ตอนที่ 73 ยานอนหลับต้านทาน มีดเฉือนไตอัปเกรด

ผีแขวนคอยังไม่เคยได้ลิ้มลองรสชาติอันโอชะแบบนี้มาก่อน สายตาของเธอจึงจับจ้องไปยังผีหิวโซที่อยู่ข้างๆ อย่างละโมบ ลิ้นยาวๆ เลียริมฝีปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างยังไม่หนำใจ

ผีหิวโซสังเกตเห็นสายตาของคุณหนูผีแขวนคอได้อย่างชัดเจน มันตกใจจนรีบยัดสไลม์ในมือเข้าปากหมดเกลี้ยงในสองสามคำ แถมยังดูดน้ำที่เปรอะตามนิ้วจนเกลี้ยงเกลา

ปฏิบัติการกวาดเรียบหมดจานอย่างแท้จริง ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

จากนั้น มันก็กะพริบตาตี่ๆ มองคุณหนูผีแขวนคอแล้วเอ่ยอย่างไร้เดียงสา "คุณมองฉันแบบนี้ทำไมเหรอ?"

คุณหนูผีแขวนคอกลอกตาบนอย่างเอือมระอา ก่อนจะหันไปมองหลินจิ่ว "หมอหลิน ไม่นึกเลยว่าคุณจะทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้ ช่วยทำให้ฉันเป็นพิเศษสักจานได้ไหมคะ เพิ่มเงินให้เลย"

หลินจิ่วเห็นลูกค้าคลั่งไคล้อาหารของตัวเองขนาดนี้ ในใจก็พลอยเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ

[ตัวเลือกที่ 1: ทำอาหารที่ถูกใจให้คุณหนูผีแขวนคอหนึ่งจาน รางวัล: พลังวิญญาณ +20, ไอเทม (ยานอนหลับต้านทาน)]

[ตัวเลือกที่ 2: ปฏิเสธการทำอาหารให้คุณหนูผีแขวนคอ รางวัล: พลังวิญญาณ +20, ไอเทม (เยลลี่พลังวิญญาณ)]

"คุณหนูผีแขวนคอคนสวย ไม่ทราบว่าอยากทานอะไรครับ" หลินจิ่วแย้มยิ้มอย่างสง่างาม ทั่วร่างแผ่เสน่ห์ความเป็นกันเองที่ยากจะปฏิเสธ

"หมอหลิน คุณดูตามความเหมาะสมแล้วทำมาเถอะค่ะ" คุณหนูผีแขวนคอเลียริมฝีปาก พอคิดถึงความอร่อยเมื่อครู่ น้ำลายก็แทบจะไหลวนอยู่บนลิ้น

"เอ่อคือ..." ผีหิวโซกะพริบตาตี่ๆ

พูดตามตรง ตอนนี้มันเริ่มเสียใจนิดๆ ที่ชวนคุณหนูผีแขวนคอมาด้วย มันไม่อยากแบ่งอาหารแสนอร่อยของตัวเองให้ใครเลย

หลินจิ่วเดินเข้าครัว เขาเตรียมจะทำลูกตาเสียบไม้ปิ้งให้คุณหนูผีแขวนคอ

ยังไงเสียลูกตาในกระเป๋าของเขาก็มีเยอะมากเกินไปอยู่แล้ว

แถมลูกตาส่วนใหญ่ในนี้ยังมาจากพวกสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติต่างๆ ที่ระดับค่อนข้างต่ำ เอามาทำของอร่อยถือว่าเหมาะเจาะที่สุด

หลินจิ่วใช้ไม้ไผ่ร้อยลูกตาพวกนี้เข้าด้วยกัน แล้วเริ่มลงมือทำ

ระหว่างที่ย่างลูกตา เขาก็ลงมือทำไก่ตุ๋นเหลืองให้ผีหิวโซไปด้วยอีกจาน

ผ่านไปสิบกว่านาที หลินจิ่วก็ถือไก่ตุ๋นเหลืองด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างกำลูกตาเสียบไม้ปิ้งไว้ฟ่อนใหญ่

แม้ลูกตาพวกนั้นจะถูกย่างจนเกรียมดำไปบ้างเล็กน้อย แต่มันก็ยังดูชวนสยองขวัญอยู่ดี

"ทั้งสองท่าน เชิญชิมดูครับ" หลินจิ่วเอ่ย

ความจริงแทบไม่ต้องให้หลินจิ่วพูดมากความ ผีหิวโซก็อดใจไม่ไหวจนรีบยื่นมือเข้าใส่ทันที

คุณหนูผีแขวนคอหยิบลูกตาเสียบไม้ขึ้นมาหนึ่งไม้ ลิ้นยาวๆ ตวัดอย่างคล่องแคล่วรอบเดียว ก็กวาดเอาลูกตาพวกนั้นเข้าปากไปทั้งหมด

พอกัดลงไปหนึ่งคำ กลิ่นหอมเข้มข้นก็ระเบิดลั่นในโพรงปาก ลูกตาอวบแน่นยังแตกเป็นน้ำเยิ้มทะลักออกมาอีกด้วย

แพร้ด

น้ำเยิ้มสีดำพุ่งพรวดออกมาจากปากโดยตรง

ดวงตาของคุณหนูผีแขวนคอเป็นประกายวาววับ เธอรู้สึกได้ว่าเรี่ยวแรงในตอนนี้คึกคักอย่างยิ่ง

นั่นเป็นเพราะว่ามันมีบัฟกระปรี้กระเปร่าแฝงอยู่

"อร่อย อร่อยจังเลย"

คุณหนูผีแขวนคอยื่นมือไปคว้าลูกตามาอีกกำใหญ่

มุมปากฉีกกว้างไปจนถึงหลังกกหูทันที แล้วกลืนลูกตาพวกนั้นพร้อมกับไม้ไผ่ลงคอไปในคำเดียว

แจ๊บๆ

แพร้ดๆ

น้ำข้นสีดำพุ่งกระฉูดออกมาไม่หยุด

เรี่ยวแรงที่คึกคักทำให้คุณหนูผีแขวนคอในเวลานี้มีกำลังวังชาเหลือเฟือจนใช้ไม่หมด มันทำให้เธออยู่ไม่สุขราวกับมีเห็บหมัดไต่ยั้วเยี้ยอยู่เต็มตัว ขยับตัวไปมาตลอดเวลา

"คุณหนูผีแขวนคอ... เสื้อผ้าของคุณ..." ผีหิวโซเห็นเสื้อผ้าบนตัวของคุณหนูผีแขวนคอปริแยกออกเป็นหลายรอยอย่างกะทันหัน มันจึงหวังดีอยากจะเตือนสักหน่อย

ทว่ายังไม่ทันจะพูดจบประโยค ก็ได้ยินเสียง "ปัง" ดังสนั่น

เสื้อผ้าบนตัวของคุณหนูผีแขวนคอระเบิดกระจุยออกทันที

"อุ๊บ"

ผีหิวโซรีบยกมือปิดตาอย่างเอียงอาย แต่ร่องนิ้วทั้งห้ากลับถ่างกว้างไม่เบา

หลินจิ่วหลับตาลงอย่างสุภาพชน เหตุผลหลักก็คือไม่มีอะไรน่าดู ธรรมดาแบนราบสิ้นดี

ในเวลานี้คุณหนูผีแขวนคอก็งุนงงอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

อยู่ดีๆ เสื้อผ้าบนตัวเธอระเบิดออกได้ยังไงกัน

แต่ในฐานะผีตนหนึ่ง เธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับเสื้อผ้ามากมายนัก

คุณหนูผีแขวนคอตวัดลิ้นยาวรอบหนึ่ง เสื้อผ้าที่ฉีกขาดก็ซ่อมแซมเสร็จสิ้นกลับคืนดังเดิม

[คุณทำอาหารที่น่าพึงพอใจให้คุณหนูผีแขวนคอหนึ่งจาน รางวัล: พลังวิญญาณ +20, ไอเทม (ยานอนหลับต้านทาน)]

[ยานอนหลับต้านทาน: เมื่อใช้งานจะทำให้เป้าหมายหมดสติได้อย่างง่ายดาย ฤทธิ์ยาจะคงอยู่นาน 0.1-3 ชั่วโมง (ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งทางจิตและความแข็งแกร่งทางร่างกายของเป้าหมาย) ยานี้จะเพิกเฉยต่อการต้านทานทุกชนิด จำนวนครั้งที่ใช้ได้: 20/20]

หลินจิ่วกะพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา ยานี่... โคตรเจ๋งเลยว่ะ

ถึงกับเป็นยาที่เพิกเฉยต่อการต้านทานได้ ต้องรู้ก่อนนะว่าสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติตั้งไม่รู้เท่าไหร่ที่มีภูมิคุ้มกันอาการหมดสติ

นั่นก็หมายความว่า ต่อให้เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติเลเวล 99 โดนเข้าไป อย่างน้อยที่สุดก็ต้องหมดสติไปหกนาที

แน่นอนว่า นี่ก็แค่คิดเล่นๆ

เพราะสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติระดับนั้น แค่พ่นลมหายใจทีเดียวก็ฆ่าเขาตายได้แล้ว

ขืนก่อนหมดสติมันดันฟันเขาฉับเดียว ถ้าตายขึ้นมาก็จบเห่กันพอดี

แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางความตื่นเต้นของหลินจิ่ว เพราะถ้าใช้ยานี้ให้ดี มันคือสุดยอดอาวุธวิเศษสำหรับการลอบกัดคนอื่นชัดๆ

"ไม่รู้เหมือนกันแฮะว่าเจ้าของตึกเลเวลเท่าไหร่ อยากจัดสักดอกชะมัด" วิญญาณความรนหาที่ตายของหลินจิ่วไม่มีวันมอดดับ

ถ้าเลเวลไม่ได้ทิ้งห่างกันเวอร์เกินไป เขาก็สามารถอาศัยฝีมือทำอาหารอันยอดเยี่ยมของตัวเองสยบเจ้าของตึกให้อยู่หมัด แล้วค่อยหาโอกาสเฉือนไตมาสักรอบ

"จริงสิ ทั้งสองคนรู้ไหมครับว่าเจ้าของตึกเลเวลเท่าไหร่" ดวงตาของหลินจิ่วเปล่งประกายคมปลาบ ในใจกำลังดีดลูกคิดรางแก้วดังเปาะแปะ

"คุณถามเรื่องนี้ไปทำไมเหรอคะ" คุณหนูผีแขวนคอมองหลินจิ่วอย่างสงสัย พลางใช้ลิ้นยาวตวัดซ่อมเสื้อผ้าที่พร้อมจะปริแตกได้ทุกเมื่อไปด้วย

"แค่อยากรู้น่ะครับ" หลินจิ่วยิ้มอย่างอ่อนโยน

"ความจริงพวกเราก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอก เพราะเจ้าของตึกไม่ได้อยู่ที่นี่ตลอดทั้งปี เว้นแต่จะเจอเรื่องใหญ่ถึงจะกลับมาสักรอบ" ผีหิวโซกินไก่ตุ๋นหม้อดินในมือจนหมด แล้วดูดนิ้วตัวเองจ๊วบๆ ก่อนจะพูดขึ้น

"งั้นเหรอครับ" หลินจิ่วผิดหวังเล็กน้อย

แต่ช่างเถอะ ในเมื่อเล่นงานเจ้าของตึกไม่ได้ ก็ยังมีคนอื่นอยู่อีก

ยังไงโลกสยองขวัญก็กว้างใหญ่ขนาดนี้ มียอดฝีมือนับไม่ถ้วน มันต้องมีคนติดเบ็ดเข้าสักวันแหละน่า

"ทั้งสองคน วันนี้ทานแล้วพอใจไหมครับ" หลินจิ่วถามด้วยรอยยิ้มตาหยี

"หมอหลิน ไม่นึกเลยนะคะว่าคุณนอกจากจะฝีมือการแพทย์สูงส่งแล้ว ยังทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้ ให้ฉันนวดให้คุณฟรีๆ สักหน่อยไหมคะ ไม่คิดเงินหรอกนะ"

คุณหนูผีแขวนคอมองหลินจิ่วด้วยสายตาเร่าร้อน

"ไม่ต้องหรอกครับ เอาล่ะ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

หลังจากบอกลาทั้งสองคน หลินจิ่วเพิ่งจะก้าวพ้นประตูออกมา ก็ได้ยินพวกผีกำลังคุยอะไรกันอยู่

"เฮ้ย ได้ยินข่าวหรือยัง ผีหลายตาที่ชั้นห้าโดนคนควักลูกตาไป แถมของสะสมเต็มห้องนั่นยังโดนกวาดเกลี้ยงจนเหี้ยนเตียนเลยนะ"

"จริงดิ ใครจะเก่งกาจขนาดนั้น อย่าบอกนะว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่จากชั้นหก"

"ใครจะไปรู้ล่ะ แต่ว่านะ ทุกทีเวลาฉันไปทำงานแล้วเดินผ่านหน้าห้องผีหลายตาทีไร สันหลังวาบทุกที ตรงนั้นมันน่ากลัวเกินไปสำหรับผีอย่างพวกเราแล้ว"

"ฉันก็เหมือนกัน รู้สึกเหมือนมีดวงตานับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองตัวเองอยู่ตลอดเวลา"

"ตอนนี้ผีหลายตาตั้งค่าหัวห้าพันเหรียญผีดุ เพื่อตามหาผีตัวนั้นแล้วนะ"

……

หลินจิ่วลูบคางตัวเอง จากนั้นก็หมุนตัวเดินกลับห้องพัก

เขาชักมีดเฉือนไตออกมาจากกระเป๋าเป้ แล้วหยิบม้วนคัมภีร์สีดำออกมาอีกหนึ่งอัน

[ม้วนคัมภีร์อัปเกรดอุปกรณ์: ไอเทมใช้แล้วทิ้ง เมื่อใช้งานจะทำให้อุปกรณ์เลื่อนระดับขึ้นหนึ่งขั้น สูงสุดไม่เกินระดับ S]

นี่คือของที่ได้เป็นรางวัลจากการที่หลินจิ่วกวาดของสะสมของผีหลายตามาเมื่อก่อนหน้านี้นั่นเอง

ใช้งานทันที

[แจ้งเตือน: อุปกรณ์ของคุณ (มีดเฉือนไต) ได้เลื่อนระดับขึ้นเป็นระดับ C แล้ว]