ตอนที่ 97 พ่อค้าคนกลางกินส่วนต่าง

จากนั้น ก็เติมน้ำสะอาดลงไปในปริมาณที่พอเหมาะ

เอิ่ม... เติม... น้ำสะอาดพอเหมาะเนี่ยนะ?!

สมองของฉีหยวนค้างไปชั่วขณะ เขารู้สึกว่ามีบางอย่าง... ไม่ค่อยปกติ

แต่ชั่วครู่หนึ่งก็ยังนึกไม่ออกว่าผิดพลาดตรงไหนกันแน่

ขณะที่เทน้ำสะอาดลงไปในถังไม้ น้ำตาน้ำเจือจางก็ถูกชะล้างละลายตัวออก

และในที่สุด... ก็ได้น้ำตาน้ำกลับมาหนึ่งถังอีกครั้ง!

"นี่มัน..." มุมปากของฉีหยวนกระตุก ดูเหมือนเขาจะเข้าใจแล้วว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

ทว่าเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ เผื่อว่าน้ำตาน้ำที่ได้มาแบบนี้จะมีความแตกต่างไปจากเดิมล่ะ?

เขาเรียกผึ้งเสือดำระดับทั่วไปตัวหนึ่งมา แล้วจับมันแช่ลงไปข้างใน

หนึ่งนาที สองนาที สามนาที สี่นาที ห้านาที...

ผึ้งเสือดำไม่เพียงไม่ทะลวงระดับ กระทั่งปฏิกิริยาอะไรก็ไม่มี แถมยังก้มลงจิบน้ำตาน้ำไปอึกหนึ่งอีกต่างหาก

"ดูท่าจะไม่ได้ผลจริง ๆ" ฉีหยวนหยิบผึ้งเสือดำขึ้นมา รู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง

สมแล้วที่เป็นทรัพยากรระดับหายาก มันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยน้ำมือมนุษย์ได้ง่ายดายขนาดนั้นจริง ๆ

ฉีหยวนยังคงไม่ยอมถอดใจ จึงลองดูอีกครั้ง

เขานำน้ำตาน้ำไปสกัดบริสุทธิ์อีกรอบ แล้วป้อนน้ำตาน้ำเข้มข้นให้ผึ้งเสือดำกินตรง ๆ

ทว่าผลลัพธ์กลับแย่ยิ่งกว่าเดิม!

ของเหลววิญญาณที่มีความเข้มข้นสูงขนาดนี้ ผึ้งเสือดำไม่อาจทนทานไหว มันถูกพลังงานอันมหาศาลอัดแน่นจนมีเลือดซึมออกมาทั่วตัว ไม่นานก็สิ้นใจตายไป

เฮ้อ!

ฉีหยวนถอนหายใจ ในที่สุดก็ยอมตัดใจ

การคิดจะสร้างหยดน้ำนมวารีระดับหายากขึ้นมาเอง ท้ายที่สุดแล้วก็เพ้อฝันเกินไปจริง ๆ

แต่การทดลองครั้งนี้ก็ใช่ว่าจะไร้ประโยชน์ไปเสียหมด

อย่างน้อย น้ำตาน้ำที่ผ่านการสกัดจากบ่อหมักวิญญาณก็มีคุณภาพสูงขึ้นมากจริง ๆ

หากน้ำตาน้ำเดิมมีคุณภาพเพียงระดับยอดเยี่ยมขั้นกลาง

คุณภาพของน้ำตาน้ำเข้มข้นก็น่าจะแตะระดับยอดเยี่ยมขั้นสูงสุดได้แล้ว

ฉีหยวนอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าจับตัวเองโยนลงไปในบ่อหมักวิญญาณแล้วสกัดบริสุทธิ์บ้าง พลังจะเพิ่มขึ้นไหมนะ?

ไม่สิ!

ความเป็นไปได้มากกว่าน่าจะเป็น ฝั่งซ้ายได้กองเนื้อเละ ๆ หนึ่งกอง ส่วนฝั่งขวาได้ของเหลววิญญาณหนึ่งขวดเสียมากกว่า

เขาส่ายหน้า แล้วสลัดความคิดเพ้อเจ้อทิ้งไป

ฉีหยวนลองนำน้ำตาน้ำเข้มข้นไปขายให้ร้านค้าดู เพื่อดูว่ามันมีมูลค่าเท่าไร

ตั้งแต่มีร้านค้าสาธารณะปรากฏขึ้น ฉีหยวนก็มักจะลองนำทรัพยากรสารพัดชนิดไปขายให้ร้านค้าอยู่บ่อย ๆ

นี่ก็เพื่อเปรียบเทียบว่า ทรัพยากรชนิดไหนมีอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญวิญญาณที่คุ้มค่ากว่ากัน

แม้ตอนนี้ไอเทมที่วางขายในร้านค้าจะค่อนข้างน้อย แถมคุณภาพก็ไม่สูงเท่าไร

แต่ใครจะไปรู้ ไม่แน่ว่าวันดีคืนดี อาจจะมีไอเทมชั้นยอดโผล่ออกมาสองสามชิ้นก็ได้?

จากการทดลองหลายต่อหลายครั้ง ฉีหยวนจึงมีประสบการณ์อยู่ไม่น้อย

ไอเทมบางอย่าง ประโยชน์ใช้สอยงั้น ๆ แต่กลับแลกเป็นเหรียญวิญญาณได้ในอัตราที่สูงมาก

ในทำนองเดียวกัน ทรัพยากรบางอย่างมีประโยชน์อย่างมหาศาล และจัดเป็นทรัพยากรเชิงยุทธศาสตร์ที่สำคัญยิ่ง

ทว่าอัตราการแลกเป็นเหรียญวิญญาณกลับต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

ตัวอย่างเช่น โพชันรักษา

นั่นเป็นเพราะวิธีประเมินมูลค่าสิ่งของของร้านค้า จะตัดสินจากปริมาณพลังวิญญาณที่บรรจุอยู่ภายใน

ยิ่งมีพลังวิญญาณแฝงอยู่มาก มูลค่าก็ยิ่งสูง

โดยไม่ได้คำนึงเลยว่า โพชันรักษามีสรรพคุณช่วยชีวิตคนได้

แน่นอนว่ากฎเกณฑ์เหล่านี้ใช้เฉพาะตอนรับซื้อเท่านั้น

ถ้าหากจะซื้อจากร้านค้า ระบบก็ยังคงตระหนักถึงประโยชน์และความสำคัญของไอเทมเป็นอย่างดี และไม่มีทางขายให้ในราคาถูกเด็ดขาด

เรียกได้ว่าตอนขายเป็นหน้าเลือดตัวจริง ส่วนตอนรับซื้อกลับแกล้งทำเป็นโง่เง่า

ฉีหยวนทำเหมือนเช่นเคย โดยนำน้ำตาน้ำเข้มข้น 1 มิลลิลิตร ขายให้ร้านค้า

กริ๊งกรั๊ง

กองเหรียญวิญญาณปรากฏขึ้น มีจำนวนราว ๆ 20 เหรียญวิญญาณ

1, 2, 3, 4, 5... 23! 24!

ในตอนแรก ฉีหยวนไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร จนกระทั่งนับถึงเหรียญที่ 21 สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไป

"ไม่ถูกสิ จำนวนมีปัญหาแล้ว ทำไมถึงเกินมาได้ล่ะ?"

"น้ำตาน้ำ 500 มิลลิลิตร กลายเป็นน้ำตาน้ำเข้มข้น 5 มิลลิลิตร ขายให้ร้านค้า 1 มิลลิลิตร ก็เทียบเท่ากับน้ำตาน้ำ 100 มิลลิลิตร!"

สมองของฉีหยวนแล่นอย่างรวดเร็ว

"น้ำตาน้ำ 100 มิลลิลิตร ราคาเดิมน่าจะอยู่ที่ 20 เหรียญวิญญาณ แล้วทำไม... ถึงเกินมาตั้งสี่เหรียญ?"

ฉีหยวนสงสัยในใจ จึงรีบทดลองอีกรอบ โดยใช้น้ำตาน้ำเข้มข้น 1 มิลลิลิตรเช่นเดิม เขาจงใจตรวจสอบตัวเลขให้แน่ใจว่าไม่ผิดพลาด จากนั้นจึงเลือกแลกเปลี่ยน

กริ๊งกรั๊ง!

1, 2, 3... 23! 24!

ยังคงเป็น 24 เหรียญเหมือนเดิม!

ฉีหยวนนั่งไม่ติดที่ขึ้นมาทันที!

เขารีบนำน้ำตาน้ำ 100 มิลลิลิตรออกมาขายให้ร้านค้าทันที

20 เหรียญวิญญาณ!

แววตาของฉีหยวนยังคงนิ่งสงบ เขาไม่ได้ปล่อยให้ความดีใจมาทำให้หน้ามืดตามัว หากแต่สงบสติอารมณ์เพื่อขบคิดและทดลองต่อไป

"มันเป็นเพราะอะไรกันแน่นะ" ฉีหยวนพึมพำกับตัวเอง

แต่ในความเป็นจริง ภายในใจเขามีคำตอบอยู่แล้ว!

บ่อหมักวิญญาณ!

ทว่าเขายังต้องการการพิสูจน์เพิ่มเติม

เขานำไม้ระดับดี 10 หน่วยไปแลกเปลี่ยนกับร้านค้าสาธารณะ

กริ๊ง!

1 เหรียญวิญญาณ

จากนั้นนำไม้ 10 หน่วยผ่านบ่อหมักวิญญาณ เพื่อสกัดออกมาเป็นของเหลววิญญาณระดับดี

แล้วนำไปแลกเปลี่ยนกับร้านค้าสาธารณะอีกครั้ง

[การแจ้งเตือนจากระบบ: มูลค่ามากกว่า 1 เหรียญวิญญาณ แต่น้อยกว่า 2 เหรียญวิญญาณ ต้องการแลกเปลี่ยนหรือไม่ หากต้องการแลกเปลี่ยน จะได้รับเพียง 1 เหรียญวิญญาณ]

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!

ฉีหยวนเริ่มเข้าใจกระจ่างแล้ว เขาจึงหยิบไม้ระดับดีออกมาอีก 100 หน่วย แล้วนำไปแลกเปลี่ยนกับร้านค้าสาธารณะ

ไม่นานนัก ตรงหน้าก็ปรากฏเหรียญวิญญาณเพิ่มขึ้นมา 12 เหรียญ

"หลังจากผ่านการทำให้บริสุทธิ์ด้วยบ่อหมักวิญญาณแล้ว เหรียญวิญญาณที่ได้จะเพิ่มขึ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ?!" ฉีหยวนลูบคางพลางตกอยู่ในห้วงความคิด

อันที่จริง ปรากฏการณ์ที่ทำให้มูลค่าของไอเทมสูงขึ้นจนได้รับเหรียญวิญญาณมากขึ้นนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร

ของหลายอย่าง เมื่อสร้างเป็นไอเทมสำเร็จรูปตามม้วนคัมภีร์สร้างแล้ว มูลค่าก็มักจะเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยเช่นกัน

เหมือนอย่างโพชันรักษา ราคาของรากไม้ แก่นเนื้อโลหิต และน้ำตาน้ำที่แยกเป็นชิ้นๆ พอนำมารวมกันแล้วก็ยังไม่สูงเท่าราคาของโพชันรักษา

เรื่องเหตุผลเบื้องหลังนั้น ฉีหยวนก็เคยคิดเอาไว้เหมือนกัน

มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นเพราะหลังจากผ่านขั้นตอนกรรมวิธีต่างๆ คุณภาพของพลังวิญญาณในโพชันรักษานั้นสูงกว่าวัตถุดิบตั้งต้น

ใช่แล้ว! คุณภาพของพลังวิญญาณสูงกว่างั้นเหรอ?!

พอนึกถึงตรงนี้ ดวงตาของฉีหยวนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เขาเข้าใจหลักการของมันแล้ว

"ดูเหมือนว่าร้านค้าสาธารณะจะไม่ได้ประเมินมูลค่าของไอเทมจากปริมาณพลังวิญญาณโดยรวมเพียงอย่างเดียว แต่คุณภาพของพลังวิญญาณก็เป็นหนึ่งในเกณฑ์การประเมินที่สำคัญไม่แพ้กัน!"

และหน้าที่ของบ่อหมักวิญญาณ ก็คือการสกัดเอาพลังวิญญาณในทรัพยากรออกมา จากนั้นจึงกลั่นให้บริสุทธิ์และบีบอัดมัน

ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็... นี่เป็นหนทางชั้นยอดในการหาหินวิญญาณเลยไม่ใช่เหรอ!

ยิ่งฉีหยวนคิด แววตาก็ยิ่งทอประกายเจิดจ้า "การผ่านบ่อหมักวิญญาณจะทำให้เหรียญวิญญาณเพิ่มขึ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ถ้าให้ผู้รอดชีวิตคนอื่นเอาทรัพยากรที่ต้องการแลกเป็นเหรียญวิญญาณมาให้ผม จากนั้นผมก็ใช้บ่อหมักวิญญาณสกัดให้บริสุทธิ์ แล้วค่อยนำไปแลกเป็นเหรียญวิญญาณ โดยหักเอากำไรส่วนที่งอกขึ้นมาเจ็ดสิบห้าเปอร์เซ็นต์!"

สรุปสั้นๆ ก็คือ สมมุติว่ามีคนนำไม้ระดับดีมา 10,000 หน่วย ฉีหยวนใช้บ่อหมักวิญญาณกลั่นให้บริสุทธิ์ จากนั้นก็นำไปแลกเป็นเหรียญวิญญาณ 1,200 เหรียญ

คืนให้คนอื่นไป 1,050 เหรียญวิญญาณ ส่วนฉีหยวนก็ฟันกำไรเน้นๆ เข้ากระเป๋า 150 เหรียญวิญญาณ

กินส่วนต่างในฐานะพ่อค้าคนกลางล้วนๆ!

คนอื่นได้เหรียญวิญญาณมากขึ้น ส่วนฉีหยวนก็ได้เหรียญวิญญาณมาเปล่าๆ วิน-วินทั้งสองฝ่าย

เพียงแต่ว่า หากอยากให้การแลกเปลี่ยนนี้สำเร็จได้ จำเป็นต้องมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกัน หรือไม่ก็ต้องมีคนค้ำประกันเท่านั้น

ไม่อย่างนั้น คงไม่มีใครวางใจยอมมอบทรัพยากรจำนวนมหาศาลให้กับฉีหยวนหรอก

ฉีหยวนพอนึกภาพออกเลยว่า ถ้าตนไปเที่ยวป่าวประกาศว่า "แค่เอาของมูลค่า 1,000 มาให้ผม จะคืนให้ทันที 1,050!"

คงถูกมองว่าเป็นพวกมิจฉาชีพแชร์ลูกโซ่เสียมากกว่า

แต่ธุรกิจนี้นับว่ามีความเป็นไปได้จริง!

เพียงแต่วิธีการต้องค่อยเป็นค่อยไป

เป้าหมายแรกที่ฉีหยวนนึกถึงก็คือหยางเจิ้งเหอกับจ้าวเฉิง

พวกเขาทั้งสองต่างเป็นหัวหน้าพันธมิตร และมีพันธมิตรคอยติดตามอยู่ใต้บังคับบัญชาฝูงใหญ่

ถ้าพวกเขายินยอมเป็นคนค้ำประกัน ให้คนในพันธมิตรส่งมอบทรัพยากรมาให้ฉีหยวนแลกเปลี่ยน แล้วค่อยคืนเหรียญวิญญาณให้พวกนั้นมากขึ้น

ไม่แน่ว่าธุรกิจนี้อาจจะทำกำไรเป็นกอบเป็นกำได้จริงๆ!