ตอนที่ 58 ปั่นกระแสมวลชน ประชาชีรุมประณาม

"ผมผ่านเข้ารอบแล้วครับ"

ฉินฉางอานตอบไปตามความจริง

"นายผ่านเข้ารอบเหรอ" แม้แต่หัวหน้าหวงยังแปลกใจ "ฉันได้ยินรองประธานบอกว่า จางเสวียนหมอนั่นงัดผลงานระดับท็อปออกมา ให้จ้าวหลิงเอาเพลงนั้นมาท้าชิงนายในรอบท้าชิง หรือว่านายปฏิเสธไป?"

อาจเพราะฉินฉางอานก้าวกระโดดเร็วเกินไป จู่ ๆ ก็โด่งดังขึ้นมาในชั่วพริบตา ทำให้ภาพจำของหัวหน้าหวงที่มีต่อเขายังคงติดอยู่ที่เมื่อหนึ่งเดือนก่อน

ถ้าผ่านเข้ารอบได้ ก็คงเป็นเพราะฉางอานปฏิเสธคำท้าของอีกฝ่าย

ทว่าทางฝั่งรองประธาน พอได้ยินว่าฉางอานผ่านเข้ารอบ หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายก็โล่งอกเสียที เขาทำมินิฮาร์ตให้ฉางอาน "ฉางอาน ต่อไปนี้มาเป็นลูกบุญธรรมฉันเถอะ ตราบใดที่ไม่ไปล่วงเกินพวกจิ้งจอกเฒ่า... พวกคนแก่ในบอร์ดบริหาร ต่อไปนี้นายจะเดินกร่างในจืออินยังไงก็ได้ทั้งนั้น"

ฉินฉางอาน : ?

หัวหน้าหวง : ?

ทำไมรองประธานถึงเล่นนอกบทได้ขนาดนี้

ฉินฉางอานยังไม่ทันได้เล่าถึงสถานการณ์ในการแข่งขัน ก็โดนรองประธานกับหัวหน้าฝ่ายลากตัวออกจากห้องโถงใหญ่ไปเสียแล้ว

รองประธานพูดขึ้นว่า "ฉางอาน นายคงเหนื่อยแย่แล้วสินะ เดี๋ยวรองประธานคนนี้จะพานายไปผ่อนคลายสักหน่อย ถือโอกาสไปกินมื้อใหญ่กันเลย"

ฉินฉางอาน "เอ่อ..."

หัวหน้าหวงช่วยรองประธานลากตัวฉางอานไปด้วยอีกแรง "ไม่ต้องมาเอ่ออ่าแล้ว นานทีปีหนรองประธานถึงจะยอมเป็นเจ้ามือนะ"

"อะไรนะ เธอตกรอบงั้นเหรอ"

ตึกเล่อซาน ห้องทำงานผู้จัดการทั่วไป

ตอนแรกจางต้าเหอยังนึกว่าจ้าวหลิงจะมาทำเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ ให้เขาเสียอีก

แต่พอยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็พบว่าไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลย ประกอบกับอารมณ์ของจ้าวหลิงที่ดิ่งลงอย่างเห็นได้ชัด จางต้าเหอก็ขมวดคิ้วมุ่น "เนื้อเพลงของจางเสวียนฉันเคยดูแล้ว ระดับถือว่าสูงมาก จะแพ้ได้ยังไง หรือว่าไอ้ตัวประหลาดฉินฉางอานนั่นจะงัดผลงานที่เทียบชั้นกับ "เมื่อสายลมพัดมา" ออกมาได้อีกเพลง?"

จ้าวหลิงไม่อยากพูดถึงเรื่องพวกนี้จริง ๆ "ไม่ด้อยไปกว่า "เมื่อสายลมพัดมา" เลยค่ะ แถมยังเป็นคนละสไตล์กันโดยสิ้นเชิง ยิ่งอยู่ท่ามกลางสถานการณ์เหตุเพลิงไหม้ เพลงนั้น...เหมือนมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ..."

อย่าว่าแต่จางเสวียนเลย ฉินฉางอานที่ร้องเพลง "ผู้กล้าผู้โดดเดี่ยว" ในตอนนั้น ต่อให้ระดับเทพทำนองลงมือเองก็ยากจะโค่นลงได้

"ท่ามกลางสถานการณ์เหตุเพลิงไหม้งั้นเหรอ" จางต้าเหอเอ่ยขึ้น "ฉินฉางอานคงไม่ได้เกาะกระแสไฟไหม้มาเรียกแสงหรอกนะ"

จางต้าเหอยังไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังในการแข่งขัน จึงไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

จ้าวหลิงพยักหน้า "ผลงานเพลงนั้นของเขา ได้แรงบันดาลใจมาจากเหตุไฟไหม้นี้จริง ๆ ค่ะ"

พูดแบบนี้ก็ไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย

แต่จางต้าเหอกลับแสยะยิ้ม "เรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้ ใครกล้าเกาะกระแสก็มีแต่ตายกับตาย หมอนั่นช่างกล้าเกาะทุกกระแสจริง ๆ ในเมื่อมันอยากรนหาที่ตาย ก็อย่ามาโทษที่ฉันจะหาคนมาแบนมันแล้วกัน"

ในเมื่อชวดแชมป์ไปแล้ว จะมัวบ่นไปก็ไร้ประโยชน์

เรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือต้องหาทางแก้ไขชดเชย

ต่อให้จ้าวหลิงคว้าแชมป์ไม่ได้ ก็ต้องไม่ปล่อยให้ฉินฉางอานได้ไปเด็ดขาด

โอกาสทองขนาดนี้ ถ้าไม่เล่นงานฉินฉางอานจนโดนแบนก็คงน่าเสียดายแย่

คิดได้ดังนั้นก็ลงมือทันที จางต้าเหอเริ่มใช้เส้นสายติดต่อคนเพื่อเตรียมการไว้ แค่รอให้ "ศึกชิงเทพเพลง 6" ออนแอร์อีพีสาม ก็พร้อมจะปลุกกระแสทันที

แถมยังคิดจะใช้กระแสมวลชนมารุมก่นด่าประณามฉินฉางอาน ให้เขาตกเป็นเป้าสายตาและโดนรุมสาปแช่ง

นี่แหละคือสังคมการทำงาน ขอแค่พลาดให้คนจับจุดได้เพียงนิดเดียว พวกเขาก็พร้อมจะเหยียบซ้ำให้จมดิน

แต่น่าเสียดาย แผนการคราวนี้จางต้าเหอคำนวณพลาดไปถนัด

คืนวันนั้น ตอนที่รองประธานกับหัวหน้าฝ่ายไปส่งฉินฉางอานที่บ้าน รองประธานก็มีน้ำโหขึ้นมาทันที "ไม่ได้อยากจะว่านายหรอกนะเหล่าหวง ฉางอานบ้านเราเพลงดังไปตั้งหลายเพลงแล้ว ยังปล่อยให้เขาอยู่ห้องเช่าซอมซ่อแบบนี้อยู่อีกเหรอ"

รองประธานมองดูสภาพรอบๆ ห้องเช่า ลิฟต์ก็ไม่มี ผนังตึกก็เก่าทรุดโทรม จะบอกว่าเป็นย่านเมืองเก่าก็ไม่ได้เกินจริงเลยสักนิด

หัวหน้าหวงเองก็แปลกใจอยู่บ้าง "นี่ก็ใกล้ถึงรอบจ่ายค่าคอมมิชชันแล้วไม่ใช่เหรอครับ"

รองประธาน "คืนนี้ฉันจะไปคุยกับฝ่ายการเงินให้ พรุ่งนี้โอนค่าคอมมิชชันเข้าบัตรฉางอานเลย รีบไปซื้อบ้านสักหลังซะ อย่ามาอยู่ห้องเช่าซอมซ่อแบบนี้อีก"

บริษัทมักจะดูแลคนที่มีผลงานอย่างอบอุ่นเป็นกันเองเสมอ โดยเฉพาะคนอย่างฉางอานที่ไม่เพียงทะลวงเข้าไปถึงรอบจัดอันดับได้ แต่ยังมีเพลงฮิตติดลมบนติดต่อกันอีกหลายเพลง