ตอนที่ 76 ไตระดับหายาก

ร่างรวมผีพยาบาทงั้นเหรอ

เลเวล 60

สัตว์ประหลาดระดับบอสตัวเป้งชัดๆ

สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติเมื่อแตะถึงเลเวลหกสิบจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ความแข็งแกร่งจะพุ่งทะยานขึ้นเป็นทวีคูณ

นอกจากนี้ สถานะที่ระบุว่ากำลังถูกควบคุมอยู่นั้น ทำให้หลินจิ่วรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเรื่องราวชักจะน่าสนุกแล้วสิ

และคนที่สามารถควบคุมร่างรวมผีพยาบาทได้ คงมีเพียงเจ้าของตึกผู้ลึกลับคนนั้นเท่านั้น

แน่นอนว่านี่เป็นแค่การคาดเดา

"เอาแกนี่แหละมาลองยานอนหลับต้านทานดูหน่อย"

จะบอกว่าในใจหลินจิ่วไม่ตื่นเต้นก็คงเป็นการโกหก

[ตัวเลือกที่ 1: ลุยแม่ง จัดมันให้หนัก ควักไตมันออกมา รางวัล: พลังวิญญาณ+100, พรสวรรค์ (สถิตวิญญาณ)]

[ตัวเลือกที่ 2: หดหัวอยู่ในกระดองอย่างสงบเสงี่ยม ผ่านคืนนี้ไปอย่างปลอดภัย รางวัล: พลังวิญญาณ+100, พรสวรรค์ (คนขี้ขลาด)]

เรื่องนี้ยังต้องเลือกอีกเหรอ

ก็ต้องจัดมันน่ะสิ

ในจังหวะที่หลินจิ่วกำลังเตรียมจะลงมือ เขากลับเห็นร่างรวมผีพยาบาทแผดคำรามออกมาเสียงหนึ่ง

เสียงนี้ราวกับเปล่งออกมาจากคนนับร้อยนับพันพร้อมกัน สะเทือนขวัญสั่นประสาทเป็นอย่างยิ่ง

โฮก!

บานกระจกโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

หลินจิ่วสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความเคียดแค้นอันเปี่ยมด้วยความโศกเศร้าที่พลุ่งพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ มันทำให้เขารู้สึกอยากจะเปิดประตูออกไปป้อนตัวเองให้สัตว์ประหลาดกินเดี๋ยวนั้นเลย

ยังดีที่ระดับพลังจิตของเขาสูงมาก จึงข่มความรู้สึกอยากฆ่าตัวตายนี้ลงไปได้

แกร๊ก

หลินจิ่วไม่เป็นไร แต่พวกผีปีศาจที่อ่อนแอกลับซวยหนัก พากันเปิดประตูห้องของตัวเองออกมา แล้วเข้าแถวรอโดนเขมือบ

วิธีการกินของร่างรวมผีพยาบาทคือใช้ร่างกายห่อหุ้มเหยื่อเอาไว้ กลืนกินทั้งเป็นแล้วย่อยสลาย

และทุกครั้งที่กลืนกินเหยื่อไปหนึ่งตัว เนื้องอกใบหน้าผีบนตัวมันก็จะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งก้อน

พอมองดูคร่าวๆ เนื้องอกบนนั้นมีมากถึงหลายพันหรืออาจแตะหลักหมื่นเลยด้วยซ้ำ

"ไตระดับนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณภาพจะเป็นยังไง"

หลินจิ่วแววตาเป็นประกาย ฉีดสเปรย์ล่องหนใส่ตัว

พริบตาข้ามมิติ

หลินจิ่วโผล่มาตรงทางเดินในตึกทันที

ประสาทรับรู้ของร่างรวมผีพยาบาทตัวนี้เฉียบคมผิดปกติ

ในวินาทีที่หลินจิ่วใช้พริบตาข้ามมิติลงสู่พื้น มันก็รับรู้ได้ในทันทีและหันหัวมองมาทางนี้

หลินจิ่วหยุดนิ่งอยู่กับที่ ชะลอจังหวะหายใจ ไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย

สเปรย์ล่องหนทำได้แค่พรางตัว ไม่อาจพรางเสียงได้

ผ่านไปราวสองสามวินาที ร่างรวมผีพยาบาทจึงละสายตากลับไป เขมือบเหยื่อตรงหน้าต่อ เนื้องอกบนร่างเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ชวนให้ขนหัวลุก

หลินจิ่วแอบย่องเข้าไปข้างกายร่างรวมผีพยาบาท ร่างกายมหึมาของมันยาวกว่ายี่สิบเมตร กวาดพื้นที่ไปเกือบครึ่งทางเดิน

หัตถ์เทวะควักไต!

หัตถ์เทวะควักไต!

หลินจิ่วใช้หัตถ์เทวะควักไตติดต่อกัน

แต่ความต่างของฝีมือระหว่างทั้งสองฝ่ายห่างชั้นเกินไป โอกาสสำเร็จจึงริบหรี่เหลือเกิน

หลินจิ่วร่ายต่ออีกหลายครั้ง ก่อนจะตัดใจยอมแพ้ไป เขาตั้งใจจะวางยาให้ไอ้ตัวเบิ้มนี้สลบก่อนแล้วค่อยลงมือ

"พวก โทษทีนะ ยังไงเดี๋ยวแกก็ต้องโดนกินอยู่แล้ว ถือว่าสร้างประโยชน์เป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน"

หลินจิ่วขยับไปข้างกายชายไร้หน้าคนหนึ่ง หยิบยานอนหลับต้านทานออกมาอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน ร่างรวมผีพยาบาทก็คำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เห็นได้ชัดว่ามันจับการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของหลินจิ่วได้แล้ว

แม้สติปัญญาของมันจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่ประสาทรับรู้กลับเฉียบคมเป็นบ้า

เนื้องอกใบหน้าผีนับไม่ถ้วนยื่นยาวออกมาจากร่างรวมผีพยาบาทราวกับหนวดหมึก พุ่งเข้ามารุมกัดขย้ำตรงจุดที่หลินจิ่วอยู่อย่างบ้าคลั่ง

"ไวชะมัด"

หลินจิ่วรีบหยดยาลงไปแล้วคิดจะชิ่งหนี การปะทะตรงๆ กับไอ้ตัวยักษ์นี่ไม่มีทางชนะได้เลยสักนิด

โฮก!

ทว่าในเสี้ยววินาทีที่เขากำลังจะใช้พริบตาข้ามมิติ ร่างรวมผีพยาบาทก็แผดเสียงคำรามขึ้นมาอีกครั้ง

เสียงคำรามที่อัดแน่นไปด้วยความเคียดแค้นนี้ทำให้ร่างของหลินจิ่วชะงักไปชั่วขณะ

อาศัยจังหวะนี้ เนื้องอกใบหน้าผีที่บิดเบี้ยวถมึงทึงนับไม่ถ้วนก็โถมซัดเข้ามา

เพล้ง

มีเพียงเสียงแตกละเอียดแผ่วเบาดังขึ้น

เป็นนาฬิกาพกผู้พิทักษ์ที่ช่วยต้านรับการโจมตีให้หลินจิ่วไปหนึ่งครั้ง

หลินจิ่วได้สติกลับมาในจังหวะที่นาฬิกาพกแตกพอดี เมื่อเห็นใบหน้าผีที่โหมซัดเข้ามาอย่างบ้าคลั่งรอบทิศ เขาก็รีบกลายสภาพเป็นของเหลว หลบการรุมกัดขย้ำของพวกมันมาได้อย่างหวุดหวิด

พริบตาข้ามมิติ!

พริบตาข้ามมิติ!

หลินจิ่วใช้พริบตาข้ามมิติติดกันสามครั้งจนมาถึงหน้าห้องหมายเลข 301

เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นใบหน้าผีเหล่านั้นซัดสาดเข้ามาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้งดั่งเกลียวคลื่น

มองทะลุ!

ประกายแสงสีม่วงวาบผ่านดวงตาทั้งสองข้างของหลินจิ่ว พริบตาข้ามมิติต้องการระยะการมองเห็นถึงจะใช้งานได้

ประตูห้องที่ทำจากไม้กลายสภาพเป็นโปร่งใสในพริบตานี้ เขาอาศัยจังหวะนั้นรีบใช้พริบตาข้ามมิติมุดเข้าไปทันที

ในจังหวะเดียวกันนั้นเองพวกใบหน้าผีก็โถมมาถึง มันกระหน่ำโจมตีไปทั่วทุกทิศอย่างบ้าคลั่ง พื้นแตกระแหงเป็นริ้ว ทางเดินทั้งชั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"เฮ้อ โชคดีที่ก่อนหน้านี้มนุษย์หัวหมูให้นาฬิกาพกผู้พิทักษ์มาอันหนึ่ง"

หลินจิ่วพิงกำแพงพลางรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง

จริงอย่างที่คิด พอต้องเผชิญหน้ากับตัวเป้งระดับนี้ พละกำลังของเขายังตึงมือเกินไปจริง ๆ

ยังดีที่เขามีวิธีเอาชีวิตรอดค่อนข้างเยอะ ไม่อย่างนั้นคราวนี้คงได้จอดไม่ต้องแจวไปแล้ว

"แต่ตราบใดที่ร่างรวมผีพยาบาทกินของขวัญที่ผมเตรียมไว้ให้เข้าไป ทุกอย่างก็คุ้มค่า"

แววตาของหลินจิ่วฉายความเหี้ยมเกรียมออกมา

สิบกว่านาทีต่อมา ร่างรวมผีพยาบาทก็ส่งเสียงกรนดังสนั่น

เสียงนี้ทำให้หลินจิ่วกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ดูท่าว่ายานอนหลับต้านทานคงออกฤทธิ์แล้ว

เขาแง้มประตูห้องออกทีละน้อยจนเป็นรอยแยก ก็เห็นร่างรวมผีพยาบาทนอนคว่ำหน้าหลับปุ๋ยอยู่ตรงทางเดินราวกับซากศพ

พวกผีและสัตว์ประหลาดบางตัวที่โชคดีรอดชีวิตมาได้ หลังจากยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก็รีบมุดหัวกลับเข้าห้องของตัวเองอย่างรวดเร็ว

หมอกทมิฬ!

หลินจิ่วควบคุมหมอกทมิฬให้แผ่คลุมไปทั่วทางเดิน ทำแบบนี้ต่อให้มีอันตราย เขาก็จะรู้ได้ทันที

เดิมทีชั้นสามก็ขวัญผวาเพราะร่างรวมผีพยาบาทอยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีกลุ่มหมอกทมิฬโผล่มาอีก ยิ่งทำให้พวกมันเกิดความยำเกรงขึ้นไปอีก

หลินจิ่วเดินมาข้างกายร่างรวมผีพยาบาท พอมองดูสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ตรงหน้า ในใจก็ยังรู้สึกตกตะลึงอยู่ไม่น้อย

เขาสวมหน้ากากอนามัย ชักมีดเฉือนไตออกมา แล้วเล็งแทงเข้าใส่ตรงเอวของร่างรวมผีพยาบาทอย่างจัง

แสงศักดิ์สิทธิ์สถิตร่าง!

ขยายร่าง!

เอนแชนต์อาวุธ!

การจู่โจมไต!

วิชาดาบประณีต!

เคร้ง เคร้ง เคร้ง

ก้อนเนื้อปูดโปนบนร่างของร่างรวมผีพยาบาทนี้แข็งมาก มันปกคลุมร่างกายของมันไว้จนดูเหมือนชุดเกราะ

ทว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าการผสานสกิลและพรสวรรค์สารพัดชนิดของหลินจิ่ว ก้อนเนื้อเหล่านี้ก็เปราะบางไม่ต่างอะไรกับแผ่นไม้

ก้อนเนื้อถูกเฉือนหลุดออกมาอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็ถูกเก็บเข้ากระเป๋าสะพาย

[คุณเก็บก้อนเนื้อหน้าผีได้ 1 ก้อน]

[คุณเก็บก้อนเนื้อหน้าผีได้ 1 ก้อน]

ไม่นาน ในกระเป๋าของหลินจิ่วก็มีก้อนเนื้อหน้าผีเพิ่มขึ้นมาถึงหนึ่งร้อยก้อน

เจ้าก้อนเนื้อหน้าผีพวกนี้ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นดีทั้งนั้น ไม่ว่าจะเอาไปปรุงยาหรือใช้ทำอาวุธเอนแชนต์ก็ยอดเยี่ยมมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าคุณไม่กลัวพลังแค้นกัดกร่อน จะเอาไปทำเป็นอาหารเลิศรสสักมื้อก็ยังได้

จากนั้น หลินจิ่วก็ใช้มีดเฉือนไตกรีดเปิดบาดแผลขนาดยาวหนึ่งเมตรขึ้นบนร่างของมัน

พรวด

ของเหลวเน่าเหม็นคาวคลุ้งพวยพุ่งออกมาจากบาดแผลเป็นจำนวนมาก

"ฮิๆ คราวนี้รวยเละแน่"

หลินจิ่วมุดเข้าไปในบาดแผลโดยตรง ใช้แสงศักดิ์สิทธิ์ควบแน่นเป็นชั้นป้องกัน อวัยวะภายในปรากฏสู่สายตาอย่างแจ่มชัด

แค่ไตอย่างเดียวก็มีขนาดใหญ่เท่าถังน้ำแล้ว

หลินจิ่วใช้มีดเฉือนไตควักไตออกมา แล้วตรวจสอบดูระดับคุณภาพ

[คุณภาพ: หายาก, ความเสียหาย: 25%]

"คุณภาพระดับหายาก"

ดวงตาของหลินจิ่วเป็นประกาย

จริงอย่างที่คิด ความเสี่ยงสูงผลตอบแทนก็สูงตาม

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอไตคุณภาพระดับหายาก ที่สำคัญคือความเสียหายยังต่ำขนาดนี้อีกด้วย

จัดเก็บลงคอลเลกชันอย่างไม่ลังเล!

[คุณสะสมไตหนึ่งคู่ (หายาก), พละกำลังของคุณได้รับการพัฒนา, กำลังฟื้นฟู...]

[แจ้งเตือน: คุณได้รับพลังวิญญาณ +3000]

[แจ้งเตือน: คุณได้รับสกิล (เกราะวิญญาณแค้น)]