ตอนที่ 68 ที่แท้ ความทุ่มเทก็ได้รับผลตอบแทนจริง ๆ

หลินจิ่วปรากฏตัวขึ้นด้านหลังหน้าผีทั้งสองตนอย่างไร้สุ้มเสียง

ทว่าจังหวะที่เขากำลังจะลงมือนั้น กลับได้ยินหน้าเขียวเอ่ยขึ้นว่า "พี่ใหญ่ พาไอ้มนุษย์คนนี้ไปด้วยได้ไหม ฉันอยากเล่นเกมสนุก ๆ กับมันสักหน่อย"

ขณะที่พูด รอยยิ้มบนใบหน้าของหน้าเขียวก็เริ่มวิปริตขึ้นเรื่อย ๆ สองตาเปล่งแสงสีแดงวาบ

หน้าผีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง "เอาไปด้วยสิ มนุษย์คนนี้ฉันก็เล็งไว้ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้ว"

"พี่ใหญ่นี่เก่งจริง..."

หน้าเขียวยังพูดไม่ทันจบ มีดสีดำเล่มหนึ่งก็แทงทะลุร่างจนมิดด้าม เสียบคาไว้ราวกับถังหูลู่

หน้าผีชะงักไป กะพริบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง จากนั้นถึงเพิ่งได้สติ

เชี่ย

มีคนลอบโจมตี

"พี่ใหญ่ ช่วยด้วย เจ็บเหลือเกิน" หน้าเขียวร้องโหยหวน เลือดผีสีเขียวหยดติ๋ง ๆ ลงมาจากปลายมีด

หน้าผีมองตามด้ามมีดขึ้นไป ก็พบว่ามีคนคนหนึ่งกำลังยิ้มตาหยีจ้องมองตนอยู่พอดี

"ฮัลโหล เจอกันอีกแล้วนะ"

หลินจิ่วชักมีดเฉือนไตกลับมาในคราวเดียว

ฉึก

เลือดบนร่างหน้าเขียวพุ่งกระฉูดออกทั้งสองทาง ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้ใบหน้าบิดเบี้ยวจนดูน่าเกลียดน่ากลัว

นึกว่าเป็นลูกพลับนิ่มที่เคี้ยวง่าย ใครจะไปคิดว่าดันเป็นกระดูกชิ้นโตที่เคี้ยวไม่เข้า

"ไอ้มนุษย์สารเลว ฉันจะสู้ตายกับแก"

หน้าผีแผดเสียงคำราม ทว่ากลับหันหลังแล้วโกยอ้าวไปในทิศทางตรงกันข้ามทันที

ในฐานะพี่ใหญ่สายใช้สมอง พลังการต่อสู้ของเขามันช่างอ่อนแอน่าเวทนาเหลือเกิน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมีดเฉือนไตในมือหลินจิ่ว ไม่รู้ทำไม แค่มองดูก็ทำให้เขารู้สึกขยาดหวาดกลัวไปถึงขั้วหัวใจแล้ว

พอย้อนดูสภาพของหน้าเขียวในตอนนี้ เขาก็ไม่กล้าจินตนาการเลยจริง ๆ ว่าถ้าโดนแทงเข้าไปสักแผลมันจะเจ็บปวดขนาดไหน

"เชี่ย พี่ใหญ่..." หน้าเขียวโมโหจนหน้าซีดเผือด

ฝากผีฝากไข้ผิดคนจริง ๆ

"คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ"

หลินจิ่วใช้เส้นผมปีศาจมัดหน้าเขียวเอาไว้

ทั้งห้องนี้รวมถึงด้านนอกถูกเขาแผ่หมอกดำปกคลุมไว้หมดแล้ว

พูดได้ไม่เกินจริงเลยว่า ต่อให้ปล่อยให้หน้าผีวิ่งไปก่อนเก้าสิบเก้าเมตร เขาก็ก้าวเท้าเพียงก้าวเดียวตามทันอยู่ดี

"น้องรัก พี่ใหญ่จะกลับมาช่วยนายแน่นอน"

หน้าผีไว้อาลัยในใจเงียบ ๆ แล้วเตรียมจะปีนหน้าต่างหนีออกไป

ทว่าในวินาทีนี้...

พริบตาข้ามมิติ

หลินจิ่วคว้ามือออกไป มิติรอบตัวหน้าผีพลันบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น

ยังไม่ทันที่หน้าผีจะได้ตอบสนอง ใบหน้าทั้งดวงก็ถูกใครบางคนบีบไว้ในอุ้งมือเสียแล้ว

"สวัสดีครับ คุณหน้าผี ดึกดื่นป่านนี้มาหาผมมีธุระอะไรเหรอครับ" หลินจิ่วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มตาหยี

แม้จะยิ้มอยู่ แต่กลับทำให้หน้าผีรู้สึกถึงอันตรายยิ่งกว่าเดิม เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มไปทั้งหน้า

"พะ...พี่ใหญ่ ถ้าฉันบอกว่าแวะมาเยี่ยมเยียนเฉย ๆ นายจะเชื่อไหม" หน้าผีพูดด้วยสีหน้าแข็งทื่อสุดขีด

"คุณคิดว่าไงล่ะ"

หลินจิ่วแทงมีดใส่ร่างหน้าเขียวที่อยู่ข้าง ๆ ทันทีหนึ่งแผล

ฉึก

ลำเลือดพุ่งกระฉูดออกมาอีกสายหนึ่ง

หน้าผีเบิกตากว้าง ตัวสั่นงันงกไปทั้งร่าง

ที่แท้แม่ก็พูดถูกจริง ๆ พวกที่ยิ้มหน้าระรื่นไม่ใช่คนดีสักคน

ตอนนี้หน้าเขียวแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ตนไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ทำไมคนที่ต้องมารับเคราะห์ถึงเป็นตัวเองตลอดเลยวะ

"ผมเป็นคนแบบนี้นะ ไม่ชอบให้ใครมาโกหก"

หลินจิ่วใช้ผ้าสะอาดผืนหนึ่งเช็ดคราบเลือดบนใบมีด

"พะ...พี่ใหญ่ ฉัน..."

หน้าผีกลอกตาไปมา พลันผุดความคิดขึ้นมาได้ จึงรีบพูดว่า "พี่ใหญ่ พวกเราเอาของขวัญมาให้นายต่างหาก วันนี้ไม่ใช่ว่านายเพิ่งจะช่วยออกเงินให้ฉันหนึ่งเหรียญผีดุหรอกเหรอ คนอย่างฉันไม่มีข้อดีอะไรหรอก แต่เป็นพวกบุญคุณต้องทดแทน"

"งั้นเหรอครับ"

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินจิ่วกว้างขึ้นกว่าเดิม "ไม่ทราบว่าเป็นของขวัญอะไรล่ะครับ"

หน้าผีตัวสั่นสะท้านพลางเอ่ยว่า "พี่ใหญ่ ของทั้งหมดอยู่ที่ตัวหน้าเขียวโน่น"

"จริงเหรอครับ" หลินจิ่วหันไปมองหน้าเขียวที่ถูกเส้นผมปีศาจมัดแน่น นอนตัวตรงแหน่วจมกองเลือดอยู่

หน้าเขียวกะพริบตาเรียวเล็กถี่ ๆ รีบพยักหน้ารัว "เรื่องจริง เรื่องจริงที่สุดเลย"

เขากลัวจริง ๆ ว่าถ้าพยักหน้าช้าไปนิดเดียว จะโดนแทงซ้ำอีกสักแผล

"บอกแต่แรกก็สิ้นเรื่อง ทำเอาผมเข้าใจพวกคุณผิดไปหมดเลย"

หลินจิ่วยิ้มอย่างอ่อนโยน จากนั้นจึงคลายมัดให้หน้าเขียว

ฟู่

พอไม่มีเส้นผมปีศาจรัดไว้ เลือดบนร่างหน้าเขียวก็เริ่มพุ่งทะลักออกมาอีกครั้ง

หลินจิ่วหยิบไอเทมที่ได้รับเป็นรางวัลจากการรักษาผีกลืนวิญญาณออกมาก่อนหน้านี้ นั่นคือ กล่องพยาบาล

[กล่องพยาบาล: ในแต่ละวันจะผลิตเวชภัณฑ์ห้าชนิดโดยอัตโนมัติ ยาสลบ×3, แอลกอฮอล์ล้างแผล×3, ขี้ผึ้งฟื้นฟูบาดแผล×3, ผ้าพันแผล 10 เมตร×3, ไหมเย็บแผล 25 เมตร×3 (เวชภัณฑ์แต่ละชนิดเก็บสะสมได้สูงสุดไม่เกิน 15 ชิ้น)]

หลินจิ่วหยิบผ้าพันแผลออกมาจากกล่องพยาบาล แล้วช่วยพันแผลให้อย่างใส่ใจ "เอาละ ของล่ะ?"

หน้าเขียวสะกดกลั้นความเจ็บปวดแล้วเปิดคลังเก็บของของตัวเอง

เขาล้วงไข่มุกสีดำเม็ดหนึ่งออกมาจากข้างใน ขนาดประมาณนิ้วหัวแม่มือ ผิวดำขลับเป็นมันวาว แผ่รัศมีเรืองรองเลือนรางออกมา

"นี่คือไข่มุกฟื้นฟูพลังวิญญาณ ขอยืมมาจากขาใหญ่คนหนึ่ง...ครับ"

ความจริงหน้าเขียวเกือบจะหลุดปากบอกว่าขโมยมา ทว่าพอคำพูดมาจ่อถึงปากก็รีบเปลี่ยนคำ แล้วพูดต่อว่า "ขอแค่พกไข่มุกเม็ดนี้ไว้ ความเร็วในการฟื้นฟูพลังวิญญาณของคุณจะเพิ่มขึ้น 30%-50% ครับ"

"ของดีนี่" ตาของหลินจิ่วเป็นประกาย

ว่าแล้วเชียว พวกหัวขโมยพวกนี้มีของดีติดตัวไม่น้อยจริง ๆ

"ลูกพี่ คุณดูแล้วพอใจไหมครับ?" หน้าเขียวถามหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง แววตาฉายแววเสียดายแวบหนึ่ง

"พอใจสิ" หลินจิ่วรับไข่มุกฟื้นฟูพลังวิญญาณมา บนนั้นยังมีรูเล็ก ๆ สองรูไว้สำหรับร้อยเชือก

"ลูกพี่ ของขวัญพวกเราก็ให้ไปแล้ว งั้นพวกเราไปได้หรือยังครับ?" หน้าผีลองถามหยั่งเชิงดูบ้าง

"อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ"

หลินจิ่วเปิดใช้งานคำลวงของคนหน้าซื่อใจคดผสานกับคำลวงของนักพูดฝีปากเอก "เรื่องมันเป็นแบบนี้ ผมอยากจะทำการค้ากับพวกคุณสักหน่อย"

"การค้าเหรอครับ?"

หน้าผีทั้งสองสบตากัน

"ใช่แล้ว ผมเห็นว่าในมือพวกคุณมีของดีอยู่ไม่น้อย ผมยินดีที่จะใช้เหรียญผีดุมาแลกเปลี่ยน" หลินจิ่วพูดพลางหยิบเหรียญผีดุกำใหญ่ขึ้นมาจากกระเป๋าเป้

หน้าผีทั้งสองต่างมีประกายตาเป็นประกายวับ พวกเขาเชื่อคำพูดของหลินจิ่วอย่างสนิทใจ ไม่มีข้อกังขาแม้แต่น้อย

"ลูกพี่ นี่คือไอเทมตาชั่งของผู้ชนะครับ ขอแค่คุณทำพันธสัญญากับเป้าหมาย หากคุณชนะ คุณจะสุ่มได้รับรางวัลหนึ่งอย่างจากตัวอีกฝ่าย อาจจะเป็นพลังวิญญาณ หรืออาจจะเป็นสกิลหรืออุปกรณ์อะไรทำนองนั้น ใช้งานได้สูงสุดสามครั้งครับ"

หน้าเขียวรีบล้วงของในคลังตัวเองออกมา นำเสนอราวกับกำลังถวายสมบัติ

"ไม่เลว" หลินจิ่วพยักหน้า แม้จะมีข้อจำกัดค่อนข้างมาก แต่ก็ถือว่าใช้ได้อยู่

หน้าเขียวล้วงขวดไหกองโตออกมาอีก "นี่คือน้ำยาปีนป่าย ช่วยให้คุณเดินบนภูมิประเทศแบบไหนก็ได้เหมือนเดินบนพื้นราบ นี่คืออุปกรณ์เกราะกระดูกทองคำแท้ นี่คือไอเทมเครื่องรางต่อต้านการตรวจจับ..."

"ดีมาก ของพวกนี้ผมว่า 1 เหรียญผีดุกำลังดีเลย พวกคุณคิดว่าไงล่ะ?" น้ำเสียงของหลินจิ่วแฝงเสน่ห์ล่อลวงอย่างยิ่ง

เขาเองก็แค่อยากลองดูผลลัพธ์ของคำลวงของนักพูดฝีปากเอกเท่านั้น

หน้าเขียวเงียบไปครู่สั้น ๆ แล้วเอ่ยเห็นพ้องขึ้นมา "สมกับเป็นลูกพี่จริง ๆ ช่างใจป้ำเหลือเกินครับ"

สมกับเป็นเหรียญตราคนหน้าซื่อใจคดจริง ๆ ประสิทธิภาพนี่มันสุดยอดไปเลย

หน้าผีเองก็มีสายตากระตือรือร้นเช่นกัน "ลูกพี่ สมบัติก่อนหน้านี้ของผมไม่รู้ถูกใครขโมยไป แต่ไม่เป็นไร ผมยังมีคลังสมบัติลับส่วนตัวอยู่อีกแห่ง ของข้างในนั้นล้วนเป็นของสะสมของผมทั้งนั้นเลยครับ"

หลินจิ่วได้ยินดังนั้นก็ตื่นตัวขึ้นมาทันควัน

ว่าแล้วเชียว การลงทุนย่อมมีผลตอบแทน หว่านออกไป 1 เหรียญผีดุ ได้กลับคืนมาเป็นเหรียญผีดุกองโต