ตอนที่ 80 คมมีดแห่งความยุติธรรม

เผิงเฉิง ห้องเช่า

สายฝนโปรยปรายอยู่นอกหน้าต่าง แสงเย็นเยียบจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องสะท้อนใบหน้าซีดเซียวของเฉินโม่

เขาจ้องมองยอดเงินคงเหลือ 2,000.62 หยวนอันบาดตาในแอปพลิเคชันธนาคารบนมือถือ นิ้วมือเลื่อนหน้าจอไปมาอย่างไร้สติ ราวกับทำแบบนี้แล้วจะช่วยเพิ่มเลขศูนย์หน้าจุดทศนิยมขึ้นมาได้อีกสองสามตัว

เมื่อครึ่งเดือนก่อน เขาถูกบริษัทเลิกจ้างด้วยเหตุผลว่าปรับโครงสร้างธุรกิจ

เจ็ดวันก่อน เขาถูกเพื่อนหลอกเอาเงินเก็บสองแสนหยวนไปด้วยข้ออ้าง "การลงทุนที่ให้ผลตอบแทนสูง"

เมื่อวาน แฟนสาวที่คบกันมาห้าปีส่งข้อความมาหา

"เราเลิกกันเถอะ คุณให้อนาคตฉันไม่ได้หรอก"

มรสุมชีวิตกระหน่ำซัดสามระลอกติด ส่งเขาดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดของชีวิตทันที

เขาไถโต่วอินไปอย่างเหม่อลอย ดูคลิปวิดีโอเลื่อนผ่านไปคลิปแล้วคลิปเล่าด้วยความด้านชา จนกระทั่งเห็นคลิปที่เจียงเย่โพสต์

แรกเริ่มที่ได้เห็นเนื้อหาในคลิป ในใจก็รู้สึกสั่นสะเทือน ความขื่นขมตื้นตันแล่นจุกขึ้นมาในอกอย่างบอกไม่ถูก

ในชั่วขณะนั้น เขารู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองเผชิญมามันเทียบไม่ได้เลยสักนิด

ขณะที่เฉินโม่กำลังซาบซึ้งอยู่นั้น แต่พอกวาดสายตาไปเห็นแคปชันประกอบ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันควัน

[พรุ่งนี้ เวลา 22.30 น. เปิดรับ 10 ที่นั่ง เดินทางสู่เมืองโบราณกุยจือในปี ค.ศ. 789 นี่ไม่ใช่การแสดง ไม่ใช่โรงถ่ายภาพยนตร์ แต่เป็นสถานที่จริงทางประวัติศาสตร์ คุณยินดีที่จะเป็นนักเดินทางข้ามสหัสวรรษ เพื่อส่งมอบความเคารพจากคนรุ่นหลังให้แก่กองทัพอันซีผู้ยืนหยัดปกป้องดินแดนประจิมมานานถึง 42 ปีหรือไม่? #ประวัติศาสตร์คืนชีพ #มณฑลทหารอันซี #ท่องเที่ยวข้ามเวลา]

เฉินโม่จ้องแคปชันแล้วส่งเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างกะทันหัน "เหอะ กลลวงตื้นเขินสิ้นดี"

ในฐานะคนที่เพิ่งโดนพวกต้มตุ๋นหลอกเงินไปหมาด ๆ พอมาเห็นคนที่ "น่าสงสัย" ว่าจะเป็นพวกต้มตุ๋นอีก ย่อมจินตนาการได้เลยว่าในใจจะเดือดดาลแค่ไหน

เขาเปิดช่องแสดงความคิดเห็น แล้วรัวนิ้วพิมพ์ลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

[ขำจะตาย ตอนนี้พวกต้มตุ๋นกำเริบเสิบสานกันขนาดนี้แล้วเหรอ? ถึงขั้นกุเรื่องข้ามเวลาขึ้นมาเนี่ยนะ? คลิปจะทำออกมาเนียนแค่ไหนก็ของปลอมอยู่ดี! ทุกคนอย่าไปหลงเชื่อเชียวนะ!]

ส่งเสร็จแล้วยังไม่หายแค้น เขาจึงพิมพ์เพิ่มไปอีกข้อความ

[แถมยังคิดที่ละสองพันหยวนอีก? หลอกคนโง่รึไง? เอาเงินนี้ไปบริจาคให้โครงการความหวังยังจะดีซะกว่า!]

ในช่องความคิดเห็นมีคนเข้ามาตอบกลับอย่างรวดเร็ว

[ฉันเพิ่งได้ยินข่าวมาจากแฟนว่า แม้แต่อาจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ดินแดนประจิมโดยเฉพาะยังจะมารอแย่งสิทธิ์เลย ฉันว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้นะ]

[รายละเอียดในคลิปสมจริงเกินไปแล้ว ไม่ว่าจะจริงหรือปลอม ฉันว่าจุดท่องเที่ยวนี้ก็น่าไปเที่ยวดูนะ เจ๊ไม่ติดเรื่องเงินอยู่แล้ว เพราะงั้นคืนนี้เจ๊ต้องแย่งให้ได้สักที่แน่นอน]

[เหอะ ๆ ข้างบนเนี่ยดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นหน้าม้า]

[ยอมจ่ายสองพันหยวนไปเที่ยววันเดียว ช่างเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวยจริง ๆ ข้าน้อยผู้นี้อิจฉาเหลือเกิน!]

[คนข้างบนน่ะ จ่ายสองพันหยวนก็เรียกว่าคุณหนูแล้วเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คำว่าคุณหนูมันไร้ราคาขนาดนี้] ชาวเน็ตเจ้าของไอดี "ซูต้าเสี่ยว" ตอบกลับมาอย่างเอือมระอา

[ถึงรายได้ต่อเดือนของฉันจะไม่สูง มีแค่ห้าพัน แต่ฉันก็ยอมจ่ายหลักพันไปเที่ยวเหมือนกันนะ ก็ไม่ได้ไปทุกเดือนสักหน่อย ปีนึงไปแค่ครั้งสองครั้งยังพอรับไหวอยู่ ดูท่าฉันคงเป็นลูกคนรวยเหมือนกันสินะเนี่ย ฮ่า ๆ ๆ]

[ว้าว ๆ ๆ มีแต่คนรวยทั้งนั้นเลย! พวกคุณมาอวดรวยตรงนี้เพื่ออะไรกัน? อยากจะบอกว่าพวกเราเป็นพวกยาจกงั้นสิ? ก็ได้... ฉันยอมรับว่าฉันมันจน ฉันไม่มีปัญญาไปเล่นด้วยหรอก!]

[ฮ่า ๆ ใครแย่งก็โง่เต็มทนแล้ว ฉันล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าจะมีคนโง่หน้าไหนไปแย่งบ้าง] ชาวเน็ตเจ้าของไอดี "หล่อที่สุดในใต้หล้า" เข้ามาเปิดฉากด่ากราดอย่างดุเดือด

[@หล่อที่สุดในใต้หล้า นายครับ คนเรามันร้อยพ่อพันแม่ ทางการประชาสัมพันธ์กลโกงขนาดนั้น ทำไมถึงยังมีคนโดนหลอกไปเชือดไตที่เมียนมาเหนือไม่ขาดสายล่ะ]

[@หล่อที่สุดในใต้หล้า ถ้าทุกคนฉลาดและมีเหตุผลขนาดนั้น พวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์คงไม่มีที่ยืนหรอก ธุรกิจผ่าไตที่เมียนมาเหนือคงเจ๊งไปนานแล้ว]

......

เฉินโม่มองดูข้อความตอบกลับใต้ความคิดเห็นของตัวเองแล้วพ่นลมหายใจอย่างดูแคลน

แม้คนส่วนใหญ่จะไม่เชื่อ แต่ก็ยังมีบางความคิดเห็นที่ปะปนอยู่เลือกที่จะเชื่อ หรือไม่ก็กำลังชี้นำให้คนอื่นหลงเชื่อ

สิ่งที่พบนี้ยิ่งทำให้เฉินโม่มั่นใจว่า นี่มันเป็นกลลวงต้มตุ๋นชัด ๆ

ขณะที่เขากำลังจะเปิดศึกปะทะคารมกับพวกหน้าม้าที่คอย "ชี้นำ" เหล่านั้น จู่ ๆ ประกายความคิดก็วาบขึ้นมาในหัว

"บัดซบ! ฉันจะไปเสียเวลาด่ากับพวกหน้าม้าทำไม ต้องทำให้ไอ้คนต้มตุ๋นคนนี้ขายโควตาไม่ได้เลยสักที่สิถึงจะถูก!"

เขาหรี่ตาลง พลางครุ่นคิดคำนวณแผนการอยู่ในใจ

"คืนนี้สี่ทุ่มครึ่งเริ่มเปิดแย่งซื้อ ฉันจะกดจองมาที่หนึ่งแล้วกดยกเลิกทันที อย่างน้อยก็กั๊กโควตาไว้ได้ที่หนึ่งละ"

แต่พอลองคิดดูอีกที โควตามีตั้งสิบที่ ตัวเขาคนเดียวจะไปกั๊กได้สักกี่ที่กัน?

"จริงด้วยสิ!" เขาผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที ก่อนจะเปิดวีแชตแล้วเลื่อนหากลุ่มที่เงียบเหงาไปนานกลุ่มหนึ่ง—[กลุ่มเกมฮีโร่ประจัญบาน]

นี่เป็นกลุ่มเกมที่เขาเคยเข้าไว้ แม้จะไม่ได้โผล่หน้ามาคุยเสียนาน แต่ในฐานะสมาชิกรุ่นบุกเบิกแถมยังพ่วงตำแหน่งผู้ดูแลกลุ่ม บรรดาพี่น้องในกลุ่มจึงสนิทสนมกับเขาเป็นอย่างดี

เขารัวแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

"พวกพี่น้อง! คืนนี้สี่ทุ่มครึ่งในโต่วอินมีบัญชีชื่อ 'บริษัททัวร์อี๋เย่' จะเปิดขายโควตาท่องเที่ยวข้ามภพไปราชวงศ์ถัง ไอ้เวรนี่มันเป็นพวกต้มตุ๋นชัวร์ป้าบ! พวกเรามาร่วมมือกันแย่งกดให้ครบทั้งสิบที่ แล้วค่อยขอยกเลิกเงินคืนพร้อมกัน ปล่อยให้ไอ้คนต้มตุ๋นนั่นเหนื่อยฟรีไปเลย!"

ทันทีที่ส่งข้อความไป ในกลุ่มก็แตกตื่นขึ้นมาในพริบตา

"เชี่ยจริงดิ? ข้ามภพเนี่ยนะ? สมัยนี้พวกมิจฉาชีพมันคิดคอนเทนต์สร้างสรรค์กันขนาดนี้เลยเรอะ?"

"พี่โม่เป็นไรไปเนี่ย? จู่ ๆ ทำไมถึงรักความยุติธรรมขึ้นมาล่ะ?"

"แกไม่รู้อะไร พี่โม่เพิ่งโดนพวกมิจฉาชีพหลอกเงินไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนนี้พอเห็นพวกต้มตุ๋นทีไรก็แทบอยากจะเอามีดไปปาดคอพวกมันให้รู้แล้วรู้รอด"

"ชิบหาย! พี่โม่โดนหนักขนาดนี้เลยเหรอ งั้นพวกน้องช่วยเต็มที่เลยพี่"

"พี่น้องทั้งหลายลงมือกันเลย ระบายแค้นแทนพี่โม่หน่อยเว้ย"

......

เฉินโม่มองดูการตอบรับอย่างล้นหลามในกลุ่ม มุมปากก็ยกยิ้มเยียบเย็น

"ไอ้คนต้มตุ๋น คืนนี้จะให้แกได้ลิ้มรสคมดาบแห่งความยุติธรรมเสียหน่อย"

เขาแปะลิงก์วิดีโอลงในกลุ่มทันที พร้อมกับพิมพ์สำทับไปอีกประโยค

"จำไว้นะ กดแย่งได้แล้วอย่าเพิ่งจ่ายเงิน! กั๊กที่ไว้เลย!"

ข้อความในกลุ่มเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว บางคนเริ่มแท็กเรียกสมาชิกทุกคนเพื่อระดมพลจัดทีมสกัดดาวรุ่งกันแล้ว

เฉินโม่วางโทรศัพท์ลงอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาชงถ้วยหนึ่ง

"คืนนี้ ถือเสียว่าทำหน้าที่ผดุงคุณธรรมแทนสวรรค์ก็แล้วกัน"

เขาสูดเส้นบะหมี่เข้าปาก ในใจรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นมาอย่างประหลาด

ใต้วิดีโอดังกล่าวเต็มไปด้วยความคิดเห็นและข่าวลือต่าง ๆ นานา

ในบรรดากลุ่มคนที่ตั้งตารอแย่งซื้อโควตาท่องเที่ยว มีทั้งคนที่กระวนกระวายใจเพราะกลัวว่าจะกดแย่งไม่ทัน

มีทั้งคนที่ถูกบีบบังคับหรือมีภารกิจติดตัวจนต้องเข้ามาร่วมวงด้วย

มีทั้งคนที่กะจะลองกดเล่น ๆ ตามกระแสสนุก ๆ

และยังมีคนที่สวมบทตัวแทนแห่งความยุติธรรม เตรียมตัวจะมาผดุงคุณธรรมแทนสวรรค์

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงเย่ตื่นแต่เช้าตรู่ เขายังคงทำกิจวัตรเดิมสามอย่าง เริ่มจากวิ่งจ็อกกิ้งเบา ๆ ภายในชุมชน จากนั้นก็แวะร้านอาหารเช้า กินซาลาเปาไส้เต้าหู้ไปสี่ลูก แถมด้วยน้ำเต้าหู้เค็มอีกหนึ่งชาม

พอกินอิ่มหนำสำราญแล้ว เจียงเย่ก็เดินทอดน่องกลับมายังบริษัททัวร์

เมื่อกลับถึงบริษัททัวร์ เจียงเย่ก็ชงชาให้ตัวเองหนึ่งกา แล้วนั่งจิบอย่างสบายอารมณ์อยู่ตรงเคาน์เตอร์ต้อนรับอย่างไม่รีบร้อน

ดูราวกับคุณตาสูงวัยที่กำลังใช้ชีวิตบำเพ็ญตบะขัดเกลาจิตใจไม่มีผิดเพี้ยน

หลังจากนั้นพักหนึ่ง เจียงเย่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแอปโต่วอิน กะว่าจะดูผลตอบรับของวิดีโอเมื่อวานเสียหน่อย แต่พอเห็นตัวเลข เขาก็อดอุทานออกมาว่า "โอ้โห" ไม่ได้

แม่เจ้าโว้ย!

ยอดวิวปาเข้าไปห้าล้านแล้ว ยอดกดไลก์กับคอมเมนต์ก็ทะลุหลายหมื่น

เจียงเย่กดเปิดดูความคิดเห็นแล้วกวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว

เป็นไปตามที่เขาคาดไว้เป๊ะ คนส่วนใหญ่ไม่มีใครเชื่อเลยสักคน

ส่วนเรื่องยอดขายนั้น เจียงเย่ไม่ได้กังวลแม้แต่น้อย

มีพวกลูกค้าเก่าอยู่ ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีคนซื้อ ต่อให้พวกเขาไม่ลงมือซื้อ ทางการก็ต้องยื่นมือเข้ามาจัดการแน่นอน

พอนึกย้อนไปถึงตอนที่พบกับพวกจางหมิงฮุยสามคนครั้งแรก ตอนนั้นแม้จะยังไม่ทันสังเกต แต่ร่องรอยต่าง ๆ ในเวลาต่อมา เพียงแค่คิดไตร่ตรองดูสักนิดก็เข้าใจได้อย่างกระจ่างแจ้งแล้ว

ในเมื่ออีกฝ่ายเลือกที่จะรู้กันโดยไม่ต้องพูดออกมาเพื่อรักษาสภาพปัจจุบันไว้ เขาก็ยินดีที่จะให้ความร่วมมือด้วยความเต็มใจ

ส่วนเหตุผลที่ทางการยังคงนิ่งเฉยไม่เคลื่อนไหวนั้น......

ข้อสันนิษฐานบางอย่างแวบเข้ามาในหัวของเจียงเย่ ความคิดนี้ทำให้หัวอกของเขาร้อนผ่าวขึ้นมาในทันใด ทั้งยังแฝงไปด้วยความรู้สึกสะท้อนใจอย่างบอกไม่ถูก