ตอนที่ 81 ป่าไผ่อวิ๋นซี!

เขาตักข้าวออกมาอย่างใจร้อน เมล็ดข้าวมีขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือ เพียงแค่เม็ดเดียวก็พูนเต็มชามข้าวทั้งใบ

ฉีหยวนหยิบตะเกียบขึ้นมา คีบข้าวเข้าปากคำหนึ่ง รสชาติกลมกล่อมอมหวานเล็กน้อย นุ่มละมุนหนึบลิ้น หอมกรุ่นสดชื่น ผิวเมล็ดข้าวขึ้นเงาวาววับ โปร่งแสงดูน่ารับประทานอย่างยิ่ง

ไม่จำเป็นต้องพึ่งเครื่องปรุงใดๆ หรือกระทั่งกับข้าวก็ไม่ต้องมี สามารถกินเปล่าๆ ได้เลย

เพราะรสชาติดั้งเดิมของเมล็ดข้าวที่ผ่านการหล่อเลี้ยงขัดเกลาด้วยพลังวิญญาณอันเข้มข้นมาอย่างยาวนาน ต่อให้ไม่ต้องใช้เทคนิคการปรุงใดๆ มันก็เป็นสุดยอดอาหารรสเลิศอยู่แล้ว

กินไปเพียงสองคำ พลังงานเข้มข้นก็ไหลผ่านหลอดอาหารลงสู่กระเพาะ เมื่อเริ่มย่อยและถูกดูดซึม มันก็หลั่งไหลเข้าสู่ทุกเซลล์ทั่วทั้งร่าง

เรี่ยวแรงที่สูญเสียไปได้รับการฟื้นฟูในเวลาอันสั้น อาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อทุเลาลง สภาพจิตใจเองก็กระปรี้กระเปร่ากลับคืนมา

พอกินข้าวผลึกคริสตัลไปได้ครึ่งเม็ด ความรู้สึกเดียวที่ฉีหยวนมีก็คือ "ทำไมข้าวผลึกคริสตัลระดับยอดเยี่ยม ถึงรู้สึกว่ามีพลังงานเปี่ยมล้นยิ่งกว่าหยดน้ำนมวารีเสียอีก!"

ตามหลักแล้ว ในเมื่อฉีหยวนดูดซับหยดน้ำนมวารีระดับหายากได้ ข้าวผลึกคริสตัลระดับยอดเยี่ยมย่อมไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

ทว่าหลังจากได้ลองกินด้วยตัวเอง ฉีหยวนกลับรู้สึกว่า ข้าวผลึกคริสตัลทำให้แน่นท้องกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เขาคาดว่า คุณภาพของข้าวผลึกคริสตัลน่าจะเข้าใกล้ระดับหายากอย่างยิ่งแล้ว

ขณะที่หยดน้ำนมวารีนั้นควบแน่นขึ้นมาจากน้ำตาน้ำระดับยอดเยี่ยม แม้จะก้าวขึ้นสู่ระดับหายากได้แล้ว แต่ก็เป็นเพียงระดับล่างสุดในบรรดาระดับหายากเท่านั้น

ทว่า หยดน้ำนมวารีก็มีจุดเด่นสำคัญประการหนึ่ง ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบที่ข้าวผลึกคริสตัลเทียบไม่ติด!

นั่นคือความบริสุทธิ์และละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง ทั้งยังดูดซึมง่าย จึงไม่ทำอันตรายต่อร่างกายได้ง่ายๆ

ด้วยเหตุนี้ แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่มีความแข็งแกร่งระดับทั่วไป ก็ยังสามารถใช้วิธีแช่อ่างสมุนไพรเพื่อดูดซับพลังงานแก่นแท้ในนั้นได้

ในทางกลับกัน สำหรับข้าวผลึกคริสตัล ต่อให้ฉีหยวนจะมีพลังระดับแนวหน้าของระดับดี ก็ยังไม่สามารถย่อยและดูดซึมมันได้ง่ายๆ จำเป็นต้องอาศัยการออกกำลังกายอย่างหนักควบคู่ไปด้วย

นี่ก็เหมือนกับความแตกต่างระหว่างการกินธัญพืชไม่ขัดสีกับการดื่มน้ำกลูโคส

เมื่อความแข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้น ผลลัพธ์ของหยดน้ำนมวารีก็จะยิ่งลดน้อยลงเรื่อยๆ

ตรงกันข้ามกับข้าวผลึกคริสตัล เมื่อฉีหยวนมีสมรรถภาพร่างกายที่แกร่งกล้าพอ ก็จะสามารถกินข้าวผลึกคริสตัลเพื่อเสริมสร้างพลังงานที่ร่างกายต้องการได้อย่างมหาศาล

พอกินข้าวผลึกคริสตัลหมดไปหนึ่งเม็ด ฉีหยวนก็รู้สึกอิ่มแน่นจนแทบทนไม่ไหว รู้สึกเหมือนกระเพาะดูดซับพลังงานเข้มข้นไม่ทันจนเกิดการอุดตันขึ้นมา

ทำได้เพียงออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง เพื่อผลาญเรี่ยวแรงและเร่งย่อยสลายพลังงานที่เหลืออยู่ออกไปอย่างรวดเร็ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ท้องฟ้าก็สว่างโร่เต็มที่

หลังจากออกกำลังกายอย่างต่อเนื่องมาตลอดช่วงเวลานี้ ในที่สุดฉีหยวนที่เหงื่อท่วมร่างก็หยุดลงได้ อาการแน่นท้องพลันมลายหายไปจนหมด

ขณะเดียวกัน สมรรถภาพร่างกายก็พัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าด้านนอกสว่างแล้ว ฉีหยวนจึงเตรียมตัวเริ่มงานของวันนี้

ตามแผนเดิมที่วางไว้ ช่วงเวลาห้าวันที่เผื่อไว้ก่อนเริ่มปฏิบัติการกวาดล้างสัตว์ป่า มีไว้เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองเป็นหลัก

ฝูงผึ้งในช่วงห้าวันนี้ ก็น่าจะโตเต็มวัยพร้อมใช้งานได้อีกรุ่นหนึ่ง

กระบวนการเจริญเติบโตของผึ้ง ตั้งแต่เป็นไข่จนกระทั่งออกจากรวงรัง ปกติใช้เวลาราวๆ ยี่สิบวัน หากเร็วหน่อยก็แค่ครึ่งเดือน

โดยระยะไข่จะกินเวลาราวสามวัน ระยะตัวอ่อนประมาณหกวัน และระยะดักแด้ราวสิบเอ็ดวัน

แต่ด้วยเอฟเฟกต์พิเศษของห้องเพาะฟักซึ่งเป็นสิ่งปลูกสร้างระดับหายาก จึงช่วยย่นระยะเวลาลงไปได้มาก

ขอเพียงมีอาหารป้อนให้อย่างเพียงพอในระหว่างการเพาะฟัก วงจรการฟักตัวของผึ้งเสือดำแต่ละรุ่นก็อาจสั้นลงจนเหลือเพียงราวสิบวันเท่านั้น

เมื่อคำนวณดูแล้ว ในช่วงห้าวันนี้ก็จะมีผึ้งรุ่นใหม่ฟักออกมาพอดิบพอดี

และในระหว่างนี้ ฉีหยวนก็กำลังขบคิดว่า ยังมีวิธีอื่นใดอีกหรือไม่ที่จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ฉีหยวนก็นึกออกเพียงวิธีเดียว นั่นคือการเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ขวากหนามพิทักษ์!

ขวากหนามพิทักษ์นั้นเติบโตและขยายพันธุ์ด้วยการดูดซับพลังงานจากพืชชนิดอื่นมาเป็นสารอาหารของตัวเอง

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อระดับความแข็งแกร่งของมันสูงขึ้น ข้อกำหนดด้านคุณภาพของพืชที่จะนำมาดูดซับก็ย่อมสูงตามไปด้วย

อย่างเช่นในตอนนี้ ขวากหนามพิทักษ์มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับดีขั้นกลางค่อนไปทางสูง หากป้อนอาหารระดับทั่วไปให้มัน ก็จะไม่มีผลต่อการเจริญเติบโตของมันเลยแม้แต่น้อย

ทว่า ในช่วงคลื่นความหนาวเช่นนี้ พืชพรรณต่างหาได้ยากยิ่ง การจะรวบรวมพืชระดับดีจำนวนมากจึงเป็นเรื่องยากลำบาก

แต่ในความเป็นจริง ฉีหยวนยังมีของล้ำค่าอยู่อีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งสามารถมอบพืชระดับหายากจำนวนมหาศาลให้แก่เขาได้

นั่นก็คือป่าไผ่!

ระดับหายาก ป่าไผ่อวิ๋นซี!

ก่อนหน้านี้คลื่นความหนาวรุนแรงมาก จึงไม่สะดวกที่จะออกไปข้างนอก

ขณะเดียวกัน อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปยังส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของหน่อไม้อวิ๋นซี เขาจึงยังไม่ได้ใช้มันเสียที

บัดนี้คลื่นความหนาวใกล้จะผ่านพ้นไปแล้ว นับเป็นโอกาสอันดีที่จะเพิ่มพูนความแข็งแกร่ง หากไม่ใช้ตอนนี้แล้วจะรอตอนไหน?

ยิ่งไปกว่านั้น สภาพอากาศหนาวเย็นในระดับทั่วไปยังมีประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของหน่อไม้อีกด้วย

ถ้าถามว่าหน่อไม้แบบไหนอร่อยที่สุด? คำตอบย่อมเป็นหน่อไม้ฤดูหนาวอย่างแน่นอน!

เขาหยิบ "ม้วนคัมภีร์ทรัพยากรป่าไผ่อวิ๋นซี" ที่เก็บไว้นานออกมาจากหีบเก็บของ ทันทีที่เลือกใช้งาน แสงสีขาวสว่างวาบก็เข้าปกคลุมบริเวณรอบที่พักพิง

ในชั่วพริบตา วัชพืชและต้นไม้ระดับทั่วไปผืนใหญ่เดิมทีนั้นก็อันตรธานหายไปจนหมดสิ้นด้วยพลังอันลึกลับ

ป่าไผ่ขนาดสองหมู่ปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที

[ชื่อ: ม้วนคัมภีร์ทรัพยากรป่าไผ่อวิ๋นซี (ระดับหายาก)

คุณสมบัติ: ป่าไผ่ระดับหายากขนาดสองหมู่ ให้ผลผลิตเป็นไผ่อวิ๋นซีและหน่อไม้อวิ๋นซี

หากเก็บเกี่ยวปริมาณมากในคราวเดียว จะส่งผลต่อผลผลิตในอนาคต]

วินาทีที่ได้เห็นป่าไผ่ สายตาของฉีหยวนก็สังเกตเห็นจุดสำคัญที่สุดสองจุดทันที

นั่นคือสายพันธุ์ของไผ่ และคุณภาพของผืนดิน

นอกเหนือจากมูลค่าของตัวไผ่อวิ๋นซีเองแล้ว ทั้งสองจุดนี้ถือว่าสำคัญอย่างยิ่ง

ไผ่ต่างสายพันธุ์กันนั้นมีขนาดลำต้นแตกต่างกันมหาศาล หรือจะพูดว่าต่างกันจนน่าเหลือเชื่อเลยก็ว่าได้

ไผ่ประดับทั่วไปมีขนาดลำต้นหนาเพียงแค่นิ้วหัวแม่มือ สูงราวสองถึงสามเมตร และมีน้ำหนักแค่ไม่กี่จิน

แต่หากเป็นไผ่ขนาดใหญ่ อย่างเช่นไผ่ที่ใหญ่ที่สุดบนโลกอย่างไผ่ยักษ์มังกร!

เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นเกือบ 20-36 เซนติเมตร สูงได้ถึง 20-45 เมตร ซึ่งเทียบเท่ากับความสูงของตึกสิบชั้น นับเป็นยักษ์ใหญ่แห่งตระกูลไผ่อย่างแท้จริง

ในเมื่อตอนนี้พื้นที่ของป่าไผ่มีขนาดคงที่ ยิ่งไผ่สูงใหญ่เท่าไร มูลค่าของมันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

อีกเรื่องหนึ่งก็คือเรื่องของดิน

ฉีหยวนคาดเดาว่า ดินที่สามารถหล่อเลี้ยงพืชระดับหายากจำนวนมากเช่นนี้ได้ ย่อมมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นดินระดับหายาก

และวินาทีที่เห็นป่าไผ่อวิ๋นซี ฉีหยวนก็พุ่งความสนใจไปที่สองจุดนี้ทันที

ขนาดของไผ่อวิ๋นซีจัดว่าอยู่ในระดับปานกลาง

มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 10-20 เซนติเมตร สูงประมาณ 15-25 เมตร จัดเป็นไผ่ขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่

ไผ่ขนาดนี้ย่อมมอบพลังงานพืชพรรณได้ในปริมาณมหาศาลอย่างแน่นอน

ส่วนดินบนพื้นนั้น หลังจากที่ฉีหยวนตรวจดูอย่างละเอียด เขาก็พบด้วยความยินดีว่ามันเป็นดินระดับหายากจริง ๆ

ความเข้มข้นของพลังวิญญาณในดินสูงจนน่าตกใจ ถึงขนาดกลั่นตัวเป็นละอองหมอกไอวิญญาณจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่ท่ามกลางดงไผ่

ป่าไผ่ทั้งผืนดูเขียวชอุ่มชุ่มตา ใบไผ่เขียวขจีส่งเสียง "ซ่า ซ่า ซ่า" ดังก้องแว่วอยู่ข้างหู

ด้วยพลังวิญญาณที่เปี่ยมล้น ป่าไผ่จึงแลดูราวกับอยู่ในแดนเซียน หมอกสีขาวน้ำนมลอยฟุ้งไปทั่ว ผสานกับกลิ่นหอมสดชื่นของใบไผ่ สูดดมแล้วทำให้รู้สึกปลอดโปร่งผ่อนคลายทั้งกายใจ

ในผืนดินกลางป่า ตามแนวการเลื้อยของรากไผ่อวิ๋นซี จะมองเห็นเนินดินที่นูนขึ้นมา และในรอยดินที่แตกแยกออกนั้น มียอดหน่อไม้สีเขียวอ่อนโผล่พ้นขึ้นมาให้เห็น

ความตื่นเต้นและความดีใจเอ่อล้นขึ้นมาในใจของฉีหยวน จนทำให้เขาแทบลืมเรื่องเศร้าสลดที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ความคิดจิตใจถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจระคนยินดีไปจนหมด

พออารมณ์สงบลงได้ ฉีหยวนจึงเริ่มขบคิดอย่างละเอียดว่าจะจัดการกับป่าไผ่ทั้งผืนนี้อย่างไรดี!

จะให้ขวากหนามพิทักษ์ดูดกลืนไปทั้งหมดเลยดีไหม?

แบบนั้นจะไม่น่าเสียดายแย่หรือ อีกอย่างเขายังไม่รู้สรรพคุณของไผ่อวิ๋นซีเลย การทำลายทิ้งไปส่งเดชย่อมไม่ใช่การกระทำที่ฉลาดนัก