ตอนที่ 92 ตัวตนถูกขุดคุ้ยแล้ว

ด้วยกระแสความร้อนแรงของบทความเรื่อง "ไข่" ทำให้สมาชิกบอร์ดจำนวนไม่น้อยตามมาอ่านถึงที่นี่

เทียนตี้อู๋ฉางไม่ได้พูดยืดเยื้อ ในกระทู้เริ่มปล่อยสิ่งที่ตนเองค้นพบออกมา

"ขอชี้แจงสถานการณ์ก่อนนะครับ ตัวผมเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์ไส้แห้งคนหนึ่ง พอหาเงินประทังชีวิตไปวันๆ ได้เท่านั้น

ก่อนจะมาเขียนนิยายออนไลน์ ก็เคยมีใจรักในวรรณกรรม ส่งต้นฉบับไปตามนิตยสารหลายเล่ม ผลลัพธ์เป็นยังไงไม่ต้องบอกทุกคนก็น่าจะรู้

ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังรักษานิสัยการอ่านนิตยสารวรรณกรรมเอาไว้

เกริ่นนำจบแล้ว ตอนนี้เรามาเข้าประเด็นหลักกันเลย รูปภาพแปะไว้ข้างล่างนี้นะครับ"

"[รูปภาพ

รูปภาพ]"

ทั้งหมดมีสองรูป เป็นรูปเล่มจริงของนิตยสาร "สืบสวนกาลเวลา"

รูปหนึ่งเป็นหน้าปก อีกรูปหนึ่งเป็นเนื้อหาข้างในเล่ม

พอกดขยายดูก็จะเห็นว่า ผู้เขียนบทความนี้ลงชื่อไว้ชัดเจนว่าลู่ชิงเฟิง

"ใช่ครับ อย่างที่ทุกคนเห็น คนเขียนที่ผมเริ่มติดตามตั้งแต่แรก ก็เริ่มมาจากนิตยสาร 'สืบสวนกาลเวลา' ฉบับเดือนพฤษภาคมนี่แหละ

ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผลรอบแรกของการประกวดเรียงความแนวคิดใหม่ออกมาพอดี เรื่อง 'เฮ้ย ออกมาเดี๋ยวนี้' ทุกคนก็น่าจะเคยอ่านกันมาแล้ว

ตอนนั้น ในเว็บบอร์ดของ 'สืบสวนกาลเวลา' ก็มีคนสงสัยเหมือนกันว่าสองคนนี้จะเป็นคนคนเดียวกันหรือเปล่า แต่เพราะแนวทางงานเขียนมันต่างกันเกินไป ทุกคนเลยคิดว่าไม่ใช่"

"หลังจากนั้นในเว็บบอร์ดยังเกิดเรื่องขึ้นอีกสองสามอย่างที่ช่วยยืนยันข้อสันนิษฐานของผม เรื่องนี้เดี๋ยวผมค่อยเล่าทีหลังนะครับ"

"แล้วก็มาถึงเดือนนี้ ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับ 'โลกไซไฟ' แต่ก่อนหน้านั้นแค่วันเดียว 'เหมิงหยา' ก็เพิ่งออกฉบับใหม่มาเหมือนกัน ทุกคนลองดูครับ

รูปภาพ"

รูปนี้เป็นหน้าโฆษณาประชาสัมพันธ์ผลงานใหม่ของลู่ชิงเฟิงในหน้าแรกของ "เหมิงหยา" พอดี

"ดังนั้น พอผมเห็นหน้าประชาสัมพันธ์นี้ ผมก็เลยไปค้นเรื่องการประกวดถ้วยรางวัลวรรณกรรมเป่ยต้าต่อ ใครที่สนใจว่างานนี้ทรงเกียรติและมีน้ำหนักแค่ไหนก็ลองไปค้นกันเองได้นะครับ ผมจะพูดเฉพาะสิ่งที่ผมค้นพบ

ทุกคนดูบทความนี้สิครับ"

เทียนตี้อู๋ฉางแปะรูปบทความ "อุ่นแสงจันทร์สักกาไว้แกล้มสุรา" เพิ่มเข้ามาอีก

"บทความนี้ผมก็อ่านแล้ว สำนวนภาษาสละสลวยจนผมไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยาย ที่สำคัญคือกลิ่นอายแห่งความสงบแบบเซนในตัวอักษร

ผมมีเหตุผลให้เชื่อว่า ก่อนจะเขียนเรื่อง 'ไข่' และบทความนี้ คนเขียนน่าจะได้อ่านหนังสือที่เกี่ยวกับศาสนาพุทธมาแน่ๆ

ในบทความถึงได้มีแนวคิดเชิงปรัชญาที่คล้ายคลึงกับพุทธศาสนาแบบนี้"

"เอาล่ะครับ พออ่านมาถึงตรงนี้ ผมเชื่อว่าทุกคนก็น่าจะเริ่มสงสัยใคร่รู้ในตัวนักเขียนคนนี้เหมือนกับผมแล้วใช่ไหมล่ะ"

ที่ชั้นความคิดเห็นนี้มีคนเข้ามาแสดงความเห็นกันเพียบ

"เชี่ย จขกท. โคตรละเอียด ไปสังเกตเห็นได้ยังไงวะเนี่ย"

"รีบอัปต่อเร็ว นอนไม่หลับแล้วโว้ย"

ไม่ใช่แค่นั้น ในขณะที่เทียนตี้อู๋ฉางกำลังโพสต์กระทู้อย่างต่อเนื่อง ระหว่างทางก็เริ่มมีคนเข้ามาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันไม่น้อย

"ดูมาถึงตอนนี้ ฉันเพิ่งสังเกตเห็นเรื่องหนึ่ง นักเขียนคนนี้ยังเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายอยู่นี่หว่า"

"ใช่ การประกวดเรียงความแนวคิดใหม่กลุ่ม A เป็นของเด็ก ม.5 กับ ม.6"

"เด็กสมัยนี้มันจะเก่งกาจเหนือมนุษย์กันเกินไปแล้วมั้ง?"

กระทู้ของเทียนตี้อู๋ฉางยังคงดำเนินต่อไป

"โอเคครับ ตอนนี้เรามาลองรวบรวมประเภทวรรณกรรมและผลงานของลู่ชิงเฟิงที่เรารู้จักกันในตอนนี้ดูหน่อย

ไซไฟ: 'ไข่', 'เฮ้ย ออกมาเดี๋ยวนี้'

สืบสวนสอบสวน: 'X ล่องหน', 'แอบมองสีน้ำเงินของบลู'

วัยรุ่น: 'เธอคือ... ไอ้สาวในฝันของผม'

ความเรียง: 'อุ่นแสงจันทร์สักกาไว้แกล้มสุรา'"

"อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ผมขอถามทุกคนสักข้อ ผลงานเปิดตัวเรื่องแรกของลู่ชิงเฟิงคือเรื่องไหน?"

ด้านล่างมีความคิดเห็นตอบกลับมา

"ถ้าดูตามไทม์ไลน์ ก็น่าจะเป็นเรื่อง 'เฮ้ย ออกมาเดี๋ยวนี้' นะ"

"ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน"

"ต้องมีเงื่อนงำอะไรแน่ๆ ไม่งั้น จขกท. ไม่ถามแบบนี้หรอก"

"รีบบอกมาสิ รีบพูด อย่ามามัวลีลาอยู่เลย"

"เอาล่ะครับ ตอนนี้ขอเฉลยคำตอบ คำตอบก็คือ 'สาวน้อยไม้ขีดไฟ' กับ 'ลูกเป็ดขี้เหร่' ครับ

55555 งงเป็นไก่ตาแตกกันเลยใช่ไหมล่ะครับ"

ความคิดเห็นที่ตอบกลับมาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม แต่ก็มีบางคนที่ดูจากชื่อเรื่องแล้วรู้ว่าเป็นแนวนิทานเด็ก

"ถูกต้องแล้วครับ มันคือนิทานเด็ก

พอเห็นว่านักเขียนคนนี้เขียนงานข้ามแนวได้เยอะขนาดนี้ ผมก็รู้สึกว่าน่าสนใจสุดๆ เลยลองไปค้นหาในอินเทอร์เน็ตดู แล้วสิ่งที่ผมค้นเจอนั้น ทุกคนไม่มีทางจินตนาการออกแน่นอนครับ

เดี๋ยวผมจะค่อยๆ เล่าให้ทุกคนฟังทีละเรื่องนะครับ"

กระทู้นี้ทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดึงดูดผู้คนให้เข้ามาอ่านมากขึ้นทุกที จนแอดมินบอร์ดถึงกับตั้งเป็นกระทู้แนะนำไปเลย

"ก่อนจะเริ่ม ขอบอกทุกคนไว้ก่อนนะครับว่า 'ลู่ชิงเฟิง' นั้น นอกจากจะเป็นนามปากกาแล้ว ยังเป็นชื่อจริงของเขาด้วย"

"ผลงานที่เขาตีพิมพ์ครั้งแรกสุดก็คือนิทานเด็กสองเรื่องในนิตยสาร 'วรรณกรรมเยาวชน' ฉบับเดือนมีนาคมที่ผมเพิ่งพูดถึงไปนี่แหละครับ"

ใต้ข้อความนั้นยังมีรูปเนื้อหาของนิตยสารฉบับดังกล่าวแนบมาด้วย เพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งที่ตนพูดเป็นความจริง

"จากนั้นในเดือนเมษายนก็มีนิทานอีกสามเรื่อง พอถึงเดือนพฤษภาคม เขาก็เริ่มลงนิทานเรื่องยาวเรื่อง 'ชาร์ลีกับโรงงานช็อกโกแลต' ใน 'วรรณกรรมเยาวชน' เป็นตอนๆ"

"ผลงานก่อนหน้านี้ยังมีเบาะแสให้พอเดาได้ว่าเป็นคนเดียวกัน แต่นิทานพวกนี้คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นเขาแน่ๆ"

มีคนถามขึ้นมาใต้โพสต์

"เพราะผมมีหลักฐานครับ"

เทียนตี้อู๋ฉางตอบกลับ ก่อนจะโพสต์เล่าต่อ

"ทำไมผมถึงมั่นใจว่าเป็นคนคนเดียวกัน เชิญดูภาพพวกนี้ได้เลยครับ"

ภาพแคปหน้าจอชุดใหญ่ถูกทยอยโพสต์ลงมา

ในภาพมองเห็นโลโก้ช่องม่านม่านการ์ตูนชัดเจน เป็นภาพที่แคปมาจากรายการของช่องนั้น

ในรายการเป็นภาพพิธีกรกำลังสัมภาษณ์เด็กหนุ่มหน้าตาเหมือนนักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่ง

ด้านล่างมีซับไตเติลให้อ่านอย่างชัดเจนว่า เด็กหนุ่มคนนี้บอกว่าตนเองได้ส่งผลงานไปที่ 'สืบสวนกาลเวลา' และ 'โลกไซไฟ'

"ใช่แล้วครับ คนที่ถูกสัมภาษณ์ก็คือตัวจริงของลู่ชิงเฟิง และเขาก็ไปออกรายการในฐานะนักเขียนนิทานเด็ก

ถ้าแค่ชื่อเหมือนกันยังนับเป็นหลักฐานไม่ได้ บวกกับอันนี้เข้าไปก็น่าจะพิสูจน์ได้ชัดเจนพอแล้วใช่ไหมครับ"

บรรดาผู้คนที่มุงอ่านมาถึงตรงนี้ ความสงสัยใคร่รู้เริ่มคลี่คลาย แต่ความทึ่งในใจกลับผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"แบบนี้ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นักเขียนอัจฉริยะชัดๆ"

"นี่มันผู้มีพรสวรรค์ด้านการเขียนมาแต่กำเนิดหรือยังไง"

"ช่วยไม่ได้ คนมีพรสวรรค์มันก็ทำอะไรตามใจชอบได้แบบนี้แหละ"

"พรสวรรค์ระดับนี้ผมอิจฉาจริงๆ ว่ะ แค่มัธยมปลายเองนะ ภาษาเปี่ยมไปด้วยไหวพริบขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าโตไปเรื่อยๆ จะเก่งขนาดไหน"

"จะเป็นยังไงได้อีกล่ะ ก็เป็นมหากวีร่วมสมัยน่ะสิ"

"ทุกคนอย่าเพิ่งตกใจไปครับ ถ้าแค่ถึงตรงนี้มันก็เป็นเพียงการแจ้งเกิดของนักเขียนอัจฉริยะคนหนึ่งเท่านั้น จุดพีคที่แท้จริงมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก"

กระทู้มาถึงตรงนี้ ยังไม่จบแค่นั้น

เทียนตี้อู๋ฉางหย่อนระเบิดลูกใหญ่ลงมาอีกลูก

"ก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นนักเขียน ทุกคนไม่มีทางคิดออกแน่นอนว่า แท้จริงแล้วเขาเคยเป็นไอดอลมาก่อน!!!"

เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมารัวๆ บ่งบอกว่าในเวลานี้ ทุกคนตกอยู่ในอาการเหวอไปตามๆ กัน

"ตอนแรกสุดที่ผมค้นเจอเรื่องพวกนี้ผมก็ปฏิกิริยาเดียวกับพวกคุณนี่แหละครับ แต่ความจริงมันเป็นแบบนี้จริงๆ"

เทียนตี้อู๋ฉางปล่อยไฟล์รูปภาพและข้อมูลออกมาเป็นจำนวนมาก

ทั้งหมดเป็นสื่อโปรโมตต่างๆ บนอินเทอร์เน็ตสมัยที่ลู่ชิงเฟิงยังเป็นไอดอล

ตั้งแต่การเดบิวต์แรกเริ่ม เอ็มวีเพลง การร้องเต้นบนเวที ไปจนถึงการออกรายการ และการตามกรี๊ดอย่างคลั่งไคล้ของเหล่าแฟนคลับ

เรื่อยไปจนถึงข่าวฉาวที่ผุดขึ้นมาไม่หยุด และข่าวคราวเรื่องภาพลักษณ์พังทลายอย่างละเอียดละออ

คนที่มุงดูอยู่พากันฮือฮาขึ้นมาทันที

"เชี่ย พล็อตหักมุมแบบนี้กูคิดไม่ถึงเลยว่ะ"

"อะไรวะเนี่ย จากไอดอลแนวเติบโตไปด้วยกันในวงการเฉพาะกลุ่ม สู่การพลิกบทบาทอย่างสง่างามกลายมาเป็นนักเขียนดาวรุ่ง พล็อตเรื่องจะเบียวเกินไปแล้ว"

"ตอนเป็นไอดอลก็อวยตัวเองว่าเป็นเด็กหัวกะทิ สุดท้ายโดนแฉว่าผลการเรียนห่วยแตกสิ้นดี แล้วตอนนี้จะมาบอกว่าบทความพวกนี้เขาเขียนเองเหรอ ทำไมกูถึงไม่เชื่อเลยสักนิดวะ"

"พี่ชายเมนต์บนอย่าเพิ่งมองอะไรสุดโต่งเกินไป ผลการเรียนกับการสร้างสรรค์งานวรรณกรรมมันคนละเรื่องกัน ตอนนั้นกัวรุ่ยซูสอบเกาเข่าตกตั้งกี่รอบ ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เขาเป็นมหากวีร่วมสมัยในตอนนี้นี่"

"ทุกคนใจเย็นๆ มีเหตุผลกันหน่อย ไปค้นหาเรื่องถ้วยรางวัลวรรณกรรมเป่ยต้าดูก่อนค่อยมาปล่อยอารมณ์เถอะ ผมคิดว่าเจ้าของกระทู้โพสต์เรื่องนี้ไม่ได้มีเจตนามาตั้งข้อสงสัยในตัวนักเขียนหนุ่มคนนี้หรอก"

"ทุกท่านดูเนื้อหาที่ผมจะโพสต์ต่อจากนี้ก่อน แล้วค่อยสรุปกันดีกว่าครับ"

เทียนตี้อู๋ฉางโพสต์รูปภาพลงมาอีกภาพหนึ่ง

นั่นคือวิดีโอสัมภาษณ์ของลู่ชิงเฟิงกับทางหนังสือพิมพ์เยาวชนแนวหน้าในตอนแรกสุด