ตอนที่ 67 ท่าทีเด็ดขาด ล้มมีเดียเล่อยวนให้พัง

เช้าวันรุ่งขึ้น

ข่าวใหญ่สะเทือนวงการเพลงก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา

เรื่องที่บริษัท มีเดีย เล่อยวน จำกัด จงใจสาดโคลนใส่ร้ายฉินฉางอาน ถูกค่ายจืออินช่วยประโคมข่าวอย่างเต็มที่จนรู้กันไปทั่วบ้านทั่วเมือง

เพราะด้วยกระแสเหตุการณ์ไฟไหม้ หัวข้อร้อนเมื่อคืนคนส่วนใหญ่ต่างก็ได้เห็น บางคนถึงขั้นตามไปด่าฉินฉางอานด้วยซ้ำ

แต่พอดูรายการ "ศึกชิงเทพเพลง 6" จบ ทุกคนถึงได้รู้ว่าความจริงไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย

คมดาบจึงหันหัวกลับไปพุ่งเป้าที่มีเดียเล่อยวนทันที

"พวกคุณมีเดียเล่อยวน จะไม่ออกมาอธิบายหน่อยเหรอ?"

"ยุคนี้ เป็นสื่อแล้วคิดจะปั้นน้ำเป็นตัวใส่ร้ายใครก็ได้หรือไง?"

"กุเรื่องใช้แค่ปาก แต่ล้างมลทินวิ่งจนขาแทบหัก ถ้าเพลง "ผู้กล้าเดียวดาย" ที่ฉินฉางอานร้องไม่เจ๋งจริง ป่านนี้ชีวิตเขาคงพังไปทั้งชาติแล้ว"

"นั่นสิ ลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าเราโดนใส่ร้ายป้ายสีขึ้นมาดื้อๆ แบบนี้ คงทนไม่ไหวเหมือนกัน"

ด้วยแรงกดดันจากสังคมและชาวเน็ตทั่วประเทศที่กำลังจับตา คีย์เวิร์ดชื่อของฉินฉางอานกับรายการ "ศึกชิงเทพเพลง 6" อีพีสาม จึงพุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของเทรนด์ค้นหายอดนิยมทันที

ในที่สุดแม้กระทั่งผู้กำกับรายการ "ศึกชิงเทพเพลง 6" ก็ยังออกหน้าด้วยตัวเอง โพสต์ผ่านบัญชีทางการบนโต่วอินว่า [หากการกุเรื่องไม่ต้องจ่ายราคา โลกอินเทอร์เน็ตคงเละเทะวุ่นวายไปหมด ครั้งนี้ผมขอพูดแทนอาจารย์ฉิน เพลง "ผู้กล้าเดียวดาย" เป็นบทเพลงที่เข้าถึงใจผู้คน สรรเสริญวีรบุรุษ และส่งต่อพลังบวก ขอเพียงสร้างพลังบวกให้แก่สาธารณชนและสังคมได้ เรื่องเกาะกระแสหรือไม่ก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญอีกต่อไป]

ไม่ใช่แค่ผู้กำกับรายการ "ศึกชิงเทพเพลง 6" เท่านั้น แม้แต่ระดับเทพแห่งท่วงทำนองอย่างหลินจินเฟิงก็ยังออกมาพูดแทนฉินฉางอาน ["ผู้กล้าเดียวดาย" เป็นเพลงที่ดี คุณค่าของการมีอยู่ไม่ได้จำกัดอยู่แค่คำว่า "ผลงาน" อีกต่อไป เป็นฉินฉางอานที่ชุบชีวิตมันขึ้นมา อย่าทำให้คนสร้างสรรค์ผลงานต้องหมดกำลังใจ และอย่าทำให้คนฟังต้องเสียใจ มีเดียเล่อยวนต้องชดใช้ให้กับการกระทำของตัวเอง]

หลินจินเฟิงคือใคร?

เขาคือกรรมการประจำรายการ "เทพเพลง" ตั้งแต่ซีซั่น 1 ถึง 6 ทั้งยังได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าพ่อแห่งวงการเพลง

เมื่อบุคคลทรงอิทธิพลระดับนี้ก้าวออกมาพูด นึกภาพได้เลยว่าเรื่องนี้สร้างความเดือดดาลให้เหล่าผู้สร้างสรรค์ผลงานในวงการเพลงมากเพียงใด

บริษัท มีเดีย เล่อยวน จำกัด

ชั้นบนสุด ห้องประชุมใหญ่

จ้าวผิงยืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงมุมโต๊ะประชุมยาว ในใจก่นด่าไปถึงบรรพบุรุษของจางต้าเหอไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้ว

"อาจารย์...อาจารย์หลินก็ออกมาพูดด้วยครับ" หัวหน้าฝ่ายคนหนึ่งของเล่อยวนจ้องข่าวบนอินเทอร์เน็ตด้วยความหวาดผวาถึงที่สุด

พอพูดจบ เขาก็หันไปถลึงตาใส่จ้าวผิงอีกรอบ

เคร้ง!

ผู้บริหารที่นั่งหัวโต๊ะปาแก้วน้ำลงพื้น แผดเสียงด่าลั่น "พีอาร์ที่สั่งให้พวกแกไปหาล่ะ? คนอยู่ไหน?!"

"ประธานเกาครับ..." ผู้จัดการฝ่ายการตลาดลุกขึ้นรายงาน "ไม่ทันแล้วครับ ค่ายจืออินกุมจุดตายเราไว้หมด ทุกแผนกของพวกเขาอยู่ทำโอทีกันถ้วนหน้า กะจะเล่นงานเราให้จมดิน เรื่องมันบานปลายใหญ่โตเกินไป ต่อให้ทีมพีอาร์ระดับท็อปที่สุดในวงการมาเองก็เอาไม่อยู่แล้วครับ"

"เชี่ยเอ๊ย!!" ประธานเกาสบถลั่น พลางนึกขึ้นได้ว่าตอนนั้นเล่อซานเคยดึงตัวเทพทำนองของจืออินไปคนหนึ่ง คราวนี้คงกะจะคิดบัญชีทั้งแค้นเก่าหนี้ใหม่พร้อมกัน...

"ประธานเกา แย่แล้วครับ!!" จู่ ๆ หัวหน้าฝ่ายดนตรีก็ผุดลุกขึ้นตะโกน "ทางฝั่งเล่อซาน... จะตัดหางปล่อยวัดเราแล้วครับ!"

"อะไรนะ?" ประธานเกาตกใจ รีบก้าวเข้าไปหาหัวหน้าฝ่ายดนตรี ก่อนจะเห็นประกาศฉบับหนึ่ง

[มีเดียเล่อยวนเป็นหนึ่งในบริษัทในเครือเล่อซานของเรา แถลงการณ์ฉบับนี้มีขึ้นเพื่อชี้แจงต่อสาธารณชน]

[การกระทำทั้งหมดของมีเดียเล่อยวน ทางบริษัทดังกล่าวจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับเล่อซานแต่อย่างใด]

[อย่างไรก็ตาม เล่อยวนยังถือเป็นบริษัทในเครือเล่อซาน เหตุการณ์นี้จึงนับเป็นความบกพร่องในการกำกับดูแล ทางเล่อซานจึงขอน้อมรับทุกคำวิพากษ์วิจารณ์จากสาธารณชน]

[นอกจากนี้ ทางเราต้องขออภัยต่ออาจารย์ฉินฉางอานเป็นอย่างยิ่ง หากอาจารย์ฉินปล่อยเพลงใหม่ภายในระยะเวลาสามเดือนนับจากนี้ ทางเล่อซานจะช่วยโปรโมตให้ฟรีโดยไม่มีเงื่อนไข!]

ทั่วทั้งห้องประชุมอบอวลไปด้วยเสียงก่นด่าสาปแช่ง โดยมีบรรพบุรุษเป็นจุดศูนย์กลาง มีแม่เป็นเส้นผ่านศูนย์กลาง มีพ่อเป็นรัศมี หมุนวนกวาดเรียบไปทั่วทั้งผังตระกูล!