ตอนที่ 70 ของสะสมของผีหลายตากับสกิลตาทิพย์

วันรุ่งขึ้น

พอหลินจิ่วล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากหน้าประตู พอยื่นหัวออกไปดูทางหน้าต่างก็เห็นหน้าผีสองตัวกำลังขึงป้ายผ้าผืนหนึ่งอยู่

"มนุษย์หน้าด้าน คืนเงินหยาดเหงื่อแรงงานของพวกเรามานะ"

พอคิดว่าทรัพย์สมบัติทั้งเนื้อทั้งตัวถูกมนุษย์ตรงหน้าหลอกเอาไปจนเกลี้ยง หน้าผีทั้งสองตัวก็ปวดใจเป็นที่สุด

เมื่อคืนชัด ๆ ว่าพวกมันกะจะมาขโมยของของหลินจิ่ว แต่ไม่รู้ทำไม ถึงกลับกลายเป็นว่าพวกมันยกทรัพย์สินทั้งหมดให้เขาด้วยราคาถูกเหมือนให้ฟรีแค่ 1 เหรียญผีดุแทน

ที่สำคัญที่สุดคือ ทั้งหมดนี้พวกมันเต็มใจทำเองด้วย

อัปมงคลพิลึกพิลั่นสิ้นดี

หลินจิ่วสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเปิดประตูห้องออกไป

หน้าผีทั้งสองเห็นดังนั้นก็พากันถอยหลังไปสองก้าวติด ๆ กันจนหลังชนฝาผนัง

"ทั้งสองท่าน มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ" หลินจิ่วเอ่ยถามยิ้ม ๆ

ส่วนป้ายผ้านั่นถูกเขามองข้ามไปโดยสิ้นเชิง

เขาไม่ได้โกงใครสักหน่อย ทุกอย่างล้วนเป็นความสมัครใจของอีกฝ่ายทั้งนั้น

"แก... แกมันมนุษย์หน้าด้าน ขนาดผียังหลอกลงคอ" หน้าผีกัดฟันพึมพำเสียงเบา

"โอ้? ผมไปหลอกอะไรพวกคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" หลินจิ่วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เปิดใช้งานคำลวงของนักพูดฝีปากเอกพร้อมกับคำลวงของคนหน้าซื่อใจคดทันที

"แกใช้เงินแค่ 1 เหรียญผีดุหลอกเอาเงินหยาดเหงื่อแรงงานของพวกเราไป นั่นมันสมบัติที่พวกเราลำบากลำบนสะสมมาตั้งหลายปีนะ" หน้าผีตัวสั่นงันงกพลางพูด

หลินจิ่วส่ายหน้า "พูดแบบนี้ไม่ถูกนะ ผมขอถามพวกคุณหน่อย เงิน 1 เหรียญผีดุนั่นพวกคุณตกลงเองไม่ใช่เหรอ ผมไม่ใช่โจรปล้นชิงเสียหน่อย ไม่ทำเรื่องประเภทบังคับซื้อบังคับขายหรอก จริงไหมล่ะครับ"

"ก็มีเหตุผลนะ" หน้าผีทั้งสองหันมาสบตากัน

"เอาละ ผมยังมีธุระอยู่ คงอยู่คุยด้วยต่อไม่ได้แล้ว"

หลินจิ่วพูดจบก็ก้าวเท้ายาว ๆ เดินจากไป

หน้าผีทั้งสองรอจนหลินจิ่วเดินไปไกลแล้ว ถึงเพิ่งจะได้สติกลับมาอย่างกะทันหัน

"เชี่ยเอ๊ย พี่ใหญ่ พวกเราโดนไอ้มนุษย์นี่ต้มเปื่อยอีกแล้ว" หน้าเขียวโมโหจนหน้ายิ่งเขียวปั๊ดขึ้นไปอีก

ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามนุษย์จะเลวร้ายยิ่งกว่าผีเสียอีก ถ้าผ่าอกดูหัวใจคงดำสนิทไปทั้งดวงแล้วมั้ง

...

วันนี้หลินจิ่วตั้งใจจะไปเดินดูที่ชั้นห้าสักหน่อย

ใบขอความช่วยเหลือบนป้ายประกาศชั้นหกมีน้อยเกินไป

ชั้นห้ามีผู้พักอาศัยทั้งหมดสิบแปดห้อง บังเอิญพอดี ตอนที่หลินจิ่วเพิ่งขึ้นมาถึง ก็เห็นหญิงชราสวมเสื้อคลุมสีดำคนหนึ่งกำลังแปะใบขอความช่วยเหลืออยู่

"คุณยายครับ มีเรื่องอะไรให้ช่วยหรือเปล่า" หลินจิ่วถามด้วยความอยากรู้

หญิงชราในเสื้อคลุมสีดำหันกลับมามองหลินจิ่ว บนหน้ามีดวงตาเดี่ยวเพียงดวงเดียว ไม่มีทั้งจมูกและปาก

[ผีหลายตา เลเวล 37 พลังวิญญาณ: 32554 สถานะ: ปกติ, คันตามตัว พลัง: ไม่อาจต่อกร]

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินจิ่วได้เห็นผีหลายตาที่มีตาเดียว

แน่นอนว่า อาจเป็นไปได้ที่ผีหลายตาตรงหน้าจะซ่อนดวงตาที่เหลือเอาไว้

"เป็นมนุษย์หรอกหรือนี่ แขกหายากจริง ๆ เชียว"

หญิงชราผีหลายตามีน้ำเสียงใจดี ฟังดูแล้วทำให้คนรู้สึกสบายใจได้ง่ายมาก "เฮ้อ ช่วงนี้ยายคันเนื้อคันตัวไปหมด ก็เลยอยากหาเพื่อนบ้านที่นวดเป็นสักคนน่ะจ้ะ"

หลินจิ่วได้ยินดังนั้นก็กระแอมไอเคลียร์คอทันทีแล้วพูดว่า "คุณยายครับ บอกตามตรงนะ ตัวผมเองพอจะรู้เรื่องเทคนิคการนวดอยู่บ้าง ถ้าคุณยายไม่รังเกียจ ผมช่วยนวดให้ได้นะครับ"

ในเมื่อเขามีสิบแปดกระบวนท่านวดของผีแขวนคอติดตัวอยู่ ไม่เอามาใช้ก็เสียดายแย่

"จริงรึ แต่ว่านะ ร่างกายของยายแก่อย่างฉันมันน่ากลัวอยู่นิดหน่อย หวังว่าประเดี๋ยวเธอจะไม่ถอยหนีไปเสียก่อนล่ะ" ผีหลายตาเอ่ยเตือน

"ข้อดีที่สุดของผมก็คือใจกล้านี่แหละครับ" หลินจิ่วยิ้มตอบ

ถ้าเขาเป็นคนขี้ขลาด ก็คงไม่มีวันมาถึงจุดนี้ได้หรอก

รากฐานความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา ล้วนสร้างขึ้นมาจากไตของคนอื่นทั้งนั้น

"ฮะ ๆ... เป็นคนหนุ่มที่กระฉับกระเฉงดีจังนะ ถ้านวดให้ยายสบายตัวได้ ยายจะให้เธอหนึ่งร้อยเหรียญผีดุเลย" ผีหลายตาหัวเราะร่าพลางบอก

ทั้งสองคนเดินมาถึงห้อง 504 ผีหลายตาเปิดประตูห้องออก เผยให้เห็นการตกแต่งภายในที่ "หรูหรา"

นั่นเพราะทั่วทั้งห้องรับแขกเต็มไปด้วยลูกตาทั้งขนาดใหญ่และเล็กเกลื่อนกลาดไปหมด ลูกตาบางดวงถึงกับยังขยับกลอกไปมาได้ด้วยซ้ำ

ในวินาทีที่หลินจิ่วก้าวเท้าเข้าไปในห้องรับแขก ดวงตาเหล่านี้ก็พากันจับจ้องมาที่เขาตาไม่กระพริบ ให้แรงกดดันที่มหาศาลอย่างยิ่ง

ต่อให้เป็นคนปกติเข้ามาอยู่ข้างในนี้ ไม่ถึงสิบนาทีก็ต้องเป็นโรคกลัวรูขึ้นมาอย่างแน่นอน

"ฮิๆ นี่เป็นของสะสมของยายทั้งหมดเลยนะ มนุษย์ เธอรู้สึกยังไงบ้าง สวยใช่ไหมล่ะ" น้ำเสียงของผีหลายตาเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ

"สวยดีครับ" หลินจิ่วพยักหน้าเห็นด้วย

คำตอบนี้ทำให้ผีหลายตาชะงักไปเล็กน้อย เริ่มไม่เข้าใจความคิดของหลินจิ่วขึ้นมาบ้างแล้ว

เพราะถึงอย่างไรคนปกติ... ไม่สิ ต่อให้เป็นพวกผีปีศาจจำนวนมากเข้ามาในบ้านของนาง ก็ยังต้องตกใจจนแข้งขาอ่อนกับภาพตรงหน้านี้ทั้งนั้น

"เธอไม่กลัวเหรอ" ผีหลายตาหรี่ดวงตากลมโตคู่สวยลง

นางชอบเห็นภาพที่คนอื่นตกใจกลัวของสะสมของตัวเองจนแข้งขาอ่อนเป็นที่สุด เพราะมันทำให้นางรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จอย่างมาก

"ทำไมต้องกลัวด้วยล่ะครับ ยายดูสิ ดวงตาพวกนี้น่ารักจะตาย แต่ละดวงเปล่งประกายงดงามทั้งนั้น ยายครับ ยกตาให้ผมสักสองสามดวงได้ไหม"

หลินจิ่วเอ่ยชื่นชม มิหนำซ้ำยังใจกล้าเดินเข้าไปตรงหน้าลูกตาดวงหนึ่ง โน้มตัวลงไปมองดูใกล้ๆ อีกต่างหาก

ผีหลายตา: ...

พอดูออกแล้ว เจ้ามนุษย์คนนี้ไม่ค่อยจะปกติเท่าไหร่

ถึงขนาดคิดจะชุบมือเปิบเอาของสะสมของคนแก่อย่างนางไปเนี่ยนะ

"เอ่อ... ขอโทษด้วยนะจ๊ะ ของสะสมของยายน่ะไม่ยกให้ใครหรอก"

หางตาของผีหลายตากระตุกเบาๆ จู่ๆ นางก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังชักศึกเข้าบ้านอย่างไรชอบกล

"งั้นก็น่าเสียดายแย่เลยครับ"

หลินจิ่วส่ายหน้าอย่างเสียดาย แล้วใช้มือลูบดวงตาขนาดใหญ่ตรงหน้า "ผมยังกะว่าจะเอาลูกตาพวกนี้มาร้อยเป็นเส้น แล้วแขวนคอไว้เป็นสร้อยคอสักหน่อย"

ดวงตาขนาดใหญ่: ...

ขอบใจนะ ฉันยังไม่อยากโดนจับร้อยเป็นเส้น

"เอ่อ... มนุษย์ ตามยายมาทางนี้สิ"

ผีหลายตารีบเร่ง นางชักกังวลจริงๆ แล้วว่าหลินจิ่วจะลงมือทำมิดีมิร้ายกับของสะสมพวกนี้ของตน

"ได้ครับ"

หลินจิ่วเดินตามผีหลายตามายังห้องนอน

การตกแต่งภายในห้องนี้ก็เหมือนกับด้านนอก เต็มไปด้วยดวงตาผุดขึ้นมาอย่างหนาแน่น

ผีหลายตาสะบัดแขนทีหนึ่ง ดวงตาบนผนังทั้งหมดก็พากันปิดสนิทลง

จากนั้น นางจึงถอดชุดคลุมสีดำบนร่างออก

"มาสิ"

ผีหลายตานอนคว่ำลง ส่งสัญญาณให้หลินจิ่วเริ่มนวดได้

หลินจิ่วกำลังคิดจะลงมือ ทว่าทันใดนั้นเขากลับเห็นดวงตากว่าสิบดวงลืมขึ้นมาตรงบริเวณลำคอของผีหลายตา

ดวงตาเหล่านี้แดงก่ำเป็นสีเลือด อีกทั้งยังอัดแน่นไปด้วยแรงพยาบาทอันรุนแรง

หากจ้องตากับดวงตาพวกนี้นานเกินไป คาดว่าคงได้ฝันร้ายติดต่อกันไปหลายวันแน่

เพียงแต่มันปิดลงอย่างรวดเร็วอีกครั้งในเวลาต่อมา

ดูท่าแล้ว นอกจากบนใบหน้า ดวงตาของผีหลายตาก็อาจจะอยู่ตามตำแหน่งอื่นได้อีกเช่นกัน

"สิบแปดกระบวนท่านวด"

สองมือของหลินจิ่วทาบลงบนแผ่นหลังของผีหลายตา แม้จะคั่นด้วยเสื้อผ้าชั้นหนึ่ง แต่เขาก็สัมผัสได้ชัดเจนว่ามีลูกตากลมเกลี้ยงลื่นมือหมุนวนอยู่ใต้ฝ่ามือ

สิ่งนี้ทำให้เขาเกิดความอยากบีบแผ่นกันกระแทกขึ้นมา อยากจะบีบลูกตาบนหลังของผีหลายตานี้ให้แตกโป๊ะทีละดวงเสียจริง

แน่นอนว่า นั่นก็แค่คิดไปเรื่อยเท่านั้น

เพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่มีทางลงมือเล่นงานเพื่อนบ้านที่รักแบบเลือดเย็นขนาดนั้นอยู่แล้ว

"สบายจังเลย มนุษย์เอ๋ย ฝีมือของเธอนี่เทียบชั้นกับผีแขวนคอได้เลยนะเนี่ย ต้องรู้ก่อนนะว่าผีแขวนคอน่ะเป็นถึงยอดฝีมือการนวดชื่อดังประจำตึกเราเชียว"

ผีหลายตาหรี่ตาลงอย่างสบายตัว

"ขอบคุณที่ชมครับยาย"

หลินจิ่วยิ้มบางๆ เพราะวิชาสิบแปดกระบวนท่านวดนี้ เดิมทีเขาก็เพิ่งตรัสรู้มาจากผีแขวนคอนั่นแหละ

[ควักสำเร็จ]

ไตเข้ามือ

[คุณสะสมไตหนึ่งคู่ (ยอดเยี่ยม) ความแข็งแกร่งของคุณได้รับการพัฒนา กำลังฟื้นฟู...]

[แจ้งเตือน: คุณได้รับพลังวิญญาณ +300]

[แจ้งเตือน: คุณตรัสรู้สกิล (มองทะลุ)]

(・｀ω´・)!!!