะครับ สตรีมเมอร์ตัวเล็ก ๆ ทำมาหากินไม่ง่าย ฝากทุกคนกดติดตามด้วยนะ

ตู้ม!

คำพูดของนักมายากลหัตถ์ปีศาจทำเอาห้องไลฟ์ของไป๋เยฺว่ระเบิดตูมราวกับโดนขีปนาวุธนิวเคลียร์ ส่งผลให้ยอดคนดูในห้องไลฟ์เริ่มลดฮวบลงอีกระลอก

เหอะ ๆๆ

อินฟลูฯ เสี่ยวเฉียงเองก็แวบเข้าไปส่องในห้องไลฟ์ของอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ในภาพถ่ายและคลิปวิดีโอไม่กี่ชิ้นนั้น มีบางช็อตที่จับภาพเส้นเชือกสะท้อนแสงโปร่งใสในมือของไป๋เยฺว่ได้จริง ๆ

เชี่ยเอ๊ย! มีเชือกอยู่จริง ๆ ด้วยว่ะ! พี่เยฺว่เหลี่ยมจัดเลย!

ฮ่า ๆๆ มิน่าล่ะถึงได้ย้ำนักย้ำหนาว่าให้เชื่อในวิทยาศาสตร์!

มาสคอตตัวเบ้อเริ่มขนาดนั้น ใช้มือเดียวควบคุมไปตัวละข้าง นอกจากพี่เยฺว่จะเป็นนักมายากลอันดับหนึ่งของโลกแล้ว ยังเคลมตำแหน่งนักเชิดหุ่นกระบอกเบอร์หนึ่งได้อีกตำแหน่งเลยนะเนี่ย!!

ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยหัวเราะร่ากันอยู่นั้น บนหน้าจอห้องไลฟ์ก็มีคอมเมนต์วิ่งสะดุดตาลอยเด่นขึ้นมาอีกครั้ง

[แฉมายากล-เสี่ยวเฉียง มอบ คาร์นิวัล x1]: @นักมายากลหัตถ์ปีศาจ การเชิดหุ่นกระบอกต้องอาศัยแรงโน้มถ่วงทำงานประสานกับแรงดึงไปข้างหน้า มึงช่วยบอกกูทีซิว่า เสวี่ยหวังที่อัดลมไว้เต็มตัวจนพองเป่งเนี่ย มันก้มตัวคำนับทักทายทุกคน แถมยังแบกกิเลนวิ่งพล่านขนาดนั้น อาศัยแรงโน้มถ่วงกับแรงดึงทำได้ยังไงวะ?

[จอมราชันมายากล มอบ คาร์นิวัล x1]: ฝีมือแค่นี้ยังกล้าตั้งฉายาให้ตัวเองว่าหัตถ์ปีศาจอีกเหรอ? ฟิสิกส์ ม.ต้นไม่ได้เรียนมารึไง? เสวี่ยหวังที่อัดลมจนเต็มมันมีความยืดหยุ่นสูง วิธีเชิดหุ่นกระบอกไม่มีทางทำให้มันก้มตัวลงมาได้หรอกเว้ย! ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ ข้างในน่าจะมีกลไกซ่อนอยู่ หรือไม่แน่ก็อาจจะมีทีมงานแอบอยู่ข้างในคนหนึ่งด้วยซ้ำ

ชั่วพริบตาเดียว บรรดาสตรีมเมอร์สายมายากลที่มีชื่อเสียงในโต่วอินต่างก็พากันโผล่หน้าออกมาถล่ม นักมายากลหัตถ์ปีศาจเห็นอินฟลูฯ เบอร์ใหญ่พวกนี้ดาหน้าเข้ามาสวดตนเองยับ สีหน้าที่เคยยิ้มแย้มก็ค่อย ๆ แข็งค้าง ไฟโทสะปะทุขึ้นมาทันที คิดจะเถียงกลับ ทว่ากลับพบว่าสิ่งที่คนพวกนั้นพูดดันถูกต้องทุกอย่าง!

ฝั่งคนดูที่เพิ่งตาสว่างรู้สึกว่าหมอนี่แค่กุเรื่องเรียกร้องความสนใจ จึงเกิดความรังเกียจแล้วพากันกดยกเลิกติดตามทันควัน

ความฮึกเหิมตื่นเต้นที่อัดแน่นเต็มอกของนักมายากลหัตถ์ปีศาจพลันถูกราดด้วยน้ำเย็นจัดถังใหญ่ เมื่อครู่นี้ยอดผู้ติดตามของเขาเพิ่งจะทะลุห้าล้านไปหยก ๆ แต่พริบตาเดียวกลับฮวบเหลือแค่แสนเดียว ปั่นไปปั่นมานอกจากไม่ได้อะไรแล้ว ยังทำเอาผู้ติดตามเดิมห้าแสนคนหายวับไปอีกถึงสี่แสน

ประมาทไปจริง ๆ โว้ย!!!

แต่ว่า ในมือพี่เยฺว่มันมีเส้นเชือกอยู่จริง ๆ นี่หว่า!!!

เขาอยากจะร้องไห้ออกมาจริง ๆ!

ทันใดนั้น เสียงของไป๋เยฺว่ก็ดังแว่วมา ดึงดูดความสนใจของทุกคนในงานให้หันขวับกลับไปในทันที

"ลำดับต่อไป ผมต้องการผู้ชมในงานสักหนึ่งท่าน มาช่วยร่วมแสดงมายากลเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ไปกับผมครับ"

พูดจบ ไป๋เยฺว่ก็ลอยตัวลงมาจากเวที แล้วขึ้นไปขี่บนหลังกิเลน เขานั่งอยู่บนหลังของมันอย่างมั่นคงพอดิบพอดี

ทำเอาอินฟลูฯ เสี่ยวเฉียง, จอมราชันมายากล, นักมายากลหัตถ์ปีศาจ และเหล่านักมายากลรวมถึงสายแฉทั้งหลายในห้องไลฟ์ ตลอดจนชาวเน็ตจำนวนมหาศาลถึงกับอ้าปากค้าง กลายเป็นหินไปตาม ๆ กันคาที่!

(O_O) เอ๊ะ??

เชี่ยอะไรเนี่ย??

กิเลนเป่าลมไม่แตกเหรอวะ? ขนาดแฟบลงไปยังไม่มีเลยด้วยซ้ำเนี่ยนะ?

คุณภาพดีเบอร์นี้เลยเรอะ?

ผีหลอกแล้ว! มันยังเดินได้อีกเหรอ? มันมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย??

มีทีมงานสองคนช่วยกันแบกอยู่ข้างในรึเปล่าวะ?

Σ(っ°Д°;)っ??? (￣△￣ )

คอมเมนต์วิ่งแล่นผ่านหน้าจอจนพรึ่บพรั่บ: วิชาชุบชีวิต

วิชาชุบชีวิตชัด ๆ

ว้าก!

ทั้งลานแสดงพลันเดือดพล่านขึ้นมาในพริบตาเดียวเช่นกัน

"กรี๊ดดด!! หนูค่ะ! หนูเอง! พี่เยฺว่ ทางนี้ค่ะ!"

"ทางนี้เลยค่า หนูยอมทุกอย่าง! พี่เยฺว่!!!"

"ผมเองครับ!!"

"เลือกผมสิ เลือกผม!!"

"อิจฉาโว้ย!!!"

ท่ามกลางความตกตะลึงพรึงเพริด สายตาของคนดูในห้องไลฟ์และผู้ชมรอบนอกต่างก็ส่องประกายสีเขียวแห่งความริษยาออกมาเป็นทิวแถว

ฟึ่บ!

สิ้นเสียงของไป๋เยฺว่ได้ไม่นาน ลำแสงสปอตไลต์ก็กวาดตรงไปยังอัฒจันทร์ฝั่งผู้ชม คนที่ถูกแสงไฟส่องถึงต่างพากันกรีดร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่พวกที่เป็นโรคกลัวการเข้าสังคม ในเวลานี้ก็ยังข้ามผ่านความกลัวในจิตใจได้ เพราะหวังจะได้สัมผัสกับมายากลของไป๋เยฺว่ด้วยตัวเองสักครั้ง

แสงไฟหมุนวนอยู่สองสามรอบ ก่อนจะหยุดกึกลงกะทันหัน ลำแสงสาดส่องไปยังหญิงสาวคนหนึ่งในโซนวีไอพี เธอมีรูปร่างอวบอิ่มเล็กน้อย สวมชุดเดรสสีอ่อนแมตช์กับถุงน่องซีทรูสีดำ ต้นขาขาวเนียนถูกถุงน่องรัดจนเนื้อปลิ้นออกมาเป็นรอยจาง ๆ

หน้าตาไม่ได้สวยสะดุดตานัก แต่ปล่อยผมยาวสลวยจนให้กลิ่นอายแบบสาวพี่สาวพราวเสน่ห์

"กรี๊ดดด!!!"

หญิงสาวผู้โชคดีหวีดร้องด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงไปยังเวทีหลักตรงกลาง สายตาของผู้ชมกว่าสองแสนคนในสนามจับจ้องมาที่เธอเป็นจุดเดียว พร้อมส่งเสียงร้องด้วยความอิจฉาตาร้อน

ไป๋เยฺว่ขี่กิเลนตรงมายังโซนวีไอพีที่หญิงสาวผู้โชคดีอยู่ โดยมีเสวี่ยหวังเดินตามมาข้างๆ

เป๊าะ

เสียงดีดนิ้วดังเป๊าะอย่างเท่ จากนั้นเสวี่ยหวังที่อยู่ข้างๆ ก็โน้มตัวลงเล็กน้อย ใช้สองแขนอุ้มหญิงสาวผู้โชคดีขึ้นไปนั่งบนหลังกิเลน

ว้าววว!!!

แววตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความดีใจระคนตกใจพลางกรีดร้องออกมา สองแขนกอดเอวของไป๋เยฺว่ไว้แน่น

"คุณชื่ออะไรครับ?"

"เจิ้งซินค่ะ!"

เสียงของหญิงสาวผู้โชคดีดังผ่านไมโครโฟนของไป๋เยฺว่เข้าสู่หูของผู้ชมทั้งสนาม ทุกคนจำชื่อของหญิงสาวคนนี้ได้ในทันที!

กรี๊ดดด!!!

ทันใดนั้น ทั่วทั้งสนามก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงกรีดร้องแทบแก้วหูแตกจากบรรดาสาวๆ!

"เจิ้งซิน ปล่อยผัวฉันเดี๋ยวนี้นะ! ให้ฉันทำแทนเถอะ"

"ฮือๆ! ชาติที่แล้วนางกอบกู้กาแล็กซีมาเหรอไงยะ?"

"เป็นชื่อที่ดีครับ!"

ไป๋เยฺว่ยิ้มบางๆ หญิงสาวผู้โชคดีตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำไปหมด

เจิ้งซิน อันดับหนึ่งบนตารางเปย์ในห้องไลฟ์ของเขา ใช้ชื่อไอดีว่า 'พี่สาวดุนะจ๊ะ!' ตอนนี้ส่งของขวัญให้เขารวมมูลค่าไปแล้วกว่าสิบล้าน

ไป๋เยฺว่พาเธอขี่กิเลนวนรอบเวทีไปครึ่งรอบ ก่อนจะนำเสวี่ยหวังและกิเลนกลับไปไว้ที่เดิม

"ไม่ต้องเกร็งนะครับ"

"อื้อ..."

เขาเอื้อมมือไปโอบเอวเธอไว้ สัมผัสนุ่มนิ่มมีน้ำมีนวลส่งผ่านเข้ามา เจิ้งซินสะท้านไปทั้งตัวเมื่อโดนเขากอดแบบนี้ ใบหน้าแดงแจ๋ด้วยความตื่นเต้น ในหัวสับสนปนเปไปหมดเพราะความประหม่า

เจ้ากิเลนเป่าลมนี่ตัวแน่นชะมัดเลย!

ซิกแพ็กของน้องเยฺว่แน่นจัง...

"อยากลองสัมผัสวิชาลอยตัวไหมครับ?"

"อยากค่ะ..."

เจิ้งซินตอบรับโดยแทบไม่ต้องคิด

สิ้นเสียงของเธอ ไป๋เยฺว่ก็โอบร่างเธอพาค่อยๆ ลอยขึ้นสู่อากาศ ผู้คนรอบข้างพากันฮือฮาขึ้นมาอีกระลอก

เจิ้งซินกอดไป๋เยฺว่แน่น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความอัศจรรย์ใจ

น...นี่มันวิเศษเกินไปแล้วมั้ง?

ลอยขึ้นมาได้ยังไงเนี่ย??

น...นี่คือเวทมนตร์เหรอคะ?

เจิ้งซินเอ่ยถามด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับยุงบิน พลางปล่อยมือข้างหนึ่งออกไปคว้าเปะปะรอบตัวเพื่อดูว่ามีอะไรคอยพยุงอยู่หรือไม่

ไป๋เยฺว่ยังมีสีหน้าสงบนิ่ง มือหนึ่งเอื้อมไปปิดไมโครโฟนข้างหูอย่างแนบเนียน

"จะมีเวทมนตร์ที่ไหนกันล่ะครับ? มันก็แค่อุปกรณ์ประกอบฉาก ด้านบนมีสลิงดึงไว้อยู่ต่างหาก"

เจิ้งซินถูกไป๋เยฺว่กอดเอวจับมือไว้จนสมองเบลอไปหมด ได้แต่พยักหน้าหงึกๆ พอเธอได้สติอีกที ทั้งสองคนก็ลงมายืนอยู่บนเวทีแล้ว

"มายากลต่อไปนี้มีชื่อว่า 'วาร์ปข้ามมิติ' ครับ เรียบง่ายมาก นั่นคือการเสกคุณเจิ้งที่อยู่บนเวที ให้ย้ายไปอยู่ข้างล่างเวที..."

ไป๋เยฺว่เปิดไมโครโฟนแล้วพูดขึ้น

"กรี๊ดดด! พี่เยฺว่ เปลี่ยนเป็นหนูแทนเถอะ!"

"นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่พี่เยฺว่เอาคนอื่นมาร่วมแสดงมายากลด้วยเนี่ย??"

"งานนี้ผู้หญิงคนนั้นคงรู้ความลับมายากลของพี่เยฺว่หมดแล้วแน่ๆ!"

"ภายในสามนาที ไปขุดประวัติผู้หญิงคนนั้นมาให้กูให้หมด!"

ทุกคนตื่นเต้นกันยกใหญ่

ส่วนไป๋เยฺว่ก็พาเจิ้งซินเดินมาถึงใจกลางเวที

"พร้อมหรือยังครับ?"

เมื่อมองใบหน้าอันหล่อเหลาของไป๋เยฺว่ เจิ้งซินก็พยักหน้าตอบรับด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า

"พร้อมค่ะ!"

ไป๋เยฺว่หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อตรงหน้าอก แล้วคลี่โชว์ให้ผู้ชมรอบๆ ดูหนึ่งรอบ

จากนั้นเขาก็สะบัดมือเหวี่ยงมันขึ้นไปในอากาศ ผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กที่ลอยอยู่กลางอากาศพลันขยายใหญ่กลายเป็นผ้าขาวสี่เหลี่ยมผืนมหึมา ก่อนจะทิ้งตัวลอยร่วงลงมาด้านล่าง

เมื่อผ้าขาวตกลงมาจนมิดและแนบสนิทไปกับพื้นเวที ร่างของทั้งสองคนก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

มีทีมงานวิ่งเข้ามาช่วยกันเก็บผ้าขาวขึ้น ปรากฏว่าบนเวทีว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่เลยสักคน...

เชี่ยยย!!

พี่เยฺว่กับผู้หญิงคนนั้นหายไปไหนแล้ววะ??

กรี๊ดดด! พี่เยฺว่คงไม่ได้พาผู้หญิงคนนั้นหนีตามกันไปหรอกนะ? พาหนูไปด้วยสิคะ!!!

ผู้ชมทั้งสนามเห็นเหตุการณ์กับตาตัวเองก็พากันฮือฮาอื้ออึง

ใต้เวที ในห้องลับห้องหนึ่งซึ่งแสงไฟค่อนข้างสลัว

"เป็นไงครับ? คราวนี้เชื่อในวิทยาศาสตร์แล้วหรือยัง?"

ไป๋เยฺว่มองเจิ้งซินด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มปนทะเล้น

เมื่อครู่นี้พอผ้าขาวตกลงมาบดบังสายตาของทุกคน เขาก็เปิดกลไกของเวทีทันที ทำให้ทั้งสองคนร่วงจากกลางเวทีลงมายังห้องลับห้องนี้

"คิก... นึกไม่ถึงเลยว่ามายากลสุดมหัศจรรย์ของน้องเยฺว่ จะใช้ทริกธรรมดาเบสิกขนาดนี้"

เจิ้งซินพยักหน้า พอหวนนึกถึงพวกผู้ชายก่อนหน้านี้ที่พากันระแวงสงสัยจนคิดว่าไป๋เยฺว่ใช้เวทมนตร์จริงๆ เธอก็อดขำพรืดออกมาไม่ได้

"ไปกันเถอะครับ!"

"เรามีเวลาครึ่งนาทีในการแสดงมายากลนี้ให้สมบูรณ์ ช่วยให้ความร่วมมือหน่อยนะครับ โอเคไหม?"

เจิ้งซินกลอกตาไปมา แววตาเผยประกายเจ้าเล่ห์ออกมา

"ฉันวิ่งไม่เร็ว เธออุ้มฉันสิ"

ไป๋เยฺว่ลูบจมูกตัวเอง ไม่ได้ลังเลอะไร อุ้มเธอขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าไปในอุโมงค์ลับทันที

หนักเอาเรื่องแฮะ!

เจิ้งซินคล้องคอของไป๋เยฺว่ไว้

"น้องเยฺว่จ๊ะ แสดงมายากลเหนื่อยขนาดนี้ มาอยู่กับพี่สาวดีกว่าไหม? เธออยากได้อะไร พี่ให้เธอได้หมดเลยนะ!"

"วางใจเถอะน่า! พี่ชอบเธอจริงๆ นะ ไม่เล่นกับความรู้สึกของเธอหรอก"

"ขอแค่เธอตกลง พี่สาบานเลยว่าจะรักเธอแค่คนเดียว"

ไป๋เยฺว่ส่ายหน้าเบาๆ ฝีเท้าใต้ฝ่าเท้าเร่งเร็วขึ้น ข้างหน้าคือกำแพงตันบานหนึ่ง

"น้องเยฺว่???"

พอเห็นกำแพงตัน เจิ้งซินก็หยุดแซวไป๋เยฺว่แล้วร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"ไม่ต้องกังวลครับคุณเจิ้ง ตรงนี้เป็นประตูลับ"

สิ้นเสียง กลุ่มเปลวไฟกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหน้า ไป๋เยฺว่สะบัดเสื้อคลุมยาวห่อตัวเจิ้งซินไว้ แล้วกระโดดพุ่งเข้าไปในกองไฟทันที

"พี่เยฺว่ล่ะ?"

นอกเวที ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างชะเง้อคอมอง แสงไฟสาดส่องไปทั่วเพื่อตามหา และโดรนของไป๋เยฺว่ก็บินไปยังเวทีฝั่งทิศตะวันออกแล้ว

ฟู่!

ทันใดนั้น บนพื้นนอกเวทีก็ลุกไหม้เป็นเปลวไฟผืนหนึ่ง ดูราวกับประตูไฟบานใหญ่

ผู้ชมพากันร้องอุทานด้วยความตกใจ วินาทีถัดมา ประตูไฟก็เปิดออก ร่างในชุดสีขาวร่างหนึ่งกระโดดพรวดออกมา

"ว้าว!!!"

"พี่เยฺว่!!!"

(O_O;) เชี่ยเอ๊ย!!!

[ตอนนี้ ยาวไหมล่ะ? ใช่แล้ว รวมสองตอนเป็นตอนเดียวจ้า หมายเหตุ: คอนเสิร์ตมาถึงตรงนี้ก็ใกล้จะจบแล้วนะ]