ตอนที่ 98 ห้องเก็บน้ำแข็งใต้ดิน

ขอแค่แลกเปลี่ยนทรัพยากรมูลค่า 150,000 เหรียญ ก็จะได้กำไรส่วนเกินมาถึง 30,000 เหรียญ

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ฉีหยวนจึงหยิบ "คู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอก" ออกมาทันที แล้วติดต่อไปหาคนสองสามคน

คนแรกคือฉินเจิ้นจวิน ข่าวดีแบบนี้ย่อมต้องบอกพี่ใหญ่คนนี้ก่อนเป็นธรรมดา

ฉีหยวน: "พี่ฉิน ต่อไปถ้าพี่จะแลกเหรียญวิญญาณ ให้เอาทรัพยากรมาให้ผมนะ เดี๋ยวผมช่วยแลกให้ครับ"

ฉินเจิ้นจวิน: "?"

ฉีหยวนบอกความจริงกับฉินเจิ้นจวินเรื่องที่คุณสมบัติของบ่อหมักวิญญาณสามารถเพิ่มมูลค่าทรัพยากรเพื่อแลกเหรียญวิญญาณได้มากขึ้น

ฉินเจิ้นจวินอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะตอบกลับมาว่า "เพิ่มขึ้น 20% เลยเหรอ? เยอะขนาดนั้นเชียว?"

ฉีหยวน: "ใช่ครับ พี่ฉิน ถ้าพี่รู้จักใครก็ช่วยผมโปรโมตหน่อยนะ แต่ถ้าบอกคนนอก ให้บอกว่าคืนเหรียญวิญญาณเพิ่มให้พวกเขา 5% ครับ"

ฉินเจิ้นจวิน: "ได้ เดี๋ยวพี่ช่วยหาแขกให้"

หาแขก?

ฉีหยวนกำลังอารมณ์ดี จึงไม่ได้ใส่ใจคำพูดสองแง่สองง่ามของฉินเจิ้นจวินเท่าไรนัก

จากนั้น เขาก็ติดต่อไปหาหยางเจิ้งเหอกับจ้าวเฉิง

หยางเจิ้งเหอ: "นายพูดจริงเหรอ? คืนให้ฉัน 8% เลยนะ?"

ฉีหยวน: "ใช่ ถ้านายไม่เชื่อ จะลองทีละน้อยๆ ก่อนก็ได้"

หยางเจิ้งเหอ: "ได้ เดี๋ยวฉันขอคิดดูก่อน"

......

จ้าวเฉิง: "คืน 5% เหรอ? ก็คือให้คุณ 100 แล้วคืนให้ผม 105 ใช่ไหม?"

ฉีหยวน: "ใช่!"

จ้าวเฉิง: "ท่านเทพฉีหยวน ทำไมคุณถึงมาทำวงการนี้ได้ล่ะเนี่ย? พูดตามตรงนะ วงการนี้ผมก็เคยทำ แต่เดี๋ยวนี้คนหลอกไม่ง่ายแล้วนะ! ความเสี่ยงสูง! กำไรก็งั้นๆ! สู้เปิดบ่อนในแชตกลุ่มไม่ได้หรอก!"

เคลมสมาชิกหญิงในกลุ่ม! ทำแชร์ลูกโซ่หลอกเงิน! เปิดบ่อนการพนัน!

ฉีหยวนอยากจะเหยียบหัวจ้าวเฉิงแล้วถามให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆ ว่า มึงยังเคยทำเหี้ยอะไรมาอีกบ้างวะเนี่ย?

ฉีหยวน: "ผมพูดเรื่องจริงจังอยู่นะ"

จ้าวเฉิง: "คุณทำแบบนี้ไม่ได้หรอก สมัยนั้นผมนี่ให้ 1 คืน 10 โน่นเลย!"

ฉีหยวน: "......"

จ้าวเฉิง: "ท่านเทพฉีหยวน ผมยังมีร้านอาบอบนวด..."

ฉีหยวนปิดช่องแชตทันที เงินนี่ ไม่หาจากมันก็ได้วะ

ตอนนี้เริ่มจากหยางเจิ้งเหอก่อน แล้วดูว่าหยางเจิ้งเหอจะยอมลองดูไหม

ขอแค่เริ่มลองครั้งแรกได้ หลังจากนั้นการค้าก็ง่ายแล้ว

เงินส่วนลดที่เขาคืนให้หยางเจิ้งเหอคือ 8% รายละเอียดการซื้อขายจริงๆ นั้นให้หยางเจิ้งเหอไปจัดการเองได้เลย

ส่วนหยางเจิ้งเหอจะไปให้คนอื่น 3%, 4% หรือ 5% ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหยางเจิ้งเหอเอง

หยางเจิ้งเหอเป็นคนฉลาด พอได้ลองแล้วได้ลิ้มรสความหวาน ย่อมเข้าใจถึงผลประโยชน์มหาศาลตรงนี้ได้เอง

แม้ว่าเขาจะได้ส่วนแบ่งแค่ 1% แต่เมื่ออยู่บนฐานเหรียญวิญญาณจำนวนมหาศาล มันก็เป็นตัวเลขที่มหาศาลอย่างยิ่งอยู่ดี

ทว่าไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ตัวฉีหยวนเองย่อมได้กำไรมากที่สุดแน่นอน

"หวังว่าหยางเจิ้งเหอจะตั้งใจทำให้ดีนะ! อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ..."

ฉีหยวนพึมพำกับตัวเองด้วยสายตาเปี่ยมความเมตตา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าหยางเจิ้งเหอนี่ก็น่ารักไม่เบาเหมือนกัน

ไม่เหมือนไอ้ปัญญาอ่อนอย่างจ้าวเฉิง...

......

เมื่อเรื่องเงินอัปเกรดที่พักพิงมีลู่ทางแล้ว อารมณ์ของฉีหยวนก็พลอยดีตามไปด้วย

ความอึดอัดหงุดหงิดจากการพ่ายแพ้ในการต่อสู้วันนี้ก็สลายไปไม่น้อยเช่นกัน

ในช่วงเวลาว่าง ฉีหยวนไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า ถือโอกาสตรวจดูสถานการณ์ภายในที่พักพิงเสียเลย

การตัดสินใจทั้งหมดที่ฉีหยวนทำลงไป ไม่ว่าจะเป็นการล่าสัตว์ร้าย หรือการหาเหรียญวิญญาณ... แท้จริงแล้วมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียว

นั่นคือการเอาชีวิตรอด

และรากฐานของการเอาชีวิตรอด ก็คือที่พักพิงแห่งนี้!

ก่อนอื่น ฉีหยวนไปตรวจดูสถานการณ์การผลิตก้อนน้ำแข็งในห้องใต้ดิน

ภายใต้การทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งวันทั้งคืนของขวากหนามพิทักษ์ ปริมาณก้อนน้ำแข็งจึงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด จนเกิน 500 ก้อนไปแล้ว

ตอนนี้ในเขตม่านหมอกไม่มีหิมะทับถมเหลืออยู่แล้ว จึงต้องขนส่งกลับมาจากป่าด้านนอกทั้งหมด

ตามปกติแล้ว ก้อนน้ำแข็งที่ทำเสร็จแล้ว ฉู่เหวินซีกับโจวเยวี่ยจะใช้หีบเก็บของขนย้ายนำมาวางซ้อนกันไว้ในห้องใต้ดิน

สำหรับการจัดวางก้อนน้ำแข็ง ฉีหยวนเองก็มีข้อกำหนดที่ชัดเจนเช่นกัน

รูปแบบการจัดวางก้อนน้ำแข็งในห้องใต้ดินนั้น ฉีหยวนเคยจินตนาการไว้หลายครั้ง และผ่านการปรับเปลี่ยนแก้ไขมาหลายหน จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้ถึงเพิ่งสรุปแบบได้อย่างลงตัว

ห้องใต้ดินมีพื้นที่ทั้งหมด 120 ตารางเมตร ฉีหยวนใช้ก้อนน้ำแข็งแบ่งมันออกเป็น 5 ห้อง ขนาดห้องละ 20 ตารางเมตร

พื้นที่ 20 ตารางเมตรสุดท้ายที่เหลือ ถูกเว้นไว้เป็นทางเดิน

ปัจจุบัน ในห้องใต้ดินสร้างโครงร่างของห้องเสร็จไปแล้วสามห้อง เพียงแต่ด้านในยังไม่ได้บรรจุก้อนน้ำแข็งจนเต็มเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน ด้วยความที่ฉู่เหวินซีกับโจวเยวี่ยต่างก็เป็นผู้หญิง และรูปร่างไม่ได้สูงนัก จึงทำให้บ้านน้ำแข็งยังไม่ได้ปิดหลังคา

ภาพรวมจึงยังดูค่อนข้างหยาบและเรียบง่ายอยู่บ้าง

ฉีหยวนอดขมวดคิ้วไม่ได้ ทุกวันนี้อากาศอุ่นขึ้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

แม้ว่าอุณหภูมิจะยังติดลบอยู่ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่ามันจะพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันหรือไม่

หากน้ำแข็งและหิมะละลายจนหมดสิ้น จะไปหาก้อนน้ำแข็งมากมายขนาดนั้นมาคลายร้อนได้จากที่ไหน?

ฉีหยวนร้อนใจอยู่ลึก ๆ ทว่ากลับไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้ เพราะกำลังคนมีน้อยเกินไปจริง ๆ

แม้จะให้ขวากหนามพิทักษ์ช่วยสร้างก้อนน้ำแข็ง แต่ประสิทธิภาพก็นับว่าต่ำจนน่าใจหาย เทียบกับการใช้แรงคนไม่ได้เลยสักนิด

ฉีหยวนเริ่มคิดทบทวนว่า ควรจะไปตัดก้อนน้ำแข็งจากแม่น้ำโดยตรงเลยดีหรือไม่

ขอบเขตของเขตม่านหมอกครอบคลุมแม่น้ำอยู่ส่วนหนึ่ง ขวากหนามพิทักษ์จึงมีเงื่อนไขพร้อมสรรพที่จะนำก้อนน้ำแข็งขึ้นมาจากแม่น้ำ

ความคิดนี้สามารถสั่งการให้ขวากหนามพิทักษ์ทำได้ อย่างไรเสียก็ถือเป็นการลดภาระงานให้มัน ดีไม่ดีมันอาจจะต้องขอบใจเขาด้วยซ้ำ

ในขณะเดียวกัน การรักษาไม่ให้น้ำแข็งละลายก็เป็นปัญหาสำคัญยิ่งเช่นกัน

ทว่าปัญหานี้ จริง ๆ แล้วได้รับการแก้ไขไปเกินครึ่งแล้ว

ฉีหยวนเริ่มเตรียมตัวรับมือกับอุณหภูมิสูงที่กำลังจะมาถึงตั้งแต่นานมาแล้ว จึงได้รับซื้อผลึกน้ำแข็งมาจากจ้าวเฉิงไม่น้อย

สิ่งที่น่ากล่าวถึงก็คือ ในช่วงเวลาต่อมา ฉีหยวนเรียกร้องให้การซื้อถ่านไม้ต้องชำระด้วยผลึกน้ำแข็งทั้งหมด

ทว่าจ้าวเฉิงกลับไม่ยินยอม

เห็นได้ชัดว่าพฤติกรรมผิดปกติของฉีหยวนทำให้เขาเกิดความสงสัย เขาจึงเริ่มลงมือรวบรวมผลึกน้ำแข็งบ้างแล้วเช่นกัน

เรื่องนี้ฉีหยวนเองก็จนใจ ถึงอย่างไรก็เป็นการรับซื้อจากคนอื่น จะไม่ให้ถูกจับพิรุธได้เลยนั้นคงยาก

หากจ้าวเฉิงเอ่ยปากถามขึ้นมาจริง ๆ ว่า "รวบรวมผลึกน้ำแข็งไปมากมายขนาดนั้นทำไม?"

มีหรือที่เขาจะพูดไปได้ว่า "ข้าคือจักรพรรดิน้ำแข็งกลับชาติมาเกิด ต้องการฟื้นฟูพลังจากชาติก่อน ขอเพียงเจ้าถวายผลึกน้ำแข็งห้าล้านชิ้น เปิ่นจุนจะรับเจ้าเป็นศิษย์" อย่างนั้นเหรอ?

คำพูดพรรค์นี้ นอกจากคนโง่แล้ว ใครมันจะไปเชื่อ?

หรือว่าจ้าวเฉิงจะเชื่อรึไง?!

จ้าวเฉิงถึงอย่างไรก็... เอ่อ ดูเหมือนเขาจะมีโอกาสเชื่อจริง ๆ แฮะ

เอาเถอะ ถึงเขาจะเชื่อ ก็คงหาผลึกน้ำแข็งห้าล้านชิ้นมาให้ไม่ได้อยู่ดี

อันที่จริงตลอดหลายวันมานี้ จำนวนผลึกน้ำแข็งที่ฉีหยวนหามาได้ทะลุเกิน 750 ชิ้นไปแล้ว

[ชื่อ: ผลึกน้ำแข็ง (ระดับดี)

สรรพคุณ: ผลึกน้ำแข็งที่ถือกำเนิดขึ้นจากดินแดนหนาวเหน็บสุดขั้ว สามารถปลดปล่อยไอเย็นได้ (เมื่อพลังงานธาตุน้ำแข็งที่แฝงอยู่หมดลง จะกลายเป็นก้อนน้ำแข็งธรรมดา)

คำอธิบาย: หินผลึกที่ถือกำเนิดจากดินแดนหนาวเหน็บสุดขั้ว]

ผลึกน้ำแข็งแต่ละชิ้นมีขนาดราวหนึ่งฝ่ามือ ผิวหน้าเป็นรูปหกเหลี่ยมเรียบเนียน มองดูราวกับผลงานศิลปะ

อุณหภูมิที่ผิวของผลึกน้ำแข็งแท้จริงแล้วไม่ได้ต่ำนัก อยู่ที่ประมาณ 0 องศาเซลเซียส ทว่าอุณหภูมิภายในกลับติดลบถึงกว่า 80 องศาเซลเซียส

ดังนั้น ผลึกน้ำแข็งจึงสามารถแผ่ไอเย็นเยียบออกมาได้อย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน

ฉีหยวนนำผลึกน้ำแข็งทั้งหมดไปฝังแช่แข็งไว้ภายในก้อนน้ำแข็ง ซึ่งนอกจากจะช่วยชะลอการระเหยกระจายของไอเย็นจากผลึกน้ำแข็งแล้ว ยังช่วยมอบอุณหภูมิที่ต่ำกว่าเดิมให้กับก้อนน้ำแข็งในห้องใต้ดินอีกด้วย

ยามนี้ อุณหภูมิภายในห้องใต้ดินจึงคงที่อยู่ที่ติดลบ 20 ถึง 30 องศาเซลเซียสมาโดยตลอด ทำให้ก้อนน้ำแข็งไม่ละลาย

ระหว่างผลึกน้ำแข็งกับก้อนน้ำแข็งต่างรักษาสมดุลอันเรียบง่ายต่อกัน ทำให้ทั้งสองสิ่งสามารถเก็บรักษาไว้ได้ยาวนานยิ่งขึ้น

ทว่าฉีหยวนก็ยังคงรู้สึกว่า ผลึกน้ำแข็ง 750 กว่าชิ้นยังน้อยเกินไป ต้องหาทางซื้อจากจ้าวเฉิงเพิ่มอีก

และหากเป็นไปได้ ทางที่ดีที่สุดคือได้ทรัพยากรธาตุน้ำแข็งที่มีคุณภาพสูงกว่าผลึกน้ำแข็งมาครอบครอง