ตอนที่ 92 ตัวตนถูกเปิดเผย

เคร้งคร้าง

เจ้าของร้านเทเหรียญเกมตะกร้าใหญ่ให้ไป๋เยฺว่และซ่งเชียนเชียน

"ตรงนี้มีเหรียญเกมพันห้าร้อยเหรียญ พวกคุณเล่นไปก่อนนะ เดี๋ยวเล่นหมดค่อยมาขอผมเพิ่ม"

เจ้าของร้านเทเหรียญเกมตะกร้าใหญ่ให้ทั้งสองคน จากนั้นก็หยิบเงินเหรียญต้าเซี่ยปึกหนึ่งส่งให้ซ่งเชียนเชียน

ซ่งเชียนเชียนรับมาด้วยความดีใจ แม้เงินสองพันกว่าเหรียญนี้จะไม่ได้มีค่ามากมายอะไร ทว่าความหมายกลับไม่เหมือนกัน นับว่าเป็นเงินที่เธอและไป๋เยฺว่ช่วยกันหามาได้เชียวนะ!

"มาเลยจ้า! ทางนี้มีเหรียญเกมเพียบเลย ใครอยากได้มาหยิบไปเลยนะ! แจกฟรีจ้า!!!"

พอซ่งเชียนเชียนตะโกนร้องเรียก ทุกคนก็หันขวับมามองทันที เด็กไม่กี่คนที่เพิ่งแข่งรถกับพวกเขาเมื่อครู่กำลังเตรียมตัวกลับบ้าน พอได้ยินแบบนี้ก็พากันยิ้มแก้มแทบปริ รีบวิ่งแจ้นเข้ามาด้วยความกระตือรือร้น

หลังจากถามไถ่เพื่อความแน่ใจแล้ว แต่ละคนก็รัวคำเยินยอกันยกใหญ่

"พี่สาวสวยจังเลยครับ!"

"พี่สาวเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกเลยครับ!"

แต่ละคนกอบโกยไปคนละกำมือใหญ่ แล้วพากันวิ่งกลับไปเล่นเกมต่ออย่างเบิกบานใจ

ดังนั้น ผู้เล่นคนอื่นๆ ก็เฮโลวิ่งตามกันมา ขอกันคนละกำมือ เหรียญเกมพันกว่าเหรียญถูกแจกจ่ายออกไปจนเกลี้ยง

มุมปากของเจ้าของร้านเกมกระตุกรัวๆ

คืนนี้เหนื่อยฟรีของจริงแล้ว...

ไป๋เยฺว่หิ้วเหรียญเกมที่เหลืออีกหนึ่งพันเหรียญมาจากเถ้าแก่ แล้วเดินตามซ่งเชียนเชียนมาที่ข้างตู้คีบตุ๊กตา

นอกจากความสุขใจแล้ว บนใบหน้าของซ่งเชียนเชียนยังเจือริ้วแดงระเรื่ออย่างเด็กสาว

หลังจากเดินผ่านหน้าตู้คีบไปสองตู้ พอเห็นของรางวัลในตู้คีบตู้ที่สาม ไป๋เยฺว่ก็หยุดฝีเท้าลง

ด้านในนั้นไม่ได้มีแค่ตุ๊กตาสารพัดแบบ แต่ยังมีสมาร์ตโฟนหัวเซี่ยรุ่นล่าสุดกับสมาร์ตโฟนพายแอปเปิล รวมถึงกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูอีกหนึ่งดอก...

เมื่อเห็นไป๋เยฺว่หยุดเดิน ลูกค้าที่อยู่รอบๆ ก็ทยอยเดินตามมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น บางคนเดินตามมาทำทีเป็นตรวจดูตู้เกม แต่สายตากลับจับจ้องไปที่ไป๋เยฺว่เขม็ง พลางใจหายวาบเมื่อเห็นเขาเล็งกุญแจรถคันนั้นไว้

ถึงแม้ตู้คีบตุ๊กตาตู้ที่ว่าจะมีมาตรการป้องกันไม่ให้คีบติดอยู่บ้าง ทว่าก็ยังมีลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีผุดขึ้นมาอยู่ดี...

"พี่เยฺว่ สู้ๆ นะคะ!!"

ซ่งเชียนเชียนส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจอยู่ข้างๆ อย่างตื่นเต้น

"ไม่เคยเล่นมาก่อนเลย ขอลองหน่อยแล้วกัน!"

ซ่งเชียนเชียนบอกว่า "หยอดเหรียญก่อนค่ะ แล้วตรงนั้นมีคันโยกควบคุมอยู่ พอเล็งตำแหน่งได้แล้วก็กดปุ่มสีแดงข้างๆ นะคะ..."

"อื้ม!"

เคร้ง~

ไป๋เยฺว่หยอดเหรียญเกมลงไปหนึ่งเหรียญ

ครั้งแรก เขาจับจังหวะการควบคุมได้แล้ว แต่คีบไม่โดน

ครั้งที่สอง คีบโดนแล้ว แต่ยกขึ้นมาไม่ไหว...

"เจ้าหมอนี่ เมื่อกี้คงแค่ฟลุกสินะ ทำเอาตกอกตกใจหมด!"

เจ้าของร้านเกมตู้ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทันใดนั้น เสียงร้องอุทานก็ทำให้เขาแทบจะหายใจไม่ทัน ต้องรีบหันขวับไปมองอย่างตื่นตระหนก

"คีบขึ้นมาได้แล้ว! สู้ๆ ค่ะ!!"

ทางฝั่งนั้น ไป๋เยฺว่คีบตุ๊กตาขึ้นมาได้ตัวหนึ่ง ทว่าพอยกขึ้นไปถึงจุดสูงสุด ขากรรไกรของก้ามปูกลับสั่นกระตุกอย่างแรง ส่งผลให้ตุ๊กตาที่เพิ่งคีบขึ้นมาร่วงหล่นลงไปทันที...

"เฮ้อ..."

ผู้ชมรอบข้างส่งเสียงเสียดายกันเกรียวกราว อย่างไรก็ตาม ต่างก็แอบทึ่งว่าไป๋เยฺว่พัฒนาการได้ไวจริงๆ!!

จากนั้น ไป๋เยฺว่ก็ลองคีบติดต่อกันอีกหลายครั้ง ทว่าก็ถูกก้ามปูกลสั่นกระตุกจนของหลุดร่วงไปหมด

ด้านข้าง เจ้าของร้านเกมตู้เผยรอยยิ้มกระหยิ่มใจออกมาบางๆ

"ฮิๆ! ของในโซนของมีค่าน่ะ จะยอมให้แกคีบได้ด้วยเงินเหรียญเดียวได้ยังไงกันเล่า!!"

ซ่งเชียนเชียนเอ่ยปลอบว่า "พี่เยฺว่คะ! เราลองไปเล่นตู้ข้างๆ ดูก่อนไหมคะ?"

ไป๋เยฺว่ส่ายหน้า มุมปากจุดรอยยิ้มขึ้นเล็กน้อย เมื่อครู่เขาใช้ข่ายรับรู้มิติตรวจดูตู้คีบตู้นี้แล้ว จึงพบว่ามีคนเล่นตุกติกกับมันเข้าจริงๆ เมื่อเทียบกับตู้ข้างๆ แล้ว ก้ามปูของตู้นี้หลวมโพรกอย่างเห็นได้ชัด...

เฮ้อ...

ไป๋เยฺว่เองก็เผยยิ้มที่ดูลึกลับออกมาเช่นกัน จากนั้นจึงหยอดเหรียญ เลื่อนคันโยก และเล็งเป้าหมายตรงไปยังกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูดอกนั้นทันที

คีบ!

พรึ่บ!

ก้ามปูกลสั่นกระตุกอยู่หลายครั้ง ทว่ายังคงหนีบกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูเอาไว้ได้อย่างมั่นคง ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมา

เคร้ง!

คีบสำเร็จแล้ว!

"กรี๊ด!!"

ซ่งเชียนเชียนกรีดร้องด้วยความดีใจพลางหยิบกุญแจรถออกมา กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้นสุดขีด

"ได้แล้ว! พี่เยฺว่เก่งจังเลยค่ะ!"

ผู้คนรอบข้างถึงกับอ้าปากค้างตะลึงงันไปตามๆ กัน

(deg;дdeg;)

¯\_(O_o)_/¯

"เชี่ยเอ๊ย! บีเอ็มซีรีส์ 3 ได้มาง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอวะ? ตั้งสามแสนกว่าเหรียญเลยนะเว้ย??"

"โคตรเทพเลยว่ะ สุดปังจนไม่รู้จะปังยังไงแล้ว!!"

"กรี๊ดๆ! มีใครสังเกตไหมว่าผู้ชายคนนั้นหล่อมากเลยอะ!"

"เห็นตั้งนานแล้วย่ะ! แต่ผู้หญิงข้างตัวเขาก็สวยมากเหมือนกันนะ!!"

"เฮ้ยๆ! สังเกตไหมว่าแผ่นหลังของเขาดูคุ้นๆ เหมือนใครคนหนึ่งเลย?"

"แกจะบอกว่าเหมือนพี่เยฺว่ใช่ไหมล่ะ? คุณพระ! ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเลย!"

เสียงร้องฮือฮาของผู้คนรอบข้างเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

เถ้าแก่: Σ(°o°!) (>_<;)

เป็นไปได้ยังไง! เรื่องแบบนี้มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน!!

ทำไมมันไม่หล่นลงมาวะ???

เดี๋ยวนะ หรือว่าเขาจะเป็นคนคนนั้น! เยฺว่! ถ้าเป็นเขาล่ะก็ อาจจะใช้มายากลอะไรสักอย่างเอาของพวกนั้นออกมาได้จริงๆ ก็ได้!

ใช่เขาแน่ๆ ใช่เขาจริงๆ ด้วย!

ผู้หญิงคนนั้นคือซ่งเชียนเชียน!

พอลองคิดดูแบบนี้แล้ว ทุกอย่างมันลงล็อกเป๊ะเลย!

เป็นพวกเขาจริงๆ ด้วย!!!

ทำยังไงดีล่ะเนี่ย???

ต้องทำยังไงดี???

ยิ่งเถ้าแก่คิดก็ยิ่งสงสัย ยิ่งมองก็ยิ่งคล้าย ขณะจ้องดูไป๋เยฺว่คีบเอาสิ่งของในตู้คีบตุ๊กตาออกมาทีละชิ้นๆ

ทั้งนาฬิกาข้อมือ สมาร์ตโฟน ของที่ระลึก...

(っ╥╯﹏╰╥c)

เถ้าแก่แทบอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป เขายังพอจะบังคับหยุดเพื่อตัดขาดทุนได้อยู่หรอก! แต่นี่คือเยฺว่ เขาไม่กล้าไปมีเรื่องด้วย และไม่มีปัญญาไปมีเรื่องด้วยเด็ดขาด

ทันใดนั้น เถ้าแก่ก็นึกถึงโรงแรมฮิลล์ขึ้นมาได้...

ในเมื่อหยุดยั้งการขาดทุนไม่ได้แล้ว ถ้าอย่างนั้นสู้... ไม่แน่ว่า...

┗(㊖ˍ㊖)┛

สีหน้าของเถ้าแก่ค่อยๆ กลับมาสงบนิ่ง มองดูตุ๊กตาตัวแล้วตัวเล่าถูกไป๋เยฺว่กวาดจนเกลี้ยงตู้ เขาไม่เพียงแต่ไม่แสดงสีหน้าเจ็บปวดเจียนตาย แต่กลับเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาเสียนี่!

"ถะ...เถ้าแก่ครับ!"

พนักงานที่อยู่ข้างๆ นึกว่าเถ้าแก่สติแตกไปแล้ว จึงเอ่ยถามเสียงเบา

"เงียบไปเลย!"

เถ้าแก่ตัดบทพวกเขาทันควัน

จากนั้น พอเห็นว่าไป๋เยฺว่กับซ่งเชียนเชียนเริ่มหมดความสนใจในการคีบตุ๊กตาแล้ว และเริ่มแจกของขวัญให้แก่ลูกค้าคนอื่นๆ รอบข้าง

เถ้าแก่ก็ปรับสีหน้า พลางหันไปถามพนักงานข้างกายว่า

"รอยยิ้มของฉัน ดูเป็นธรรมชาติดีไหม?"

พนักงานรอบข้างต่างเบิกตากว้างราวกับเห็นผี

บะ...บ้าไปแล้วเหรอ?

ชิบหายแล้ว เดือนนี้เงินเดือนจะหายไหมเนี่ย??

ทว่าเถ้าแก่กลับเดินตรงเข้าไปหาไป๋เยฺว่แล้ว

"แอ่ม..."

"ฮ่าๆๆ!"

"คุณเยฺว่ คุณเชียนเชียน! พวกคุณเองใช่ไหมครับเนี่ย? นึกไม่ถึงเลยว่าพวกคุณจะมาเล่นที่เกมเซ็นเตอร์เล็กๆ ของผม เป็นเกียรติจริงๆ ครับ! เมื่อกี้ต้อนรับขับสู้ไม่ดี ต้องขออภัยด้วยนะครับ! ให้อภัยด้วยนะ!"

"เยฺว่?"

"เชียนเชียน?"

ตูม!!!

เหล่าผู้ชมรอบข้างที่เพิ่งได้รับของขวัญไปและกำลังดีใจจนยิ้มแป้น ต่างพากันหันขวับมามองไป๋เยฺว่กับซ่งเชียนเชียนด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด

"กรี๊ดดด!! พี่เยฺว่กับเชียนเชียนนี่นา! ฉันว่าแล้วเชียวทำไมถึงดูเหมือนขนาดนี้!!"

"พี่เยฺว่!!"

"นางฟ้าของผม!!"