ตอนที่ 99 เจ้าอ้วนดำผู้ปิดกั้นตัวเอง

เมื่อทุกคนแตกฮือแยกย้ายกันไป ปลาไหลทองคำยักษ์ก็ดำดิ่งกลับลงไปกบดานอยู่ใต้น้ำอย่างเงียบสงบ

บนพื้นหญ้ารกชัฏด้านข้าง ก้อนทรงกลมขนาดยักษ์สีเขียวเข้มที่มีลูกธนูสีเขียวปักคาอยู่ ถูกทิ้งเกลื่อนไว้แบบไม่ไยดี

พิษสีเขียวเข้มเริ่มลุกลามไปทั่วทั้งลูกตา ย้อมเลือดสีแดงฉานจนกลายเป็นสีเขียว

ก้อนทรงกลมนี้ก็คือตาขวาที่ถูกฉีหยวนยิงเข้าใส่นั่นเอง

ด้วยสภาพร่างกายอันแข็งแกร่งของปลาไหลทองคำยักษ์ ประกอบกับพลังต้านทานพิษอันผิดมนุษย์มนา อันที่จริงมันสามารถสะกดพิษในดวงตาไว้ได้

เพียงแต่บาดแผลฉกรรจ์เกินไป ต่อให้สะกดพิษไว้ได้ ดวงตาก็ไม่อาจกลับมามองเห็นได้ตามปกติอยู่ดี

มันจึงถูกปลาไหลทองคำยักษ์สลัดทิ้งไปโดยตรง

ในแอ่งโคลนใต้บ่อน้ำ ร่างมหึมาสีทองอร่ามซ่อนตัวอยู่ลึกด้านใน มันขดตัวอยู่ในโคลนสีน้ำตาลเข้ม ลำตัวเสียดสีกับดินเปียกจนเกิดเสียงทึบ สายตาเย็นยะเยือกข้างหนึ่งกะพริบแผ่วเบา จ้องเขม็งไปยังทิศทางหนึ่งอย่างไม่คลาดสายตา

ตรงนั้น คือที่พักพิงของจงม่ายอวิ้น

......

ภายในที่พักพิงของฉีหยวน

ฉีหยวนเดินออกมาจากห้องใต้ดิน หลังจากกำชับฉู่เหวินซีกับโจวเยวี่ยเรื่องก้อนน้ำแข็งเสร็จ เขาก็กำลังจะไปดูสถานการณ์ของเมล็ดขวากหนามพิทักษ์

ตอนที่เดินผ่านเตาผิงในห้องนั่งเล่น จู่ๆ เขาก็เหลือบไปเห็นร่างสีดำอ้วนกลมขนาดใหญ่มหึมา ก้นมีดินปั้นติดอยู่ครึ่งก้อน กำลังหันหน้าเข้าหาเตาผิง เอาหัวยันหินเตาผิงไว้แน่น นิ่งสนิทไม่ไหวติง

"เจ้าอ้วนดำ?" ฉีหยวนมองไปด้วยความแปลกใจ

ปกติแล้ว นางพญาผึ้งเสือดำมักจะนอนหงายพุงหลับอย่างสบายอารมณ์อยู่ข้างเตาผิง

ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นอะไร ถึงได้มายืนนิ่งค้างอยู่ตรงนี้ตลอด

เขาลองคุยกับนางพญาผึ้งเสือดำดู แต่กลับไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย

ฉีหยวนเรียกฉู่เหวินซีมาแล้วถามว่า "เธอรู้ไหมว่ามันกำลังทำอะไรอยู่"

ฉู่เหวินซีส่ายหน้าแล้วตอบว่า "ไม่รู้สิคะ ต้าเฮยกลับมาวันนี้ก็เป็นแบบนี้เลย อยู่ท่านี้มาครึ่งชั่วโมงกว่าแล้วค่ะ"

"ปกติมันเคยเป็นแบบนี้ไหม"

"ปกติท่านอนของมันมีเยอะอยู่นะคะ แต่ท่านี้นี่เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยค่ะ"

ฉีหยวนเลิกคิ้วขึ้น ลองถามหยั่งเชิงดู "หรือว่าจะเป็นการเกี้ยวพาราสี ดูมันโก่งก้นสิ..."

ฉู่เหวินซีหน้าผากขึ้นเส้นดำ "ต้าเฮยเป็นตัวผู้นะคะ แถมดูจากท่านี้น่าจะอารมณ์ไม่ดี กำลังยืนหันหน้าเข้ากำแพงสำนึกผิดอยู่มากกว่าค่ะ"

"เอ่อ..." ฉีหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง พอสังเกตดูก็เหมือนกำลังยืนหันหน้าเข้ากำแพงสำนึกผิดอยู่จริงๆ

เขาเดินเข้าไปใกล้ๆ สะกิดปีกของนางพญาผึ้งเสือดำดู ก็พบว่ามันไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองแม้แต่น้อย

ตบก้นใหญ่ๆ ที่โก่งอยู่เบาๆ มันก็ยังคงนิ่งเฉยไม่ตอบสนองอะไรอยู่ดี

"หรือว่าจะบาดเจ็บตอนสู้กับปลาไหลทองคำยักษ์กันนะ"

เมื่อเห็นนางพญาผึ้งเสือดำมีสภาพแบบนี้ ฉีหยวนก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมา

ฉีหยวนออกแรงสองมือดึงมันลงมาจากผนังเตาผิง นางพญาผึ้งเสือดำก็ล้มลงตามแรง นอนหงายแผ่อยู่บนพื้น

ปฏิกิริยานี้ทำเอาฉีหยวนตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว

"นี่โดนเล่นงานจนเป็นอะไรไปเนี่ย ถึงขั้นตัวแข็งทื่อไปหมดแล้วเหรอ"

ฉีหยวนตรวจดูตามตัวของนางพญาผึ้งเสือดำอย่างร้อนรน พบว่าบนเกราะแข็งสีดำมีรอยร้าวละเอียดอยู่หลายแห่ง ปีกเองก็ฉีกขาดไปบ้าง ดูท่าจะเจ็บตัวมาไม่น้อย

แต่ถ้าจะพูดถึงบาดแผลสาหัสจริงๆ กลับไม่เห็นเลย

"หรือว่าจะเป็นการบาดเจ็บภายใน" ฉีหยวนลอบครุ่นคิดในใจ

ขณะที่กวาดสายตามองอยู่นั้น จู่ๆ ฉีหยวนก็เห็นว่าในดวงตาอันเลื่อนลอยของนางพญาผึ้งเสือดำ มีน้ำตาใสๆ สองสายค่อยๆ ไหลรินลงมา

จากกระแสจิตอันแผ่วเบาของมัน ฉีหยวนสัมผัสได้ถึงอารมณ์อันซับซ้อนอย่างยิ่งในจิตใจ มีทั้งความเศร้าโศก ความเคียดแค้น ความไม่ยอมจำนน ความโกรธเกรี้ยว ความจนปัญญา ความเสียใจ ความท้อแท้สิ้นหวัง... ปนเปกันไปหมด

ในวินาทีนี้ ฉีหยวนถึงได้เข้าใจในที่สุด

เจ้าอ้วนดำตัวนี้ เหมือนจะโดนซ้อมจนปิดกั้นตัวเองไปแล้ว!

หรือถ้าจะพูดอีกอย่างก็คือ มัน... ซึมเศร้าไปแล้ว!

เมื่อมองดูนางพญาผึ้งเสือดำที่นอนหงายอยู่บนพื้น แววตาว่างเปล่าไร้ประกาย สีหน้าเศร้าสร้อยหงอยเหงา ร่างกายแข็งทื่อ

ฉีหยวนก็ทั้งนึกอยากจะขำแต่ก็ขำไม่ออกไปชั่วขณะ

นางพญาผึ้งเสือดำที่มีสติปัญญาขั้นพื้นฐาน เห็นได้ชัดว่าติดใจกับความพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้เป็นอย่างมาก

ทั้งสองฝ่ายต่างก็เป็นสัตว์ร้ายระดับยอดเยี่ยมเหมือนกันแท้ๆ แต่มันกลับโดนกดลงไปขยี้กับพื้นอย่างบ้าคลั่ง ไร้กำลังจะตอบโต้โดยสิ้นเชิง ซ้ำร้ายฝ่ายตนยังรุมแบบหลายต่อหนึ่งอีกด้วย

แม้ว่าครั้งนี้ฉีหยวนจะไม่ได้เอ่ยปากเหน็บแนม และไม่ได้รังเกียจมันเลยแม้แต่น้อย แต่ศักดิ์ศรีของมันก็ยังคงบอบช้ำอย่างรุนแรงอยู่ดี

ฉีหยวนลองสื่อสารกับมันดู ก็พบว่านอกจากความเศร้าโศกแล้ว ในใจของมันกลับมีความคิดหนึ่งที่แรงกล้าอย่างยิ่ง!

ขยายพันธุ์!

ผึ้งเสือดำเป็นฝูงผึ้งที่มีอยู่เฉพาะในโลกม่านหมอก โครงสร้างทางสังคม วิถีชีวิต ตลอดจนวิธีการสืบพันธุ์ของพวกมัน แตกต่างจากผึ้งบนโลกมนุษย์เป็นอย่างมาก

ในตอนที่นำไข่ผึ้งไปฟักที่ห้องเพาะฟัก ฉีหยวนเคยทำความเข้าใจโครงสร้างของฝูงผึ้งมาบ้าง และพบว่าพวกมันไม่ได้เป็นสังคมแบบมีเพศเมียเป็นใหญ่

ฝูงผึ้งบนโลกมนุษย์ส่วนใหญ่ล้วนมีโครงสร้างทางสังคมแบบมีเพศเมียเป็นใหญ่

นางพญาผึ้งของฝูงผึ้งบนโลกมีหน้าที่แบกรับการให้กำเนิด หลังจากผสมพันธุ์กับผึ้งตัวผู้จากที่อื่นก็จะได้รับและกักเก็บน้ำเชื้อไว้ในร่างกาย

ทว่าตัวนางพญาผึ้งเองนอกจากฟังก์ชันในการสืบพันธุ์แล้วก็ไม่ได้มีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งอะไร ดำรงอยู่เพียงเพื่อการขยายพันธุ์เท่านั้น

อีกทั้งความสามารถในการสืบพันธุ์ของนางพญาผึ้งก็มีขีดจำกัด มักจะลดถอยลงในเวลา 3-5 ปี จึงต้องเลือกเพาะเลี้ยงนางพญาผึ้งตัวใหม่ขึ้นมา

ทว่าโครงสร้างฝูงผึ้งแบบนี้กลับใช้ไม่ได้กับฝูงผึ้งในโลกม่านหมอก

เพราะว่าโลกม่านหมอกมีพลังวิญญาณ! ทั้งยังมีสัตว์ร้ายสุดอันตรายอยู่นับไม่ถ้วน!

หากฝูงผึ้งต้องการเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่อันตรายเช่นนี้ และรับมือกับสัตว์ร้ายระดับดีขึ้นไปนานาชนิด พวกมันก็จำต้องดูดซับพลังวิญญาณเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเอง

การเพิ่มพูนของความแข็งแกร่งและสติปัญญา ทำให้ฝูงผึ้งเปลี่ยนสภาพสังคมที่มีเพศเมียเป็นใหญ่ กลายมาเป็นโครงสร้างทางสังคมที่ยึดความแข็งแกร่งเป็นหลัก

วิวัฒนาการของโครงสร้างทางสังคมแบบนี้ คล้ายคลึงกับวิวัฒนาการของสังคมมนุษย์เป็นอย่างยิ่ง

ส่วนเหตุใดถึงเกิดสังคมที่มีเพศเมียเป็นใหญ่ขึ้นมาได้น่ะหรือ?

สาเหตุสำคัญที่สุดก็เป็นเพราะเพศหญิงมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อการสืบพันธุ์และให้กำเนิดทายาท

แต่เมื่อความต้องการในการดำรงชีวิตเพิ่มมากขึ้น ความต้องการอาหารสูงขึ้น การใช้แรงกายอย่างการต่อสู้และการออกล่าจึงค่อยๆ กลายมาเป็นกระแสหลักในการดำรงชีวิต

ฐานะของเพศชายจึงเริ่มยกระดับสูงขึ้นตามไปด้วย

ในหมู่ฝูงผึ้งนั้น มีทั้งส่วนที่คล้ายคลึงกันและมีสาเหตุที่แตกต่างกันออกไป

ทว่าสิ่งที่เป็นแก่นแท้ที่สุด ก็ยังคงเป็นเรื่องของความแข็งแกร่ง

การเลือกนางพญาผึ้งของฝูงผึ้งในโลกม่านหมอกไม่ได้เกี่ยวข้องกับเพศ หากแต่เกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว

ไม่ว่าจะเป็นผึ้งตัวเมียหรือผึ้งตัวผู้ ตัวที่เป็นนางพญาผึ้งจะต้องเป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุดในฝูงอย่างแน่นอน

หากนางพญาผึ้งเป็นตัวผู้ ภายในฝูงก็จะมีผึ้งตัวเมียกลุ่มหนึ่งคอยทำหน้าที่ผสมพันธุ์กับนางพญาผึ้ง

ในทางกลับกัน หากนางพญาผึ้งเป็นตัวเมีย ภายในฝูงก็จะมีผึ้งตัวผู้กลุ่มหนึ่งคอยทำหน้าที่สืบพันธุ์สร้างทายาทกับนางพญาผึ้งตัวเมียเช่นกัน

โดยทั่วไปแล้ว จะมีเพียงแค่นางพญาผึ้งเท่านั้นที่มีคุณสมบัติในการขยายพันธุ์

เพราะเพื่อความอยู่รอดและเพื่อให้เผ่าพันธุ์พัฒนาได้ดียิ่งขึ้น ฝูงผึ้งจึงต้องให้สายเลือดที่ยอดเยี่ยมที่สุดเป็นผู้สืบพันธุ์อย่างไม่ต้องสงสัย

และสายเลือดที่ยอดเยี่ยมที่สุด ย่อมหมายถึงสายเลือดของนางพญาผึ้งที่แข็งแกร่งที่สุด

ในฐานะนางพญาผึ้งระดับยอดเยี่ยมที่แข็งแกร่งที่สุดในฝูงผึ้งเสือดำอย่าง... นางพญาผึ้งเสือดำ!

มันเองก็เป็นตัวผู้แท้ๆ ทั้งยังมีฮาเร็มสาวงามถึงสามพัน

ทว่าหลังจากถูกทำให้เชื่องและปราศจากวิกฤตการเอาชีวิตรอดแล้ว วิถีชีวิตของมันก็ขี้เกียจสันหลังยาวเป็นอย่างยิ่ง

มันไม่ได้ย่างกรายเข้าฮาเร็มเพื่อทุ่มเทให้แก่ภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการขยายเผ่าพันธุ์มานานกว่าครึ่งเดือนแล้ว

ผึ้งเสือดำสองรุ่นที่ฟักออกมาในห้องเพาะฟัก ล้วนเป็นผลงานที่นางพญาผึ้งเสือดำขยันขันแข็งผสมพันธุ์เอาไว้ตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ระดับดี

หลังจากทะลวงสู่ระดับยอดเยี่ยม นางพญาผึ้งเสือดำก็ไม่เคยเสด็จเยือนฮาเร็มอีกเลย จึงยังไม่มีการให้กำเนิดทายาทแม้แต่ตัวเดียว

ตำแหน่งรัชทายาทแห่งตำหนักบูรพายังไม่กำหนด ไทเฮาแห่งวังหลังยังมิได้แต่งตั้ง ส่งผลให้ฝูงผึ้งระส่ำระสาย เหล่าขุนนางตื่นตระหนกขวัญผวา กระทบต่อการพัฒนาของฝูงผึ้งอย่างร้ายแรง