ตอนที่ 98
ตอนที่ 98 ชวนขนหัวลุก
minibunny · 6,065 ตัวอักษร
รถไฟใต้ดินทุกขบวนในอุโมงค์หยุดให้บริการทั้งหมดแล้ว ป้ายโฆษณาสว่างไสวสองข้างทางยังคงฉายภาพอยู่อย่างเงียบเชียบ
เมื่อเข้าไปลึกขึ้น อุโมงค์ก็เริ่มมืดมิดและสลัวราง มีเพียงไฟส่องสว่างบนผนังติดตั้งอยู่เป็นระยะๆ เท่านั้น
เหล่าทหารต่างเปิดไฟส่องสว่างสำหรับปฏิบัติการพิเศษบนหมวกเหล็กพลางวิ่งเหยาะๆ มุ่งหน้าไป พร้อมกระชับปืนในมือแน่น
กรร...
โก่วตั้นกับพวกเฉวี่ยนอีคอยดมกลิ่นสำรวจบนพื้นอุโมงค์ พอได้กลิ่นอายของหนูยักษ์ตาแดงก็ส่งเสียงคำรามเตือนระวังภัยออกมาเป็นระยะ
คนเดียวที่ยังคงสุขุมนิ่งสงบได้ มีเพียงไป๋เยฺว่กับเสี่ยวฟั่นถวนเท่านั้น
ไป๋เยฺว่กางข่ายรับรู้มิติออกไป แล้วเดินตามพวกทหารไปเงียบๆ
ส่วนเสี่ยวฟั่นถวนเอากรงเล็บปิดจมูกเหมือนคน สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันอยู่กับพวกโก่วตั้นนานเกินไปหรือเปล่า ถึงรู้สึกว่ากลิ่นอายของหนูยักษ์ตาแดงพวกนี้ เหม็นยิ่งกว่ากลิ่นปัสสาวะหมายอาณาเขตของพวกโก่วตั้นเสียอีก
เดินลึกเข้ามาในอุโมงค์ได้ราวหนึ่งกิโลเมตร ด้านหน้าก็มีทหารกลุ่มใหญ่ปรากฏขึ้น ทุกคนติดอาวุธครบมือเช่นกัน ถึงขั้นมีเครื่องยิงจรวดรวมถึงปืนใหญ่เบาชนิดต่างๆ ประจำการอยู่ด้วย
ด้านบนเป็นย่านที่พักอาศัย อาวุธหนักหลายชนิดจึงนำมาใช้ไม่ได้ นี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมเหล่าซ่งถึงต้องมาเชิญไป๋เยฺว่ด้วยตัวเอง
ทหารกลุ่มนี้กำลังตรึงกำลังเฝ้าปากโพรงอันมืดมิดและลึกจนมองไม่เห็นปลายทางอยู่ อุโมงค์ภายในปากโพรงนั้นเล็กกว่าอุโมงค์รถไฟใต้ดินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ที่นี่ก็คือทางเข้าอุโมงค์ของราชาหนูตัวหนึ่ง
ทหารที่เฝ้าปากโพรงเห็นหน่วยผีเสื้อกลางคืนมาถึงก็ไม่ได้เอ่ยปาก ได้แต่วันทยหัตถ์ให้พวกไป๋เยฺว่อย่างเงียบงันด้วยความขึงขังจริงจัง
หัวหน้าหน่วยผีเสื้อกลางคืนแซ่หลิว เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองไป๋เยฺว่
"เยฺว่!"
ไป๋เยฺว่มีรหัสเรียกขานในกองทัพแล้ว ซึ่งก็คือชื่อในวงการไลฟ์สดของเขา 'เยฺว่' นี่เป็นสิ่งที่เหล่าซ่งจงใจจัดเตรียมไว้ให้ไป๋เยฺว่โดยเฉพาะ
"ในอุโมงค์ราชาหนูมีทางแยกเยอะมาก พวกเรายังสำรวจทิศทางที่ถูกต้องที่จะมุ่งสู่ส่วนลึกไม่ได้ จากนี้คงต้องรบกวนพวกโก่วตั้นแล้ว!"
"ตกลง!"
"โก่วตั้น เสี่ยวฟั่นถวน ไปเถอะ ไปลากไอ้พวกหนูเวรนั่นออกมา"
โฮ่งๆ!
บรู๊ว!!
เสี่ยวฟั่นถวนปีนขึ้นไปบนหลังโก่วตั้น แล้วนำพวกเฉวี่ยนอีพุ่งเข้าไปในอุโมงค์ราชาหนูอย่างรวดเร็ว
ไป๋เยฺว่สาวเท้าตามพวกมันไป
"เยฺว่ คุณอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเรา"
ผู้กองหลิวพาเหล่าทหารวิ่งกวดตามไป สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ผู้บัญชาการสูงสุดกำชับกับเขาด้วยตัวเองว่าจะปล่อยให้หนูยักษ์กลายพันธุ์พวกนั้นเข้าใกล้ไป๋เยฺว่ไม่ได้เด็ดขาด อันที่จริง ภารกิจที่สำคัญที่สุดของพวกเขาก็คือการปกป้องความปลอดภัยของไป๋เยฺว่
ผีเสื้อกลางคืน ไม่กลัวความตาย หน่วยของพวกเขาต้องทำให้ไป๋เยฺว่รอดชีวิตไปจนถึงที่สุดให้ได้ เพราะไป๋เยฺว่คือหัวใจหลักของภารกิจนี้
เมื่อเห็นทหารหลายนายเร่งฝีเท้าเข้ามาคุ้มกันตนไว้ตรงกลาง ไป๋เยฺว่ก็พอจะเดาเจตนาของเหล่าซ่งออก
อีกฝ่ายคงคิดว่าเขาเป็นนักมายากลที่ไม่มีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิด หรือพูดอีกอย่างก็คือ นักมายากลทั่วไปไม่มีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดเลยแม้แต่น้อย
"พวกคุณคอยระวังด้านหลังก็พอครับ"
ไป๋เยฺว่กระโดดเบาๆ เพียงครั้งเดียวก็ข้ามหัวพวกทหารด้านหน้าไปได้อย่างง่ายดาย แล้วตามติดอยู่ด้านหลังพวกเฉวี่ยนอี
ผู้กองหลิวและพวกทหารต่างมีสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะรีบร้อนไล่กวดตามไป เสียงของไป๋เยฺว่ก็ดังแว่วมาอย่างเนิบนาบ
"ภารกิจครั้งนี้ผมเป็นคนคุม ฟังคำสั่งผม"
ขืนปล่อยให้คนพวกนี้มาปกป้องเขา เกรงว่าคงได้กลายเป็นผีเสื้อกลางคืนบินเข้ากองไฟตายกันหมดจริงๆ แน่
"ฟังเขา"
คำสั่งดังขึ้นจากหูฟังข้างซ้ายของผู้กองหลิว ทหารทุกคนล้วนมีอุปกรณ์สื่อสารสำหรับปฏิบัติการรบติดตั้งอยู่
สถานีรถไฟใต้ดินหมิงจูกลายสภาพเป็นกองบัญชาการรบชั่วคราวไปแล้ว
เหล่าซ่งกำลังจ้องมองจอโปรเจกเตอร์ทีละจออย่างใจจดใจจ่อ มีทั้งภาพวิดีโอของกลุ่มไป๋เยฺว่ รวมถึงภาพจากปากทางเข้ารถไฟใต้ดินและท่อระบายน้ำจุดต่างๆ แต่เนื่องจากอยู่ใต้ดินลึก สัญญาณจึงไม่ค่อยดี ภาพหลายจอกะพริบไหวไปมา
ก่อนหน้านี้ เหล่าซ่งก็เคยส่งโดรนเข้าไปสำรวจเช่นกัน แต่ส่วนใหญ่ถูกหนูยักษ์ตาแดงทำลายจนพังเสียหาย บางส่วนก็ขาดการติดต่อไปเพราะปัญหาสัญญาณ สรุปแล้วผลลัพธ์ไม่สู้ดีนัก
ในเวลานี้ บนพื้นดินเงียบสงบราบเรียบ ประชาชนจำนวนมากเข้าสู่นิทรารมย์ไปเนิ่นนานแล้ว ทว่าใต้ผืนดินเมืองโม่วตู กลับกำลังเตรียมพร้อมทำศึกด้วยความตึงเครียดและเคร่งขรึม
โก่วตั้นและเสี่ยวฟั่นถวนพาพวกไป๋เยฺว่รุกคืบเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ
รอบอุโมงค์ราชาหนูอันเวิ้งว้างมีรูเล็กๆ อยู่มากมาย นั่นล้วนเป็นโพรงที่พวกหนูยักษ์ตาแดงระดับทั่วไปขุดเอาไว้
หงิง...
ด้านหน้าเป็นทางแยกซ้ายขวาอย่างละสาย โก่วตั้นกับพวกเฉวี่ยนอีก้มหัวลงดมฟุดฟิด
อิ้งๆ!!
เสี่ยวฟั่นถวนยกอุ้งเท้าชี้ไปทางอุโมงค์ฝั่งซ้าย พอเห็นโก่วตั้นยังลังเลอยู่ มันก็ตวัดกรงเล็บฟาดเปรี้ยงลงไป ตัดขนหมาขาดไปกระจุกหนึ่งทันที
ไป๋เยฺว่เหลือบมองแวบหนึ่งอย่างชินชา ขณะที่พวกเฉวี่ยนอีต่างนิ่งเงียบไม่ส่งเสียง
ทว่าเหล่านักรบทีมแมลงเม่าของหัวหน้าหลิว ทั้งที่เดิมทีกดดันตึงเครียดถึงขีดสุด แต่กลับอดขำไม่ได้ พวกโก่วตั้นนี่ตลกหน้าตายเหมือนในห้องไลฟ์เป๊ะเลย
บรรยากาศอึมครึมขึงขังพลันผ่อนคลายลงไปไม่น้อย
พวกเขารุกคืบต่อไปข้างหน้า ไม่รู้ว่าเดินมานานเท่าไรแล้ว และไม่รู้ด้วยว่ามาถึงจุดไหนของเมืองโม่วตู
โฮ่งๆ!!
ทันใดนั้น โก่วตั้นก็ส่งเสียงเห่าต่ำ เร่งฝีเท้าพุ่งทะยานเข้าไปในส่วนลึกของอุโมงค์
ดวงตากลมโตของเสี่ยวฟั่นถวนฉายแววตื่นเต้น
โฮกโฮก!!
ไป๋เยฺว่สาวเท้าวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว หัวหน้าหลิวพาลูกทีมตามติดกระชั้นชิด
จี๊ด!!
พอเลี้ยวผ่านทางโค้งหนึ่ง ก็เห็นฝูงหนูยักษ์ตาแดงกำลังรุมแทะซากสัตว์ตัวหนึ่งอยู่ เสียงแทะกร้วมๆ ดังก้องชวนให้ขนหัวลุกชัน
กรร!!
โก่วตั้น เสี่ยวฟั่นถวน รวมถึงพวกเฉวี่ยนอีตาแดงก่ำขึ้นมาทันที พวกมันโผนเข้าสังหาร ตวัดกรงเล็บแหลมคม อ้าปากขนาดยักษ์เข้าฉีกกระชาก
งับคำเดียวดับอนาถไปทีละตัว!!
จี๊ดๆ!!
เพียงแค่ปะทะกันชั่วพริบตา หนูยักษ์ตาแดงหลายสิบตัวก็ล้มตายบาดเจ็บไปค่อนฝูง พวกมันไม่กล้าตอบโต้แม้แต่น้อย พากันเผ่นหนีลึกเข้าไปด้านในด้วยความแตกตื่น
นี่มัน... อะเฮือก!
หัวหน้าหลิวและลูกทีมพากันอึ้งงัน ได้แต่ถือปืนยืนทำตัวไม่ถูก
พวกเขาเคยดูข้อมูลวิดีโอที่กองทัพมอบให้มาแล้ว หนูยักษ์ตาแดงพวกนี้เคลื่อนไหวได้รวดเร็วเหลือเชื่อ ฟันแทะคู่หน้าทั้งสองซี่นั้นคมกริบประดุจตัดเหล็กดั่งฟันหยวก หากโดนพวกมันประชิดตัวเข้ามาจู่โจม ย่อมถือว่าอันตรายถึงชีวิต
ด้วยเหตุนี้ ในภารกิจครั้งนี้ทุกคนจึงเตรียมใจพร้อมสละชีพไว้แล้ว ทีมถึงได้ตั้งชื่อว่า 'แมลงเม่า'!
ทว่าตอนนี้ พอมองดูพวกโก่วตั้นจัดการหนูยักษ์ตาแดงฝูงหนึ่งราบคาบในเวลาไม่กี่กระบวนท่า...
โฮ่งๆ!!
พวกโก่วตั้นไล่กวดตามไปอย่างคึกคัก ขณะที่ไป๋เยฺว่ก้าวเดินตามไปอย่างไม่รีบร้อน
"ตามไป!"
หัวหน้าหลิวนำทีมเร่งฝีเท้าตามติด
จี๊ด...
จี๊ดๆๆ!!
จี๊ดๆๆๆๆ!!
เบื้องหน้า หลังจากหนูยักษ์ตาแดงที่แตกตื่นหนีตายวิ่งผลุบหายเข้าไปในความมืดมิด ก็มีเสียงโกลาหลระลอกใหญ่ดังแว่วออกมาจากด้านใน
สรรพสำเนียงนับไม่ถ้วนดังระงม จากนั้น ดวงตาสีแดงก่ำลึกลับคู่แล้วคู่เล่าก็ผุดขึ้นมาจนเต็มความมืดเบื้องหน้า จ้องเขม็งมาทางพวกเขาชวนให้ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง...
ข้างหน้านั่น คือถ้ำหนู!
จี๊ด!!
เสียงกรีดร้องด้วยความเดือดดาลดังขึ้นจากกลางฝูงหนู หนูยักษ์ตาแดงนับหมื่นตัวส่งเสียงกรีดร้องรับกันเป็นทอดๆ แล้วพากันกรูถาโถมเข้ามาทางพวกไป๋เยฺว่อย่างมืดฟ้ามัวดิน...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น