ตอนที่ 82 กำหนดเส้นทางและการไลฟ์

"ไปกันเถอะ"

ลู่ชิงเฟิงไม่ได้รั้งอยู่นาน เขาพาพวกเพื่อน ๆ ไปที่ร้านหนังสือซีซีฟูเพื่อซื้อหนังสือจำนวนหนึ่ง

ในนั้นมีหลายเล่มที่เกี่ยวกับฝูซัง ซึ่งบรรณาธิการของ "สืบสวนกาลเวลา" แนะนำมา เขากำลังเตรียมข้อมูลสำหรับนิยายสืบสวนเรื่องใหม่

หลังซื้อหนังสือเสร็จก็เดินเล่นต่ออีกรอบ แล้วจึงกลับบ้าน

เขาจัดเรียงหนังสือทั้งหมดแยกตามหมวดหมู่อย่างเป็นระเบียบ จากนั้นก็ไปอาบน้ำ

อากาศเริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

พอเดินออกมาจากห้องน้ำ แอร์ก็ปรับอุณหภูมิห้องจนเย็นฉ่ำพอดี บวกกับโค้กเย็นเจี๊ยบอีกสักกระป๋อง

ฟินจนตัวลอยทันที

ทว่าดื่มโค้กตอนกลางคืนต้องแปรงฟันเสมอ น้ำตาลเยอะเกินไป เดี๋ยวฟันจะผุเอา

จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแอปโต่วอิน

นับตั้งแต่กลับมาจากเยี่ยนจิง วิดีโอบันทึกการฝึกซ้อมไวโอลินของเขาก็ไม่ได้อัปโหลดบ่อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

นาน ๆ ทีถึงจะลงคลิปฝึกแต่งเพลงสักคลิป

พอเข้าเดือนมิถุนายนก็ไม่ได้ลงเลยแม้แต่คลิปเดียว

จนถึงตอนนี้ บัญชีนี้มีผู้ติดตามเกินหนึ่งหมื่นคนแล้ว

วิดีโอล่าสุดมียอดกดไลก์ทะลุสามพัน และมีความคิดเห็นมากกว่าเจ็ดร้อยข้อความ

"ทำไมเจ้าของช่องไม่อัปคลิปแล้วล่ะ ผมยังอยากฟังเพลงที่คุณแต่งอยู่เลย"

"คนนี้เขาเป็นเด็ก ม.ปลาย ช่วงก่อนหน้านี้ก็อัปไม่สม่ำเสมอแล้ว คงต้องรอสอบเกาเข่าเสร็จถึงจะมีคลิปใหม่แหละ"

"เจ้าของช่องน่าจะเป็นนักเรียนโควตาดนตรีมั้ง ฝีมือไวโอลินระดับมืออาชีพเลย"

"เห็นงี้แสดงว่าไม่เคยดูคลิปเก่า ๆ พี่แกเป็นแค่มือสมัครเล่น แต่พรสวรรค์เว่อร์วังมาก ซ้อมไปซ้อมมาจนแซงหน้านักไวโอลินอาชีพไปแล้ว"

"พรสวรรค์ระดับพระเจ้า เวลาแค่สามเดือนจากมือใหม่กลายเป็นเล่นบนเวทีใหญ่ได้สบาย เล่นเอาคนที่ฝึกมาสามปีอย่างฉันแพ้ราบคาบเลย"

"เจ้าของช่องรีบไปอยู่วงออร์เคสตราอาชีพเถอะ ไม่งั้นเสียดายพรสวรรค์แย่"

"หน้าตาก็หล่อด้วย ระดับนี้ยังไงก็ต้องได้ฉายาเจ้าชายไวโอลินติดมือกลับมาบ้างแหละ"

เขาเลื่อนดูคอมเมนต์ จุดประสงค์ตอนที่เปิดบัญชีนี้ถือว่าบรรลุเป้าหมายได้อย่างราบรื่น

เขาวางโทรศัพท์ลงแล้วหยิบสมุดบันทึกที่เคยใช้เขียนแผนงานออกมา

ความคิดแรกสุดของเขาคือหลังจากสอบเกาเข่าเสร็จ จะอาศัยการไลฟ์สดเล่นไวโอลินค่อย ๆ ขยายฐานแฟนคลับของตัวเอง

ด้วยหน้าตากับฝีมือไวโอลินที่ยอดเยี่ยม คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

พอสะสมได้ถึงระดับหนึ่ง ค่อยเปิดเผยสถานะนักเขียนออกมาเป็นจุดกระแสแรก

จากนั้นค่อยผนวกกับสถานะอดีตไอดอลแนวเติบโตไปด้วยกันเพื่อสร้างความแตกต่างกับปัจจุบัน เป็นจุดกระแสที่สอง

แบบนี้แล้วก็จะไม่ขาดประเด็นให้พูดถึง สามารถกระตุ้นความอยากเผือกของคนทั่วไปได้ ยอดกระแสไม่มีทางแป้กแน่นอน

แต่พอลองคิดทบทวนดูละเอียดในตอนนี้ เขายังมองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย

เพราะแค่ก้าวแรกอย่างการไลฟ์สด ก็ไม่แน่ว่าจะแจ้งเกิดได้เลย

วงการไลฟ์สดมันค่อนข้างคาดเดายาก ไม่ใช่ว่าคุณหน้าตาดีมีฝีมือแล้วจะดึงดูดคนดูได้เสมอไป

คนธรรมดาที่ผันตัวมาทำไลฟ์สด ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับว่ามีลูกเล่นหรือเปล่า

คำว่าลูกเล่นในที่นี้ เข้าใจได้ว่ามีความน่าสนใจ มีความตลกฮาไหม

การไลฟ์สดเป็นตลาดระดับแมส คนเข้ามาดูไลฟ์ก็เพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการทำงาน ไม่มีใครว่างมาดูอะไรที่สูงส่งหรูหราหรอก

แค่ยืนสีไวโอลินอยู่ตรงนั้น จะดึงดูดคนได้สักเท่าไรกันเชียว

ยิ่งดนตรีคลาสสิกมีกำแพงในการเข้าถึงค่อนข้างสูงอยู่แล้วด้วย

ลู่ชิงเฟิงไม่กล้าประเมินตัวเองสูงเกินไป

แม้เขาจะมีไพ่เด็ดตายตัว แต่เงื่อนไขคือต้องมีคนเข้ามาดูในห้องไลฟ์ของเขามากพอเสียก่อน

ทว่าภาพที่เห็นตรงลานจัตุรัสกลางเมืองในวันนี้ กลับทำให้เขาเกิดความคิดที่ต่างออกไป

การไลฟ์สดไม่จำเป็นต้องทำเองเสมอไปนี่นา

เขาสามารถยืมห้องไลฟ์ของคนอื่นมาใช้ได้เลย

การโปรโมตตัวเองเป็นกลยุทธ์ที่ประสิทธิภาพต่ำ ให้คนอื่นมาเป็นสื่อกลางกระจายข่าวให้ต่างหาก ถึงจะเป็นวิธีที่ได้ผลจริง

และถ้าใช้วิธีนี้ ก็จะเปิดไพ่ในมือออกไปรวดเดียวทั้งหมดไม่ได้

มนุษย์ทุกคนมีขีดจำกัดความตื่นเต้น พอฟินไปทีเดียวจนสุด หลังจากนั้นก็รักษากระแสให้อยู่ต่อได้ยาก

ต้องค่อย ๆ ยกระดับความคาดหวังและความอยากรู้อยากเห็นของคนดู ถึงจะได้รับความสนใจอย่างต่อเนื่อง

"ช่วงแรกอาจจะยังไม่เปิดเผยหน้าตา รักษากลิ่นอายความลึกลับเอาไว้ ชาติก่อนดูเหมือนจะมีนักร้องที่ใช้กลยุทธ์โปรโมตแบบนี้เหมือนกัน"

อุ้มผีผาปิดหน้าไปครึ่งหนึ่ง

คนเราน่ะ ของที่ได้มาง่าย ๆ มักไม่ค่อยให้ความสนใจ มีแต่ของที่ปิด ๆ บัง ๆ เท่านั้นแหละ ถึงจะทำให้รู้สึกคันยุบยิบในหัวใจได้

"แบบนี้น่าจะจุดกระแสได้แรงกว่าเดิม แล้วค่อยเปิดหน้าตรงในเวลาที่เหมาะสม ผนวกกับสถานะนักเขียนมาเสริม ปั้นคาแรกเตอร์ไอดอลขึ้นมา"

ลู่ชิงเฟิงเริ่มปรับแก้แผนงานของตัวเอง

สมบูรณ์แบบ

ปัญหาเดียวก็คือจังหวะโอกาสในการเปิดหน้า จำเป็นต้องออกแบบวางแผนสักหน่อย

ถ้าเปิดเผยตัวเองมันก็น่าเบื่อเกินไป ต้องให้คนดูเป็นฝ่ายค้นพบเอง ถึงจะปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกข้างในของพวกเขาขึ้นมาได้

ถึงจะชักนำให้พวกเขากลายเป็นปีกของตัวเองได้

เรื่องนี้ ลู่ชิงเฟิงยังไม่มีไอเดียดี ๆ สักเท่าไร

ก๊อก ๆ!

"ชิงเฟิง อยู่ไหม"

เสียงของหยางซิ่วซิ่วดังขึ้นข้างนอก

"อยู่ครับ" เขารีบลุกขึ้นสวมเสื้อยืดตัวหนึ่ง แล้วเดินไปเปิดประตู

"ช่วงหัวค่ำไปไหนมาเหรอ มาหาแล้วไม่เจอตัวเลย"

"ไปซื้อหนังสือที่จัตุรัสกลางเมืองกับเพื่อนน่ะครับ"

ลู่ชิงเฟิงหยิบเครื่องดื่มขวดหนึ่งจากตู้เย็นส่งให้เธอ

หยางซิ่วซิ่วโบกมือปฏิเสธ

"พี่แวะมาปรึกษาเรื่องหนึ่ง คุยเสร็จก็จะกลับแล้ว เธอก็อย่านอนดึกเกินไปล่ะ"

"ว่ามาได้เลยครับ พี่ซิ่วซิ่ว"

"คือ บก.หวัง กะว่าจะแนะนำให้เธอไปออกรายการวาไรตี้รายการหนึ่ง เลยอยากถามความเห็นของเธอดูน่ะ"

ลู่ชิงเฟิงใจเต้นวาบ

"รายการอะไรเหรอครับ"

"ก็รายการ 'เที่ยวไปตามสายลม' ของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมมณฑลซูนี่แหละ รายการนี้เกี่ยวกับวรรณกรรม มีเสิ่นรุ่ยซู หม่ากว่างเจี๋ย แล้วก็ซูอวิ๋นจับคู่แสดงด้วยกัน"

"ก็คือทั้งสามคนนี้จะตระเวนเที่ยวไปทั่วประเทศ พูดคุยสำรวจวัฒนธรรมประเพณีท้องถิ่น คุยเรื่องเกี่ยวกับวรรณกรรมกัน"

แน่นอนว่าลู่ชิงเฟิงไม่มีความคิดจะปฏิเสธ ตอบตกลงในทันที

"เรื่องนั้นไม่มีปัญหาครับ แต่สัญญากับบริษัทเอเจนซีเดิมของผมจะหมดอายุเดือนกรกฎาคม ก่อนหน้านั้นถ้าไปออกรายการวาไรตี้จะถือว่าผิดสัญญา"

นี่กับรายการสัมภาษณ์เป็นคนละเรื่องกัน

รายการสัมภาษณ์ไม่มีค่าตอบแทน แต่การไปออกรายการวาไรตี้จะมีค่าตัว

ช่องทางที่ถูกต้องคือต้องให้บริษัทเอเจนซีมาคุยรายละเอียดการร่วมรายการกับทีมงาน

ไม่อย่างนั้นจะถือเป็นการรับงานนอกส่วนตัว และอาจถูกฟ้องร้องได้

"งั้นก็ไม่มีปัญหา รายการนี้กำหนดแขกรับเชิญเฉพาะกิจช่วงสองสามตอนแรกไว้หมดแล้ว ถ้าเธอไปร่วม ก็น่าจะเป็นหลังพ้นเดือนนี้ไปแล้วเหมือนกัน"

หยางซิ่วซิ่วเอ่ย

หลังจากตกลงเรื่องนี้เรียบร้อย หยางซิ่วซิ่วก็กลับไป

มุมปากของลู่ชิงเฟิงยกขึ้น เผยรอยยิ้มอย่างมีความสุข

นี่มันง่วงนอนแล้วเจอยัดหมอนให้ชัด ๆ

จังหวะที่จะเปิดเผยหน้าตาจึงมีแล้วเช่นกัน

แบบนี้ก็เรียกว่าทุกอย่างพร้อมสรรพ ขาดแค่ลมบูรพาเท่านั้น

ค่ำคืนวันต่อมา แสงไฟนีออนเริ่มสว่างไสว จัตุรัสกลางเมืองคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

ตรงมุมหนึ่งของจัตุรัส จางซินโย่ว เน็ตไอดอลโต่วอินกำลังไลฟ์สดอยู่เหมือนเช่นเคย

อุปกรณ์รอบตัวเขามีไม่น้อย นอกจากมือถือสำหรับไลฟ์ ไมโครโฟนตั้งพื้น ลำโพง รวมไปถึงไฟเสริมด้านหน้าก็มีครบทุกอย่าง

ขนาดความดังระดับเขา ไม่ใช่การลุยเดี่ยวมานานแล้ว เบื้องหลังมีทีมงานคอยสนับสนุนอยู่ทีมหนึ่ง

เน็ตไอดอลในปัจจุบันพ้นยุคที่เติบโตแบบตามมีตามเกิดและอาศัยแค่ความสามารถส่วนตัวเพื่อจะดังไปแล้ว

อัลกอริทึม กลไก บ่อทราฟฟิก การดันฟีด อัตราการรั้งคนดู การวิเคราะห์ข้อมูลต่าง ๆ และคำชี้แนะ

บริษัท MCN มีกระบวนการครบวงจรคอยคุ้มกันและผลักดันเน็ตไอดอลในสังกัด

ดังพลุแตกต้องพึ่งดวง แต่ดังพอประมาณนั้นพึ่งการบริหารจัดการของบริษัทล้วน ๆ

ด้วยการพึ่งพาข้อมูลวิเคราะห์ผู้ใช้งานของแพลตฟอร์ม MCN จึงสามารถกำหนดทิศทางการพัฒนาของเน็ตไอดอลตามโปรไฟล์ผู้ใช้งานได้

นี่คือความได้เปรียบที่คนทำเดี่ยว ๆ ไม่มีทางเทียบได้