ตอนที่ 68 สละเบี้ยรักษาขุน มาตรฐานเหรียญเงิน

"หึ ๆ..."

ประธานเกาจุดบุหรี่ขึ้นสูบพลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจก "สนามธุรกิจก็เหมือนสนามรบจริงๆ... เผลอนิดเดียวก็โดนเล่นงานซะแล้ว จ้าวผิง เก็บของแล้วไสหัวไปจากเล่อยวนซะ"

ท่าทีของจืออินเด็ดขาดมาก พอจับจุดอ่อนนี้ได้ก็กะจะเล่นงานเล่อซานให้เข็ดหลาบ

แต่ความเจ้าเล่ห์ของเล่อซานอยู่ตรงนี้ พวกเขาเลือกใช้กลยุทธ์สละเบี้ยรักษาขุน โยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้มีเดียเล่อยวนแบกรับ จากนั้นเล่อซานก็วางตัวเป็นผู้บริสุทธิ์ ประกาศต่อสาธารณชนว่าจะชดเชยให้ฉินฉางอาน เพื่อกอบกู้ภาพลักษณ์และความรู้สึกดีๆ จากสังคมกลับคืนมา

ถึงอย่างไร เรื่องใส่ร้ายฉินฉางอานทางเล่อซานก็ไม่ได้ออกหน้าโดยตรง จึงไม่มีใครเอาเรื่องทางศีลธรรมมากดดันพวกเขาได้

การที่เล่อซานก้าวขึ้นมาติดท็อป 500 ได้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ การตัดไฟแต่ต้นลมของพวกเขาเฉียบขาดและไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

สุดท้ายแล้ว มีเดียเล่อยวนจึงทำได้เพียงออกแถลงการณ์ขอโทษ และจ่ายเงินชดเชยให้ฉินฉางอานอย่างเต็มที่ พร้อมชี้แจงว่าพนักงานที่โพสต์ประเด็นใส่ร้ายอาจารย์ฉินถูกไล่ออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

จ้าวผิงที่ถูกไล่ออกอุ้มกล่องกระดาษใบเล็กมานั่งแหมะอยู่ใต้ตึกเล่อยวน เขานึกเสียดายแทบแย่ที่วันนั้นไม่ได้อัดเสียงตอนคุยโทรศัพท์กับจางต้าเหอเอาไว้

จากนั้นจ้าวผิงก็กดโทรศัพท์โทรออกทันที "จางต้าเหอ ไอ้ชาติชั่ว โคตรพ่อโคตรแม่มึงเอ๊ย กูช่วยมึงทำงาน แต่มึงกลับหันมาขายกูทิ้งเนี่ยนะ?!"

หลังจากจางต้าเหอกดตัดสาย สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียด บัดซบสิ้นดี เขาเกือบโดนบริษัทไล่ออกเพราะเรื่องนี้แล้ว ยังดีที่ผู้อำนวยการฝ่ายเพลงเสนอแผนสละเบี้ยรักษาขุนขึ้นมา ถึงได้รอดพ้นจากการถูกไล่ออกมาได้

แม้โทษตายจะละเว้นได้ แต่โทษเป็นยากจะหลีกเลี่ยง จากตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปถูกลดขั้นลงมาเป็นแค่หัวหน้าฝ่ายแต่งเพลง โดนลดตำแหน่งรวดเดียวสามขั้น แถมยังหมดสิทธิ์เลื่อนตำแหน่งเป็นเวลาสามปี โบนัสประจำปีและโบนัสปลายปีก็ถูกริบจนหมด

คืนนั้นเขาจึงพาจ้าวหลิงไปเปิดห้อง พอระบายอารมณ์เสร็จ เช้าวันต่อมาก็เขี่ยจ้าวหลิงทิ้งทันที ทั้งยังสบถด่าในใจว่าเป็นผู้หญิงตัวซวย

จืออิน ฝ่ายแต่งเพลง

ทันทีที่ฉินฉางอานก้าวเท้าเข้ามาในฝ่ายแต่งเพลง เพื่อนร่วมงานกลุ่มใหญ่ก็กรูกันเข้ามายกร่างเขาขึ้นพร้อมส่งเสียงเฮลั่น

"ฉางอาน ฉันขอกราบงามๆ เลย!!" หลี่ชิงอีตื่นเต้นกว่าใครเพื่อน

เพื่อนร่วมงานรอบข้างต่างพากันยิ้มแย้ม "เมื่อคืนพวกเราเห็นโพสต์ของมีเดียเล่อยวนแล้ว ตอนนั้นยังลุ้นใจหายใจคว่ำอยู่เลย แต่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงสถานการณ์ก็พลิกกลับตาลปัตร เพลง "ผู้กล้าเดียวดาย" ของนายนี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว ฟังแล้วเลือดร้อนพล่านจนอยากจะวิ่งออกไปซัดกับคนร้ายสักยกเลย"

"ฉางอาน ฝีมือนายตอนนี้ ฉันว่าน่าจะยื่นขอตำแหน่ง 'นักแต่งคำร้องและทำนองเหรียญเงิน' ได้แล้วนะ" ฉู่จื่อเหยาซึ่งเป็นนักแต่งคำร้องเหรียญเงินรู้สึกได้เลยว่าฝีมือของตัวเองถูกฉางอานแซงหน้าไปไกลลิบ

อย่างน้อยผลงานระดับ "เมื่อสายลมพัดมา" กับ "ผู้กล้าเดียวดาย" เขาก็ไม่มีทางแต่งออกมาได้แน่ๆ

"ฝีมือของฉางอานน่ะถึงอยู่แล้ว แต่ยังไม่เข้าเกณฑ์ของนักแต่งคำร้องและทำนองเหรียญเงิน" หวังจิ้งอานที่ยืนอยู่ข้างๆ ช่วยอธิบาย "การยื่นขอตำแหน่งนักแต่งคำร้องและทำนองเหรียญเงินมีเงื่อนไขสองข้อ คือต้องมีผลงานชิ้นเอกในนามตัวเองตั้งแต่หกเพลงขึ้นไป และต้องได้รับตำแหน่งเหรียญทองแดงมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งเดือน"

หลี่ชิงอีช่วยเสริมอย่างใส่ใจ "จริงด้วย ทางสมาคมนักแต่งเพลงเองก็มีเกณฑ์สำหรับผลงานชิ้นเอกเหมือนกันนะ ต้องมียอดสตรีมทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตทะลุ 100 ล้านครั้งขึ้นไปถึงจะนับเป็นผลงานชิ้นเอกได้"

ยอดดาวน์โหลดกับยอดสตรีมยังคงมีความแตกต่างกันอยู่บ้าง

ตามการคำนวณของบิ๊กดาต้า เพลงที่มียอดดาวน์โหลดแตะ 10 ล้านครั้ง ยอดสตรีมรวมทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตจะทะลุ 100 ล้านครั้งขึ้นไปอย่างไม่ต้องสงสัย หรืออาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ

ฉู่จื่อเหยาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าในเวลาแค่เดือนเดียว ฉินฉางอานปล่อยเพลงออกมาถึงสี่เพลงแล้ว "เชี่ย ถ้างั้นฉางอานก็ขาดอีกแค่สองเพลงก็ยื่นขอเหรียญเงินได้แล้วไม่ใช่เหรอวะ?"

ยอดสตรีมทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตของเพลง "สมศักดิ์ศรี", "คลายทุกข์" และ "เมื่อสายลมพัดมา" ต่างก็ผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไปตั้งนานแล้ว

ส่วน "ผู้กล้าเดียวดาย" ที่เพิ่งปล่อยไปเมื่อคืน แม้ยอดสตรีมยังไม่ถึงเกณฑ์ แต่ดูจากแนวโน้มและกระแสความนิยมแล้ว การที่ยอดสตรีมรวมทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตจะทะลุ 100 ล้านครั้งก็เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

พอคิดได้ถึงตรงนี้ ไม่ใช่แค่ฉู่จื่อเหยาเท่านั้น แม้แต่หลี่ชิงอี หวังจิ้งอาน รวมถึงเพื่อนร่วมงานในฝ่ายแต่งเพลงอีกหลายคนต่างก็รู้สึกทึ่งไปตามๆ กัน