ตอนที่ 54 คุมเวทีอยู่หมัด ระเบิดความมันส์สนั่นฮอลล์

บนทางเดินมุ่งหน้าสู่เวที จ้าวหลิงเดินเชิดหน้าสวนผ่านฉินฉางอานไปอย่างหยิ่งผยอง

เธอไม่เชื่อหรอกว่าฉินฉางอานจะงัดผลงานที่เหนือกว่า "เมื่อสายลมพัดมา" ออกมาได้อีก

แม้แต่ระดับเทพทำนองก็ยังไม่มีทางปล่อยเพลงคุณภาพสูงติดๆ กันได้ขนาดนี้ในเดือนเดียว ฉินฉางอานเป็นแค่นักแต่งคำร้องและทำนองระดับเหรียญทองแดง ไม่มีทางมีแรงบันดาลใจล้นเหลือจนน่ากลัวขนาดนั้นแน่

"อย่ากดดันตัวเองล่ะ สู้ๆ นะ" จ้าวหลิงแสยะยิ้ม เธอแค่อยากพิสูจน์ให้เห็นว่า หลังจากทิ้งฉินฉางอานไปแล้ว ตัวเองจะยิ่งโดดเด่นและยอดเยี่ยมขึ้นเรื่อยๆ

ฉินฉางอานขี้เกียจแม้แต่จะสนใจ พอเดินมาใกล้ถึงทางเข้าเวที ทีมงานคนหนึ่งที่ตามตากล้องมาก็เอ่ยถามขึ้น "ขอถามอาจารย์ฉินหน่อยครับ รู้สึกกดดันกับคะแนน 506 คะแนนนี้บ้างไหมครับ เพราะเพลง "เมื่อสายลมพัดมา" ของคุณกวาดคะแนนไปเกือบเต็มเลยทีเดียว"

"อาจารย์ฉิน หรือว่าในรอบท้าชิงนี้ คุณจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้อีกครั้งครับ"

"หรือว่าหลังจบรอบท้าชิง คุณจะต้องบอกลาผู้ชมของเราไปครับ"

เจอคำถามเป็นชุดเข้าไป ฉินฉางอานตอบสั้นๆ เพียงประโยคเดียว "ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ที่เหลือให้โชคชะตาตัดสิน ฉินฉางอาน สู้โว้ย"

เขาก้าวขึ้นสู่เวที

ท่ามกลางสายตามากมายที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความอยากรู้อยากเห็น

ฉินฉางอานกระชับไมโครโฟนในมือแล้วหันไปพูดกับกล้อง "เพลงที่ผมนำมาฝากทุกคนในวันนี้ ยังคงเป็นผลงานออริจินัล ชื่อเพลงว่า "ผู้กล้าเดียวดาย" ครับ"

"เพลงออริจินัลอีกแล้วเหรอ" กรรมการหลินแปลกใจเล็กน้อย การปล่อยเพลงออริจินัลสามสัปดาห์ติดกันแบบนี้ ควรบอกว่าฉินฉางอานแต่งเพลงไว หรือเจ้าหนุ่มคนนี้มีแรงบันดาลใจล้นเหลือกันแน่

อาจเพราะผลงานก่อนหน้านี้ทำไว้ดี พอได้ยินคำว่า "ออริจินัล" ผู้เข้าแข่งขันบางส่วนจึงเริ่มตั้งตารอคอยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

คงไม่ใช่ผลงานคุณภาพเยี่ยมที่ไม่แพ้ "คลายทุกข์" กับ "เมื่อสายลมพัดมา" หรอกนะ

แต่ก็มีอีกฝั่งที่คิดว่า ต่อให้ฉินฉางอานจะมีไอเดียพรั่งพรูแค่ไหน มันก็ต้องมีขีดจำกัดบ้างสิ

"ล้มให้หน้าคว่ำสักรอบเถอะ" ซ่งอานหลานแอบภาวนาในใจ ตอนนี้เธออยากเห็นฉินฉางอานตกรอบแล้วจิตตกจนลุกไม่ขึ้น จะได้ไม่ต้องมาต่อปากต่อคำกับเธออีกเวลาเจอกัน

เธอไม่อยากเจอหน้าฉินฉางอานทีไรเป็นต้องทะเลาะกันทุกที ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป โรคความดันโลหิตสูงคงถามหาเข้าสักวัน

ท่วงทำนองขับขานปลอบประโลมถึงบาดแผล ความผิดพลาด และตัวตนที่แท้จริงซึ่งไม่จำเป็นต้องหลบซ่อน

♪

♪

♪

♪

♪

ดนตรีอินโทรดังขึ้นเพียงชั่วครู่ เสียงร้องอันทรงพลังก็เริ่มโลดแล่น ราวกับกำลังเต้นระบำอย่างดุดันอยู่ข้างหูของผู้ชมทุกคน!

กรรมการหลินที่เดิมนั่งพิงพนักเก้าอี้เริ่มโน้มตัวไปข้างหน้า ปากพึมพำตามเบาๆ เขารู้สึกได้ทันทีว่าเพลงนี้ยากมาก แค่ท่อนเปิดไม่กี่ประโยคก็ต้องใช้ทักษะระดับมืออาชีพขั้นสูงแล้ว

"ฉินฉางอาน... พัฒนาเร็วมาก" กรรมการหลินเคยฟังเพลง "สมศักดิ์ศรี" ที่ฉินฉางอานร้อง ตอนนั้นทักษะการร้องยังอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานทั่วไป

แต่ตอนนี้ เขากลับก้าวหน้าจนสามารถใช้เทคนิคระดับมืออาชีพได้อย่างคล่องแคล่ว

"สไตล์ต่างจาก "ความมืดมิด" โดยสิ้นเชิง เพลงหนึ่งอึดอัดหม่นหมอง แต่เพลงของฉินฉางอานเหมือนเพลงประกอบเกมเลยแฮะ" นักแต่งคำร้องระดับไพ่ตายคนนั้นถูกท่อนเปิดดึงดูดเข้าอย่างจัง

ทว่าพอฉินฉางอานปลดปล่อยออร่าและพลังเสียงออกมาอย่างเต็มที่ ทุกคนก็ถูกดึงเข้าสู่อารมณ์และจังหวะของเพลง "ผู้กล้าเดียวดาย" ทันที

เสียงร้องเปี่ยมพลังกู่ก้องสดุดีผู้ที่เผชิญหน้ากับความมืดมิดและโชคชะตาโดยไม่ยอมก้มหัว ใครกันที่บอกว่าต้องยืนอยู่ใต้แสงสว่างเท่านั้นถึงจะนับเป็นวีรบุรุษ

♪

♪

♪

♪

จังหวะอันทรงพลังที่ระเบิดออกมา การคุมเวทีได้อย่างเบ็ดเสร็จ ประกอบกับเทคนิคการร้องระดับมืออาชีพ ทำให้ฉินฉางอานก้าวขึ้นสู่แถวหน้าของ "นักร้องสายพลังเสียงตัวจริง" ด้วยเพลงนี้ได้อย่างเต็มภาคภูมิ

ผู้ชมทุกคนในสตูดิโอต่างตกตะลึงกับท่อนฮุกอันทรงพลังจนขนลุกซู่ เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านจนต้องลุกขึ้นยืนส่งเสียงกู่ร้องกึกก้อง!