ตอนที่ 56 ความหมายอันยิ่งใหญ่ รายการถูกยกระดับ

สิ่งที่ทำให้จ้าวหลิงแทบคลั่งก็คือ เธอมั่นใจว่าเพลง "ความมืดมิด" ของตนเองนั้นสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ หากไม่ใช่เพราะต้องมาเจอกับเพลง "เมื่อสายลมพัดมา" ของฉินฉางอาน โอกาสที่เธอจะผ่านเข้ารอบคงสูงเกิน 99% ไปแล้ว

เพราะถึงอย่างไร ผลงานที่ทำคะแนนทะลุ 500 โหวตก็ไม่ได้มีให้เห็นกันง่ายๆ

"ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้..." จ้าวหลิงจมดิ่งสู่ความสิ้นหวัง

บรรยากาศอันร้อนแรงยังคงอบอวลไปทั่วทั้งสตูดิโออัดรายการ จนกระทั่งถึงเวลาปิดระบบโหวตและล็อกคะแนนสุดท้าย

ตัวเลข 542 โหวตบนจอใหญ่ช่างเจิดจ้าสะดุดตา ในวินาทีนี้ ฉินฉางอานคือตัวเอกของเวทีแห่งนี้อย่างแท้จริง!

ทางฝั่งทีมงาน ตัวผู้กำกับเองเมื่อพิจารณาความหมายของเพลงนี้อย่างละเอียด ประกอบกับนึกถึงเหตุการณ์เพลิงไหม้ที่ห้างว่านกว่างเมื่อเร็ว ๆ นี้ เขาก็เกิดลางสังหรณ์อันแรงกล้าขึ้นมา "คราวนี้คงไม่ถึงขั้นดังทะลุปรอทไปเลยหรอกนะ"

แม้เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" จะไม่มีท่อนไหนเอ่ยถึงเหล่าวีรบุรุษผู้อยู่แนวหน้าโดยตรง แต่ทุกถ้อยคำกลับแฝงไว้ด้วยความคารวะและยกย่องวีรบุรุษของประชาชนอย่างถึงที่สุด

มือของผู้กำกับสั่นระริกโดยไม่รู้ตัว เมื่อในหัวเริ่มผุดความคิดที่อาจหาญยิ่งกว่าเดิม

นี่จะเป็นการแข่งขันที่ยอดเยี่ยมและมีความหมายที่สุดในเส้นทางอาชีพผู้กำกับของเขา และบางที... มันอาจจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์

ผู้กำกับถึงกับตกใจกับความคิดของตัวเอง นี่เป็นสิ่งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยแม้แต่จะกล้าฝัน

ไม่ใช่แค่ผู้กำกับเท่านั้น แม้แต่กรรมการทั้งห้าคนบนเก้าอี้ตัดสินต่างก็มีสายตาที่เฉียบคมไม่แพ้กัน

กรรมการหลินเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง "ถึงผมจะเป็นกรรมการ แต่เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" เพลงนี้ทำให้รู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ผลงานเพลงชิ้นหนึ่งแล้วครับ เบื้องหลังของมันน่าจะมีความหมายที่ยิ่งใหญ่และควรค่าแก่การปกป้องมากกว่านั้น"

ด้านข้าง นักแต่งทำนองมือทองเอ่ยถามขึ้นมา "ฉินฉาง... อาจารย์ฉิน ผมอยากถามว่าแรงบันดาลใจของเพลงนี้มาจากไหนหรือครับ"

คำถามนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคนได้ในทันที

เพราะข่าวเพลิงไหม้ช่วงนี้กำลังติดเทรนด์บนแพลตฟอร์มต่าง ๆ แถมยังมีอาสาสมัครจำนวนมากเข้าร่วมภารกิจกู้ภัยที่ห้างสรรพสินค้าอีกด้วย

เหล่าดาราและศิลปินมากมายต่างรู้ความ ไม่มาแย่งพื้นที่สื่อสาธารณะในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้

ในสถานการณ์เช่นนี้ การที่เพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ถือกำเนิดขึ้นมา จึงยากที่จะไม่เชื่อมโยงไปถึงเหตุการณ์ดังกล่าว

ทางฝั่งผู้กำกับ เมื่อได้ยินกรรมการถามขึ้นมาเช่นนั้น ก็รีบสั่งการให้กล้องหลายตัวจับภาพโคลสอัปไปที่อาจารย์ฉินทันที

ฉินฉางอานยกไมโครโฟนขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังเปี่ยมความรู้สึก "แผ่นหลังของผู้คนที่วิ่งสวนกระแสเข้าไป คือสิ่งที่พวกเราควรยกย่องที่สุดครับ เวลาเกิดอันตราย พวกเขาจะยืนหยัดอยู่แนวหน้าเสมอ ผมเลยอยากแต่งเพลงเพื่อสดุดีเหล่าวีรบุรุษผู้แบกรับความมืดมิดโดยไม่คิดแย่งพื้นที่สื่อ เหตุผลที่ดนตรีถูกเรียกว่าดนตรี ก็เพราะมันสามารถสร้างความรู้สึกร่วมให้ผู้คนได้ในพริบตาโดยไม่ทันตั้งตัวครับ"

"เมื่อบทเพลงถูกเติมเต็มด้วย 'บางสิ่ง' หรือ 'เรื่องราว' ที่ควรค่าแก่การปกป้อง เพลงนั้นก็จะมีชีวิตชีวาขึ้นมา อาจารย์ฉิน..." กรรมการหลินเอ่ยขึ้นมาก่อนพลางยกนิ้วโป้งให้

เขายิ่งรู้สึกถูกใจคนหนุ่มคนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ

"ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ คุณคือแชมป์ในใจผมแล้ว" กรรมการอีกสองคนต่างทอดถอนใจ หากพวกตนอยู่ในวัยเดียวกับฉินฉางอาน ก็คงไม่มีทางทำผลงานได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้แน่นอน

ทางด้านซ่งอานหลาน ดวงตาคู่สวยจับจ้องฉินฉางอานตาไม่กะพริบ เนิ่นนานจนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไร

ชั่วขณะหนึ่ง ซ่งอานหลานถึงกับคิดว่าฉินฉางอานอาจก้าวกระโดดจากระดับเหรียญทองแดงขึ้นสู่ระดับเหรียญทองได้ภายในเวลาเพียงปีเดียว

แต่พอนึกถึงเกณฑ์การยื่นขอระดับเหรียญทอง เธอก็รู้สึกว่ามันแทบเป็นไปไม่ได้

ในวงการเพลงจีน ต่อให้เป็นคนที่มีพรสวรรค์สูงส่งแค่ไหน กว่าจะก้าวจากระดับเหรียญทองแดงไปถึงเหรียญทองได้ อย่างเร็วที่สุดยังต้องใช้เวลาถึงสามปี หนึ่งปีจึงเป็นเรื่องที่ไม่สมจริงเลยสักนิด

สุดท้ายแล้ว ซ่งอานหลานก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว

ตอนที่ฉินฉางอานเดินลงจากเวที กล้องทุกตัวต่างจับภาพโคลสอัปไปที่เขา ยิ่งมีเสียงร้องอันตราตรึงใจเมื่อครู่ รวมทั้งถ้อยคำที่กินใจเหล่านั้น ภาพแผ่นหลังของฉินฉางอานจึงดูสง่างามและเปี่ยมไปด้วยอิสระอย่างยิ่ง!

ในที่สุด ฉินฉางอานก็ผ่านเข้าสู่รอบจัดอันดับด้วยคะแนนอันน่าทึ่งถึง 542 โหวต!