ตอนที่ 88 ตึกอพาร์ตเมนต์แดนนรก

หลินจิ่วพามนุษย์วัวมายังโซนอพาร์ตเมนต์ พลางแนะนำอย่างกระตือรือร้น "ตรงนี้คือตึกอพาร์ตเมนต์สูบวิญญาณครับ ในห้องพักทุกห้องมีการวางค่ายกลสูบวิญญาณเอาไว้ ช่วยให้เจ้าของห้องดูดซับขัดเกลาพลังวิญญาณได้เร็วยิ่งขึ้น คุณคิดว่ายังไงบ้างครับ"

มนุษย์วัวส่ายหน้า "ไม่เอา มีห้องแบบที่อุณหภูมิสูงๆ ไหม ข้าฝึกพลังเพลิงบริสุทธิ์น่ะ"

[ตัวเลือกที่ 1: จัดหาห้องพักที่น่าพึงพอใจให้คุณมนุษย์วัว รางวัล: พลังวิญญาณ +20, ไอเทม (ปอยผมแม่มด)]

[ตัวเลือกที่ 2: ปฏิเสธที่จะจัดหาห้องพักให้คุณมนุษย์วัว รางวัล: พลังวิญญาณ +20, ไอเทม (ขนมปังของคุณยาย)]

หลินจิ่วเลือกข้อหนึ่งแน่นอนอยู่แล้ว

ยังไงเส้นผมปีศาจก็ใช้มือดีมากจริงๆ

เพียงแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เส้นผมของแม่มดตนนั้นเป็นอย่างไรบ้างแล้ว

หลินจิ่วยิ้มพลางเอ่ยแนะนำ "มีสิครับ โครงการผิงอันของเรามีห้องทุกรูปแบบอยู่แล้ว ถ้าคุณมนุษย์วัวฝึกฝนพลังเพลิงบริสุทธิ์ ผมขอแนะนำห้องในตึกอพาร์ตเมนต์แดนนรกหรือไม่ก็ตึกอพาร์ตเมนต์ลาวาครับ

ตึกอพาร์ตเมนต์สองหลังนี้ต่างก็มีธาตุไฟที่อุดมสมบูรณ์มาก ตอบโจทย์การฝึกฝนประจำวันของคุณได้อย่างแน่นอนครับ"

แค่ฟังชื่อตึกอพาร์ตเมนต์แดนนรกกับตึกอพาร์ตเมนต์ลาวาก็รู้แล้วว่ามันพิเศษแค่ไหน

หลังหนึ่งสร้างอยู่บนเพลิงนรก อีกหลังสร้างอยู่บนเพลิงลาวา

เพียงแต่ ยอดขายของห้องประเภทนี้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินเอามากๆ

เพราะมีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติน้อยรายนักที่จะทนความร้อนสูงขนาดนั้นได้

"ได้ งั้นพาข้าไปดูหน่อย" มนุษย์วัวลูบคางพลางเอ่ย

"เชิญทางนี้เลยครับ"

ตึกอพาร์ตเมนต์แดนนรกอยู่ห่างจากตรงนี้ไม่ไกล ทั้งสองคนรุดมาถึงที่หมายอย่างรวดเร็ว

หากมองจากรูปลักษณ์ภายนอก ตึกอพาร์ตเมนต์แดนนรกเป็นสีดำอมแดงไปทั้งหลัง ผิวตึกแผ่ประกายแสงสีดำที่ไหลเวียนราวกับสายน้ำ แม้จะอยู่ห่างออกไปไกลลิบก็ยังทำให้ผู้คนรู้สึกได้ถึงไอร้อนระอุ

"ที่นี่ใช้ได้เลยนี่"

มนุษย์วัวสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพ่นลำอากาศสีขาวสองสายออกมาจากรูจมูก

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังเพลิงบริสุทธิ์ในร่างตนเองตื่นตัวขึ้นมาไม่น้อย

หากได้ฝึกฝนในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ คงจะมีประโยชน์ต่อการเลื่อนระดับความแข็งแกร่งอย่างมากเป็นแน่

"คุณมนุษย์วัวครับ พวกเราเข้าไปดูข้างในกันเถอะครับ"

หลินจิ่วเห็นว่ามนุษย์วัวค่อนข้างถูกใจที่นี่ จึงเอ่ยตีเหล็กตอนร้อน

"ตกลง"

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเตรียมจะเดินเข้าไป สไลม์สีแดงก้อนหนึ่งก็คลานออกมาจากด้านใน

สไลม์ตัวนี้มีความสูงราวๆ หนึ่งเมตร บนหัวมีเส้นขนเปลวเพลิงสีแดงกระจุกหนึ่งลุกไหม้อย่างรุนแรง

[สไลม์เพลิง, เลเวล 28, พลังวิญญาณ: 12525, สถานะ: กำลังโกรธ, กำลังลุกไหม้, กำลังหงุดหงิดงุ่นง่าน, ฝีมือ: เคี้ยวง่ายสบายมือ]

"พนักงานขายคนใหม่เหรอ พอดีเลย ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า"

ในดวงตาของสไลม์เพลิงลุกโชนไปด้วยเปลวไฟที่เผาไหม้อย่างดุเดือด มองดูก็รู้ว่าตอนนี้เขากำลังมีน้ำโหอยู่พอตัว

เรื่องนี้ทำให้หลินจิ่วสงสัยอยู่บ้าง เพราะการแก้ปัญหาให้ลูกบ้านในโครงการผิงอันก็ถือเป็นหน้าที่ของพนักงานขายเช่นกัน

"คุณสไลม์ครับ ไม่ทราบว่าทางคุณเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ"

หลินจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ภายใต้ผลลัพธ์ของความสนิทสนมสองชั้นจากผู้เปี่ยมเมตตาบวกกับคนหน้าซื่อใจคด อารมณ์เดือดดาลของสไลม์เพลิงก็สงบลงไปไม่น้อยในทันควัน

สไลม์เพลิงเอ่ยอย่างกลัดกลุ้มใจสุดขีด "เรื่องมันเป็นแบบนี้ สองวันก่อนห้องชั้นบนเพิ่งมีผู้เช่าใหม่ย้ายเข้ามาใช่ไหมล่ะ แต่ใครจะไปรู้ว่าพอตกดึกทีไร ก็ส่งเสียงดังเอะอะโวยวายไม่หยุดตลอด นี่มันติดต่อกันมาหลายวันแล้วนะ เจ้าดูสิ ขอบตาข้าดำคล้ำไปหมดแล้วเนี่ย"

หลินจิ่วย่อตัวลงไปตรวจดูแวบหนึ่ง ปรากฏว่ามีรอยคล้ำจางๆ เป็นวงอยู่รอบตาจริงๆ

"คุณสไลม์ที่รักครับ รอให้ผมเสร็จงานในมือตรงนี้ก่อน เดี๋ยวผมจะตามคุณขึ้นไปจัดการให้นะครับ"

หลินจิ่วเอ่ยปลอบประโลมไปทีหนึ่ง พลางถือโอกาสใช้หัตถ์เทวะควักไตอย่างเป็นธรรมชาติ

[ควักสำเร็จ]

[คุณสะสมไตหนึ่งคู่ (ยอดเยี่ยม), ความแข็งแกร่งของคุณได้รับการยกระดับ, กำลังซ่อมแซม...]

[แจ้งเตือน: คุณได้รับพลังวิญญาณ +52]

[แจ้งเตือน: คุณตระหนักรู้สกิล (ลูกไฟต่อเนื่อง)]

"เจ้าไปคนเดียวเหรอ" สไลม์เพลิงกะพริบตาตี่ๆ ราวกับเม็ดถั่ว

ก็เพราะคนที่อยู่ชั้นบนน่ะเป็นวิหคเพลิงเลเวล 34 แถมฝีมือยังเก่งกาจดุดันมาก

ไม่อย่างนั้น เขาก็คงขึ้นไปเคลียร์หาเหตุผลด้วยตัวเองตั้งนานแล้ว

"ใช่ครับ มีปัญหาอะไรเหรอครับ" หลินจิ่วถามอย่างสงสัย

"ข้าว่าเจ้ารายงานบริษัทดีกว่านะ ผู้เช่าชั้นบนเป็นวิหคเพลิงเลเวล 34 เก่งกาจมากเลยล่ะ" สไลม์เพลิงแนะนำ

เรื่องพรรค์นี้ใช่อะไรที่มนุษย์คนหนึ่งจะจัดการได้เสียที่ไหนกัน ถึงตอนนั้นระวังจะกลายเป็นมื้อเที่ยงของอีกฝ่ายเอา

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเชื่อว่าลูกบ้านของผมน่ะมีน้ำใจเป็นมิตรกันทุกคน" หลินจิ่วฉีกยิ้มพลางเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล

สไลม์เพลิงมองหลินจิ่วตาค้าง แทบไม่อยากเชื่อว่าคำพูดแบบนี้จะหลุดออกมาจากปากมนุษย์จริง ๆ

ทว่าไม่รู้ทำไม เขากลับรู้สึกคล้อยตามว่าคำพูดของหลินจิ่วนั้นมีเหตุผลสิ้นดี จนไม่อาจหาข้อโต้แย้งได้เลยสักนิด

"งั้นก็ได้ ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่ห้อง 502 แล้วกัน"

สไลม์เพลิงพูดจบก็กระดึ๊บร่างคืบคลานกลับไป

มนุษย์วัวเองก็มองหลินจิ่วแล้วรู้สึกถูกชะตา ถึงขั้นเอ่ยปากขึ้นมาเองว่า "อยากให้ฉันช่วยไหม"

"ไม่ต้องหรอกครับ ในเมื่อโครงการผิงอันอยู่ในความดูแลของผม ก็ต้องเป็นผมที่ออกหน้าเองสิครับ" หลินจิ่วปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม

มนุษย์วัวไม่เซ้าซี้อีก ทั้งสองคนก้าวเข้าไปในโถงทางเดินของตึก

หลินจิ่วรู้สึกได้ว่าอุณหภูมิที่นี่สูงถึงเก้าสิบองศาเซลเซียส ส่งผลให้เกิดระลอกความร้อนรุ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาในกาย

ยังดีที่สมรรถภาพทางกายของเขาแข็งแกร่ง อุณหภูมิแค่นี้จึงปรับตัวได้ในเวลาไม่นาน

คุณมนุษย์วัวคนนี้เห็นรูปร่างสูงใหญ่แบบนี้ แท้จริงแล้วค่อนข้างกลัวความสูง ดังนั้นห้องที่เขาหมายตาไว้จึงอยู่ระหว่างชั้นหนึ่งถึงชั้นสี่

โชคดีที่ผู้เช่าของตึกอพาร์ตเมนต์โลกันตร์มีค่อนข้างน้อย ห้องว่างจึงมีเหลือเฟือ

หลินจิ่วพามนุษย์วัวมาที่ห้อง 303 การตกแต่งภายในค่อนข้างเรียบง่าย มีเพียงโทนสีแดงกับสีดำเท่านั้น

มนุษย์วัวเดินดูรอบหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างพึงพอใจในที่สุด "ตกลง เอาห้องนี้แหละ จริงสิ นี่คือหินอัญเชิญของฉัน มีเรื่องอะไรก็ติดต่อฉันได้นะ"

ที่จริงมนุษย์วัวก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องมอบหินอัญเชิญให้มนุษย์คนหนึ่ง แต่ในใจเขามันอดรนทนไม่ไหวจนอยากจะมอบของขวัญให้จริง ๆ

"ขอบคุณมากครับ" หลินจิ่วเอ่ยขอบคุณด้วยสีหน้าจริงใจ

[คุณจัดหาห้องพักอพาร์ตเมนต์ที่น่าพึงพอใจให้แก่มนุษย์วัว รางวัล: พลังวิญญาณ +20, ไอเทม (ปอยผมแม่มด)]

หลินจิ่วสังเกตเห็นว่าปอยผมแม่มดคราวนี้ดูเส้นบางลงกว่าเดิมหนึ่งรอบ

"คงไม่ใช่ว่าจะโดนถอนจนหัวล้านจริง ๆ หรอกนะ"

หลินจิ่วกวาดตามองคำอธิบายของปอยผมแม่มด

[ปอยผมแม่มด: มาจากแม่มดที่มีอาการผมบางรายหนึ่ง มีความเหนียวและยืดหยุ่นสูงเป็นพิเศษ สามารถยืดขยายได้สูงสุดหนึ่งร้อยเมตร และพันธนาการสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติได้สูงสุดถึงเลเวล 40]

แต่นี่เขาเพิ่งจะถอนมาได้แค่สามปอยเองนะ

ถ้าแม่มดรู้ความคิดของหลินจิ่วเข้าล่ะก็ คงได้บีบคอเขาพลางแผดเสียงลั่นแน่ว่า ไอ้ปอยหนึ่งของแกน่ะมันหนาตั้งสองนิ้วมือทาบเลยนะเว้ย

"คุณมนุษย์วัวครับ งั้นผมขอตัวก่อน ขอให้มีความสุขกับการพักอาศัยนะครับ"

หลินจิ่วโค้งคำนับอย่างสง่างาม จากนั้นก็ตรงไปยังห้อง 502

ปัง ปัง ปัง

เขาเคาะประตูห้อง

ไม่นานนัก สไลม์เพลิงก็เปิดประตูออกมา

"มนุษย์ เจ้าไม่ต้องแจ้งบริษัทจริง ๆ เหรอ"

หลังจากสไลม์เพลิงกลับเข้ามาในห้อง ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกพิลึกพิลั่น เขารู้สึกราวกับตัวเองโดนมนุษย์คนนี้ล่อลวงเสียอย่างนั้น อีกฝ่ายพูดอะไรมาก็ดันเออออตามไปหมดจริง ๆ

"ไม่ต้องหรอกครับ ไปกันเถอะ พวกเราขึ้นไปดูตอนนี้เลยว่าคุณวิหคเพลิงผู้เช่าคนนั้นอยู่ห้องหรือเปล่า"

หลินจิ่วพูดด้วยรอยยิ้มตาหยี เขาเริ่มจะอดใจรอไม่ไหวแล้วสิ

สุดท้ายนี้ ขอทวงนิยายสักหน่อย... แม้ผมจะเคยบอกว่าอย่าทวง แต่ก็หวังว่าทุกคนจะช่วยกันกระหน่ำทวงเข้ามาเยอะ ๆ นะครับ