ตอนที่ 85 พิทักษ์เที่ยงธรรมกับสำนักงานขายของอสูรเนตร

โลลิแวมไพร์ตัวน้อยรู้ดีว่าการถูกมนุษย์คนเดียวจับกุมแบบยกครัวเป็นเรื่องที่น่าอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง

แต่พอคิดอีกที คนที่โดนรังแกไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว ยังมีพวกมาร์ธากับตูลี่ด้วย สิ่งนี้ทำให้ในใจของโลลิตัวน้อยเกิดความรู้สึกสมดุลขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

"อื้อๆ... พวกเราถูกมนุษย์คนหนึ่งจับตัวไว้หมดเลยค่ะ หมอนั่นเล่นสกปรกสุดๆ เชี่ยวชาญพวกทักษะลอบเร้น คอยแต่จะลอบโจมตีจากในที่มืด แถมยังใช้เวทแสงศักดิ์สิทธิ์ได้อีก พวกเราต้านทานไม่ไหวเลยสักนิด" โลลิตัวน้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

หงอิงพยักหน้า แสงศักดิ์สิทธิ์นั้นข่มสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติอย่างแวมไพร์ได้อย่างชะงัดนัก

หากโดนลอบโจมตีจริงๆ ก็แทบไม่มีใครทนรับไหวหรอก

ทว่าการโดนมนุษย์คนเดียวจับกุมยกครัว ก็ยังทำให้หงอิงยากที่จะเชื่ออยู่บ้าง

แต่ความจริงก็ประจักษ์อยู่ตรงหน้าแล้ว

"จริงสิ... พี่หงอิง หินอัญเชิญของหนูก็ให้มนุษย์คนนั้นไปแล้วด้วย ไม่อย่างนั้น ตอนนี้พี่คงไม่ได้เจอหนูแล้วล่ะค่ะ"

ดวงตากลมโตไร้เดียงสาของโลลิตัวน้อยมีประกายน้ำตาเอ่อคลอ

หงอิงลูบเรือนผมสีทองสลวยของโลลิตัวน้อย น้ำเสียงอ่อนโยนทว่าแฝงพลังทะลุทะลวง "วางใจเถอะ ขอแค่มนุษย์คนนั้นกล้าอัญเชิญ ฉันจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ แน่นอน"

...

หลินจิ่วตรวจดูรางวัลจากด่านรอบนี้

[ใบเปลี่ยนอาชีพ - ครู: ไอเทมใช้ครั้งเดียว หลังใช้งานคุณจะเปลี่ยนอาชีพเป็นครู ได้รับสุ่ม 1 ทักษะที่เกี่ยวข้องกับครู,

และพลังของทักษะทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับครูของคุณ จะเพิ่มขึ้นอีก 20%]

นี่เป็นเพียงใบเปลี่ยนอาชีพธรรมดา สำหรับหลินจิ่วแล้วแทบไม่มีประโยชน์อะไร

เขาเอาใบเปลี่ยนอาชีพนี้ขึ้นวางขายในตลาดผู้รอดชีวิต ตั้งราคาไว้ที่สามหมื่นเหรียญวิญญาณ

จากนั้นก็ดูไอเทมอีกชิ้น

[เตาหลอมทักษะ: ไอเทมใช้ครั้งเดียว คุณสามารถนำทักษะของตัวเอง 2-10 ทักษะมาทำการหลอมรวม,

ยิ่งจำนวนทักษะมาก ระดับขั้นยิ่งสูง ประสิทธิภาพในการหลอมรวมก็จะยิ่งทรงพลัง,

หมายเหตุ: ทักษะที่ถูกนำมาหลอมจะถูกลืมเลือนไปโดยสิ้นเชิง]

ไอเทมชิ้นนี้ทรงพลังไม่เลวทีเดียว

ตอนนี้หลินจิ่วมีทักษะมากเกินไปจริงๆ เล็กใหญ่รวมกันเกินกว่าสามสิบทักษะแล้ว

เขาหยิบเตาหลอมออกมา ขนาดของมันใหญ่เพียงแค่ฝ่ามือ ทั่วทั้งชิ้นเป็นสีดำสลับแดง บนพื้นผิวยังสลักลวดลายแผนภาพหยินหยางเอาไว้

"ทักษะล่ากระหายเลือดนี่ไม่ได้ใช้ หมัดสะสมพลังทำลายถือว่าใช้ได้ แต่ระดับขั้นต่ำเกินไป แล้วก็ยังมีชาร์จกระแทกอีก..."

หลินจิ่วลูบคาง หลังจากเลือกอยู่ครู่หนึ่ง ก็คัดเลือกทักษะออกมาได้สิบทักษะ

[ยืนยันที่จะหลอมทักษะข้างต้นหรือไม่ เมื่อยืนยันแล้ว จะไม่สามารถยกเลิกได้]

ยืนยัน!

หลินจิ่วกดยืนยันทันที ทักษะพวกนี้หายไปก็ไม่เห็นเป็นไร อย่างมากก็แค่ไปเฉือนไตมาใหม่อีกสักรอบ

ยังไงขนแกะก็งอกออกมาจากตัวแกะอยู่แล้ว

ครืน

เตาหลอมทักษะส่งเสียงทึบหนักดังขึ้น จากนั้นก็เห็นแผนภาพหยินหยางด้านบนเริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปราวสิบกว่าวินาที แผนภาพหยินหยางก็ค่อยๆ หยุดลง

[แจ้งเตือน: หลอมรวมสำเร็จ คุณได้รับทักษะระดับ A (พิทักษ์เที่ยงธรรม)]

[พิทักษ์เที่ยงธรรม (A): รวบรวมพลังวิญญาณ สร้างเป็นม่านบาเรียเที่ยงธรรมขึ้นมาหนึ่งชั้น ม่านบาเรียนี้จะลดทอนความเสียหายลงห้าส่วน อีกทั้งยังมีโอกาส 30% ที่จะสะท้อนการโจมตีของเป้าหมายกลับไป]

"ทักษะนี้ดีแฮะ"

หลินจิ่วตาเป็นประกาย รีบทำความเข้าใจรู้แจ้งทักษะนี้ทันที

พอมีทักษะนี้ ความสามารถในการเอาชีวิตรอดของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย

พิทักษ์เที่ยงธรรม

หลินจิ่วใช้ทักษะนี้ รอบกายพลันปรากฏโล่สีทองดั่งสายน้ำไหลเวียน โล่กำบังปกคลุมตัวเขาทั้งหมดไว้อย่างแน่นหนา

"น่าเสียดาย ตอนนี้ไม่มีทางทดสอบความสามารถในการสะท้อนกลับของโล่ได้"

หลินจิ่วสลายโล่ออกไป พลังวิญญาณในร่างลดลงไปหนึ่งในสิบส่วน

ทักษะนี้ทรงพลังก็จริง แต่ค่อนข้างสิ้นเปลืองพลังวิญญาณอยู่บ้าง

ด้วยพลังวิญญาณของเขาในตอนนี้ อย่างมากที่สุดก็คงประคองไว้ได้แค่สิบกว่านาทีเท่านั้น

"สุ่มรางวัลอีกสักรอบดีกว่า"

หลินจิ่วหยิบไหละโมบออกมา

เขาเชื่อมั่นว่าดวงของตัวเองในวันนี้จะต้องดีมากแน่ๆ... มั้งนะ

[คุณได้รับถุงเท้าเหม็นหนึ่งคู่]

[คุณได้รับหมวกเขียวหนึ่งใบ]

[คุณได้รับเชือกหนึ่งเส้น]

[คุณได้รับรางวัลการอัปเกรดหนึ่งครั้ง (ทักษะ)]

หลินจิ่วหยุดมือที่กำลังสุ่มรางวัลลงอย่างกะทันหัน

เขามองดูข้อความแจ้งเตือนอีกครั้ง พบว่าของดีออกเฉยเลย

เป็นรางวัลที่สามารถอัปเกรดทักษะได้หนึ่งครั้ง (สุ่ม)

ใช้งานทันที

[แจ้งเตือน: ทักษะตรวจสอบของคุณเลื่อนระดับจาก C → B]

[ตรวจสอบ (B): คุณสามารถสังเกตสถานะปัจจุบัน ค่าพลังวิญญาณ ระดับฝีมือ และข้อมูลอื่นๆ ของเป้าหมายได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น]

แม่นยำขึ้นอย่างนั้นเหรอ?

หลินจิ่วเดินออกจากบ้าน ประจวบเหมาะกับสาวสวยห้องตรงข้ามกำลังเตรียมจะลงไปข้างล่างพอดี

ตรวจสอบ

[มนุษย์, เลเวล 5, พลังวิญญาณ: 25, สถานะ: ตื่นเต้น, กำหนัด, มัดพันธนาการ, ระดับฝีมือ: คุณสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย]

"รู้สึกว่าไม่ได้ต่างจากเดิมเท่าไหร่แฮะ" หลินจิ่วลูบคางตัวเอง

เขาลองตรวจสอบคนอื่นติดต่อกันอีกหลายคน ผลลัพธ์ที่แสดงออกมาก็มีแต่เอาชนะได้อย่างง่ายดายทั้งนั้น

เรื่องนี้ทำให้หลินจิ่วจนปัญญา คงต้องไปทดสอบทักษะตรวจสอบในโลกสยองขวัญแทนแล้ว

ผ่านค่ำคืนไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น

วันรุ่งขึ้น

หลินจิ่วตื่นแต่เช้าตรู่ จากนั้นจึงเลือกเข้าสู่โลกสยองขวัญ

[ยินดีต้อนรับสู่โลกสยองขวัญ]

[ด่านปัจจุบันคือระดับยาก สำนักงานขายของอสูรเนตร]

[คุณต้องเอาชีวิตรอดที่นี่ให้เกินสิบห้าวัน]

[ที่สำนักงานขายแห่งนี้ ทุกสิ่งตัดสินด้วยผลงาน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน ที่พัก สวัสดิการ และผลประโยชน์อื่นๆ]

[เมื่อลูกค้าให้คะแนนแย่แก่คุณเกินห้าครั้ง ชิ้นส่วนร่างกายหนึ่งส่วนจะถูกสุ่มตัดออกไป]

[ในแต่ละวันคุณต้องต้อนรับลูกค้าให้ครบห้าคน ขาดไปหนึ่งคนจะนับเป็นคะแนนแย่หนึ่งครั้ง]

[แจ้งเตือน: สถานะของคุณคือพนักงานขายอสังหาริมทรัพย์]

หลินจิ่วลืมตาขึ้น ก็พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่กลางห้องโถงสำนักงานขายอันหรูหราโอ่อ่า

ส่วนป้ายประจำตัวของเขาเขียนไว้ว่า: หลินจิ่ว พนักงานขายโครงการผิงอัน

นอกจากนี้ หลินจิ่วยังพบว่าในมือของตนมีสมุดเล่มหนาอยู่หนึ่งเล่ม ด้านในบันทึกแผนผังอาคารแต่ละหลังของโครงการผิงอันเอาไว้อย่างละเอียด

ถูกที่สุดคือห้องป้ายหลุมศพ แพงขึ้นมาหน่อยก็เป็นตึกแถวทางเดินร่วม บ้านไม้ ห้องชุดอพาร์ตเมนต์ และอื่นๆ ส่วนที่แพงที่สุดคือพวกห้องชุดหรูทั้งชั้น

ทุกครั้งที่ขายหรือปล่อยเช่าได้หนึ่งแห่ง พนักงานขายจะได้ส่วนแบ่งเปอร์เซ็นต์จากตรงนั้นศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นต์

ส่วนการตั้งราคานั้นขึ้นอยู่กับความสามารถของตัวพนักงานขายเอง ขอแค่ไม่ต่ำกว่าราคาที่บริษัทกำหนดไว้ก็พอ

หลินจิ่วรู้สึกว่างานนี้เหมาะกับตัวเองดีเหมือนกัน

เขามองไปรอบๆ ตัว นอกจากตนเองแล้ว ยังมีพนักงานขายที่เป็นมนุษย์อีกสิบสี่คน

คนที่อยู่ที่นี่ในเวลานี้ หลายคนต่างเคยผ่านด่านมาแล้วหลายครั้งหรือแม้กระทั่งสิบกว่าครั้ง ดังนั้นทุกคนจึงไม่มีอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ต่างพากันเปิดอ่านสมุดเล่มเล็กในมือของตัวเอง

"พี่ชาย นายเป็นพนักงานขายของโครงการไหนเหรอ?"

ชายหนุ่มผมยาวคนหนึ่งเอ่ยถามหลินจิ่ว

เพราะเขารู้สึกว่าหลินจิ่วดูหน้าตาเป็นมิตรที่สุด ให้ความรู้สึกเข้าถึงง่าย อ่อนโยนและสุภาพ

"ของผมคือโครงการผิงอันครับ" หลินจิ่วตอบพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นโครงการของพวกเราสองคนก็อยู่ไม่ไกลกันเลยสิ ของฉันอยู่ข้างๆ นายนี่เอง เป็นโครงการกุยไหล"

ชายหนุ่มผมยาวพูดอย่างกระตือรือร้น ทั้งสองคนถูกชะตากันราวกับรู้จักกันมานานจริงๆ

หลินจิ่วเหลือบมองป้ายประจำตัว จึงรู้ว่าคนผู้นี้ชื่อซุนจือ

แปะๆๆ

ในตอนนั้นเอง เสียงปรบมือชุดหนึ่งก็ดึงดูดสายตาของทุกคนไป

หลินจิ่วหันหลังกลับไปมอง เป็นหญิงสาวผมบลอนด์แสนสวยในชุดทำงาน ดวงตาเปล่งประกายรูปหัวใจ หางสีดำเรียวเล็กแกว่งไปมาซ้ายขวา ทุกท่วงท่าล้วนแผ่เสน่ห์เย้ายวนใจตามธรรมชาติออกมา

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือคุณหนูซัคคิวบัส

หลินจิ่วเหลือบมองป้ายประจำตัวตรงหน้าอกของคุณหนูซัคคิวบัสแวบหนึ่ง

[ซีไซย่า ผู้จัดการสำนักงานขาย]

(・｀ω´・)!!!

ขอบคุณทุกท่านอีกครั้งสำหรับของขวัญที่ส่งให้นะครับ