ตอนที่ 90 กวาดล้างสัตว์ร้าย

ฉินเจิ้นจวินตอบรับ ก่อนจะหยิบ "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย" ออกมาจากกระเป๋ามิติ

พอเห็น "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย" ตาของฉีหยวนก็เป็นประกาย เขาเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจระคนยินดี

"พี่ฉิน คัมภีร์ของพี่อัปเกรดแล้วเหรอครับ?!"

ได้ยินที่ฉีหยวนถาม คนอื่นๆ ต่างก็หันมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ถึงได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของ "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย"

ฉินเจิ้นจวินยิ้มน้อยๆ พลางตอบว่า "ใช่ สองสามวันก่อนโชคดี ซื้อม้วนคัมภีร์อัปเกรดระดับยอดเยี่ยมมาได้ใบหนึ่ง ก็เลยอัปเกรดม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้ายไปน่ะ"

ฉีหยวนขยับเข้าไปใกล้ด้วยความสงสัยแล้วถามว่า "ระดับยอดเยี่ยมเหรอครับ? มีฟังก์ชันพิเศษอะไรบ้าง?"

"ต่างกันเยอะเลยล่ะ เมื่อก่อนมีแต่จุดสีแดงเหมือนกันหมด แต่ตอนนี้แยกแยะได้แล้ว ระดับทั่วไปจะเป็นจุดสีขาว ระดับดีเป็นจุดสีเขียว ระดับยอดเยี่ยมเป็นจุดสีเหลือง ส่วนที่เหลือจะเป็นจุดสีแดง"

ฉินเจิ้นจวินเอ่ยอธิบาย

ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้ายถือเป็นหนึ่งในไอเทมล้ำค่าที่สุดของฉินเจิ้นจวิน แม้จะมีคุณภาพเพียงระดับดี แต่ประโยชน์ใช้สอยเทียบได้กับระดับยอดเยี่ยม หรือกระทั่งระดับหายากด้วยซ้ำ

ดังนั้น พอได้ม้วนคัมภีร์อัปเกรดมา เขาจึงไม่ลังเลเลยที่จะใช้กับ "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย" เพื่ออัปเกรดมันขึ้นเป็นระดับยอดเยี่ยม

ฉีหยวนมีสีหน้ายินดีแล้วพูดว่า "ถ้าเป็นแบบนี้ การเคลื่อนไหวของพวกเราในครั้งนี้ก็ยิ่งปลอดภัยขึ้นไปอีก!"

คนอื่นๆ เองก็เผยสีหน้ายินดีออกมาเช่นกัน

การอัปเกรดของม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้ายช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้ทุกคนขึ้นอย่างมหาศาลโดยไม่ต้องสงสัย

ทำให้กระบวนการล่าสัตว์ร้ายรวดเร็ว เรียบง่าย และมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

เมื่อ "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย" ถูกใช้งาน บนม้วนคัมภีร์ก็เริ่มแสดงสถานการณ์รอบที่พักพิงของจ้าวเฉิง

แม่น้ำสายใหญ่... ผืนป่า... หุบเขา...

ภูมิประเทศรอบที่พักพิงของจ้าวเฉิงถือว่าดีมาก ด้านหน้าติดน้ำด้านหลังพิงเขา พื้นที่ราบเรียบ ทั้งยังอยู่ใกล้แหล่งน้ำ

ฉินเจิ้นจวินเลือกให้แสดงจุดสีแดงเป็นอันดับแรก ซึ่งก็คือสัตว์ร้ายระดับหายาก

หากบริเวณรอบๆ มีสัตว์ร้ายระดับหายากอยู่ ทุกคนก็ไม่มีความจำเป็นต้องลงมือทำอะไรต่อแล้ว รีบหนีกลับที่พักพิงยังจะดีเสียกว่า

ส่วนจ้าวเฉิง ก็คงได้แต่ปล่อยไปตามยถากรรม

แต่โชคยังดี ในรัศมียี่สิบกิโลเมตรไม่มีวี่แววของจุดสีแดงปรากฏขึ้นเลยแม้แต่น้อย

เรื่องนี้ทำให้ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ดูเหมือนว่าอัตราส่วนของสัตว์ร้ายระดับหายากจะยังคงต่ำมาก

ถ้าหากแถวที่พักพิงเต็มไปด้วยอสรพิษยักษ์ระดับที่ถล่มที่พักพิงระดับรองแบบนั้นล่ะก็ ผู้รอดชีวิตทุกคนคงไม่ต้องมีชีวิตรอดกันพอดี

สู้กระโดดเข้าปากสัตว์ร้ายไปเลยยังจะได้ตายสบายๆ ไม่ต้องมาโดนแทะกินครึ่งๆ กลางๆ ให้ทรมาน

ต่อมาคือการค้นหาสัตว์ร้ายระดับยอดเยี่ยม

ในที่สุด บน "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย" ก็เริ่มมีจุดแสงประปรายปรากฏขึ้นมา ทว่าระยะทางล้วนค่อนข้างไกล

แม้แต่จุดที่ใกล้ที่สุด ก็ยังอยู่ห่างจากที่พักพิงถึงสิบกิโลเมตร

เมื่อจ้าวเฉิงเห็นภาพนี้ก็ตบอกตัวเองด้วยความโล่งใจ ดูท่าทำเลที่พักพิงของตนจะยังค่อนข้างปลอดภัยอยู่

และสุดท้าย คือเป้าหมายของทุกคนในครั้งนี้ สัตว์ร้ายระดับดี!

ทันทีที่ม้วนคัมภีร์ค้นหารีเฟรช รอบๆ ที่พักพิงก็เริ่มปรากฏจุดสีเขียวขึ้นมาไม่น้อย

พอลองเพ่งมองดู จำนวนของสัตว์ร้ายระดับดีก็ถือว่าไม่น้อยเลยจริงๆ

แม้ส่วนใหญ่จะกระจายตัวระเกะระกะ แต่เมื่อมองโดยรวมแล้ว อย่างน้อยก็มีไม่ต่ำกว่าสามสิบตัว

ยิ่งไปกว่านั้น จุดสีเขียวส่วนใหญ่ยังกระจุกตัวอยู่ทางทิศตะวันออกของที่พักพิง โดยมีจำนวนมากกว่ายี่สิบตัว

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ จ้าวเฉิงจึงเอ่ยอธิบายว่า "เดิมทีที่พักพิงของผมอยู่ลึกไปทางทิศตะวันตกกว่านี้ แต่ตรงนั้นแห้งแล้งเกินไป ผมก็เลยย้ายมาทางพื้นที่ภูเขาฝั่งทิศตะวันออก ยิ่งเข้าใกล้ฝั่งตะวันออก ทรัพยากรรอบๆ ก็ยิ่งอุดมสมบูรณ์ขึ้นครับ"

คำพูดนี้ทำให้ทุกคนในที่นั้นใจกระตุกวูบ

เพราะสถานการณ์ของแทบทุกคนล้วนเป็นเช่นนี้เหมือนกันหมด

ทำเลของที่พักพิงเริ่มต้นมักจะมีจุดเด่นอยู่สองอย่าง

ข้อแรกคือ ทรัพยากรแร้นแค้น

ข้อสองคือ ปลอดภัย

ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

ตอนที่อยู่ตรงทำเลเริ่มต้น ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่แทบจะไม่เคยโดนสัตว์ร้ายโจมตีเลย

แน่นอนว่าต้องยกเว้นพวกที่ทำเรื่องชั่วช้าไว้เยอะจนดวงซวยบัดซบ

ทว่าหลักๆ แล้ว หลังจากย้ายที่พักพิงมายังพื้นที่ที่มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ขึ้น สัตว์ร้ายจึงเริ่มปรากฏตัวขึ้นรอบๆ

ฉีหยวนเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ยิ่งถลำลึกเข้าไปในป่า สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งที่พบเจอก็ยิ่งมีมากขึ้น

ดังนั้น แม้ภายหลังเขาจะมี "ม้วนคัมภีร์ย้ายที่พักพิง" อีกครั้ง เขาก็ไม่กล้าย้ายเข้าไปยังส่วนลึกของป่าต่ออยู่ดี

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากผ่านเหตุการณ์งูยักษ์ที่ที่พักพิงระดับรอง เขาก็ยิ่งไม่กล้าบุ่มบ่ามทำอะไรตามใจชอบ

แม้ทรัพยากรรอบที่พักพิงจะไม่เพียงพอ เขาก็ยังคงปักหลักอยู่ที่เดิม ทั้งยังใช้ม่านหมอก ขวากหนามพิทักษ์ และฝูงผึ้งล้อมรอบตัวเองไว้หลายชั้นเพื่อความปลอดภัย

ฉีหยวนสลัดความคิดซับซ้อนในหัวทิ้งไป แล้วทุกคนก็เริ่มเคลื่อนไหว

ก่อนเริ่มลงมือ ทุกคนวางแผนกันไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะเคลียร์พื้นที่รอบที่พักพิงในรัศมี 5 กิโลเมตรเท่านั้น

ระยะทางเท่านี้กำลังพอดี วันเดียวก็น่าจะกวาดล้างได้จนหมด

หากขยายขอบเขตให้กว้างกว่านี้ ปริมาณงานคงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

เมื่อดูจาก "ม้วนคัมภีร์ค้นหาสัตว์ร้าย" ในรัศมี 5 กิโลเมตรรอบที่พักพิงของจ้าวเฉิง มีสัตว์ร้ายอยู่ทั้งหมด 13 ตัว

จำนวนนี้ถือว่าไม่มาก แต่ก็พูดไม่ได้ว่าน้อย

หลังจากทั้งห้าคนเตรียมตัวพร้อมแล้ว จึงออกเดินทางทันที

เนื่องจากรู้ตำแหน่งสัตว์ร้ายอย่างแม่นยำ พวกเขาจึงไม่ต้องเสียเวลาเดินอ้อม แถมยังสามารถวางเส้นทางกวาดล้างที่เหมาะสมที่สุดได้อีกด้วย

ด้วยฝีมือของพวกเขาทั้งห้าคน หากต้องรับมือแค่สัตว์ร้ายระดับดี ก็แทบจะง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

จ้าวเฉิงพาหมาป่าป่าระดับดีของเขามาด้วย

หยางเจิ้งเหอพาหุ่นเชิดพิทักษ์ระดับดีมา

ฉินเจิ้นจวินพาสุนัขล่าเนื้อของตนกับอาวุธระดับยอดเยี่ยมอีกสองชิ้น

ส่วนฉีหยวนพกฝูงผึ้งเสือดำมาทั้งรัง รวมถึงนางพญาผึ้งเสือดำระดับยอดเยี่ยม และผึ้งเสือดำระดับดีอีก 13 ตัว

จำนวนรวมของผึ้งเสือดำระดับทั่วไปก็แตะหลัก 1,000 ตัวแล้ว เรียกได้ว่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ขั้นตอนการกวาดล้างหลังจากนั้นเป็นไปอย่างราบรื่นตามที่ฉีหยวนคาดการณ์ไว้

โดยมีฉีหยวนและฉินเจิ้นจวินเป็นกำลังหลัก สถานการณ์แทบจะเป็นการไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียว

สัตว์ร้ายตัวแรกที่เผชิญหน้า คือกิ้งก่าที่มีลวดลายสีเขียวทั่วทั้งตัว

จากข้อมูลที่ปรากฏบน "เครื่องตรวจพิสูจน์" ของหยางเจิ้งเหอ พบว่ามันมีชื่อว่า [กิ้งก่าพิษแผงคอเขียว] เกล็ดบนตัวมีพิษร้ายแรงมาก ทว่าจุดอ่อนคือบริเวณหน้าท้อง

เมื่อรู้จุดเด่นจุดด้อยของมันแล้ว ทุกคนจึงปรับแผนรับมือ โดยเลือกใช้ธนูโจมตีตอดเลือดจากระยะไกล

การต่อสู้รอบนี้กลายเป็นเวทีโชว์เดี่ยวของฉินเจิ้นจวิน

เขาใช้คันธนูระดับยอดเยี่ยมง้างสายขึ้นลำ หัวลูกศรคมกริบพุ่งทะลวงผ่านกิ่งไม้หนาทึบ ปักเข้ากลางท้องของกิ้งก่าพิษแผงคอเขียวอย่างแม่นยำ

ปลิดชีพในดอกเดียว!

ในที่สุดพวกเขาก็เก็บซากของมันเข้ากระเป๋ามิติ กลายเป็นของรางวัลชิ้นแรกจากการต่อสู้

บริเวณใกล้รังของกิ้งก่าพิษแผงคอเขียว ทุกคนยังพบพืชระดับดีที่มีพิษร้ายแรงอีกหนึ่งต้น ซึ่งก็ถูกเก็บเข้ากระเป๋าไปตามระเบียบ

ในบรรดาทั้งห้าคน มีเพียงฉีหยวน หยางเจิ้งเหอ และฉินเจิ้นจวินที่มีกระเป๋ามิติ ของที่ได้มาจึงฝากไว้กับพวกเขาสามคน

สัตว์ร้ายตัวที่สองที่พบ เป็นแมงมุมยักษ์ตัวดำเมื่อม ขนแข็งดกทั่วร่าง และมีลำตัวกว้างถึงหนึ่งเมตร

ชื่อของมันคือ [แมงมุมผีตาดำ]

แม้รูปร่างภายนอกจะดูดุร้ายน่ากลัว แต่มันกลับไร้พิษไร้ภัย ทั้งยังอ้วนท้วนจนน่าประหลาด มีสภาพไม่ต่างอะไรจากนางพญาผึ้งเสือดำเลยสักนิด

สุดท้ายฉีหยวนก็สั่งการฝูงผึ้ง โดยมีผึ้งเสือดำระดับดีห้าตัวเป็นผู้นำทัพ จัดการมันได้อย่างง่ายดาย

ทว่าบริเวณใกล้ๆ [แมงมุมผีตาดำ] กลับไม่พบทรัพยากรล้ำค่าอะไรเลย แม้แต่ใยแมงมุมก็พังเสียหายไปหมดระหว่างการต่อสู้

แต่หลังจาก [แมงมุมผีตาดำ] สิ้นใจ มันกลับดรอปกล่องทรัพยากรทองแดงออกมาหนึ่งใบ

เนื่องจากระบบปรับลดโอกาสการดรอปกล่องทรัพยากรลงหลังการอัปเดต ตอนนี้กล่องทรัพยากรจึงยิ่งหายากขึ้นไปอีก

ต่อให้สังหารสัตว์ร้ายได้ ก็ใช่ว่าจะดรอปกล่องทรัพยากรทุกครั้งร้อยเปอร์เซ็นต์