ตอนที่ 53 จำต้องเชื่อ

ตามกฎเกณฑ์ก่อนหน้านี้ วันนี้ระบบจะไม่มอบหมายภารกิจ

เจียงเย่อาบน้ำเสร็จก็สั่งอาหารเดลิเวอรี นั่งกินกุ้งมังกรอย่างเอร็ดอร่อยพลางไถดูคลิปสั้นไปเพลิน ๆ

ค่ำคืนเริ่มดึกสงัด โคมระย้าในวิลล่าตระกูลเฉียวส่องแสงอบอุ่น พ่อและแม่ของเฉียวเหวินไป่เพิ่งเสร็จสิ้นการเดินทางอันยาวนานจากอังกฤษ ลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในห้องนั่งเล่น สายตาก็ถูกดึงดูดด้วยสิ่งของที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะน้ำชาทันที

"เหวินไป่ ของพวกนี้คืออะไรกันลูก" แม่ของเฉียวเหวินไป่วางกระเป๋าถือลง มองก้อนทองและเครื่องหยกทรงโบราณพวกนั้นด้วยความประหลาดใจ หนึ่งในนั้นมีกระบี่สัมฤทธิ์เล่มหนึ่งพิงเฉียงอยู่กับโซฟา ส่องประกายสีเขียวอมดำระยิบระยับใต้แสงไฟ

เฉียวเหวินไป่วิ่งถลาลงมาจากชั้นบน พูดอย่างตื่นเต้นว่า "พ่อครับแม่ครับ! นี่เป็นของขวัญที่จิ๋นซีฮ่องเต้พระราชทานให้ผม! วันนี้พวกเราข้ามมิติไปราชวงศ์ฉินแล้วได้เจอพระองค์มาด้วย!"

พ่อของเฉียวเหวินไป่ขมวดคิ้ว เคาะนิ้วลงบนจอกเหล้าเคลือบทองด้วยสีหน้าไม่เชื่อ "แกแอบเอาเงินไปผลาญเล่นอีกแล้วใช่ไหม"

"เรื่องจริงนะพ่อ!" เฉียวเหวินไป่ร้อนรนจนกระทืบเท้า "อาจาง อาโจว แล้วก็คนอื่น ๆ ก็ไปด้วยกันหมด! ทุกคนได้ของขวัญกันทั้งนั้น!"

แม่ของเฉียวเหวินไป่เอื้อมมือไปลูบหน้าผากลูกชายด้วยความกังวล "เด็กคนนี้เป็นไข้หรือเปล่าเนี่ย ทำไมถึงเพ้อเจ้อแบบนี้"

"ผมจะพิสูจน์ให้พ่อกับแม่ดูเดี๋ยวนี้แหละ!" เฉียวเหวินไป่คว้าโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดวิดีโอคอลหาจางหวยหมิงทันที

พ่อของเฉียวเหวินไป่สีหน้าเคร่งขรึมลง "ดึกดื่นป่านนี้ยังจะไปรบกวนประธานจางอีก แกนี่มัน..."

วิดีโอคอลเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว จางหวยหมิงปรากฏตัวบนหน้าจอในชุดคลุมอาบน้ำ

"อาจางครับ! ช่วยบอกพ่อกับแม่ผมทีว่า วันนี้พวกเราไปราชวงศ์ฉินมาจริง ๆ ใช่ไหมครับ!" เฉียวเหวินไป่หันโทรศัพท์ไปทางพ่อแม่

พ่อของเฉียวเหวินไป่กำลังจะอ้าปากกล่าวขอโทษ แต่กลับเห็นจางหวยหมิงพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง "ประธานเฉียว สิ่งที่เหวินไป่พูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมดครับ วันนี้พวกเราผ่านช่องทางพิเศษไปเยือนพระราชวังเสียนหยางในปี 218 ก่อนคริสตกาลมาจริง ๆ ไม่เพียงแต่ได้เข้าเฝ้าปฐมจักรพรรดิ แต่ยังได้เข้าร่วมงานเลี้ยงค่ำในวังหลวงของราชวงศ์ฉิน และได้รับพระราชทานรางวัลจากปฐมจักรพรรดิด้วยครับ"

พ่อและแม่ของเฉียวเหวินไป่อึ้งงันไป ทั้งสองคนตั้งสติไม่ทันไปชั่วขณะ

เฉียวเหวินไป่รีบพูดขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น "พ่อกับแม่เห็นหรือยัง ผมไม่ได้โกหกสักหน่อย"

พ่อของเฉียวเหวินไป่ยังคงไม่อยากเชื่อ ข้ามมิติไปยุคราชวงศ์ฉินเมื่อกว่าสองพันปีก่อนเนี่ยนะ นี่มันเรื่องตลกไร้สาระระดับโลกอะไรกัน

"ประธานจาง เจ้าลูกชายตัวดีของผมไปทำเรื่องอะไรไว้หรือเปล่าครับ" พ่อของเฉียวเหวินไป่ฝืนยิ้ม ถามหยั่งเชิงออกไป

จางหวยหมิงรู้ดีว่าเรื่องพรรค์นี้ยากที่จะทำให้คนเชื่อ เขาจึงหมุนกล้องไปอีกทาง เผยให้เห็นเครื่องทอง เครื่องเงิน และเครื่องหยกตามแบบฉบับราชวงศ์ฉินวางเรียงรายอยู่บนชั้นวางโบราณวัตถุ หากมองดูอย่างละเอียด ย่อมพบว่ามีที่มาจากแหล่งเดียวกันกับของเฉียวเหวินไป่ไม่มีผิดเพี้ยน

"ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวนะครับ ทั้งประธานโจว ประธานหลิน ประธานเจียง ประธานจ้าว และประธานหลี่ต่างก็ไปด้วยกันทั้งหมด"

ถึงพ่อของเฉียวเหวินไป่จะไม่เชื่อเพียงใด แต่เมื่อเห็นสีหน้าของจางหวยหมิงที่ไม่ได้ล้อเล่น รวมถึงสิ่งของบนชั้นวางโบราณวัตถุเบื้องหลัง ก็บีบให้เขาไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ

"นี่...นี่มันเป็นไปไม่ได้...หรอกมั้ง!" พ่อของเฉียวเหวินไป่จ้องมองก้อนทองและจอกเหล้าเคลือบทองที่เหมือนกับของที่บ้านตนไม่มีผิดเพี้ยนด้านหลังจางหวยหมิงบนหน้าจอ

จางหวยหมิงคิดแล้วคิดอีก บางเรื่องก็ปิดบังไว้ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นบ้านตระกูลเฉียวก็โชคดีที่ได้ลงเรือลำเดียวกันแล้ว "เมื่อคืนก่อน มีบ้านสิบหลังในหมู่บ้านของเราได้รับคำสั่งจากเบื้องบน..."

จางหวยหมิงบอกเล่าสะกิดเรื่องราวนั้นให้ฟังคร่าว ๆ

พอเขาเล่าจบ มีหรือที่พ่อและแม่ของเฉียวเหวินไป่จะไม่เข้าใจ

"สวรรค์!" แม่ของเฉียวเหวินไป่ยกมือขึ้นปิดปากกะทันหัน "ถ้าอย่างนั้นเหวินไป่...ลูกได้เจอจิ๋นซีฮ่องเต้จริง ๆ หรือ"

เฉียวเหวินไป่พยักหน้าอย่างตื่นเต้น รีบควักโทรศัพท์มือถือออกมาอวดรูปถ่ายคู่กับอิ๋งเจิ้ง จักรพรรดิผู้สวมมงกุฎเหมี่ยนหลิวในรูปดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอารมณ์โกรธ ขณะที่ลูกชายของพวกเขาเองยืนชูสองนิ้วอยู่ด้านหลัง

พ่อของเฉียวเหวินไป่ลุกขึ้นยืนกะทันหัน แล้วก็นั่งลง จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง พลางเดินไปเดินมาในห้องนั่งเล่น

ยักษ์ใหญ่ในแวดวงธุรกิจผู้ผ่านคลื่นลมมรสุมมาอย่างโชกโชนผู้นี้ เวลานี้กำลังพยายามทำใจยอมรับความจริงอันเหลือเชื่อตรงหน้า

สถานการณ์เช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่ที่บ้านตระกูลเฉียวเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นกับอีกสามครอบครัวเช่นเดียวกัน พ่อแม่ของทั้งสามครอบครัวก็เหมือนกับพ่อแม่ของเฉียวเหวินไป่ ตอนแรกไม่ยอมเชื่อ แต่เพราะมีพยานยืนยันอย่างพวกโจวซิ่งฝู แต่ละคนจึงเปลี่ยนจากไม่เชื่อกลายมาเป็นต้องเชื่ออย่างเลี่ยงไม่ได้

"ลูก ของพวกนี้พ่อขอเอาไปก่อนนะ" พ่อของเฉียวเหวินไป่หยิบก้อนทอง จอกเหล้าเคลือบทอง และหยกปี้ไปอย่างละหนึ่งชิ้น

"พ่อจะเอาไปไหนครับ"

พ่อของเฉียวเหวินไป่ไม่ได้ปิดบังสักนิด "เอาไปตรวจพิสูจน์"

คำพูดนี้เข้าหูเฉียวเหวินไป่ มันแปลชัดเจนว่าพ่อยังไม่เชื่อเขาอยู่ดี จึงพูดอย่างหงุดหงิดว่า "ถ้าพ่อคิดจะเอาของพวกนี้ไปตรวจหาอายุด้วยคาร์บอน-14 ละก็ ผมแนะนำให้พ่อเลิกคิดไปเลยดีกว่าครับ"

"ผมได้ยินลุงจางบอกว่า ของพวกนี้พวกเราเอากลับมาผ่านช่องทางข้ามมิติที่ไม่รู้จัก แปดเก้าส่วนในสิบส่วนคือมันไม่ได้ผ่านกาลเวลามาเลย ต่อให้พ่อเอาไปตรวจ ผลตรวจก็คงบอกว่ามีอายุแค่ไม่กี่ปี หรือไม่ก็อาจจะเพิ่งทำขึ้นเมื่อเดือนก่อนด้วยซ้ำ"

"พ่อตัดใจเถอะครับ พวกเรารู้กันเองว่าเป็นของแท้จากราชวงศ์ฉินก็พอ เก็บสะสมไว้เป็นงานศิลปะก็พอแล้ว"

พ่อของเฉียวเหวินไป่ยิ้มพลางว่า "ลองตรวจดูสักหน่อยก็ไม่ได้เปลืองแรงอะไรนี่"

"เอาเถอะครับ! พ่อสบายใจก็พอ" เฉียวเหวินไป่ไม่ห้ามอีก "พ่ออย่าทำของผมพังก็แล้วกัน ผมมีอยู่แค่นี้เองนะ"

"พ่อรู้ลิมิตน่า" พ่อของเฉียวเหวินไป่รับคำ จากนั้นก็กำชับต่อทันที "คราวหน้าที่ไกด์ชื่อเจียงเย่คนนั้นเปิดทัวร์อีก บอกพ่อทันทีเลยนะ"

เฉียวเหวินไป่รู้ว่าพ่อคิดจะทำอะไร จึงผายมือสองข้างออก "พ่อ พ่อก็อยากไปด้วยเหรอครับ"

ไม่รอให้พ่อตอบ เฉียวเหวินไป่ก็ชิงพูดขึ้นก่อนว่า "เรื่องนั้นไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่พ่อจะสมัครทันหรือเปล่านี่ไม่รู้เลยนะ ผมฟังจากอาไข่มา เหมือนว่าถ้าอยากไปทัวร์ของพี่เจียงจะมีเงื่อนไขอะไรบางอย่างอยู่ ไม่ใช่ใครสุ่มสี่สุ่มห้าก็ไปได้หรอกครับ"

"ไม่ว่าจะมีเงื่อนไขอะไร แค่อีกฝ่ายเปิดทัวร์เมื่อไหร่ ให้บอกพ่อทันทีก็พอ"

"ครับๆๆ รับรองว่าจะรีบบอกพ่อเป็นคนแรกเลย"

อย่างที่ว่ากันว่า 'ไม่มีความลับใดในโลกที่ปิดมิด' ข่าวคราวเรื่องการข้ามภพไปราชวงศ์ฉินจึงเริ่มแพร่สะพัดอย่างเงียบๆ ในแวดวงชนชั้นสูงกลุ่มเล็กๆ ของหางเฉิง

ผู้คนมากมายเมื่อได้ยินข่าว ปฏิกิริยาแรกก็คือไม่เชื่อ แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้มีคนแอบสืบหาข้อมูลอย่างลับๆ หรือยกเอาไปพูดคุยเป็นเรื่องแปลกประหลาดกับคนสนิทเป็นการส่วนตัว

ส่วนบนโลกอินเทอร์เน็ต เนื่องจากจางเทาไม่ได้ลงคลิปวิดีโอเพิ่มเติม ผลที่ตามมาก็คือกระแสค่อยๆ ซาลงไป

ในระหว่างที่เจียงเย่กำลังนอนหลับปุ๋ย เจียงไข่ก็ได้ทำ 'เรื่องใหญ่' ขึ้นมาเรื่องหนึ่ง

เจียงไข่ติดต่อเฉียวเหวินไป่กับจางหมิงฮุย แล้วปรึกษาหารือกัน โดยเตรียมที่จะดึงสมาชิกทุกคนที่เคยร่วมทัวร์ราชวงศ์ฉินของเจียงเย่เข้ากลุ่มเดียวกันทั้งหมด

เฉียวเหวินไป่กับจางหมิงฮุยบอกว่าไม่มีปัญหา ทั้งสามคนตกลงกันแล้วจึงเริ่มอธิบายสถานการณ์ในกลุ่มย่อยของตัวเอง เมื่อได้รับความยินยอมจากสมาชิกกลุ่มแล้ว ก็ทยอยดึงสมาชิกเข้ากลุ่มวีแชตกลุ่มใหม่เอี่ยม ชื่อกลุ่มคือ [คณะทัวร์ราชวงศ์ฉิน]

ส่วนกลุ่มย่อยเดิมที่เคยตั้งขึ้นมาก่อนหน้านี้ ก็ยังคงเก็บรักษาไว้เช่นเดิม

จางเทา: [สวัสดีเหล่ารุ่นน้องทุกคน! ผมชื่อจางเทา เป็นสมาชิกจากทัวร์กลุ่มหนึ่งครับ]

ในฐานะที่จางเทาเป็นเซียนท่องเน็ต พอออนไลน์ปุ๊บก็แนะนำตัวเองอย่างสนิทสนมเป็นกันเองทันที

ฟางเกาช่าง: [ผมชื่อฟางเกาช่าง จากกลุ่มสองครับ]

สื่อเสี่ยวยวี่: [สวัสดีตอนค่ำทุกคนค่ะ! ฉันชื่อสื่อเสี่ยวยวี่ มาจากกลุ่มสองเหมือนกันค่ะ]

……

เกิ่งชาง: [สวัสดีครับทุกคน! ผมชื่อเกิ่งชาง มาจากกลุ่มสามครับ]

เฉียวเหวินไป่: [เฉียวเหวินไป่ กลุ่มสามครับ]

……

แม้แต่บิ๊กบอสทั้งหกคนอย่างพวกจางหวยหมิงที่งานยุ่งมาก ก็ยังหาได้ยากที่จะเข้ามาทักทายในกลุ่มด้วยเช่นกัน