ตอนที่ 58 จัดซื้อเสบียง

เจียงเย่สะพายเป้สีดำ มุ่งหน้าไปยังตลาดสดหนานหู

พอถึงตลาดสด เขาก็หาพบร้านขายข้าวสารและน้ำมันพืชของป้าอู๋เสี่ยวสือตามที่อยู่ที่ได้มา

"จะรับอะไรดีจ๊ะ" ป้าของอู๋เสี่ยวสือเอ่ยถาม

เจียงเย่บอกจุดประสงค์ของตน "ผมมาหาหยางฟางครับ"

แม่ของหยางฟางได้ยินว่ามาหาลูกสาวตัวเองก็กวาดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจดเท้า แล้วยิ้มพลางตะโกนเรียกเข้าไปข้างใน "ฟางฟาง มีคนมาหาแน่ะ"

หยางฟางเลิกม่านเดินออกมาจากห้องด้านใน มือยังคงถือโทรศัพท์มือถือไว้แน่น

สายโทรศัพท์สุดพิลึกพิลั่นจากอู๋เสี่ยวสือผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ปลุกเธอให้ตื่นเต็มตาจนความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง

เธอพินิจดูชายหนุ่มสะพายเป้ดำตรงหน้า "ฉันหยางฟางค่ะ คุณคือ...?"

"เจียงเย่ครับ" วินาทีที่เขาบอกชื่อ สีหน้าของหยางฟางก็เผยแวว 'ที่แท้ก็นายเองสินะ' ออกมาทันที

"ได้ยินว่าคุณพาฉันไปเที่ยวราชวงศ์ถังได้เหรอคะ" หยางฟางถามตรงเข้าประเด็น มุมปากยกยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

"ใช่ครับ มณฑลทหารอันซี" สิ้นเสียงของเจียงเย่ เขาก็เห็นแววตาของหยางฟางฉายความรู้สึก 'ต้มตุ๋นจริง ๆ ด้วย' แวบขึ้นมา

ไม่รอให้หยางฟางได้อ้าปากพูด เจียงเย่ก็เปลี่ยนเรื่องทันควัน "วันนี้ผมจะสั่งแป้งสาลีห้าสิบกระสอบ ข้าวสารห้าสิบกระสอบ น้ำมันพืชสิบลังครับ"

หยางฟางชะงักไป "คะ?"

"ส่งไปที่บริษัททัวร์อี๋เย่ภายในวันนี้นะครับ" เจียงเย่ควักโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนคิวอาร์โค้ดรับเงิน "มัดจำจ่ายสามสิบเปอร์เซ็นต์ ของส่งถึงแล้วจะจ่ายส่วนที่เหลือทั้งหมดให้ครบครับ"

หยางฟางมองคนตรงหน้า สมองแทบจะประมวลผลไม่ทันจนซีพียูแทบไหม้

สมัยนี้แก๊งต้มตุ๋นลงทุนหนักขนาดนี้เลยเหรอ

"ขอถามหน่อยเถอะค่ะ คุณซื้อเสบียงเยอะขนาดนี้ไปทำไม"

"เอาไปให้กองทัพอันซีครับ"

หยางฟางคิดว่าเขาบ้าไปแล้วจริง ๆ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ทว่าหัวเราะไปได้ไม่ทันไร เธอก็สังเกตเห็นว่าชายหนุ่มหน้าตาหมดจดตรงหน้ามีสีหน้าจริงจัง ไม่มีแววล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย

ชั่วขณะนั้นเธอเกิดความรู้สึกแวบหนึ่งว่า สิ่งที่คนตรงหน้าพูดอาจจะเป็นเรื่องจริง

เขาจะส่งเสบียงไปให้กองทัพอันซีจริง ๆ

แต่สติก็เตือนเธอว่า มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน!

กองทัพอันซี นั่นคือคนโบราณเมื่อพันสองร้อยกว่าปีก่อนเลยนะ

หยางฟางโดนสีหน้าเคร่งขรึมของเขาทำเอาเริ่มไม่มั่นใจ "คุณเอาจริงเหรอคะ"

เจียงเย่พยักหน้า "กองทัพอันซีกำลังจะขาดเสบียงแล้วครับ"

กองทัพอันซีในปี ค.ศ. 789 กำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขันที่ไร้คนช่วยหนุนหลังและใกล้จะล่มสลายเต็มที

"ทั้งหมดเท่าไรครับ" เจียงเย่มีของต้องซื้ออีกเยอะ จึงไม่มีเวลามาคุยยืดยาวกับเธอ

หยางฟางถูกเร่งให้คิดเงิน จึงหยิบเครื่องคิดเลขขึ้นมากดคำนวณแล้วแจ้งยอดออกไป

เจียงเย่จ่ายเงินมัดจำไปสามสิบเปอร์เซ็นต์

หยางฟางได้ยินเสียงแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชี ในใจก็อดพึมพำสงสัยไม่ได้อีกครั้ง

พอจัดการเรื่องนี้เสร็จ เจียงเย่จึงพูดต่อ "อู๋เสี่ยวสือน่าจะเล่าให้คุณฟังแล้วว่าเขาเคยไปราชวงศ์ฉินกับผมมาแล้ว"

หยางฟางพยักหน้า

"บางครั้ง บางเรื่องมันอาจจะฟังดูแฟนตาซีและเหลือเชื่อมาก แต่ทำไมไม่ลองดูหน่อยล่ะครับ ไม่แน่มันอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้"

เจียงเย่เปิดโทรศัพท์ ค้นหาโต่วอินของจางเทาแล้วยื่นให้อีกฝ่ายดู

"นี่คือลูกทัวร์กลุ่มแรกที่ไปเที่ยวราชวงศ์ฉินกับผมครับ"

หยางฟางดูคลิปวิดีโอ แล้วก็เงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้า

"อู๋เสี่ยวสือบอกผมว่าคุณเป็นหมอ"

หยางฟางไม่นึกว่าอู๋เสี่ยวสือจะบอกแม้กระทั่งเรื่องนี้ เธอพยักหน้า "ใช่ค่ะ แต่ยังอยู่ในช่วงฝึกงานนะคะ"

เจียงเย่พยักหน้ารับ "ผมหวังว่าคุณจะเข้าร่วมคณะทัวร์ครั้งนี้ครับ กองทัพอันซีต้องการคุณ"

คำว่า 'กองทัพอันซีต้องการคุณ' นั้น หยางฟางกลับสัมผัสได้ถึงความเว้าวอนในน้ำเสียงของเขา

หัวใจของหยางฟางสั่นไหวเล็กน้อย แต่การข้ามภพไปราชวงศ์ถัง เรื่องพรรค์นี้ฟังยังไงก็ไร้สาระ มองยังไงก็เหมือนมิจฉาชีพหลอกลวง

"ลูกทัวร์ที่เคยไปราชวงศ์ฉินมาก่อน มีบิ๊กบอสที่หลายคนคุ้นชื่อกันดีอยู่หลายท่าน คุณเป็นคนหางเฉิงก็น่าจะเคยได้ยินชื่อ โจวซิ่งฝูแห่งซิ่งฝูอสังหาฯ เจียงอี้จวินแห่งเจียงซื่อแคปิตอล..." เจียงเย่เอ่ยชื่อมาสองสามคน "ถ้าคุณไม่เชื่อ ผมพาคุณไปที่บริษัทของพวกเขา แล้วเซ็นสัญญาต่อหน้าบอสทั้งหลายได้เลยครับ"

ในตอนนั้นเอง สายของอู๋เสี่ยวสือก็โทรเข้ามาพอดี

"พี่ฟาง เซ็นหรือยัง"

หยางฟางเหลือบมองเจียงเย่แวบหนึ่ง ก่อนจะเอี้ยวตัวไปกระซิบเสียงเบา "ยัง"

"พี่เจียงไปถึงหรือยัง"

"มาแล้ว อยู่ตรงนี้นี่แหละ"

อู๋เสี่ยวสือร้อนใจเป็นอย่างยิ่ง "แล้วพี่ยังจะรออะไรอยู่อีก รีบเซ็นสิ ถ้าไม่ใช่เพราะผมไม่มีสิทธิ์ไป เรื่องดี ๆ แบบนี้จะตกถึงพี่เหรอ โถ่เอ๊ย พี่เชื่อผมสักครั้งเถอะ ถ้าน้องชายคนนี้หลอกพี่ ชาตินี้ขอนกเขาไม่ขันเลย!"

หยางฟางฟังออกถึงความร้อนรนของเขา โดยเฉพาะเมื่อได้ยินคำสาบานสุดโต่งของลูกพี่ลูกน้อง หัวใจที่ยึดมั่นในหลักวัตถุนิยมก็เริ่มหวั่นไหว อดถามไม่ได้ว่า "เมื่อกี้เขาบอกว่า โจวซิ่งฝูแห่งซิ่งฝูอสังหาฯ กับเจียงอี้จวินแห่งเจียงซื่อแคปิตอลล้วนเป็นลูกทัวร์ของเขา จริงเหรอ"

"จริงแท้แน่นอนเลยพี่ เดี๋ยวผมพาพี่ไปเจอพวกเขา ให้พวกเขาบอกกับปากเองเลย แต่ตอนนี้พี่เซ็นสัญญากับไกด์เจียงก่อน โควตามันมีค่านัก พวกเราต้องคว้าไว้ก่อน ถ้าหลังจากนั้นพี่ยังไม่วางใจ จะไม่ไปก็ได้ พี่สาว จริง ๆ นะ พี่เชื่อผมสักครั้งเถอะ"

ในเมื่อลูกพี่ลูกน้องพูดถึงขนาดนี้แล้ว หยางฟางจึงพยักหน้าตกลงในที่สุด หลังวางสาย เธอก็เห็นเจียงเย่หยิบสัญญาขึ้นมาและยื่นมาตรงหน้าเธอ

หยางฟางลงนามในสัญญา

เจียงเย่เก็บสัญญา "คุณหมอหยางครับ พอจะช่วยผมสักหน่อยได้ไหมครับ ช่วยระบุรายการยาสำหรับรักษาแผลจากของมีคมและการติดเชื้อของบาดแผลที่หาซื้อได้ในท้องตลาดให้ผมที"

หยางฟางฟังจากเจตนาของเขา ดูเหมือนว่าเขาต้องการซื้อยาเป็นจำนวนมาก

"อย่าบอกนะว่าคุณคิดจะซื้อยาล็อตใหญ่ไปให้ กะ...กองทัพอันซี?"

"ใช่ครับ"

หยางฟางคิดดูแล้วจึงพยักหน้าตอบรับ "เดี๋ยวฉันทำรายการเสร็จแล้วจะส่งให้นะคะ แต่ถ้าคุณซื้อยาทีละมาก ๆ ในคราวเดียว อาจจะทำให้เบื้องบนสงสัยเอาได้"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง"

'ติ๊งต่อง' เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เจียงเย่ก้มมองโทรศัพท์มือถือ เป็นข้อความจากโจวซิ่งฝู

เจียงเย่มองดูแวบหนึ่งแล้วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก สองโควตาสุดท้ายก็ลงตัวเรียบร้อยแล้ว

หลานชายของโจวซิ่งฝูจะพาลูกชายสองคนที่เป็นพ่อค้าในตลาดสดเหมือนกันมาร่วมด้วย

ส่วนอีกคนหนึ่ง ก่อนที่เขาจะมาตลาดสดหนานหู เขาได้รับข้อความจากหลิวเจิ้นตงว่า พ่อแม่ของหวังเจิ้งชิงเพื่อนของเขาเป็นพ่อค้าแม่ค้าในตลาด

หลังจากเพื่อนของเขารู้เรื่องนี้ ก็ยินดีที่จะเข้าร่วมเป็นอย่างยิ่ง

โควตาทั้งห้าที่นั่งลงตัวครบทั้งหมด

ตอนนี้สิ่งที่กองทัพอันซีขาดแคลนมีมากมายเหลือเกิน ทั้งของใช้ในชีวิตประจำวัน อาวุธ ยารักษาโรค และอื่น ๆ อีกมาก

เจียงเย่เปิดกลุ่มแชต [ทัวร์ราชวงศ์ฉิน]

เจียงเย่: [ผมต้องการซื้อยาล็อตหนึ่ง ไม่ทราบว่ามีท่านไหนมีลู่ทางบ้างไหมครับ]

เจียงเย่: [มีใครรู้จักคนที่ทำอาวุธโบราณโดยเฉพาะไหมครับ เช่น ธนู เกราะ อะไรพวกนี้ ผมต้องการซื้อล็อตหนึ่ง]

...

เจียงเย่ส่งคำถามรัว ๆ ไปหลายข้อ

หลินหรู: [เรื่องยาฉันจัดการเอง ส่งรายการมาให้ฉันค่ะ]

จ้าวหง: [ผมรู้จักเถ้าแก่ที่ทำชุดเกราะกับหน้าไม้โดยเฉพาะ เดี๋ยวผมให้เขาส่งล็อตหนึ่งมาให้เลย]

จางหมิงฮุย: [ฉันมีลู่ทางซื้อดินปืน รับประกันของแท้]

ฟางเกาช่าง: [พวกเราแปดคนจะลงขันกัน ซื้อข้าวสาร แป้ง และพวกเครื่องปรุงรสมาให้ครับ]

แก๊งนกฮูกสี่คน ในที่สุดก็ถูกเสียงแจ้งเตือนดังระงมปลุกให้ตื่น หลังจากอ่านข้อความในกลุ่มจนหมด ทั้งสี่คนก็อยู่ไม่สุขทันที

เฉียวเหวินไป่รีบออนไลน์เข้ามาตอบ: [เสบียงอาหารฉันซื้อเอง พวกนายแปดคนไม่ต้องลงขันกันหรอก]

เกิ่งชาง: [ฉันซื้อผลไม้กับผักล็อตหนึ่งส่งไปให้เอง]

จางเทา: [เทียนไข ไฟแช็ก เชือกจุดไฟ... ของใช้ในชีวิตประจำวันจิปาถะ เดี๋ยวฉันทำรายการไว้ แล้วถึงเวลาจะส่งไปให้นะ]

สมาชิกในกลุ่ม ขอเพียงแค่ออนไลน์เข้ามา ก็ต่างพากันเสนอสิ่งของต่าง ๆ ที่กองทัพอันซีน่าจะได้ใช้ประโยชน์ออกมาทีละอย่างโดยที่เจียงเย่ไม่ต้องเอ่ยปากขอเลย

เจียงเย่มองดูสมาชิกที่ตอบรับกันอย่างกระตือรือร้นในกลุ่ม ก็รู้สึกอบอุ่นในใจยิ่งนัก