ตอนที่ 83 คุณอาฉีหยวนเป็นคนดี!

ฉีหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตั้งสติได้ในเวลาอันรวดเร็ว

เพียงไม่กี่วินาที เขาก็คลาดเดาเรื่องราวทั้งหมดได้เกือบแปดเก้าส่วน

ในใจแอบคิดว่า พี่ใหญ่ฉินช่างปากแข็งใจอ่อนจริง ๆ ถึงปากจะบอกว่าไม่ยอม แต่สุดท้ายก็เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม ยอมพลีชีพเพื่ออุดมการณ์ของพวกเราจริง ๆ!

น่านับถือจริง ๆ!

ในเมื่อเป็นแผนการอันยิ่งใหญ่ของพี่ใหญ่ฉิน ฉีหยวนจึงไม่คิดจะขัดขวาง

เข้าไปยุ่งเหรอ? คนโง่สิถึงจะยุ่ง!

จัดการผู้หญิงคนนี้ได้ แบบแปลนสร้างศรวิญญาณก็เป็นของพวกเราแล้ว!

ฉีหยวน: "คุณจงครับ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ผมเองก็ไม่นึกเลยว่าเพื่อนของผมจะมีหน้าเนื้อใจเสือขนาดนี้ ถึงได้ทำเรื่องบ้าบอไร้สติแบบนี้ออกมาได้!"

ฉีหยวน: "ผมขอแสดงความเสียใจและขอโทษคุณจากใจจริงครับ! เพื่อเป็นการชดเชยความเสียหายให้คุณ ผมขอมอบสัตว์เลี้ยงระดับดีให้หนึ่งตัว หวังว่าคุณจะไม่ถือโทษโกรธเพื่อนของผมนะครับ!"

จากนั้น เต่าสีฟ้าตัวหนึ่งก็ถูกฉีหยวนส่งเทรดไปให้

เมื่อเห็นเต่าสีฟ้าระดับดีอยู่ในมือ จงม่ายอวิ้นก็ถึงกับชะงักไป

นึกไม่ถึงเลยว่าฉีหยวนจะใจป้ำขนาดนี้ ถึงกับส่งกำลังรบระดับดีมาให้เฉย ๆ เลย เพียงแต่ว่า... เจ้าเต่าตัวนี้ดูตัวเล็กไปหน่อย ไม่รู้เหมือนกันว่าจะสู้ไหวหรือเปล่า

ในเมื่อฉีหยวนรู้ความขนาดนี้ จงม่ายอวิ้นจึงไม่ติดใจเอาความต่อ

จงม่ายอวิ้น: "จริง ๆ แล้วไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ ปัญหามันอยู่ที่เพื่อนของคุณต่างหาก มัน... เกินไป... เฮ้อ!"

ฉีหยวนเข้าใจสถานการณ์ จึงเอ่ยปลอบว่า "คุณจงอย่าคิดมากเลยครับ ยังไงเขาก็เลี้ยงลูกคนเดียว คงต้องการคู่ชีวิตมาคอยช่วยดูแลจริง ๆ นั่นแหละ"

"เขามีลูกด้วยเหรอคะ?!"

จงม่ายอวิ้นโกรธจนแทบสำลักลมหายใจ ไม่นึกเลยจริง ๆ ว่าจะมีคนหน้าหนาไร้ยางอายได้ถึงเพียงนี้

ฉีหยวนเกือบจะพิมพ์ส่งไปว่า ถึงเขาจะอายุเยอะ แต่แรงดีไม่มีตก ต่อยตีทีนี่ดุเดือดเลือดพล่านสุด ๆ!

ทว่าพอมองออกว่าน้ำเสียงของจงม่ายอวิ้นเริ่มไม่สู้ดี ก็ตระหนักได้ว่าตนเองอาจจะพูดอะไรผิดไป จึงรีบลบข้อความทิ้งทันที และตัดสินใจว่าจะไม่สร้างความวุ่นวายให้พี่ใหญ่ฉินไปมากกว่านี้

ณ ที่พักพิงแห่งหนึ่ง

ฉินเจิ้นจวินจามติดต่อกันสามครั้งรวด จนตัวเองยังตกใจ

ร่างกายของเขาแข็งแรงมาก แทบไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วยหรือเป็นหวัดเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงจามขึ้นมากะทันหัน

"พ่อคะ พ่อเป็นหวัดหรือเปล่า จะขอยาจากคุณอาฉีหน่อยไหมคะ"

เด็กหญิงตัวน้อยที่มีใบหน้าขาวเนียนอมชมพูขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

ฉินเจิ้นจวินสั่งน้ำมูก ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนแล้วพูดว่า "ถึงคุณอาฉีของลูกจะเป็นคนดี แต่เราจะไปรบกวนเขาบ่อย ๆ ไม่ได้นะลูก! พ่อแค่คันจมูกเฉย ๆ ไม่มีอะไรหรอก!"

...

หลังจากจัดการเรื่องเจ้าเต่าน้อยเสร็จสิ้น ฉีหยวนก็โล่งอกเสียที ไม่ต้องคอยพะวักพะวงใจอีกต่อไป

คืนนี้คงจะนอนหลับได้อย่างสบายใจ

ทว่าในช่วงกลางดึก

ขวากหนามพิทักษ์ข้างแนวกำแพงพลันเปล่งแสงสีเขียวจาง ๆ ออกมา กิ่งก้านที่หนาใหญ่สั่นไหวเล็กน้อย

ในเวลาเดียวกัน ใต้ผืนดินก็เริ่มมีขวากหนามพิทักษ์ต้นใหม่แทงทะลุผิวดินขึ้นมา

ขวากหนามพิทักษ์ต้นเล็ก ๆ เริ่มเลื้อยลามมุ่งหน้าออกไปยังป่านอกที่พักพิง ก่อตัวเป็นแนวพุ่มหนามทอดยาวเป็นเส้นตรง

และทิศทางที่พุ่มหนามเลื้อยไปนั้น ก็คือป่าไผ่อวิ๋นซี

ขวากหนามพิทักษ์คล้ายกำลังเค้นพลังของตัวเองออกมาอย่างสุดกำลัง เพื่อให้กำเนิดเถาแขนงจำนวนมากขึ้น แล้วคืบคลานเข้าใกล้ป่าไผ่อวิ๋นซีเพื่อดูดซับสารอาหาร

หลายชั่วโมงต่อมา

เถาแขนงของขวากหนามพิทักษ์เส้นแรก ก็สัมผัสโดนต้นไผ่อวิ๋นซีที่อยู่ใกล้ที่สุด

เถาหนามที่เรียวเล็กและอ่อนนุ่มราวกับงูปราดเปรียว มันเลื้อยพันลำต้นไผ่เป็นเกลียวขึ้นไป

ทว่าเถาแขนงของขวากหนามพิทักษ์ต้นนี้ยังอ่อนแอเกินไป จึงแทบไม่สามารถดูดซับพลังงานจากไผ่อวิ๋นซีระดับหายากได้เลย

เมื่อเป็นเช่นนี้ เถาไม้ของขวากหนามพิทักษ์ต้นหลักจึงเปล่งประกายแสงสีเขียวขึ้นมาอีกครั้ง พลังงานถูกส่งผ่านเถาแขนงตรงกลาง ไปยังขวากหนามพิทักษ์ต้นสุดท้ายอย่างช้า ๆ

พุ่มหนามที่เกาะพันอยู่บนลำต้นไผ่อวิ๋นซีได้รับการป้อนพลังงานอย่างต่อเนื่อง มันค่อย ๆ เติบโตจากขนาดเท่านิ้วมือ จนหนาเท่ากับท่อนแขนของทารก

เมื่อขนาดของขวากหนามใหญ่ขึ้น พละกำลังและสัญชาตญาณความก้าวร้าวก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว มันรัดพันต้นไผ่อวิ๋นซีเอาไว้แน่นหนา

ในยามนี้ ขวากหนามพิทักษ์ต้นนี้ก็สามารถดูดซับพลังงานพืชพรรณอันแผ่วเบามาจากไผ่อวิ๋นซีได้แล้ว

เมื่อดูดซับพลังงานได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางป่าไผ่โดยรอบก็เริ่มมีขวากหนามพิทักษ์ต้นใหม่ผุดขึ้นมา แล้วใช้รูปแบบเดียวกันเข้าพันรัดไผ่อวิ๋นซีต้นอื่น ๆ รอบด้าน

ไผ่อวิ๋นซีส่ายไหวเบา ๆ ส่งเสียงซู่ซ่า ราวกับกำลังต่อต้านการรุกรานของขวากหนามพิทักษ์

ทว่า แม้ไผ่อวิ๋นซีจะเป็นระดับหายาก ขณะที่ขวากหนามพิทักษ์เป็นเพียงระดับดี แต่รูปแบบชีวิตของทั้งสองกลับมีความต่างชั้นกันอย่างมหาศาล

เมื่อเผชิญหน้ากับการรุกรานอย่างอุกอาจไม่เกรงกลัวสิ่งใดของขวากหนามพิทักษ์ ไผ่อวิ๋นซีจึงไม่อาจทำอะไรได้แม้แต่น้อย

เมื่อไผ่อวิ๋นซีลำแรกล้มลง มันก็ถูกขวากหนามพิทักษ์โดยรอบรุมล้อมเอาไว้แน่นขนัด

ปกคลุม รุกราน กลืนกิน...

ทั้งลำต้น ใบไผ่ ตลอดจนกิ่งก้านเล็ก ๆ ของไผ่อวิ๋นซีทั้งลำ ล้วนถูกขวากหนามพิทักษ์ดูดซับไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือร่องรอยใดทิ้งไว้แม้แต่น้อย

หลังดูดซับพลังงานพืชพรรณของไผ่อวิ๋นซีระดับหายากไปทั้งลำ อัตราการแพร่พันธุ์และขยายอาณาเขตของขวากหนามพิทักษ์ก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

หนึ่งลำ สองลำ สามลำ...

พลังงานทั้งหมดที่ดูดซับมา ส่วนหนึ่งถูกส่งกลับไปให้เถาแม่ของขวากหนามพิทักษ์ อีกส่วนถูกนำไปใช้ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนต่อไป

เวลาผ่านไปเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

ขวากหนามพิทักษ์ก็แผ่กว้างครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยตารางเมตร เถาหนามแหลมคมอันหนาทึบอยู่ภายใต้การบัญชาของเถาแม่ ราวกับกองทัพที่มีระเบียบวินัยเข้มงวด กำลังทำศึกสงครามรุกราน

แต่เดิม เถาแม่ของขวากหนามพิทักษ์สูงเพียงสองเมตรกว่า ทว่าหลังจากดูดซับพลังงานพืชพรรณไปเป็นจำนวนมาก ขนาดตัวของมันก็ยืดสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

บัดนี้ มันสูงถึงเจ็ดถึงแปดเมตรแล้ว ทั้งยังคงเติบโตต่อไปไม่หยุด

เส้นผ่านศูนย์กลางของเถาหนามก็เกินกว่าครึ่งเมตร หนาใหญ่กว่าต้นไม้ทั่วไปอยู่ไม่น้อย

ขวากหนามพิทักษ์ราวกับฟองน้ำแห้งผากที่ได้สัมผัสน้ำ มันสูบกลืนพลังงานพืชพรรณและพลังชีวิตของป่าไผ่อวิ๋นซีอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อป่าไผ่ครึ่งหมู่ที่ฉีหยวนกำหนดไว้ถูกมันดูดซับจนเกลี้ยง ขวากหนามพิทักษ์ก็สูงแตะระดับ 10 เมตร หรือเทียบเท่ากับความสูงของตึกสามชั้นเข้าไปแล้ว

ลำต้นก็มหึมาน่าตกตะลึงเช่นกัน โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 1.5 เมตร

กำแพงสูง 2.5 เมตรไม่อาจแบกรับขวากหนามพิทักษ์ที่สูงถึง 10 เมตรได้อีกต่อไป และไม่สามารถรองรับการเกาะเกี่ยวของมันได้

ขวากหนามพิทักษ์ผละตัวออกจากกำแพง ลำต้นมหึมาตั้งตระหง่านตรงแน่ว มีเพียงเถาหนามส่วนยอดสุดที่ค่อนข้างเรียวเล็ก จึงทำได้แค่ทิ้งตัวห้อยย้อยลงมาตามสบาย

บนเถาที่ห้อยย้อยลงมานั้น ดอกไม้สีแดงดอกเล็กได้ขยายใหญ่จนมีขนาดเท่าฝ่ามือ ขณะเดียวกันตรงใจกลางดอกก็มีผลสีเขียวลูกเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาหนึ่งผล

ขวากหนามพิทักษ์ในยามนี้แผ่พลังชีวิตอันแข็งแกร่งและเข้มข้นออกมาทั่วทั้งร่าง พละกำลังของมันพุ่งทะยานขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุดของระดับดีแล้ว

ห่างจากระดับยอดเยี่ยมเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

ขวากหนามพิทักษ์ไหวกิ่งก้านไปมาราวกับมีสติปัญญา มันสั่งการให้เถาลูกของขวากหนามพิทักษ์โดยรอบตรึงกำลังล้อมรอบไผ่อวิ๋นซีที่เหลืออยู่เอาไว้ โดยไม่ได้ดูดซับต่อ

ทว่าบัดนี้ ขวากหนามพิทักษ์เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงสู่ระดับยอดเยี่ยมได้แล้ว

สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนมีความปรารถนาอันแรงกล้าอย่างหาใดเปรียบต่อการก้าวกระโดดของระดับชีวิต

นับประสาอะไรกับขวากหนามพิทักษ์ที่มีสติปัญญาไม่สูงนัก?

กิ่งก้านของขวากหนามพิทักษ์แกว่งไกวเร็วขึ้นเรื่อย ๆ พลอยทำให้ดอกไม้สีแดงสะบัดไปมาตามไปด้วย

ดูออกได้ชัดเจนว่า ขวากหนามพิทักษ์กำลังสับสนลังเลเป็นอย่างยิ่ง

วินาทีถัดมา มันก็ยังคงตัดสินใจทำเรื่องขัดคำสั่งบรรพบุรุษจนได้

กิ่งก้านอันหนาใหญ่ของขวากหนามพิทักษ์เปล่งแสงสีเขียวเข้มข้น ส่องประกายเจิดจ้าท่ามกลางความมืดมิด

เถาลูกของขวากหนามพิทักษ์ทั้งหมดรอบด้านเริ่มเคลื่อนไหวขึ้นพร้อมกันในเวลาเดียว เลื้อยลามเข้าหาไผ่อวิ๋นซีอีกครึ่งหมู่ที่เหลือ