ตอนที่ 71 การแลกเปลี่ยนกับผีหลายตา

หลินจิ่วกะพริบตาปริบๆ ดูไร้เดียงสา ดูเหมือนเขาจะเพิ่งตรัสรู้สกิลที่ไม่ค่อยจะเข้าท่าเข้าทางสักเท่าไร

[มองทะลุ (B): ดวงตาทั้งสองข้างของคุณผ่านการกลายพันธุ์ สามารถมองทะลุวัตถุที่มีความหนาไม่เกิน 15 ซม. ได้]

สกิลนี้จัดว่าเป็นสุดยอดวิชาเทพทางการแพทย์ชัดๆ

เมื่อมีสกิลนี้ เขาก็สามารถมองทะลุร่างกายของคนอื่นได้โดยตรง

ส่วนความคิดอกุศลพวกนั้น หลินจิ่วขอบอกไว้เลยว่าตนเองไม่มีทางคิดแน่นอน

มองทะลุ!

ประกายแสงสีม่วงวาบผ่านดวงตาทั้งสองข้างของหลินจิ่ว

ทันใดนั้น สายตาของเขาก็มองทะลุเสื้อผ้าของผีหลายตาได้อย่างง่ายดาย แผ่นหลังของนางเต็มไปด้วยลูกตาน้อยใหญ่สารพัดขนาด

ในตอนที่หลินจิ่วจ้องมองดวงตาเหล่านั้น พวกมันก็กำลังจ้องเขม็งกลับมาที่หลินจิ่วเช่นกัน

"มองทะลุ... เจ้ามนุษย์ เมื่อกี้แกแอบส่องฉันเหรอ"

หัวของผีหลายตาหมุนกลับมา 360 องศา

ตอนที่หลินจิ่วจ้องมองตนเมื่อครู่ นางรู้สึกตัวได้อย่างชัดเจน

ก็สกิลมองทะลุมันเป็นสกิลหากินประจำตัวของนางนี่นา

แม้จะไม่รู้ว่าทำไมมนุษย์คนนี้ถึงใช้มองทะลุได้เหมือนกัน แต่ความรู้สึกตอนโดนแอบมองแบบนี้ มันทำให้นางหงุดหงิดไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย

"คุณยายครับ คุณยายเข้าใจผมผิดแล้ว ผมแค่รู้สึกเหมือนมีตัวอะไรขยับดุ๊กดิ๊กอยู่ใต้เสื้อผ้า เลยแค่อยากรู้อยากเห็นขอมองดูสักสองแวบเท่านั้นเอง"

หลินจิ่วพูดด้วยสีหน้าจริงใจอย่างยิ่ง "คุณยายคงไม่ถือโทษโกรธผมใช่ไหมครับ"

"หึๆ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ไม่เป็นไร คราวหน้าคราวหลังก็ระวังหน่อยแล้วกัน" ผีหลายตาหัวเราะหึๆ เย็นเยียบสองเสียง

ผ่านไปสิบกว่านาที

หลินจิ่วนวดเสร็จเรียบร้อย

ผีหลายตายืดเอวแก่ๆ อย่างสบายเนื้อสบายตัว ก่อนจะใช้มือตบๆ ไปที่ลำคอแล้วพูดว่า "ไม่เลว ไม่เลว นี่คือสองร้อยเหรียญผีดุ ค่าตอบแทนที่ฉันตกลงจะให้แก"

"ขอบคุณครับคุณยาย" หลินจิ่วรับเหรียญผีดุมา

แล้วก็ได้ยินผีหลายตาพูดขึ้นอีกว่า "เจ้ามนุษย์ แกเองก็รู้ว่าฉันชอบสะสม เอาอย่างนี้ สามพันเหรียญผีดุ ฉันขอซื้อตาของแกข้างหนึ่ง

มูลค่าของเหรียญผีดุแกเองก็น่าจะรู้ดี ถ้ามีเงินก้อนนี้ แกก็ขึ้นมาพักที่ชั้นห้าได้ แถมยังได้รับการคุ้มครองจากฉัน รับรองว่าปลอดภัยหายห่วงแน่นอน

ก็เพราะคนแก่อย่างฉันชอบสะสมดวงตาหรอกนะ ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ไม่มีทางให้ราคาสูงขนาดนี้แน่" ผีหลายตาเบิ่งตาเดี่ยวของตนพูด

นางอยากได้ตาของหลินจิ่วจนน้ำลายสอจริงๆ

เพื่อเพิ่มน้ำหนักให้ข้อเสนอของตัวเอง นางจึงหัวเราะเย็นยะเยือกอีกสองเสียง "แน่นอน แกจะปฏิเสธก็ได้ แต่ก็น่าจะรู้กฎของตึกนี้ดีนะ กลางคืนพวกผีชั้นห้าอย่างพวกเราจะลงไปล่าข้างล่าง..."

ความหมายชัดเจนแจ่มแจ้งสุดๆ

ข่มขู่กันโต้งๆ

ถ้าไม่ยอมตกลง ต่อไปนางจะคอยจ้องเล่นงานหลินจิ่วแน่

ถึงจะลงมือฆ่าหลินจิ่วตรงๆ ไม่ได้ แต่นางก็ทำให้เขาจิตหลุดจนถึงขั้นฆ่าตัวตายไปเองได้

[ตัวเลือกที่ 1: ในฐานะคนเล่นสกปรก ให้แกล้งทำเป็นเสแสร้งตกลงตามคำขอของผีหลายตา แลกเปลี่ยนดวงตาหนึ่งข้างให้นาง แล้วอาศัยจังหวะฟาดให้สลบ กวาดของสะสมทั้งหมดของนางมา รางวัล: เหรียญวิญญาณ, ไอเทม (ใบอัปเกรดอุปกรณ์)]

[ตัวเลือกที่ 2: ปฏิเสธคำขอของผีหลายตา รางวัล: เหรียญวิญญาณ +100, ไอเทม (แว่นตานิรภัยอเนกประสงค์)]

หลินจิ่วรู้สึกว่าตัวเลือกนี้กำลังใส่ร้ายป้ายสีคุณธรรมประจำใจของเขาอีกแล้ว

อะไรคือเสแสร้งแกล้งทำ?

อะไรคืออาศัยจังหวะกวาดของสะสมของคนอื่นมา?

เขาเป็นคนพรรค์นั้นหรือไง?

ใช่แล้ว เขาเป็น

หลินจิ่วเลือกข้อหนึ่งทันที

"ตกลงครับ"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลินจิ่วก็พยักหน้า

นั่นทำให้ผีหลายตาดีใจจนเนื้อเต้น ส่วนไอ้สามพันเหรียญผีดุเนี่ย นางมีวิธีเป็นร้อยเป็นพันที่จะทำให้หลินจิ่วคายมันออกมา

"ฮิๆ แกจะต้องรู้สึกโชคดีที่เลือกได้อย่างชาญฉลาดในครั้งนี้แน่"

ผีหลายตายิ้มร่า จากนั้นก็ยื่นมือตรงเข้ามาจะควักตาของหลินจิ่ว

หลินจิ่วรีบถอยหลังไปหนึ่งก้าวทันควัน

ผีหลายตานึกว่าหลินจิ่วกลัว จึงพูดด้วยน้ำเสียงใจดีว่า "วางใจเถอะ ไม่เจ็บหรอก"

"อย่าเลยครับ ผมจัดการเองดีกว่า" หลินจิ่วไม่มีทางฝากความปลอดภัยของตัวเองไว้ในมือคนอื่นเด็ดขาด

ผีหลายตากะพริบตาโตดั่งตากวาง แล้วถามอย่างเอ๋อๆ ว่า "แกจะทำเองเรอะ"

"ใช่ครับ พูดตามตรงนะ ผมเป็นหมอด้วย" หลินจิ่วยิ้มอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็หยิบยาชาออกมาจากกล่องพยาบาล ปรับปริมาณยาให้ได้ขนาดที่เหมาะสม

พอตาซ้ายชาจนได้ที่ หลินจิ่วก็ยื่นมือไปควักออกมาดื้อๆ เลือดสดๆ ไหลทะลัก บนนั้นยังมีเส้นประสาทติดอยู่อีกพะเรอเกวียน "คุณยายครับ นี่คือตาที่คุณยายต้องการ"

ผีหลายตารับลูกตาไป พลันเห็นว่าเบ้าตาของหลินจิ่วเริ่มหยุดไหลแล้ว มิหนำซ้ำยังมีติ่งเนื้อละเอียดนับไม่ถ้วนกำลังงอกใหม่อย่างบ้าคลั่ง

"แกมีทักษะฟื้นฟูด้วย มิน่าถึงได้เด็ดขาดขนาดนี้" ผีหลายตามองแวบเดียวก็ดูทักษะฟื้นฟูของหลินจิ่วออก นั่นยิ่งทำให้หัวใจของเธอร้อนรุ่มขึ้นไปอีก

หากสามารถควบคุมมนุษย์คนนี้ไว้ได้ นั่นมิได้หมายความว่าเธอจะมีดวงตามนุษย์ให้ใช้ไม่หมดไม่สิ้นหรอกหรือ

ต้องรู้ก่อนว่ามนุษย์ในโลกสยองขวัญนั้นมีค่ามากขนาดไหน

เธอสามารถเก็บสะสมไว้เม็ดหนึ่ง เอาไปขายเม็ดหนึ่ง แล้วเอาอีกคู่มาเหยียบเล่นแทนลูกแก้วก็ยังได้

แค่คิดก็ทำให้ผีหลายตาตื่นเต้นจนตัวสั่นเทา

นี่มันของขวัญจากสวรรค์ชัดๆ!

"เจ้ามนุษย์ ในเมื่อแกมีทักษะฟื้นฟู งั้นยกตาอีกข้างให้ฉันด้วยได้ไหม" ผีหลายตามองหลินจิ่วอย่างละโมบ

หลินจิ่วยิ้มแย้มเต็มใบหน้า ไม่มีทีท่าว่าจะโกรธแม้แต่น้อย "ไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับ อ้อจริงสิ คุณยาย ช่วยเคลียร์เงินค่าตาข้างเมื่อกี้ก่อนได้ไหมครับ"

"ยายแก่อย่างฉันจะไปโกงแกได้ยังไงกัน"

ผีหลายตาส่งสัญญาณให้หลินจิ่วสบายใจ จากนั้นก็เปิดช่องเก็บของของตัวเอง ควักเหรียญผีดุออกมาสามพันเหรียญ

ไม่ยอมเสียลูกย่อมไม่ได้ลูกเสือ

ตอนนี้ยอมจ่ายแค่เศษเงิน รอให้ควบคุมหลินจิ่วได้เมื่อไหร่ ตอนนั้นแหละถึงจะกำไรของจริง

หลินจิ่วรับเหรียญผีดุมา แล้วกวักมือเรียกผีหลายตา "คุณยาย เดินมาช่วยควักตาข้างนี้ให้ผมหน่อยสิครับ"

"ได้เลยจ้ะ"

ผีหลายตาลากสังขารอันค่อมงอเดินมาข้างกายหลินจิ่ว

ในจังหวะที่เธอกำลังเตรียมจะลงมือนั้นเอง กระบองอันหนึ่งก็ฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างจัง

ผีหลายตามึนงงไปหมด ตาโตๆ เบิกกว้างมองหลินจิ่วอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เพราะเธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ามนุษย์ตรงหน้าจะกล้าลงมือกับเธอ

"เจ้ามนุษย์ แกหาที่ตาย!"

ผีหลายตาคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ประกายวงเวทสีแดงฉานวาบผ่านในดวงตา

แสงศักดิ์สิทธิ์สถิตร่าง!

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาจากร่างของหลินจิ่ว

แสงศักดิ์สิทธิ์อันเจิดจ้าขัดขวางการร่ายเวทของผีหลายตาในทันที ดวงตาทั้งหลายมีน้ำตาไหลพราก ทรมานแทบขาดใจ

ปังๆๆ

หลินจิ่วฉวยโอกาสนี้ถือกระบองสะเทือนสมองน้อยกระหน่ำฟาดไม่ยั้ง แขนกวัดแกว่งเร็วจนเกิดภาพติดตา

ในที่สุด หลังถูกฟาดติดต่อกันสิบกว่าครั้ง ตาเดี่ยวของผีหลายตาก็เหลือกลอย แล้วสลบเหมือดไปสนิท

หลินจิ่วยิ้มบางๆ จากนั้นก็ใช้เส้นผมปีศาจมัดร่างผีหลายตาไว้

"ขอโทษด้วยนะครับ ตื่นขึ้นมาอีกที เดี๋ยวเรื่องกลุ้มใจทั้งหมดก็ลืมไปเอง"

หลินจิ่วโค้งคำนับอย่างสง่างาม พลางฮัมเพลงเบาๆ กวาดสายตามองดวงตาบนกำแพง

ดวงตาเหล่านั้นเมื่อเห็นผีหลายตาถูกตีจนสลบ ต่างพากันจ้องเขม็งใส่หลินจิ่วด้วยความโกรธแค้น

"ไม่ต้องรีบร้อน ต่อไปก็ถึงตาพวกแกแล้ว"

หลินจิ่วสวมถุงมือ หยิบมีดผ่าตัดออกมา แล้วแงะลูกตาบนกำแพงออกมาทีละเม็ดอย่างนุ่มนวล

ลูกตาพวกนี้เห็นได้ชัดว่าใช้วิธีพิเศษในการเก็บรักษา แม้จะแยกออกจากร่างต้นแล้ว แต่ก็ยังคงความสดใหม่อยู่เสมอ

พลังจิตของผีหลายตานั้นสูงมาก ผ่านไปแค่ไม่กี่นาที เธอก็สะลึมสะลือฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง

พริบตาที่เห็นว่ากำแพงซึ่งเดิมทีเต็มไปด้วยดวงตา บัดนี้กลายเป็นหลุมเป็นบ่อ เธอก็กรีดร้องโหยหวนออกมาทันที

"ไม่นะ ของสะสมของฉัน ของสะสมของฉัน!"

ในขณะที่ผีหลายตากำลังกรีดร้องอยู่นั้น ร่างหนึ่งก็มายืนอยู่ด้านหลังเธออย่างเงียบเชียบ

ขอบคุณของขวัญจากเพื่อนๆ ทุกคนครับ

(・｀ω´・)!!!