ตอนที่ 75 สัตว์ประหลาดสุดสยอง

หลินจิ่วยิ้มพลางหยิบน้ำยาแปลงกายออกมา ของเหลวสีแดงมีฟองผุดพรายขึ้นมาเบาๆ

"คุณผีสาวแมงมุมครับ นี่คือน้ำยาแปลงกาย ดื่มแค่คำเดียวก็เปลี่ยนร่างเป็นแบบที่คุณต้องการได้แล้ว

แต่ต้องระวังหน่อยนะ หลังจากห้าครั้ง รูปร่างภายนอกของคุณจะถูกล็อกไว้ถาวร แถมยังเป็นแบบสุ่มด้วย

อาจจะกลายเป็นโลลิสุดน่ารัก หรือไม่ก็อาจเป็นปีศาจโคลนตมที่น่าเกลียดสุดๆ ไปเลย หรือกระทั่งสลับเพศก็เป็นไปได้ทั้งนั้นครับ"

หลินจิ่วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

"ฮิๆๆ... ไม่เป็นไรหรอก... อย่างมากก็แค่... แค่ใช้น้ำยาแปลงกายอีกรอบ"

ผีสาวแมงมุมไม่แคร์เลยสักนิด ยังไงเสียยกเว้นใบหน้าแล้ว ส่วนอื่นของเธอก็น่ากลัวสุดๆ อยู่ดี

"ไม่ได้ผลหรอกครับ พอมันล็อกร่างถาวรแล้ว ถึงดื่มน้ำยาแปลงกายเข้าไปอีกก็ไร้ประโยชน์" หลินจิ่วเอ่ยเสียงขรึม ทำลายภาพฝันของผีสาวแมงมุมจนหมดสิ้น

"เอ๋..."

ผีสาวแมงมุมอ้าปากค้าง กะพริบตาปริบๆ

เดิมทีเธอคิดจะพึ่งพาน้ำยาแปลงกายเพื่อออกล่า ถ้าเป็นแบบนี้แล้วจะไปล่าเหยื่อยังไงไหว

หากกลายเป็นปีศาจโคลนตมเหม็นเน่าขึ้นมาจริงๆ มีหวังเหยื่อได้กลิ่นตั้งแต่ไกลก็เผ่นหนีกันหมดแล้ว

"งั้น... งั้นฉัน... ไม่เอาแล้วก็ได้" ผีสาวแมงมุมเอ่ยอย่างกร่อยๆ

คราวนี้หลินจิ่วกลับยกมือปราม มุมปากยกยิ้มพลางกล่าวว่า "อย่าเพิ่งถอดใจเร็วขนาดนั้นสิครับ ผมมีวิธีช่วยคุณขจัดผลข้างเคียงของน้ำยาแปลงกายอยู่นะ"

"จริง... จริงเหรอคะ" ประกายความหวังวาบขึ้นในดวงตาของผีสาวแมงมุมอีกครั้ง

"แน่นอนสิครับ เพียงแต่ว่า สี่สิบแปดชั่วโมงผมช่วยคุณได้แค่ครั้งเดียวนะ" สิ่งที่หลินจิ่วหมายถึงย่อมเป็นหูกระต่าย

ทว่าเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เขาจึงยืดระยะเวลาชำระล้างนี้ออกไปเป็นสี่เท่า

"มะ... ไม่มีปัญหา" ผีสาวแมงมุมสลัดใยแมงมุม พลิกตัวลงมายืนบนพื้นอย่างมั่นคง

ขอแค่ไม่เปลี่ยนร่างถาวรก็พอแล้ว

"มาสิ... มนุษย์... รีบเข้ามา" ผีสาวแมงมุมขยับเบี่ยงตัวเปิดทาง เชื้อเชิญให้หลินจิ่วเข้าบ้าน

หลินจิ่วเดินเข้าไป เห็นใยแมงมุมระโยงระยางเต็มห้องนั่งเล่นไปหมด

ใยแมงมุมพวกนี้พันห่อเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดรวมถึงโทรทัศน์เอาไว้แน่นหนา

กะดูแล้วแม้แต่คุณเจินจื่อก็คงมุดออกมาจากทีวีไม่ได้ ต้องเดินเข้าทางประตูหน้าเท่านั้น

"นี่... นี่คือ... หนึ่งพันเหรียญผีดุ"

ผีสาวแมงมุมใช้แขนดีดเส้นใยแมงมุมเส้นหนึ่ง

แล้วก็เห็นเงินพวกนั้นร่วงกราวลงมาตามเส้นใยเหมือนถังหูลู่ ไม่ขาดไม่เกิน ครบหนึ่งพันเหรียญพอดี

จากนั้น ผีสาวแมงมุมก็กระตุกใยแมงมุมอีกเส้น น้ำนมแมงมุมสีขาวอีกขวดก็ร่วงลงมา

"ฮิๆ... มนุษย์... นี่คือน้ำนมแมงมุมของฉัน..."

ผีสาวแมงมุมยื่นน้ำนมแมงมุมให้หลินจิ่ว

หลินจิ่วสัมผัสดูพบว่ายังอุ่นอยู่นิดๆ เขาหันไปมองผีสาวแมงมุมอีกรอบ ก็พบว่าเธอมีร่างเป็นแมงมุมชัดๆ ไม่รู้ว่ามันผลิตออกมาได้ยังไงกันแน่

"มนุษย์... เธอช่วย... ช่วยเป็นที่ปรึกษาให้ฉันหน่อยสิ... ดูว่ารูปร่างแบบไหนถึงจะ... สวย" ผีสาวแมงมุมเอ่ย

"ไม่มีปัญหาครับ" หลินจิ่วพยักหน้า

อึก

ผีสาวแมงมุมกระดกน้ำยาแปลงกายไปหนึ่งอึก ร่างกายของเธอยืดย้วยเปลี่ยนรูปไปมาไม่หยุดเหมือนเส้นบะหมี่

ไม่กี่วินาทีต่อมา ผีสาวแมงมุมก็กลายร่างเป็นแมงมุมยักษ์อย่างสมบูรณ์

"ฮิๆ... เป็นไงบ้าง..."

ผีสาวแมงมุมเอ่ยถาม พลางมองหน้าแมงมุมในกระจก เธอยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจจริงๆ

หลินจิ่วตบหน้าผากฉาด ก็นั่นสินะ จะไปหวังให้แมงมุมมีรสนิยมความงามแบบไหนกันได้

แต่ปัญหาก็คือผีที่อาศัยอยู่ในตึกนี้ส่วนใหญ่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์

ตัวเป็นแมงมุมเบ้อเริ่มขนาดนี้ แค่เห็นก็ตกใจแทบตายแล้ว ยังจะคิดให้เหยื่อเดินเข้ามาให้ล่าอีก

"คุณผีสาวแมงมุม ผมขอถามหน่อย คุณอยากจะล่าเหยื่อแบบไหนกันแน่ครับ" หลินจิ่วเอ่ยถามเสียงขรึม

"ก็ต้องเป็นผีสิคะ แบบสดๆ อร่อยมากเลยนะ" ผีสาวแมงมุมหันมามองหลินจิ่ว ตาตาสีแดงฉานทั้งแปดดวงทอประกายริบหรี่

"งั้นผมถามคุณหน่อย ในตึกนี้มีผีแบบไหนเยอะที่สุด" หลินจิ่วถามซ้ำอีกรอบ

ผีสาวแมงมุมตอบโดยไม่ลังเล "ก็ผีสองขาเหมือนเธอยังไงล่ะ"

"นั่นก็ใช่แล้วไงครับ เพราะฉะนั้นเรื่องรสนิยมเนี่ย อย่าเอาความคิดของคุณมาตัดสินเด็ดขาด เข้าใจหรือยังครับ"

หลินจิ่วหยิบกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง วาดรูปมนุษย์กิ่งไม้ผมยาวสลวยลงไป จากนั้นก็ขยำเป็นก้อนกลมอย่างรวดเร็ว

"แค่กๆ สรุปก็คือ คุณลองนึกภาพตามรูปร่างของผมแล้วแปลงกายดู อ้อ ใช่แล้ว รูปร่างต้องเน้นทรวดทรงองค์เอวออกมาให้ชัดเจนด้วยนะครับ" หลินจิ่วกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางทำท่าทางประกอบเพื่อสั่งสอนผีสาวแมงมุม

"ฉัน...ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"

ผีสาวแมงมุมพยักหน้าอย่างจริงจัง ดวงตารวมทั้งแปดจับจ้องไปที่หลินจิ่ว ร่างกายเริ่มยืดขยายออกอย่างต่อเนื่อง

คราวนี้ทรวดทรงไม่มีที่ติ อกเป็นอกเอวเป็นเอว ผิวขาวผ่อง ทว่าหัวยังเป็นแมงมุม

หลินจิ่ว: ...

ที่แท้คุณหนูแมงมุมแกชอบหัวแมงมุมจริงๆ สินะ

แต่ปัญหาก็คือพวกเหยื่อไม่ได้ชอบด้วยนี่สิ

แน่นอนว่า ย่อมมีผีบางตัวที่มีรสนิยมแปลกพิสดารพิลึกกึกกืออยู่บ้าง ทว่าโอกาสที่จะได้เจอนั้นแทบจะเป็นหนึ่งในล้าน

"รูปร่างแบบนี้อึดอัดเกินไปแล้ว ฉันยังชอบเดินแปดขามากกว่าค่ะ"

ผีสาวแมงมุมคิดจะหมอบลงกับพื้นอีกรอบ เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าไอ้พวกสัตว์สองขามันทรงตัวกันได้ยังไง

หลินจิ่วรีบห้ามปรามทันควัน เขาพบว่าการจะสั่งสอนคุณหนูแมงมุมตัวนี้ เป็นภารกิจที่หนักหนาสาหัสและหนทางยังอีกยาวไกลจริงๆ

[ตัวเลือกที่หนึ่ง: ช่วยผีสาวแมงมุมเลือกรูปลักษณ์ภายนอกที่สมบูรณ์แบบ รางวัล: เหรียญวิญญาณ +100, ไอเทม (สเปรย์ล่องหน)]

[ตัวเลือกที่สอง: ปฏิเสธผีสาวแมงมุม แล้วกระแทกประตูปิดเดินจากไป รางวัล: เหรียญวิญญาณ +100, ไอเทม (พริกไทยเลิศรส)]

นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีผลพลอยได้แบบนี้ด้วย

"คุณหนูแมงมุม คุณต้องเข้าใจนะว่า ตอนนี้คุณกำลังจะแปลงกายเป็นมนุษย์ ย่อมทำตัวเหมือนตอนเป็นแมงมุมไม่ได้อีกแล้ว คุณต้องเรียนรู้ที่จะเดินด้วยสองขา แล้วก็หัวของคุณเนี่ย..."

หลินจิ่วทนดูหัวนี้ไม่ไหวจริงๆ

"ฉันรู้ค่ะ...แต่...แต่ว่าฉัน...ควบคุมไม่ได้นี่นา" ผีสาวแมงมุมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบเจือความน้อยใจ

"เอาแบบนี้...รูปร่างของคุณตอนนี้คงเดิมไว้ ส่วนใบหน้าก็เอาตามเดิมของคุณเลย พวกเรามาลองกันอีกรอบ" หลินจิ่วเกลี้ยกล่อม

หลังจากล้มเหลวไปอีกรอบ ในที่สุดผีสาวแมงมุมก็แปลงกายได้สำเร็จ

"ใช่ แบบนี้แหละ คุณหนูแมงมุม ร่างกายนี้ของคุณในตอนนี้สมบูรณ์แบบมากจริงๆ วันหลังต้องฝึกเดินสองขาให้ชินเข้าไว้นะครับ" หลินจิ่วยิ้มพลางพยักหน้า

[คุณได้ช่วยผีสาวแมงมุมเลือกรูปลักษณ์ภายนอกที่สมบูรณ์แบบ รางวัล: เหรียญวิญญาณ +100, ไอเทม (สเปรย์ล่องหน)]

[สเปรย์ล่องหน: เมื่อใช้งาน ร่างกายของคุณจะเข้าสู่สถานะล่องหน และกลิ่นอายทั้งหมดของตนเองจะถูกเก็บซ่อน มิดชิดต่อเนื่องเป็นเวลาสิบนาที จำนวนครั้งที่ใช้ได้: 10/10,

ข้อควรระวังพิเศษ: สเปรย์นี้ไม่สามารถปกปิดเสียงได้]

หลินจิ่วเก็บสเปรย์ขวดนี้ไว้ตรงตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจนในกระเป๋าสะพายอย่างเงียบเชียบ

"จริงสิ...มนุษย์...ตอนกลางคืนอย่า...อย่าออกไปข้างนอกนะ...วันนี้เป็นวันศุกร์...จะมีสัตว์ประหลาดออกมาล่าเหยื่อตรงทางเดิน" ผีสาวแมงมุมเตือนขึ้นมา

"สัตว์ประหลาดเหรอครับ" หลินจิ่วเลิกคิ้ว

"ใช่แล้ว...นายแค่ตอนกลางคืน...ตอนกลางคืนอย่าออกไปข้างนอกก็พอ" ผีสาวแมงมุมเอ่ยเสียงขรึม

"ผมเข้าใจแล้วครับ" หลินจิ่วลูบคาง พลางมองดูสเปรย์ล่องหนในกระเป๋าสะพาย จิตวิญญาณแห่งการแกว่งเท้าหาเสี้ยนในใจพลันลุกโชนขึ้นมาราวกับเปลวเพลิง

...

ห้าทุ่มตรง

จู่ๆ หลินจิ่วก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวคืบคลานดังมาจากทางเดิน นั่นทำให้เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันที

"มีตัวอะไรมา"

หลินจิ่วรีบลุกขึ้นนั่ง แง้มผ้าม่านเปิดออกเป็นช่องแคบๆ

จากนั้นเขาก็เห็นสัตว์ประหลาดร่างรวมแห่งความพยาบาทตัวหนึ่ง รูปร่างหน้าตาคล้ายกับทาก ทว่าทั่วทั้งตัวกลับเต็มไปด้วยเนื้องอกสีแดงก่ำ

เมื่อเพ่งมองดูอย่างละเอียด เนื้องอกแต่ละก้อนนั้นกลับกลายเป็นใบหน้าผีที่บิดเบี้ยวถมึงทึง

ทุกครั้งที่มันคืบคลาน บนพื้นจะทิ้งคราบเมือกสีเขียวเอาไว้ชั้นหนึ่ง ผิวหน้าของเมือกเหล่านั้นยังมีฟองอากาศผุดพรายออกมาไม่หยุด

[ร่างรวมผีพยาบาท, เลเวล 60, สถานะ: กำลังเติบโต, กำลังล่าเหยื่อ, กำลังหิวโหย, ถูกควบคุม, พลังวิญญาณ: 170000, ระดับฝีมือ: ไม่อาจต้านทานได้]