ตอนที่ 54 กลายร่างเป็นจอมอิจฉาตาร้อน

ภายในกลุ่มแชต [คณะทัวร์ราชวงศ์ฉิน]

เกิ่งชาง: [อั่งเปาวีแชต] ขอให้ร่ำรวย โชคดีมีชัย!

จางเทา: [เชี่ย! ผมคว้าได้ 288!]

ฟางเกาช่าง: [ผมได้ 316! นี่มันอะไรกันเนี่ย?]

จ้าวเหล่ย: [เดี๋ยวนะ ปกติอั่งเปามันตันที่ 200 ไม่ใช่เหรอ? ผมกดได้ตั้ง 276 แน่ะ!]

หลี่หลิน: [@เกิ่งชาง บอสครับ นี่คุณใช้เทคโนโลยีมนต์ดำอะไรเนี่ย?!]

เจียงไข่: [@จ้าวเหล่ย เรื่องในยุทธภพอย่าไปซักไซ้ให้มากความ!] (หมายเหตุ: วีแชตในโลกคู่ขนาน อย่าเอาไปเทียบกับความเป็นจริง)

หลี่หลิน: [เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้วครับ!]

ด้านหลังยังส่งสติกเกอร์รูปปิดปากตามมาด้วย

อู๋เสี่ยวสือ: [ความจนจำกัดจินตนาการของผม.jpg]

เจิ้งเฉิน: [ขอบคุณครับบอส! บอสใจป้ำมาก!]

เฉียวเหวินไป่เห็นเจ้าหมาเกิ่งชางมือไวดั่งพายุ พลันไม่ยอมน้อยหน้า ทั้งสามคนแทบจะส่งอั่งเปาสุ่มดวงออกมาพร้อมๆ กัน

เฉียวเหวินไป่: [อั่งเปาวีแชต] ช้าหมดอดนะ

อูเจี๋ย: [อั่งเปาวีแชต] เข้ามาแย่งกันได้เลย

เฝิงอีหมิง: [อั่งเปาวีแชต] มาสุ่มดวงกันหน่อย

สื่อเสี่ยวยวี่: [ฉันคว้าซองของบอสเฉียวได้ 333 ค่ะ!]

จ้าวเหล่ย: [ซองของคุณชายอูผมได้ 412!]

หลี่จวิน: [ซองของคุณชายเฝิงได้ 266! วันนี้มันวันดีอะไรกันเนี่ย!]

หลิวเจิ้นตง: [เหล่าเทพกลุ่มสามโคตรรวยเลย นับถือๆ!]

สมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองมองดูอั่งเปาซองโตที่ตัวเองกดได้ รู้สึกเหมือนถูกความสุขก้อนมหึมาฟาดเข้าใส่อย่างจังจนมึนงงไปหมด

ขณะที่พวกเขาคิดว่าหมดแล้ว ทันใดนั้น อั่งเปาอีกหกซองก็เด้งขึ้นมาติดๆ กัน

จางหวยหมิง: [อั่งเปาวีแชต] ของขวัญแรกพบ!

หลินหรู: [อั่งเปาวีแชต] ค่าชานมจ้า!

จ้าวหง: [อั่งเปาวีแชต] วัดดวงกัน!

โจวซิ่งฝู: [อั่งเปาวีแชต] โชคลาภมาเยือน!

เจียงอี้จวิน: [อั่งเปาวีแชต] เลี้ยงกาแฟพวกคุณครับ!

หลี่ชิ่งอี: [อั่งเปาวีแชต] สมานฉันท์กลมเกลียว!

ในกลุ่มแชตเดือดพล่านขึ้นมาทันที สมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองรีบกดแย่งกันอย่างว่องไวเพื่อดูว่าดวงของตัวเองเป็นอย่างไร

หวังไห่เฟิง: [ซองของบอสจางผมคว้ามาได้ 499!!!]

จางหมิงฮุย: [ผมได้จากซองของบอสหลินมา 388!]

หลี่เจี้ยนกั๋ว: [ซองของบอสจ้าวได้ 521! ผมรักเลย!]

ฟางเกาช่าง: [ซองโชคลาภของบอสโจวผมกดได้ 666!]

อู๋เสี่ยวสือ: [ผมได้จากอั่งเปาของบอสเจียงตั้ง 888!!! ฮ่าๆๆ ดูท่าปีนี้ผมจะเฮงๆ รวยๆ แน่]

เจิ้งเฉิน: [ซองสุดท้ายของบอสหลี่ผมได้แค่ 76 เอง ฮือๆๆ ร้องไห้แป๊บ]

หลี่ชิ่งอีส่งอั่งเปาแบบเจาะจงผู้รับให้เจิ้งเฉินโดยตรงทันที

เจิ้งเฉินเปิดอั่งเปาออกดู ตัวเลขแปดห้าตัวที่ปรากฏทำเอาเขาตกตะลึงจนตาค้าง

จากนั้น ในกลุ่มก็เต็มไปด้วยสติกเกอร์ "บอสสายเปย์" ที่ถูกส่งรัวจนล้นจอ

สมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองแย่งจนมือหงิก ขณะที่บิ๊กบอสทั้งหกคนของกลุ่มสามไม่ได้แย่งอั่งเปาแม้แต่ซองเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ

เจียงไข่เห็นสมาชิกกลุ่มสามได้หน้ากันใหญ่ ตัวเขาก็เริ่มทนไม่ไหวขึ้นมาบ้าง

เขาแอบส่งคลิปวิดีโอคลิปหนึ่งลงในกลุ่มเงียบๆ ในคลิปเผยให้เห็นเครื่องทอง เครื่องเงิน หยก และเครื่องสำริดโบราณตามแบบฉบับราชวงศ์ฉินวางเรียงรายอยู่

พอกดส่งวิดีโอเสร็จ เขาก็พิมพ์ประโยคหนึ่งลงในกลุ่มด้วยน้ำเสียงกวนประสาท

เจียงไข่: [ฮี่ๆ ทั้งหมดนี้เป็นของขวัญขอบคุณที่พี่เจิ้งมอบให้ผมเอง]

จางเทา: [?????]

หลี่หลิน: [หา อะไรนะ?!!]

ฟางเกาช่าง: [เชี่ย เชี่ย เชี่ย!!]

เจิ้งเฉิน: [อ๊ากกกก! ผมก็อยากได้บ้าง]

สื่อเสี่ยวยวี่: [ฉันกลายร่างเป็นต้นมะนาวเปรี้ยวจี๊ดไปแล้วค่ะ]

หลังจากสมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองหายตกตะลึงในตอนแรก ต่างก็พากันส่งข้อความรัวสนั่นกลุ่ม สารพัดสติกเกอร์อิจฉาตาร้อนถูกกระหน่ำส่งเข้ามาแบบไม่ยั้ง

สี่ทายาทเศรษฐีอย่างเฉียวเหวินไป่ อูเจี๋ย เฝิงอีหมิง และเกิ่งชางหรือจะทนไม่โอ้อวดได้ จึงรีบตามมาติดๆ ทันควัน

แต่ละคนต่างกระตือรือร้นอวดภาพถ่ายกันยกใหญ่

เฉียวเหวินไป่: [มังกรปฐมพระราชทานให้]

อูเจี๋ย: [ผมบอกว่าไม่เอา แต่พี่เจิ้งก็คะยั้นคะยอจะให้จนได้ ช่วยไม่ได้ เลยต้องจำใจรับไว้แหละนะ]

เฝิงอีหมิง: [ท่านมังกรปฐมใจดีเกินไปแล้ว ยังแกะสลักตราประทับประจำตัวให้พวกเราด้วย สวยใช่ไหมล่ะ.jpg!]

เกิ่งชาง: [ของขวัญตอบแทนที่พี่เจิ้งมอบให้พวกนั้นไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญที่สุดคือผมมีรูปถ่ายคู่กับพี่เจิ้ง แถมยังได้จับพระหัตถ์พี่เจิ้งด้วย]

ทันทีที่เกิ่งชางส่งข้อความนี้ออกมา สมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองก็สติแตกกันไปโดยสมบูรณ์

จางเทา: [อ๊ากกกกกกกกก!!! ผมจะบ้าตาย อิจฉาจนจะเป็นบ้าแล้วโว้ย!!!]

จางหมิงฮุย: [น้ำตาแห่งความอิจฉาไหลริน]

สื่อเสี่ยวยวี่: [ฮือๆๆ ฉันก็อยากจับมือท่านมังกรปฐมบ้างเหมือนกัน อยากจับบ้างอะ~~]

แม้บรรดาบอสใหญ่ทั้งหกคนจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่คนในกลุ่มทุกคนต่างรู้ดีว่าพวกเขาต้องได้รับของขวัญตอบแทนจากจิ๋นซีฮ่องเต้ และได้จับพระหัตถ์ของท่านมังกรปฐมแล้วแน่ๆ

แต่ละคนต่างอิจฉาตาร้อนจนตัวแทบระเบิด แม้จะมองดูเงินในกระเป๋าที่เพิ่มขึ้นมาหลายพัน หรือกระทั่งเป็นหลักหมื่นหยวน ก็ยังไม่อาจหยุดยั้งต่อมอิจฉาที่กำลังพวยพุ่งอยู่ในใจได้เลย

เงินแค่นี้เมื่อเทียบกับพี่เจิ้งแล้ว เทียบกันไม่ติดแม้แต่น้อย

ขณะที่สมาชิกลูกทัวร์ทั้งกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองกำลังตาร้อนผ่าว เฉียวเหวินไป่ก็เอ่ยคำพูดเปิดอกออกมาประโยคหนึ่ง

เฉียวเหวินไป่: [ที่จริงครั้งนี้ที่พวกเราสี่คนได้ของขวัญตอบแทนจากท่านมังกรปฐม ต้องขอบคุณอาไข่เลยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะเขารบเร้าให้พวกเราพกของขวัญพวกนั้นไปถวายท่านมังกรปฐม พวกเราก็คงไม่ได้โชคดีขนาดนี้หรอก]

เกิ่งชางกล่าวสนับสนุนตาม: [จริงด้วยๆ ต่อไปนี้คงต้องเรียกอาไข่ว่าพี่ไข่แล้วล่ะ]

เมื่อก่อนที่เรียกเจียงไข่ว่าพี่ไข่นั้น ล้วนเป็นเพียงการล้อเล่นหยอกล้อกัน

แต่หลังจากผ่านเรื่องนี้ไป พวกเขากลับอยากเรียกอีกฝ่ายว่าพี่ไข่จากใจจริง

เฝิงอีหมิง: [พวกเราได้อานิสงส์จากพี่ไข่ แต่พวกลุงจางทั้งหกคนนั้นไม่เหมือนกันเลย พวกเขาเชื่อไกด์เจียง ฟังคำพูดของไกด์เจียง นี่แหละถึงกลายเป็นผู้ชนะตัวจริง ท่านมังกรปฐมพอพระทัยกับของขวัญที่พวกลุงจางถวายมากเลยนะ]

พอคำพูดนี้ออกมา สมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองในกลุ่มแชตก็เงียบกริบไปในทันที

ตอนไกด์เจียงบอกว่าจะพาไปราชวงศ์ฉิน พวกเขานั้นไม่มีใครเชื่อเลยสักคนเดียว

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเงียบลง อูเจี๋ยก็หัวเราะพลางเอ่ยขึ้นมา: [อย่าเพิ่งท้อสิ ลองถามไกด์เจียงดูหน่อยว่าเมื่อไหร่หรือมีโอกาสที่พวกคุณจะได้ไปราชวงศ์ฉินอีกไหม?]

หลิวเจิ้นตง: [ผมฟังจากน้ำเสียงของไกด์เจียง หลังจากนี้ถ้าจะไปราชวงศ์ฉินล้วนมีเงื่อนไขทั้งนั้น]

จางเทา: [ใช่แล้วครับ! ดูเหมือนว่าเคยไปแล้วครั้งหนึ่ง จะไปครั้งที่สองไม่ได้]

อูเจี๋ย: [นี่มันก็แค่การคาดเดาของพวกคุณทั้งนั้น สู้มานั่งเดาสุ่มตรงนี้ สู้ถามไกด์เจียงตรงๆ เลยไม่ดีกว่าหรือ]

อู๋เสี่ยวสือ: [คุณชายอูพูดมีเหตุผล]

สมาชิกกลุ่มหนึ่งและกลุ่มสองในกลุ่มแชตต่างพร้อมใจกันแท็กเจียงเย่กันพรึ่บพรั่บ

เจียงเย่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมา ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะหัวเตียงดังรัวไม่หยุด

เขาเอาผ้าขนหนูคลุมศีรษะ สวมเพียงกางเกงขาสั้นตัวใหญ่ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

เมื่อเห็นข้อความ 99+ ในกลุ่มใหม่ เขาก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งหัว

พวกนี้คุยกันเก่งชะมัด!

เจียงเย่กดเข้าไปดูในกลุ่มแชต พลางเห็นข้อความ @เจียงเย่ เรียงกันเป็นพรืด หลังจากอ่านเนื้อหาที่พวกเขาถามอย่างละเอียดแล้ว ตัวเขาในใจก็ผายมือทั้งสองข้างออกด้วยสีหน้าจนปัญญา

คำถามที่พวกนี้ถามลึกซึ้งเกินไป ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน!

เจียงเย่จึงถามระบบไปตรงๆ

[เจ้าลูกระบบ หลังจากนี้พวกเขายังมีโอกาสไปเที่ยวราชวงศ์ฉินอีกไหม?]

เจียงเย่ถามดูเล่นๆ โดยไม่หวังว่าระบบจะตอบกลับมา ผลปรากฏว่าเจ้าลูกระบบดันตอบกลับมาจริงๆ

[มี]

คำสั้นๆ เพียงคำเดียว ไม่เพียงแต่ทำให้เจียงเย่มีความมั่นใจในใจ แต่ยังทำให้คนในกลุ่มสบายใจได้ด้วย

เจียงเย่ล็อกอินเข้ามาในแชต

เจียงเย่: [วางใจได้ มีโอกาสแน่นอนครับ]