ตอนที่ 67 สกิลระดับ B หมอกทมิฬ

ผีกลืนวิญญาณดูดซับแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ปกคลุมร่างจนหมดสิ้น ดวงตาทั้งคู่สว่างวาบราวกับหลอดไฟดวงเล็ก

"คุณท่านคะ ดวงตาของคุณท่าน..." ผีสูบไอถึงกับไม่กล้าสบตากับผีกลืนวิญญาณตรง ๆ เพราะมันแสบตาเหลือเกิน

เกรงว่าต่อไปเวลาไปตีกับผีตนอื่น คงไม่ต้องลงไม้ลงมือ แค่จ้องตาก็พอแล้ว

ผีกลืนวิญญาณหยิบกระจกบานหนึ่งขึ้นมาส่อง อย่าว่าไป ดูมีสง่าราศีไม่เบา

"ฮ่าๆ มนุษย์ ครั้งนี้ต้องขอบใจเจ้ามากจริง ๆ"

ผีกลืนวิญญาณมองหลินจิ่วด้วยความซาบซึ้ง ทว่าในใจกลับกำลังครุ่นคิดว่าจะดึงตัวผู้มีความสามารถคนนี้เข้าพวกได้อย่างไร

"นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้วครับ จริงสิ คุณผีกลืนวิญญาณ เครื่องในพวกนี้ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์กัดกร่อนไปหมดแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรกับคุณ ยกให้ผมจัดการได้ไหมครับ

ผมไม่มีงานอดิเรกอะไรเป็นพิเศษ แค่ชอบสะสมน่ะครับ

อีกอย่าง คุณผีกลืนวิญญาณเป็นการผ่าตัดสร้างภูมิคุ้มกันแสงศักดิ์สิทธิ์ในสมองเคสแรกของผม มันมีความหมายในการเป็นที่ระลึกมากจริง ๆ"

หลินจิ่วชี้ไปยังกองเครื่องในข้างกำแพงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจ

"ย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว" ผีกลืนวิญญาณตอบตกลงคำขอของหลินจิ่วอย่างใจกว้าง

ก็แค่เครื่องในไร้ประโยชน์กองหนึ่ง หากแลกกับความรู้สึกดี ๆ จากหลินจิ่วได้ ย่อมสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด

"ขอบคุณมากครับ" หลินจิ่วค้อมคำนับ จากนั้นก็แพ็กเครื่องในเหล่านั้นเก็บกลับไปทั้งหมด

มาเที่ยวนี้คุ้มค่าเกินคุ้มจริง ๆ

"มนุษย์ มื้อเที่ยงวันนี้ก็กินข้าวที่นี่แหละ เดี๋ยวข้าจะจัดอาหารเลิศรสเป็นพิเศษให้ รับรองว่าเจ้าต้องพอใจ" ผีกลืนวิญญาณตบไหล่หลินจิ่วราวกับเป็นพี่ใหญ่ผู้ใจดี

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ" หลินจิ่วเองก็รู้สึกคาดหวังอยู่บ้าง

ผีกลืนวิญญาณผิวปากครั้งหนึ่ง ผีชายร่างผอมสูงตนหนึ่งก็เดินออกมาจากห้องครัว บนหัวสวมหมวกกุ๊กสูงหนึ่งเมตร ตรงเอวยังผูกผ้ากันเปื้อนสีชมพูเอาไว้

"เชี่ย"

ผีผอมสูงสะดุ้งตกใจกับสภาพของผีกลืนวิญญาณ

ลูกตาสองข้างนั่นมันมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงเกินไปจริง ๆ

"มัวยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบเข้ามาสิ" ผีกลืนวิญญาณตีหน้าขรึม

ผีผอมสูงจึงค่อย ๆ ขยับเดินเข้าไปทีละก้าว ก้มหน้าต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

"คุณท่าน มีอะไรให้รับใช้หรือครับ" ผีผอมสูงเอ่ยถาม

"ทำอาหารที่เพิ่มพลังวิญญาณมาเยอะ ๆ หน่อย" ผีกลืนวิญญาณออกคำสั่ง

"ขอรับ" ผีผอมสูงพยักหน้ารับ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา บนโต๊ะก็เต็มไปด้วยอาหารมากมาย

มีทั้งนกปากกว้างน้ำแดง สไลม์นึ่ง ซาชิมิเนื้อปีศาจวัว เยลลี่สัตว์ประหลาดฟองสบู่...

"หลินจิ่ว กินตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจ วันหลังถ้าว่างก็แวะมานั่งเล่นบ่อย ๆ นะ"

ผีกลืนวิญญาณยิ่งมองหลินจิ่วก็ยิ่งถูกชะตา ดวงตาสว่างคู่นั้นเปล่งประกายเจิดจ้า

จ้องมองจนหลินจิ่วขนหัวลุก เหงื่อกาฬไหลซึมในใจไม่หยุด

เหรียญตราคนหน้าซื่อใจคด + ฉายาคนหน้าซื่อใจคด + กายาผู้เปี่ยมเมตตา ผลลัพธ์ของมันไม่ใช่แค่หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสองธรรมดา ๆ แต่กลายเป็นเท่ากับสี่ไปแล้ว

[พลังวิญญาณของคุณ +1]

[พลังวิญญาณของคุณ +2]

[พลังวิญญาณของคุณ +2]

กินเสร็จไปหนึ่งมื้อ พลังวิญญาณของหลินจิ่วเพิ่มขึ้นมากว่าห้าสิบหน่วย

แม้จะเทียบไม่ได้เลยกับปริมาณที่ได้จากการสะสมไต แต่อย่างไรนี่ก็เป็นของที่ได้มาฟรี ๆ

หลังมื้ออาหาร หลินจิ่วก็กล่าวลาผีกลืนวิญญาณ

พอกลับมาถึงห้องของตัวเอง ในมือเขาก็มีไตเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคู่

[คุณภาพ: ยอดเยี่ยม, ระดับความเสียหาย: 40%]

นี่คือไตของคุณหนูผีสูบไอ

[คุณได้สะสมไตหนึ่งคู่ (ยอดเยี่ยม), ความแข็งแกร่งของคุณได้รับการยกระดับ, กำลังซ่อมแซม...]

[แจ้งเตือน: คุณได้รับพลังวิญญาณ +700]

"เพิ่มพลังวิญญาณให้เยอะขนาดนี้เชียว" หลินจิ่วประหลาดใจอยู่บ้าง

น่าเสียดายที่ไม่ได้ตรัสรู้สกิลอะไรออกมา

ทว่า เขายังมีไตอีกหนึ่งคู่ ซึ่งเป็นของผีกลืนวิญญาณ

[คุณภาพ: ยอดเยี่ยม, ระดับความเสียหาย: 90%]

[คุณได้สะสมไตหนึ่งคู่ (ยอดเยี่ยม), ความแข็งแกร่งของคุณได้รับการยกระดับ, กำลังซ่อมแซม...]

[แจ้งเตือน: คุณได้รับพลังวิญญาณ +300]

[แจ้งเตือน: คุณได้ตรัสรู้สกิล (หมอกทมิฬ)]

[หมอกทมิฬ (B): ควบแน่นกลุ่มหมอกทมิฬที่สามารถแผ่ขยายได้ ขอบเขตการแผ่ขยายสูงสุดคือ 100 ม. × 100 ม. (ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของพลังจิต) เมื่อตัวคุณอยู่ในหมอกทมิฬ คุณจะได้รับทัศนวิสัยทั้งหมดภายในหมอกทมิฬ]

หมอกทมิฬมีฤทธิ์กัดกร่อน หากศัตรูอยู่ในหมอกทมิฬ จะสูญเสียทัศนวิสัย ระยะการมองเห็นไม่เกิน 3 ม. และความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลง 10%-20%]

"สกิลสายสนับสนุนแบบขอบเขต"

หลินจิ่วลูบคาง สกิลนี้เมื่อใช้คู่กับลอบเร้นและพริบตาข้ามมิติ จะทำให้ศัตรูต้องสงสัยในชีวิตตัวเองอย่างแน่นอน

ลองดูผลลัพธ์หน่อย

หมอกทมิฬ

รอบกายของหลินจิ่วถูกโอบล้อมด้วยกลุ่มหมอกสีดำ ขอบเขตกว้างประมาณสามเมตร

เมื่อหมอกทมิฬปรากฏขึ้น บนพื้นห้องก็เริ่มมีร่องรอยการถูกกัดกร่อนผุดขึ้นมาทีละน้อย

"ขยายต่อไป"

หลินจิ่วควบคุมหมอกทมิฬให้แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง

ไม่เพียงแค่นั้น หมอกทมิฬเหล่านี้ยังมีคุณสมบัติแฝงอีกอย่าง นั่นคือสามารถแทรกซึมผ่านกำแพงที่ไม่หนาจนเกินไปได้

เช่นนี้แล้ว ขอบเขตการพลิกแพลงของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

พริบตาข้ามมิติ!

ร่างของหลินจิ่วพลันหายวับไปจากจุดเดิมในชั่วพริบตา

ทว่าตัวเขานั้นได้มาโผล่อยู่ด้านนอกแล้ว

ในเวลานี้ ผีแขวนคอกำลังเดินหน้าบานกลับห้องของตนเอง

ทันใดนั้น เธอก็เหลือบไปเห็นกลุ่มหมอกทมิฬปรากฏขึ้นตรงโถงทางเดิน

"นี่มันอะไรกัน"

ผีแขวนคอขยี้ตา จากหมอกทมิฬกลุ่มนี้ เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอัปมงคลอย่างยิ่ง

ราวกับว่าขอเพียงตนก้าวเข้าไป ก็จะไม่มีวันได้กลับออกมาอีก

วินาทีต่อมา เงาร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากหมอกทมิฬ

ผีแขวนคอเพ่งมอง ถึงได้รู้ว่าเป็นมนุษย์คนก่อนหน้าที่ต่อลิ้นให้เธอนั่นเอง

"ไฮ คุณผีแขวนคอ เจอกันอีกแล้วนะครับ ต่อไปพวกเราก็เป็นเพื่อนบ้านชั้นเดียวกันแล้ว" หลินจิ่วยิ้มอย่างสง่างาม สะบัดแขนเบาๆ หมอกทมิฬด้านหลังก็ค่อยๆ สลายไป

ดูท่าทางของคุณผีแขวนคอแล้ว ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้น่าจะกอบโกยไปได้ไม่น้อย

ผีแขวนคอถามด้วยความประหลาดใจ "เมื่อกี้หมอกดำนั่นคืออะไรน่ะ"

"อ๋อ อันนี้น่ะเหรอ...เป็นสกิลของผมเองครับ ไม่ต้องใส่ใจหรอก ไม่มีอันตรายอะไรหรอกครับ" หลินจิ่วยิ้มอย่างอ่อนโยน

ผีแขวนคอไม่มีทางเชื่อคำพูดนี้ สัญชาตญาณบอกเธอว่าหมอกทมิฬกลุ่มนั้นอันตรายสุดขีด

ขณะที่หลินจิ่วกำลังจะเดินจากไป ผีแขวนคอก็ร้องเรียกเขาไว้

"จริงสิ คุณหมอหลิน ให้ฉันนวดให้คุณสักหน่อยไหมคะ ฝีมือนวดของฉันยอดเยี่ยมมากเลยนะ รับรองว่าจะทำให้คุณพึงพอใจแน่นอน"

ลิ้นยาวเฟื้อยของผีแขวนคอพลิกพลิ้วอย่างคล่องแคล่ว เปลี่ยนรูปร่างไปมาไม่หยุด

"ไม่ดีกว่าครับ"

พลันหลินจิ่วนึกถึงสิบแปดกระบวนท่านวดที่ได้มาจากผีแขวนคอ ซึ่งในนั้นมีกระบวนท่าประหลาดๆ อยู่ตั้งครึ่งหนึ่ง ทำให้เขารู้สึกว่าตนเองไม่มีวาสนาพอจะเพลิดเพลินกับมันได้

...

ยามเที่ยงคืน

เงาร่างสองสายแอบลอบเข้าไปในห้องของหลินจิ่ว

หนึ่งในนั้นก็คือหน้าผีที่เพิ่งถูกหลินจิ่วปล้นไปก่อนหน้านี้

ส่วนอีกตัวก็เป็นหน้าผีเช่นเดียวกัน เพียงแต่เป็นหน้าเขียว

"มนุษย์บัดซบ กล้าเอาสันมีดมาตบหน้าข้า วันนี้ข้าพาพี่น้องมาขโมยของแกให้เกลี้ยงแน่"

บนใบหน้าของหน้าผีเผยแววอำมหิต

พอคิดถึงเรื่องที่วันนี้ถูกมนุษย์อ่อนแอเลเวล 8 เอาสันมีดตบหน้า เขาก็รู้สึกอับอายขายหน้าเป็นที่สุด สาบานว่าจะต้องเอาคืนให้สาสม

"หน้าเขียว เดี๋ยวแกทำให้มนุษย์คนนั้นสลบไปเป็นอันดับแรกเลยนะ" หน้าผีเอ่ยกับหน้าเขียว

"วางใจเถอะลูกพี่ ประสิทธิภาพผงยานอนหลับของข้า ลูกพี่ก็รู้อยู่ คราวนี้รับรองว่าจะทำให้มันหลับยาวไปสามวันไม่ตื่นแน่"

หน้าเขียวรับประกันด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

โดยไม่ได้สังเกตเลยแม้แต่น้อยว่า ทั้งห้องได้ถูกหมอกทมิฬปกคลุมเอาไว้หมดแล้ว

คงไม่ต้องให้ฉันพูดอะไรมากแล้วมั้ง!!!