ตอนที่ 86 น้ำ ดวงอาทิตย์

ผลไม้สีแดงขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล เปลือกของมันแวววาวโปร่งใส สัมผัสค่อนข้างนุ่ม คล้ายกับลูกโป่งที่ใส่น้ำไว้ กดเบาๆ ยังเด้งดึ๋งคืนรูปได้

เมื่อไม่มีข้อมูลแนะนำจากระบบ ฉีหยวนก็ถึงกับมืดแปดด้าน ไม่รู้เลยว่าจะเอามันไปใช้ทำอะไร

สุดท้ายเมื่อจนปัญญา ก็ได้แต่ขอยืม "เครื่องประเมิน" จากหยางเจิ้งเหอ

ในสถานการณ์ปกติ ฉีหยวนไม่ได้อยากสุงสิงกับหยางเจิ้งเหอมากนัก

หยางเจิ้งเหอเป็นคนคิดอ่านลึกซึ้ง หากติดต่อบ่อยเกินไป ก็เสี่ยงจะถูกอีกฝ่ายหยั่งเชิงล้วงข้อมูลมากเกินไป ซึ่งส่งผลเสียต่อแผนการในอนาคต

ฉีหยวนเชื่อว่าหยางเจิ้งเหอไม่มีทางยอมเข้าร่วมกับเขาด้วยความเต็มใจแน่นอน

คนที่มีกลุ่มพันธมิตรทั้งกลุ่มอยู่ในกำมือ จะยอมตกอยู่ใต้ชายคาคนอื่น กลายเป็นสมาชิกธรรมดาๆ ในทีมของคนอื่นง่ายๆ ได้อย่างไร?

เช่นเดียวกัน ฉีหยวนรู้สึกว่าจ้าวเฉิงเองก็แอบวางแผนอะไรบางอย่างอยู่อย่างลับๆ พอถึงเวลาชักดาบออกมา จะต้องสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างแน่นอน!

ฉีหยวนติดต่อหยางเจิ้งเหอเพื่อขอยืม "เครื่องประเมิน" อีกฝ่ายไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย รีบ "ให้ยืม" มาทันที

เดิมทีฉีหยวนคิดว่าหยางเจิ้งเหอน่าจะไม่ยอมแลกเปลี่ยนส่งเครื่องประเมินข้ามมา

หรือไม่ก็คงเรียกร้องให้ตนส่งของข้ามไปให้อีกฝ่ายประเมินให้

แต่ที่เกินความคาดหมายคือ อีกฝ่ายกลับไว้ใจตนถึงขนาดนี้เชียวหรือ?!

ฉีหยวนคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก!

จนกระทั่งได้ของมาอยู่ในมือ ถึงได้เข้าใจ

หยางเจิ้งเหอใช้ไอเทมพิเศษ ให้ยืมเครื่องประเมินมาในรูปแบบของการเช่า

และระยะเวลาเช่าก็มีแค่ห้านาทีเท่านั้น

"มิน่าล่ะถึงใจป้ำนัก ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง..." ฉีหยวนครุ่นคิดอย่างมีเงื่อนงำ

เพียงแค่จุดนี้ ก็มองออกได้อย่างชัดเจนแล้วว่าความแข็งแกร่งของหยางเจิ้งเหอต้องไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง

ลำพังแค่พึ่งพาเครื่องประเมิน ความมั่งคั่งที่เขากอบโกยได้ ก็คงเกินจินตนาการของทุกคนไปไกลโขแล้ว

ฉีหยวนประเมินว่า ตอนที่คุยกันคราวก่อน ความแข็งแกร่งที่หยางเจิ้งเหอบอกออกมา น่าจะคิดเป็นแค่หนึ่งในสามของพลังทั้งหมดที่เขามีเท่านั้น

ฉีหยวนไม่คิดฟุ้งซ่านอีก เริ่มเปิดใช้งานเครื่องประเมิน

ในไม่ช้า ข้อมูลของผลไม้สีแดงก็ปรากฏขึ้นมา

[ชื่อ: เมล็ดขวากหนามพิทักษ์ (ระดับดี)

สรรพคุณ: เมล็ดของพืชพิเศษขวากหนามพิทักษ์ เมื่อสารอาหารภายในผลถูกดูดซับจนหมดและผลกลายเป็นสีโปร่งใส เมล็ดก็จะฟักออกมาได้

ขวากหนามพิทักษ์แรกเกิด หลังจากออกมาจากเปลือกผล คุณสมบัติของสิ่งแรกที่มันสัมผัสเป็นวงกว้าง จะกลายเป็นแหล่งพลังงานในการเติบโตของขวากหนามพิทักษ์

คำอธิบาย: สิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์ก้ำกึ่งระหว่างสัตว์และพืช มีความสามารถในการเติบโตและการกลายพันธุ์!]

นี่มัน... เมล็ดขวากหนามพิทักษ์งั้นเหรอ?!

แม้ฉีหยวนจะพอเดาได้บ้างแล้ว แต่เมื่อเห็นผลลัพธ์นี้ก็ยังอดตกใจไม่ได้อยู่ดี

ภายนอกดูเหมือนผลไม้ ทว่าการทำงานกลับเหมือนไข่ฟองหนึ่ง แล้วสุดท้ายก็ฟักออกมาเป็นต้นไม้

รูปแบบสิ่งมีชีวิตที่แสนพิเศษเช่นนี้ นับเป็นปาฏิหาริย์แห่งธรรมชาติอย่างแท้จริง

ทว่า พืชพรรณที่แทบไม่มีทางพบเจอได้บนโลกมนุษย์เช่นนี้ ในโลกม่านหมอกกลับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ

ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์มากมายเหลือเกิน มีการดำรงอยู่เหนือจินตนาการของมนุษย์อยู่เต็มไปหมด!

และวิธีการขยายพันธุ์ของขวากหนามพิทักษ์ ก็เป็นหนึ่งในรูปแบบที่พิสดารอย่างยิ่ง

เถาแขนงของขวากหนามพิทักษ์นอกที่พักพิงในยามนี้ ล้วนเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเถาแม่ขวากหนามพิทักษ์ ไม่อาจนับเป็นทายาทรุ่นต่อไปได้

หากเถาแม่ของขวากหนามพิทักษ์ตายลง ขวากหนามพิทักษ์ส่วนที่เหลือทั้งหมดก็จะตายตามไปด้วย เพราะพวกมันไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่แยกเป็นอิสระ

แต่เมล็ดพันธุ์นี้ไม่เหมือนกัน มันคือขวากหนามพิทักษ์อีกต้นหนึ่งที่จะดำรงอยู่อย่างเป็นอิสระโดยสมบูรณ์

ทว่าตอนนี้ มันยังไม่โตเต็มที่

เหมือนกับไข่ไก่ มันจำเป็นต้องดูดซับพลังงานทั้งหมดในผลจนเกลี้ยง ถึงจะสามารถ "ฟัก" ออกมาได้

และนับตั้งแต่วินาทีที่มันถือกำเนิดขึ้นมา ก็จะเป็นตัวกำหนดวิถีการเอาชีวิตรอดในอนาคตของมันด้วย

หลังจากหลุดพ้นจากผลแล้ว สิ่งแรกที่ขวากหนามพิทักษ์สัมผัสเป็นวงกว้าง จะกลายเป็นพลังงานที่จำเป็นต่อการเติบโตของมันหลังจากนี้

อย่างเช่น หากแรกเกิดตกลงบนผืนดิน ก็จะกลายเป็นขวากหนามพิทักษ์ธาตุดิน

หากตกลงบนใบไม้ ก็จะกลายเป็นขวากหนามพิทักษ์ธาตุไม้

หากตกลงบนเนื้อหนัง ก็จะกลายเป็นขวากหนามพิทักษ์ธาตุเลือดเนื้อ

คุณสมบัติที่ต่างกัน เส้นทางการพัฒนาและความยากง่ายในการเติบโตหลังจากนี้ ย่อมแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

เมื่อมองดูผลไม้ ฉีหยวนก็รู้สึกอารมณ์พลุ่งพล่านในใจพลางคิดเงียบ ๆ ว่า "นี่หมายความว่าผมจะได้ขวากหนามพิทักษ์มาอีกต้นหนึ่งงั้นเหรอ แถมยังอัปแต้มคุณสมบัติธาตุได้เองอีกด้วยเนี่ยนะ?!"

ความประหลาดใจถาโถมเข้ามาเร็วเกินไปจนฉีหยวนมึนงงไปหมด

เขาอดคิดไม่ได้ว่า ยามที่ขวากหนามพิทักษ์ต้นนี้ถือกำเนิดขึ้นมา ควรจะให้มันสัมผัสกับอะไรดี?

อย่างไรก็ช่าง ขอแค่ไม่เผลอเอามือไปแตะมันก็พอ จะได้ไม่ต้องเจอมันสังหารบุพการีตั้งแต่แรกเกิด

สิ่งที่พอจะให้เมล็ดขวากหนามพิทักษ์สัมผัสได้นั้นมีมากมายเหลือเกิน

แต่ก็จำเป็นต้องคำนึงถึงการเติบโตในอนาคตด้วยเช่นกัน

เพราะสิ่งที่จะนำมาใช้เป็นสารอาหารของขวากหนามพิทักษ์ จะต้องเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป มีปริมาณมหาศาล และหาได้ง่าย

หากหายากจนเกินไป การเติบโตของขวากหนามพิทักษ์ก็ย่อมถูกจำกัดอย่างหนัก

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ในหัวของฉีหยวนก็มีความคิดผุดขึ้นมาหลายอย่าง

อย่างเช่น โลหะ น้ำ พืช ผืนดิน เลือดเนื้อ แสงอาทิตย์ เปลวเพลิง น้ำแข็ง... เป็นต้น

หลังจากคัดกรองและตัดตัวเลือกออกไป

ฉีหยวนก็เลือกมาได้สองอย่าง นั่นคือ น้ำและดวงอาทิตย์!

ความจริงแล้วผืนดินก็เป็นตัวเลือกที่ดีมาก ทั้งยังมีปริมาณมหาศาลอย่างยิ่ง

ทว่าเมื่อคำนึงถึงว่า ดินคุณภาพสูงแท้จริงแล้วมีไม่มากนัก มันอาจส่งผลกระทบต่อการพัฒนาในระยะยาว

อีกทั้งเขายังมีบทเรียนจากหยางเจิ้งเหอให้เห็นเป็นตัวอย่าง จึงไม่ค่อยวางใจขวากหนามพิทักษ์ธาตุดินเท่าไรนัก เลยไม่ได้นำมาพิจารณา

ระหว่างน้ำกับแสงอาทิตย์ ฉีหยวนตกอยู่ในห้วงความคิดอย่างหนัก

แหล่งน้ำมีการกระจายตัวอยู่ทั่วไปในโลกม่านหมอก และยังมีปริมาณมากมายมหาศาล

ยิ่งไปกว่านั้น แหล่งน้ำระดับดี ระดับยอดเยี่ยม หรือแม้กระทั่งระดับหายากก็ใช่ว่าจะไม่มี

ดังนั้น โอกาสการเติบโตจากการดูดซับแหล่งน้ำจึงเปิดกว้างมาก!

มิหนำซ้ำ สัตว์ร้ายในน้ำจำนวนมากก็ล้วนมีธาตุน้ำ ซึ่งสามารถมอบพลังงานธาตุน้ำให้ได้เช่นเดียวกัน

ทันทีที่มันก้าวไปถึงระดับยอดเยี่ยม มันจะกลายเป็นเจ้าแห่งสายน้ำอย่างแท้จริง และคอยมอบพลังอันแข็งแกร่งใต้น้ำให้แก่ฉีหยวน

พอคิดถึงตรงนี้ ฉีหยวนก็เริ่มหวั่นไหวแล้วจริง ๆ

ทว่าขวากหนามพิทักษ์ธาตุสุริยะ ก็น่าหลงใหลไม่แพ้กัน

ภัยพิบัติต่อไปคืออุณหภูมิสูง!

นั่นหมายความว่า แสงแดดจะแผดเผาอย่างรุนแรง ระยะเวลาที่มีแสงแดดก็จะยาวนานมาก นับเป็นบททดสอบการเอาชีวิตรอดครั้งใหญ่สำหรับผู้รอดชีวิต

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเลี้ยงสัตว์และการเพาะปลูกที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น ต่างก็ต้องมลายหายไปท่ามกลางแดดเผา

ยิ่งไปกว่านั้น อุณหภูมิต่ำสุดขั้วและอุณหภูมิสูงเสียดฟ้าเช่นนี้ มีแนวโน้มสูงว่าจะกลายเป็นเรื่องปกติในภายภาคหน้า

ซึ่งแปลว่า ไม่ใช่แค่ในช่วงคลื่นความหนาวและอุณหภูมิสูงรอบนี้เท่านั้นที่ผู้รอดชีวิตจะไม่สามารถพัฒนาการเลี้ยงสัตว์และการเพาะปลูกได้

แต่มันหมายถึงว่าจะไม่มีวันเติบโตได้อย่างสมบูรณ์ในอนาคตอีกเลย

หากปล่อยให้เป็นเช่นนั้น ผู้รอดชีวิตจะไม่มีวันลงหลักปักฐานได้อย่างแท้จริง ได้แต่เป็นเหมือนจอกแหนไร้รากที่ล่องลอยระหกระเหินไปทั่วโลกม่านหมอกอย่างไร้ที่พึ่งพิง!

จุดจบสุดท้ายคงไม่ต่างอะไรกับความตาย

ทว่าขวากหนามสุริยะ มีความเป็นไปได้สูงที่จะแก้ไขปัญหานี้ได้

อย่างแรกคือในสถานการณ์อุณหภูมิสูง มันสามารถขึ้นไปบดบังอยู่เหนือที่พักพิง ดูดซับแสงแดดที่ส่องลงมาแล้วแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานของตัวเอง

ทั้งช่วยลดความร้อน ทั้งได้ดูดซับสารอาหาร ได้ประโยชน์สองต่อในคราวเดียว

และหากถึงช่วงคลื่นความหนาว ตัวมันเองก็สามารถแปรเปลี่ยนเป็นดวงอาทิตย์ มอบแสงแดดและความอบอุ่นให้แก่พืชและสัตว์ได้

ฟังดูงดงามอย่างยิ่ง ทว่าฉีหยวนก็ต้องคำนึงถึงความเป็นจริงด้วย

การรับแสงแดดนั้นคงที่ ไม่ได้มีระดับชั้นที่สูงขึ้น

ในยามที่ขวากหนามพิทักษ์ยังอ่อนแอ มันสามารถอาศัยแสงแดดอันแรงกล้าในการยกระดับได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องเสียอะไร

แต่พอถึงระดับดี ระดับยอดเยี่ยม... แสงแดดธรรมดาจะยังคงเป็นสารอาหารหล่อเลี้ยงขวากหนามพิทักษ์ได้อยู่หรือไม่?

ทุกสิ่งที่กล่าวมาข้างต้น ล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าขวากหนามพิทักษ์สามารถทะลวงสู่ระดับยอดเยี่ยมได้

เพราะฉีหยวนเข้าใจเป็นอย่างดีว่า ขวากหนามพิทักษ์ระดับดีนั้นกระจอกงอกง่อยเพียงใด

จนกระทั่งทะลวงสู่ระดับยอดเยี่ยมในวันนี้ มันถึงได้ยืดอกผงาดขึ้นมาได้อย่างแท้จริง และกลายเป็นโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดในมือของฉีหยวน

ฉีหยวนขมวดคิ้วมุ่น

แต่จะเลือกน้ำ หรือจะเลือกดวงอาทิตย์กันแน่?!

หรือว่าจะเป็น... ธาตุอื่นกันดี?!