ตอนที่ 95 ไม่เชื่อก็ตามใจ

ช่วงเวลาหาลูกทัวร์มีสองวัน เจียงเย่จึงไม่รีบร้อนสร้างกระแสบนโลกออนไลน์

แม้จะไม่มีฟุตเทจวิดีโอที่เกี่ยวกับราชวงศ์หมิง ซึ่งตามหลักแล้วก็ไม่จำเป็นต้องอุ่นเครื่องล่วงหน้า

แต่ในใจของเจียงเย่กลับรู้สึกว่า ในเมื่อระบบเปิดช่องทางการขายออนไลน์แล้ว ข้างหลังต้องซุ่มไม้เด็ดอะไรไว้แน่ๆ

"เจ้าระบบเอ๊ยเจ้าระบบ ในน้ำเต้าแกซ่อนยาอะไรไว้กันแน่เนี่ย"

เจียงเย่เหลือบมองเวลา 22.40 น.

ดึกแล้ว ได้เวลาอาบน้ำอาบท่าเข้านอนเสียที

ชีวิตน้อยๆ สำคัญที่สุด!

เผิงเฉิง • ห้องเช่า

เฉินโม่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ หน้าต่างแชตของ 'กลุ่มวีรบุรุษชิงชัย' กะพริบแจ้งเตือนไม่หยุด

[หัวหน้ากลุ่ม] เหล่าเค: เชี่ย! แย่งไม่ทัน! พวกนายมีใครแย่งทัวร์ราชวงศ์ถังได้บ้างวะ?

[แอดมิน] ต้าเหนี่ยว: นึกว่าจะไม่มีใครแย่ง สรุปคือเกลี้ยงในพริบตา! ใครมันจะโง่บัดซบขนาดไปหลงเชื่อวะเนี่ย?

[สมาชิก] พี่หลิน: หรือว่าคนอื่นจะแค่เข้ามากดเล่นตามกระแสเหมือนพวกเราวะ?

[สมาชิก] อาเฟย: @ความเงียบเป็นทอง พี่โม่ พี่แย่งได้ไหม?

เฉินโม่วางเหรียญทองแดงในมือลง แล้วพิมพ์ข้อความหนึ่งแถว

[ความเงียบเป็นทอง]: ฉันแย่งได้

ในกลุ่มแชตระเบิดความตื่นเต้นทันที

[หัวหน้ากลุ่ม] เหล่าเค: เชี่ย! เทพแห่งความไวมือชัดๆ!

[แอดมิน] ต้าเหนี่ยว: โคตรเจ๋ง! คนโดนหลอกลดลงไปอีกคนแล้ว!

[สมาชิก] อาเฟย: พี่โม่ได้กุศลมหาศาลเลย!

[สมาชิก] พี่หลิน: พี่โม่ทำความดีไปอีกหนึ่งเรื่องแล้ว

เฉินโม่มองเสียงเฮเหล่านี้ด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เขารีบส่งข้อความรวดเดียวสามข้อความลงในกลุ่ม

[ความเงียบเป็นทอง]: ฉันมีเรื่องอยากชี้แจงกับทุกคนสักหน่อย

[ความเงียบเป็นทอง]: บริษัททัวร์อี๋เย่ไม่ใช่พวกต้มตุ๋น เจียงเย่ก็ไม่ได้หลอกลวง

[ความเงียบเป็นทอง]: การข้ามมิติเป็นเรื่องจริง กองทัพอันซีเป็นเรื่องจริง ทุกอย่างเป็นความจริงทั้งหมด

[ความเงียบเป็นทอง]: ก่อนหน้านี้เป็นฉันเองที่ใจแคบ ความรู้น้อย ฉันเข้าใจเขาผิดไปเอง ถ้าทุกคนยังเชื่อใจฉันอยู่ ก็ลองไปเสี่ยงดวงใต้บัญชีของบริษัททัวร์อี๋เย่ดูเถอะ ถึงตอนนั้นพวกนายก็จะรู้เองว่าสิ่งที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริง

ในกลุ่มเงียบกริบลงทันควัน

ข้อความสี่แถวนั้นลอยเด่นอยู่ในหน้าต่างแชต ราวกับสะกดปากของทุกคนเอาไว้

เฉินโม่ปิดหน้าต่างแชตกลุ่ม แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาค้นหาเบอร์ของเจียงเย่

พิมพ์แล้วก็ลบ ลบแล้วก็พิมพ์ สุดท้ายก็ส่งไปเพียงประโยคสั้นๆ ง่ายๆ

[ไกด์เจียง ผมขอโทษครับ]

เจียงเย่ที่กำลังเตรียมตัวจะเข้านอน จู่ๆ ก็ได้รับข้อความขอโทษจากเฉินโม่จนทำเอางงเป็นไก่ตาแตก

หมอนี่ไปทำเรื่องอะไรผิดต่อเขามาหรือไง?

เจียงเย่ตอบกลับไปด้วยเครื่องหมายคำถามอันหนึ่ง

ข้อความของเฉินโม่ทิ้งช่วงไปหลายนาทีถึงจะตอบกลับมา

เจียงเย่มองข้อความยาวเหยียด พออ่านจบก็พอจะเข้าใจต้นสายปลายเหตุทั้งหมด

เขาไม่ได้ใส่ใจอะไร จึงส่งสติกเกอร์แสดงความไม่ถือสาตอบกลับไปให้เฉินโม่ ก่อนจะบอกฝันดีสั้นๆ แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที

ถึงอย่างไร การรักษาชีวิตรอดก็สำคัญที่สุด!

เฉินโม่มองข้อความตอบกลับของเจียงเย่ หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายก็พลอยโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง

เขาหมุนตัวเดินไปเข้าห้องน้ำ สิบนาทีต่อมา ขณะเช็ดผมที่เปียกชุ่มเดินออกจากห้องน้ำ มือถือบนโต๊ะหัวเตียงก็ยังคงสั่นหึ่งๆ ไม่หยุด

เฉินโม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา บนหน้าจอมียอดข้อความที่ยังไม่ได้อ่านกองพะเนิน 99+ ทั้งหมดล้วนมาจากกลุ่มวีรบุรุษชิงชัย

[หัวหน้ากลุ่ม] เหล่าเค: @ความเงียบเป็นทอง นายพูดจริงเหรอวะน้องชาย???

[แอดมิน] ต้าเหนี่ยว: เชี่ย พี่โม่โดนแฮ็กบัญชีปะวะเนี่ย?

[สมาชิก] อาเฟย: 5555 มุกนี้เล่นใหญ่ไปหน่อยนะพี่!

เขาเพิ่งจะคิดพิมพ์อธิบาย หน้าจอก็พลันถูกข้อความแทงใจดำชุดหนึ่งรัวถล่มขึ้นมา

[ฉินหลง]: อ้าว 'เทพแห่งความไวมือ' ของพวกเรากลับมาแล้วเหรอ?

[ฉินหลง]: @ความเงียบเป็นทอง มึงร่วมมือกับไอ้เจียงเย่นั่นจัดฉากหลอกฟันพวกเดียวกัน มโนธรรมโดนหมาแดกไปแล้วเหรอวะ?

[เสี่ยวหลงเหริน]: นั่นสิ! ยังจะมาแต่งเรื่องข้ามมิติบ้าบออะไรอีก เห็นพวกเราเป็นเด็กสามขวบหรือไง?

[ฉินหลง]: ทุกคนดูเอานะ นี่แหละสมาชิกเก่าแก่ของกลุ่มพวกเรา เพื่อเศษเงินค่านายหน้าถึงกับยอมทิ้งยางอายเลยว่ะ!

เฉินโม่พอเห็นชื่อฉินหลง คิ้วก็ขมวดมุ่นทันที

ก่อนหน้านี้เพราะเขาไม่ยอมช่วยอีกฝ่ายหลอกเด็กสาวที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะ ทั้งสองคนเลยแตกหักกัน

ตอนนี้พอสบโอกาสก็เลยตามมากัดเขาไม่ปล่อย!

เฉินโม่ไม่ยอมตามใจมัน นิ้วมือรัวแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

[ความเงียบเป็นทอง]: @ฉินหลง รวมหัวกันหลอกมึงงั้นเหรอ ในกระเป๋ามึงมีเงินอยู่กี่บาทกันเชียว ถึงมีค่าพอให้กูต้องวางแผนมาหลอกมึง

[ความเงียบเป็นทอง]: กูเข้าใจว่าเรื่องนี้ฟังดูเหลือเชื่อ คงมีพวกพี่น้องไม่น้อยคิดว่าไร้สาระ ไม่เป็นไร ทองแท้ย่อมไม่กลัวไฟ เวลาจะเป็นคำตอบเอง ถ้ายังเชื่อในนิสัยใจคอของเพื่อนร่วมทีมเก่าคนนี้อยู่ละก็ จะลองไปเสี่ยงดวงดูก็ไม่เสียหาย

เฉินโม่รู้แก่ใจดี ตอนนี้บริษัททัวร์อี๋เย่เพิ่งจะเริ่มต้น รอให้มีชื่อเสียงโด่งดังในภายภาคหน้าแล้ว ค่อยคิดจะแย่งชิงโอกาสแบบนี้ คงไม่มีทางแล้ว

คนพวกนี้ล้วนเป็นพี่น้องที่เล่นเกมด้วยกันมาด้วยดี เขาถึงได้หวังดีเตือนสติสักคำ

ส่วนพวกเขาจะเชื่อหรือไม่ นั่นก็แล้วแต่วาสนาแล้ว

เพราะเรื่องแบบนี้ฝืนใจไปก็ไร้ประโยชน์ จะไปกดหัววัวให้ก้มกินน้ำก็ใช่ที่

พอส่งข้อความนี้เสร็จ เขาก็กดออกจากกลุ่มแชตทันที แล้วโยนโทรศัพท์มือถือลงบนเตียง

หากเป็นเมื่อก่อน เฉินโม่คงต้องตามราวีกับฉินหลงให้ถึงที่สุดเป็นแน่

ทว่าวันนี้เขากลับหมดอารมณ์จะทำเช่นนั้นอย่างน่าประหลาด

ก็แค่ได้ไปเยือนดินแดนประจิมเมื่อพันปีก่อนมาหนหนึ่ง ก็แค่ได้พบกลุ่มทหารรักษาชายแดนที่ขมับสองข้างขาวโพลนพวกนั้น ทว่าความยึดติดบางอย่างในใจ กลับพลันเลือนรางลงเสียดื้อๆ

ทางฝั่งเฉินโม่ยอมรามือแล้ว ทว่าฉินหลงกลับยังไม่คิดจะปล่อยเขาไป ยังคงพ่นคำด่าอย่างดุเดือดในกลุ่มต่อไป

[ฉินหลง]: @ความเงียบเป็นทอง แกล้งตายเหรอมึง?

[ฉินหลง]: ร้อนตัวแล้วล่ะสิ? ถ้าเก่งจริงก็เรียกไอ้ไกด์ต้มตุ๋นคนนั้นมาเผชิญหน้ากันสิวะ!

......

ข้อความเด้งขึ้นมารัวๆ ไม่ขาดสาย ทว่ากลับมีเพียงลูกกระจ๊อกไม่กี่คนในกลุ่มที่ช่วยเออออ ส่วนคนอื่นๆ ต่างพากันเงียบกริบ

เพราะถึงอย่างไรชื่อเสียงของฉินหลงในวงการนี้ก็ย่ำแย่มาตลอด ทั้งชอบหาเรื่อง ทั้งชอบปั่นกระแส ไม่มีใครอยากยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้เขาใช้เป็นเครื่องมือหรอก

โทรศัพท์ของฉินหลงสั่นสะเทือนขึ้นมา มีข้อความส่วนตัวจากลูกน้องส่งเข้ามา

[พี่หลง ช่างมันเถอะพี่ ในกลุ่มไม่มีใครรับมุกเลยสักคน...]

ฉินหลงจ้องมองหน้าจอ สีหน้าสลับเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวคล้ำ ในที่สุดก็ทุ่มโทรศัพท์ลงบนโซฟาอย่างแรง

ฉินหลงยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห กลืนโทสะก้อนนี้ไม่ลง

ในกลุ่มนี้ปั่นไม่ขึ้น แล้วกลุ่มอื่นจะไม่ได้เชียวหรือ

ฉินหลงแคปภาพหน้าจอการสนทนาในกลุ่มศึกวีรบุรุษ จากนั้นก็นำภาพแคปเหล่านั้นส่งต่อไปยังกลุ่มเกมกลุ่มอื่น

[ฉินหลง]: มีเรื่องขำขันมาเล่าให้พี่น้องฟัง ดูรูปนี้สิ—[รูปภาพบันทึกการแชต]

[ฉินหลง]: ขำจะตาย ยังมีคนเชื่อเรื่องข้ามมิติอีกเหรอวะ? ไอ้เวรนี่แต่งเรื่องมาหลอกพี่น้อง โคตรจะไร้คุณธรรมเลยจริงๆ

[เสี่ยวหลงเหริน]: นั่นสิ! ยุคนี้พวกต้มตุ๋นมีเล่ห์เหลี่ยมลึกล้ำ แม้แต่พี่น้องก็ยังหลอกได้ลงคอ!

[สมาชิกกลุ่ม A]: ฮ่าๆๆ ยุคนี้ยังมีคนเชื่อเรื่องพรรค์นี้อยู่อีกเหรอ?

[สมาชิกกลุ่ม B]: หมอนี่เล่นเกมจนหลอนไปแล้วรึเปล่าเนี่ย?

ข้อความเด้งขึ้นมาทีละข้อความ แพร่กระจายไปตามกลุ่มเกมต่างๆ

ฉินหลงเห็นมีคนตอบรับก็ยิ่งได้ใจกำเริบเสิบสาน ถึงขั้นเริ่มกุเรื่องใส่ร้ายว่าเฉินโม่กับเจียงเย่ร่วมมือกันหลอกลวงเงิน

ทว่าคนส่วนใหญ่ก็เพียงแค่มุงดูเรื่องสนุกไปงั้นๆ

บางทีอาจเป็นเพราะเสียงเออออห่อหมกของคนพวกนี้ที่ทำให้ฉินหลงฮึกเหิม เขาจึงแคปภาพบันทึกการแชตส่งเข้าไปในกลุ่มอีสปอร์ตระดับสูงที่มีชื่อว่า "กลุ่มแลกเปลี่ยนราชันจุดสูงสุด" อย่างลำพองใจ

กลุ่มนี้เป็นที่รวมตัวของเหล่านักกีฬาอาชีพและสตรีมเมอร์ชื่อดัง ปกติแล้วจะพูดคุยกันแต่เรื่องการแข่งขันทัวร์นาเมนต์ระดับท็อปและการวิเคราะห์แท็กติกกลยุทธ์ นานทีปีหนถึงจะมีคนคุยสัพเพเหระ

ที่ฉินหลงสามารถเข้ามาในกลุ่มนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะเขาเคยเป็นเด็กฝึกหัดระดับเยาวชนของทีมอาชีพอยู่สองปี จึงมีรุ่นพี่คนหนึ่งช่วยดึงตัวเข้ามา

ในวันปกติ เวลาเขาจะส่งข้อความในกลุ่มนี้ก็ล้วนระมัดระวังอย่างยิ่ง กลัวว่าจะเผยความโง่เขลาออกมา

หลังจากส่งข้อความออกไป เขาก็ตระหนักได้ในทันทีว่าไม่เข้าท่า กำลังคิดจะกดลบข้อความทิ้ง ข้อความตอบกลับข้อหนึ่งก็เด้งขึ้นมาพอดี

[เหล่าอิง]: ฮ่าๆๆ สมัยนี้นักต้มตุ๋นพัฒนาตามยุคสมัยขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? [หัวเราะทั้งน้ำตา]

ฉินหลงรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตาเห็น

ตัวเขาที่กร่างโอหังในกลุ่มอื่น เมื่อมาอยู่ที่นี่กลับนอบน้อมถ่อมตนเป็นพิเศษ